JUSTBAD

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ผัวดุ [พระราม X เจ้าจาร์] 1 : ฉีดยา 18+

ชื่อตอน : ผัวดุ [พระราม X เจ้าจาร์] 1 : ฉีดยา 18+

คำค้น : ผัวดุ ผัวโหด แอบรัก รัก ชอบ แอบชอบ พระราม เจ้าจาร์ หัวใจ หื่น ดิบ เถื่อน โหด หวง ผัว เมีย คู่รัก ผัวเมีย สามี ภรรยา แต่งงาน ลูก ดื้อ น่ารัก หล่อ ดี BADBOY

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 111.3k

ความคิดเห็น : 41

ปรับปรุงล่าสุด : 05 มิ.ย. 2562 07:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ผัวดุ [พระราม X เจ้าจาร์] 1 : ฉีดยา 18+
แบบอักษร

“ราม ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ”

เพี๊ยะ!!

ไอ้บ้านี้มันตีก้นฉัน ฉันโดนพระรามอุ้มพาดบ่าไปที่ห้องรามไม่ได้ตอบอะไรฉันเลยรู้ว่าเป็นคนไม่ชอบพูดแต่มันไม่ฟังฉันเลย

แกร็ก ปุบ!

ตอนนี้ฉันกับพระรามเข้ามาในห้องแล้ว พระรามตรงไปที่ห้องนอนทันที

ฟุ่บ!

ฉันโดนโยนลงเตียงพร้อมค่อยๆถอยห่างจากพระราม รายนั้นก็ถอดเสื้อออกเผยหน้าท้องเซ็กซี่นั้นให้เห็น

“ระ..ราม  อย่านะ”

“เคยห้ามกูได้สักครั้งมั้ยจาร์” มันพูดขึ้นพร้อมกับมองหน้าฉัน มองแบบโคตรเอาเรื่องอ่ะ ฉันส่ายหน้าให้คำตอบ

“ก็รู้ จะพูดทำไม”

“ไม่พร้อม ปวดหัวอยู่ราม”

“ปวดหัว? แล้วไอ้ที่กินเหล้ากินไวน์ทำไมไม่บ่นว่าปวดหัว” ฮืออ เหมือนพาตัวเองมาให้มันบ่นเลยฉันเลือกที่จะไม่ตอบ

“อย่าหลบหน้ากูจาร์ มอง!” พระรามสั่งจนฉันตกใจรีบเงยหน้ามอง

“ข..ขอโทษ”

“ไม่ให้อภัย”

“พระราม”

“ก็ครั้งนี้มึงผิดถ้ากูไม่ตามมึงไปกูจะรู้มั้ยว่ามึงแอบไปกินเหล้า” ตามหรอ รามมันแอบตามฉันงั้นหรอ

“รามมม”

“ไข้ก็ขึ้นอีก” รามอังหน้าผากฉันอีกครั้งฉันรู้สึกปวดหัวมากกว่าตอนอยู่ที่รถอีก

“มึงแม่งง” พระรามสบถขึ้นก่อนจะลุกออกจากตัวฉันไปหยิบอะไรสักอย่างข้างนอก ฉันรีบเอาผ้าห่มมาคลุมไว้ไม่ไว้ใจพระรามโคตรเลยตอนนี้ แล้วมันก็เดินกลับมาพร้อมกับถ้วยโจ๊ก ยาลดไข้และ ปอรทวัดไข้

“ลุกมากินโจ๊ก”

“ไม่หิวกินมาแล้ว”

“ลุกมากินจะได้กินยา”

“วันนี้จะไม่ฉีดยาใช่มั้ย” ฉันกลัวเลยถามออกไปตรงๆพระรามวางถ้วยโจ๊กลงก่อนจะหันมามองหน้าฉันพร้อมส่ายหัวให้คำตอบ อะไรวะ

“ราม แต่มันดึกแล้วนะจะตี1แล้วด้วย”

“แล้วไง” โคตรเอาแต่ใจอ่ะ

“ถ้าไข้เค้าขึ้น”

“กูก็จะฉีดยามึงเรื่อยๆจนกว่าจะหาย” โคตรโรคจิต

“ไม่ฉีดได้มั้ย”

“ไม่ รีบกินก่อนจะที่กูจะเอาไปเททิ้ง”

“เทเลย ไม่กิน กินมาแล้วที่ผับ”

“เหอะ!” มันทำเสียงไม่พอใจใส่ฉันก่อนจะยกถ้วยโจ๊กออกไป พร้อมกับยาและปรอทวัดไข้

เพล้ง!!!

ไอ้เหี้ยเสียงเหมือนอะไรแตก ฉันเดินไปดูที่ห้องครัวพบว่ารามปาถ้วยโจ๊กลงพื้นเศษถ้วยกระจัดกระจายหมด มันโกรธจริงจังแล้วรามเป็นคนอารมณ์ร้อนขึ้นง่ายลงยาก แต่อย่างนั้นมันก็ไม่เคยทำร้ายผู้หญิง

“ราม” ฉันเรียกด้วยเสียงเรียบนิ่งพระรามหันกลับมามองด้วยสายดุดันจ้องเหมือนจะฆ่าฉันแล้วมันก็หันไป

“กลับเข้าห้องไป!”

“ปาถ้วยทำไม”  ฉันเองก็เริ่มจะหงุดหงิดที่ชอบทำลายข้าวของ

“กูบอกบอกให้เข้าห้องไปไงจาร์!!”

“แล้วทำไมต้องตะโกน”

“แล้วทำไมมึงไม่ฟังกู”

“ช่วยมีเหตุผลกว่านี้ได้มั้ยราม”

“กูบอกให้กลับเข้าห้องไป!” ฉันเดินกลับไปตามที่มันบอกในเมื่อมันอยากให้ฉันกลับ ฉันก็จะกลับ

ปังง!!! ฉันปิดประตูประชดมัน

ผ่านไป20นาที

ฉันยังนอนไม่หลับหรอกนอนพลิกตัวกลับไปกลับมาอยู่อย่างนั้นแหละส่วนรามเองก็ไม่รู้อ่ะสงสัยนอนโซฟามั้ง

แต่ปกติเวลาทะเลาะกันฉันกับรามไม่เคยนอนแยกกันเลยฉันจะบอกว่านี้เป็นคืนแรกที่ฉันกับรามนอนแยกกัน ฝนยังคงกระหน่ำอยู่เรื่อยๆฟ้าร้องอีกต่างหากฉันกลัวเสียงฟ้าร้อง ฉันค่อยๆเปิดประตูมองดูรอบๆห้องพระรามนอนที่โซฟาจริงๆด้วย ฉันเดินไปหาจะปลุกให้กลับไปนอนที่เตียงดีมั้ย

“ร..ราม” ฉันสะกิดรามเบาๆไม่นานเขาก็ลืมตา

“มีไร ปวดหัวหรอ” รามถามฉันก่อนจะลุกขึ้นนั่งแล้วอังหน้าผากวัดอุณหภูมิดู

"ตัวร้อนอยู่ ปวดหัวหรอ?” ฉันส่ายหน้าให้คำตอบไม่กล้าชวน

“แล้วมีไร”

“กลับไปนอนที่เตียงไปนอนนี้ไม่สบายตัวหรอก”

“ไม่อ่ะ มึงกลับไปนอเถอะนพรุ่งนี้กูมีเรียนเช้า” เขาตอบคำถามฉันจบก็ล้มตัวนอนอีกครั้ง โคตรเย็นชา

“ราม จาร์ขอโทษ”

“อืม ไปนอนเถอะ” รามหลับตาตอบฉันก่อนจะพลิกตัวหันหลังใส่ฉัน

“ขอโทษนะ” ฉันบอกจบก็เดินกลับเข้าห้องนอน

 

03.30

 

“อ๊ะ…อือ” ฉันรู้สึกเหมือนมีอะไรทิ่งน้องสาวฉันมันเข้าออกช้าๆหรือว่าฝัน

“อื้อ..อ๊ะ..อ๊ะ”

“อ่า..ซี๊ดด” เสียงเหมือน ฉันค่อยๆลืมตามีคนขย่มฉัน ฉันค่อยๆเอื้อมมือไปเปิดโครมไฟข้างเตียง ใบหน้าก็ค่อยๆชัดขึ้น

“พระราม” ฉันเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่ารามไม่ได้มีท่าทีตกใจอะไรเขายังกระแทกฉันอยู่

“อ่า…อื้มมม” เสียงครางของรามทำให้ฉันรู้ว่าเขากำลังมีความสุขในสิ่งที่เขากำลังทำกับฉันอยู่

“อ๊ะ..อ๊า…ระ..ราม..อื้ออ!”

“ง่วงก็นอนกูทำคนเดียวได้” เขาบอกฉันก่อนจะเริ่มซอยถี่มากขึ้น

“ร..ราม…มัน..จุก..อ๊า!”

“แม่งง!” เสียงกระเส่ามันเริ่มชวนให้ฉันเคลิ้ม

“ไม่ไหวแล้ว…ราม..อื้ออ..อ๊ะ”

“จาร์..ฮึ่มม…อ่า..ซี๊ดด”

“ระ..ราม!..อ๊า!!”

“อ่า..แฮ่ก!..แฮ่ก!”

“ปวดหัวมั้ย” รามถามฉันก่อนจะปัดปอยผมที่บังหน้าฉันออกเหงื่อเต็มหน้ามันเลย

“นิดหน่อย”

“นอนเถอะ กูไม่กวนแล้ว” รามถอดน้องชายออกก่อนจะล้มตัวนอนข้างๆฉัน

“ปิดไฟด้วย” เขาบอกฉันก่อนหลับตา ฉันเอื้อมมือไปปิดไฟตามที่บอกก่อนจะหลับตาแต่ว่า…

ฟรึบ!      มันลากฉันเข้าไปกอดก่อนจะซุกหน้าลงที่ซอกคอฉัน

“ฝันดี”

“อืม”

เช้าต่อมา

“เฮ้ย ตื่นได้แล้ว” เสียงปลุกของพระรามไม่เคยจะอ่อนโยนเลยสักครั้งแต่เอาเถอะชินแล้วแหละฉันลุกขึ้นก่อนจะลืมตาดู ซุปสาหร่าย แกงจืด ข้าวผัดปู รามนั่งลงปลายเตียงก่อนจะหยิบช้อนมาวางตรงหน้าฉัน

“รีบกินวันนี้กูมีสอบ” ฉันพยักหน้าให้ก่อนจะลงมือกินข้าวเช้า

[END : เจ้าจาร์]

[พระราม : TALK]

 

ผมหาข้าวเช้าสำหรับเจ้าจาร์เสร็จก็เดินไปออกไปที่ระเบียงไอ้แผนการไอ้เชี่ยนี่แม่งช้าตลอดเลยว่ะ

Phraram : จะส่งวาร์ปมาให้กูตอนไหน

PAENGAN : เออๆ

@YEEWA_20

Phraram : Thx

ได้วาร์ปมาแล้วว่ะกดแอดก่อน LINE!

YEEWA_20 : กว่าจะแอดมานะคะรอตั้งนาน

Phraram : ยุ่งๆหน่ะ กินข้าวยัง

YEEWA_20 : ยังเลย มารับไปกินหน่อยสิ

Phraram : ตอนนี้ไม่ว่าง

YEEWA_20 : ตอนไหนว่างอ่ะ

Phraram : อีกสักพักใหญ่ๆ

“ราม!” เสียงเจ้าจาร์เรียกผมโคตรแม่งตกใจหมด ผมเก็บมือถือลงก่อนจะเดินกลับเข้าไปหาจาร์

“อะไร”

“อิ่มแล้ว”

“ แล้วไม่เอาไปเก็บวะ”

“เอาไปสิ”

“โว้ะ!” ผมเดินเข้าไปเก็บตามที่จาร์บอก อีก3วันครบรอบ4ปีเอาไงต่อดีวะ

ตื้อดึ๋ง!

YEEWA_20 : ให้แค่10นาที รอที่MMind

Phraram : อืม เค

“ราม สอบกี่โมง”

“10โมง”

“เค”

“อย่าให้รู้ว่าเที่ยวนะไม่งั้นคืนนี้กูใส่ไม่ยั้งแน่จาร์”

“อือ”

“อือแล้วทำให้ได้ด้วย”

“รู้แล้วน่ารีบไปๆ”

“เดี๋ยวกลับมา”

“โอเค” ผมบอกจาร์เสร็จก็เดินออกไปเลย

 

Rrrr >>แผนการ<<

 

“มีไร”

[ยี่หวาเป็นไง]

“ก็ดีคนนี้โอเคแน่นะ”

[แน่ดิวะใครก็อยากได้ทั้งนั้น]

“จะรอดู”

[อย่าช้านะสัสอย่าลืมวันนี้มึงมีนัดกลับพวกกู]

“เออ ไม่ลืมหรอก”

[ไอ้ราม เมียมึงยังไม่รู้ใช่มั้ย]

“อืม ยัง”

[อย่าให้รู้นะ]

“เออ ไม่บอกหรอกรู้แค่มึงกับกูแหละ”

[เออ ค่อยสบายใจหน่อย]

“วางนะกูจะไปรับยี่หวา”

[เคๆ]

ผมวางสายจากไอ้แผนเสร็จก็รีบขับรถออกไปรับยี่หวา

ตอนที่สองมาแล้วว ยี่หวาเป็นใครอ่ะแล้วทำไมรู้จักกับพระรามได้ หรือว่ารามไปจีบยี่หวาหรอ เจอกันใหม่ตอนหน้าจ้า ขอเมนต์หน่อยจ้าาาา

**

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}