Pcr Rb

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Chapter 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.4k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 04 มิ.ย. 2561 21:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 2
แบบอักษร



Chapter 2



สวัสดีทุกคน ฉันชื่อใบข้าว กำลังเรียนอยู่คณะการจัดการและการโรงแรมมี่ LUI และตอนนี้ฉันต้องเดินเหมือนคนพิการขึ้นตึกเรียนเพราะไปโดนลูกหลงในผับเมื่อคืน

"สาย สายตลอด"

เสียงเพื่อนตะโกนแซวทันที่ที่โผล่หน้าเข้ามาในห้องเรียน

"ก็กูขาเจ็บป่ะ"

"ขาไม่เจ็บมึงก็สาย" ยัยเนสว่า

"ช่าย สายตั้งแต่ปีหนึ่งยัยปีสี่" ยัยพัดลมสมทบ

"ชิ!"

ฉันเบะปากใส่เพื่อนก่อนจะเดินไปนั่งข้างหน้าต่างที่นั่งประจำน่ะ

"เมื่อคืนคนละเท่าไหร่"

"ไม่ต้องจ่าย ฟรีจ้าาา" เพื่อนทั้งสองคนทำท่าทางดี๊ด๊า ก่อนที่จะมองหน้าฉันแบบยิ้มๆ

"หมายความว่าไง"

"เขาไม่คิดเงิน เพราะว่าแกเจ็บไงแบบว่าสมน้ำหน้าคุณ" ยัยเนสตอบ

"สมนาคุณไหมเพื่อน"

ฉันได้แต่ขมวดคิ้วมอง -.-* ไม่ได้จ่ายก็ดีแต่คิดอีกทีมันก็ไม่คุ้มเพราะทำให้ฉันเจ็บตัว

"แกแต่แบบดูใกล้ๆ เขาหล่อมากจริงๆ รวยด้วยอ่ะ ไปแปลกใจที่ยัยแคนดี้เกาะไม่ปล่อย"

"แต่ดูๆ แล้วเขาก็ไม่ได้ให้เกาะนะ เขาดูไม่สนใจเลยด้วยซ้ำ"

"ฉันภาพตัดไม่กี่ชั่วโมงพวกแกเผือกได้ขนาดนี้เลยหรอ"

จะดีใจดีไหมที่มีเพื่อนเป็นนักเผือกระดับชาติ

"ยัยใบข้าว"

"จ้าๆๆๆ"

ไม่ขัดก็ได้ ฉันยกมือทำท่ายอมแพ้ปล่อยให้เพื่อนเม้าท์กันไป ฉันฟังบ้างไม่ฟังบ้าง

ปัง!!!

"ว้ายยย"

"ร่วงแม่… ร่วง"

"ไอ้คุณหมิง"

ฉันเงยหน้ามองคนที่จู่ๆ ก็เดินมาตบโต๊ะเรียนเสียงดังลั่น หมอนี่มันเรียนวิศวะแล้วมาทำอะไรห้องเรียนของฉันไม่ทราบ แถมมันไม่ได้มาดีๆ ด้วยนะ

"อะไรของมึงเนี่ย"

"บอกให้เรียกกูว่าหมิงเฉยๆ" มันขมวดคิ้วทำหน้าเข้ม

"กูไม่ชอบ มันไม่เท่ ชื่อนี้เท่กว่า"

"เท่พ่องง!!"

เจ้าของชื่อด่า

"ไปเที่ยวไม่ชวน ขาเดี้ยงไปดิ" มันยักคิ้วให้ก่อนจะลากเก้าอี้มานั่ง

"ข่าวไว"

"รู้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว เพื่อนไปร้านนั้นมันเล่าให้ฟัง"

คนมีสายข่าวเยอะยักไหล่ตอบ

"เผือกเก่ง แล้วนี่มาทำไม" ยัยเนสกอดอกถาม สองคนนี้ชอบแหย่กันประมาณว่าคู่กัด กัดกันไปกัดกันมาแล้วอย่าเผลอกัดปากกันเสียล่ะ

"ไม่ได้มาหาเธอก็แล้วกัน"

"ไอ้บ้า!!"

ยัยเนสเบะปากใส่ก่อนจะหันไปคุยกับพัดลมต่อ ส่วนไอ้หมิงอ่ะหรอมันกำลังเอาขาสะสิดขาฉัน

"ทำไร?"

"แผลนิดเดียวทำซะอย่างกับขาขาด"

มันก้มมองขาฉันที่พันผ้าก็อตมาแบบจัดเต็มมาก

"คนเราต้องเล่นใหญ่ไว้ก่อน" ที่จริงที่ต้องพันแบบนี้เพราะกลัวจะเห็นเลือดแล้วเป็นลมอีกรอบ

"ไร้สาระ"

เพื่อนถอนหายใจใส่ก่อนจะหันไปโบกมือเรียกคนที่ยืนอยู่หน้าห้อง

"ทีเจ เข้ามานี่ดิวะ"

ฉันหันไปมองตามคนที่เพื่อนโบกมือเรียก เขาเป็นผู้ชายที่ดูแบดมาก แบบว่าหล่อด้วย ชื่อทีเจหวังว่าคงไม่ใช่แฟนยัยแคนดี้เพราะได้ยินข่าวมาว่ายัยนั่นแอบกิ๊กกั๊กกับเดือนมหาลัยและเขาชื่อทีเจ

ถ้าเป็นแบบนั้นฉันจะเสียดายมาก T.T

"นี่ทีเจเพื่อนฉัน"

"อ่อ"

ฉันส่งยิ้มไปตามมารยามและเขาก็ส่วยิ้มกลับมา แต่เรายังไม่ทันได้ทักทายกันสักคนยัยคนที่ทำฉันเจ็บตัวเมื่อคืนก็โผล่มา

"ใบข้าว ซอรี่นะจ้ะเรื่องเมื่อคืน"

แคนดี้ดาวคณะโผล่มาด้วยท่าทางเชิดราวกับนางพญา เธอเดินตรงเข้ามาหาเราแล้วก็ชะงัก

"ทีเจ"

"ไง"

ฉันมองสองคนนี้ทักทายกันแล้วเดาได้ไม่ยาก ใช่สินะ-.-'

"ไม่คิดว่าจะเจอนายที่นี่นะ" แคนดี้พูดเสียงเรียบ

"ฉันโทรหานายทั้งคืนนายไม่รับสาย นายหายไปไหนมาอ่ะ"

ฉันมองท่าทางตัดพ้อนั่นแล้วอยากจะอินเหมือนคนในห้องที่มองนางแบบสงสารแต่ทำไม่ได้ ภาพที่นางตบกับคนอื่นแย่งผู้เมื่อคืนยังติดตาอยู่

"……"

"นายเป็นอะไรไป ทำไมไม่คุยกับฉัน"

"……"

"ทีเจ นี่มันเรื่องอะไรกัน" แคนดี้ทำท่าโมโหแต่อีกฝ่ายยังเงียบอยู่

"ถ้านายจะโกรธ อย่างน้อยฉันควรจะรู้ว่าตัวเองทำอะไรผิด"

"หึ!"

คนที่เงียบอยู่นานหันไปมองแคนดี้

"ถามตัวเองดิว่าทำอะไรผิด เมื่อคืนไปทำอะไรมา" น้ำเสียงเย็นเหยียบดังมาจากปากผู้ชายที่ชื่อทีเจ

"นายเข้าใจผิดไปกันใหญ่แล้ว"

"คนเขาเห็นกันทั่ว ว่าเธอไปตบกับใครแย่งเจ้าของผับ"

"ไร้สาระน่า ฉันตบเพรายัยนั่นเดินชนตังหาก คนอะไม่รู้ไร้มารยาทเป็นบ้า"

ฉันกระพริบตามองกิลการแถชนิดเลือดไหลซิบๆ แล้วได้แต่อึ้ง ผู้หญิงคนนี้ลื่นไหลมาก

"ฉันจะไปแย่งคนอื่นได้ยังไง ตลกเหอะ! ฉันเป็นแฟนนายนะ หรือนายมีผู้หญิงคนอื่นมาจิ๊จ๊ะ" นางทำหน้างอแบบงอนๆ

"ไม่ได้มี"

"ก็ลองมีดูสิ"

แคนดี้ทำเสียงงอนๆ ก่อนจะกอดแขนแฟนตัวเอง แล้วเรื่องก็จบไปแบบที่สายเม้าท์อย่างเราคันปากเป็นที่สุด

"ยอมใจการแถของนางจริงๆ"

ยัยพัดลมมองตามคู่รักที่เดินควงกันออกไป

"ไม่สวยต้องทำใจ งานนี้เขาใช้ลูกอ้อน" ยัยเนสตบไหล่เพื่อน

"อยากให้ทีเจอเห็นภาพเมื่อคืน"

เพื่อนทั้งสองคนยังไม่หยุดเม้าส์จนกระทั่งอาจารย์เข้าและตอนนี้เลิกคลาสแล้ว พัดลมกับเนสกำลังช่วยพยุงฉันลงจากตึกเรียน

"ใบข้าว ขอคุยด้วยหน่อย"

ฉันมองหน้าคนที่เดินเข้ามาขวาง ดาวคณะคนเดิมเพิ่มเติมคือที่คอมีรอยสีม่วงจางๆ

"มีเรื่องอะไร"

"เธอใช่ไหมที่เป็นคนบอกทีเจเรื่องเมื่อคืน"

"ตลกเหอะ ฉันไม่รู้จักหมอนั่นเลย"

และถ้าฉันจะบอกฉันบอกไปนานแล้ว ภาพที่ฉันทุกวันนี่ถ้าถ่ายมาแฉคนคงช็อค ดาวคณะคนสวยเป็นเด็กเสี่ย ไอ้แบรนด์เนมที่ถืออยู่นั่นทำฉันสมเพช ไม่เข้าใจคนที่ทำเรื่องแบบนี้แล้วยังเชิดหน้าอยู่ได้

"แต่เขาเป็นเพื่อนกันหมิง"

"ก็ไปถามไอ้หมิงดิ"

จะมาอะไรกับฉันวะ ฉันมองคนตรงหน้า

"อิจฉาหรอ"

"ฮะ 0.0"

ฉันชะงักกับคำถามของคนตรงหน้า คนแบบนี้มีอะไรให้น่าอิจฉาไม่ทราบ

"เมายาป่ะเนี่ย ใครเขาจะอิจฉาคนอย่างหล่อน" ยัยเนสด่า

"หึ! ก็ไม่แน่"

แคนดี้ยิ้มเยาะก่อนจะล้วงบางอย่างออมาจากกระเป๋า

"หวังว่าคงพอทำให้พวกเธอไม่ปากมากเรื่องเมื่อคืนนะ" นางควักเงินส่งให้

"……"

เราสามคนได้แต่กลอกตามองบนกับนิสัยแย่ๆ ของคนตรงหน้า คนเราดูแค่หน้าตาอย่างเดียวไม่ได้จริงๆ

"รับไว้สิ แล้วอย่ามายุ่งเรื่องของฉัน"

"เก็บตังไว้ซื้อโรงศพให้ตัวเองเถอะ"

ยัยพัดลมด่า

"เป็นเมียน้อยเขา จะตายวันไหนก็ไม่รู้" เนสเสริม

"พวกแก!!"

นางทำท่าจะเหวี่ยงแต่ฉันยกมือห้ามเอาไว้ก่อน

"เก็บไว้ใช้เองเถอะ พวกเราไม่ได้ขาดแคลน สงสารก็แต่เธอคนลำบากแย่กว่าจะเอาตัวแลกมาได้แต่ละบาท"

"กรี๊ดดดดดดด!"

เราสามคนยกมือปิดหูแทบไม่ทัน เสียงเธอช่างมีพลังทำลายล้างสูงมากทำเอาแสบแก้วหูเลย ยัยแคนดี้สะบัดผมใส่ก่อนจะกระทืบเท้าเดินออกไป

"ยัยนั่นเอาสมองส่วนไหนคิดว่าเราแฉ"

"ถ้าเราแฉนะ ป่านนี้โดนบรรดาผัวๆ ยำเละแล้วจ้า"

เพื่อนทั้งสองคนว่าก่อนเราจะพากันไปหาร้านขนมนั่งทานกัน ฉันไม่ได้ไม่ชอบแคนดี้นะแค่ไม่เหผ้นด้วยกับสิ่งที่นางทำอยู่ คนเรามีทางหาเงินได้หลายวิธีนี่นา ฉันเคยชวนนางไปแคสงานถ่ายแบบแต่นางตอกกลับมาว่า

'เราไม่ทำงานกระจอกๆ แบบนั้นหรอก'

"เมื่อวานเจ้าของผับเขามาช่วยอุ้มแกด้วยนะ"

"หรอ"

"เขาบอกด้วยว่าอยากเลี้ยงขอโทษอีกรอบ ถ้าว่างวันไหนให้โทรบอกเขา"

"พวกแกมีเบอร์หรอ"

ฉันมองหน้าเพื่อนและตักไอศกรีมเข้าปาก

"มีนามบัตรจ้า" ยัยเนสเปิดกระเป๋าแล้วเอานามบัตรมาโชว์

"ไปคืนนี้เลยไหม"

พัดลมชวน

"เพื่อนขาเจ็บอยู่นะ"

"นี่แหละโอกาสทอง แกจะได้เป็นคนเฝ้าโต๊ะและรอแบกพวกฉันกลับ"

"เพื่อนเลว!!"






…………

** จะเจอกันแบบตรงๆ แล้วนะฮะ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น