บทสุดท้าย

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่1 เพื่อนสนิท

ชื่อตอน : ตอนที่1 เพื่อนสนิท

คำค้น : ทิว,อันซีน,ลาเต้,คิม,พิมพ์,ลอนดอน

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.7k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 04 มิ.ย. 2561 16:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่1 เพื่อนสนิท
แบบอักษร

"เฮ้อออ เสร็จสักที" เสียงถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายของอันซีน หลังจากที่เธอเก็บเสื้อผ้าข้าวของเครื่องใช้เสร็จ เธอจะย้ายไปอยู่คอนโด เพราะกำลังจะเข้ามหา'ลัย บ้านหลังนี้ที่เธออาศัยอยู่เป็นบ้านของลุงพลพี่ชายของพ่อเธอ ซึ่งบ้านค่อนข้างอยู่ไกลจากมหา'ลัยพอสมควร ส่วนครอบครัวของอันซีนเองอยู่ที่ต่างจังหวัด พ่อแม่เป็นเจ้าของโรงแรมแห่งหนึ่งในจ.ระยอง เธอมาเรียนในกรุงเทพฯตอนม.ต้น อาศัยอยู่กับลุงพลและก็ป้าตาลแค่3คน ส่วนลาเต้ลูกชายลุงพลตอนนี้พักอยู่ที่คอนโดA คอนโดเดียวกันกับที่เธอจะย้ายไป

​Unseen Talk

​สวัสดีค่ะทุกคน ฉันชื่อ อันซีน ค่ะ อายุ19ปี กำลังจะเข้าปี1ม.M ตื่นเต้นจังเลยอ่ะ อีก1สัปดาห์ก็จะเปิดเทอมแล้ว ฉันเพิ่งเก็บของเสร็จค่ะ จะย้ายไปอยู่คอนโดเดียวกับพี่ลาเต้พี่ชายของฉัน พี่ลาเต้ได้ทุนไปเรียนเมืองนอก3ปีช่วงม.ปลาย และกลับมาเรียนมหา'ลัยต่อที่ไทย ก็ม.Mที่ฉันกำลังจะเข้าอีกนั่นแหละ ฮ่าฮ่า ทุกคนคงคิดว่าฉันตามพี่เขาไปทุกหนทุกแห่งละสิ ฉันก็อยากเรียนมหา'ลัยอื่นนะ แต่เพื่อนสนิทฉันบอกให้ฉันเรียนที่นี่กับมันนะสิ ส่วนพี่เต้ก็ไม่เคยมีปัญหา ฉันจะเรียนที่ไหนก็ตามใจฉัน แล้วนี้พี่เต้บอกจะมาขนของให้ฉันยังไม่เห็นมาเลย ลองโทรฯหาดีกว่าเผื่อจะมาช้า ยิ่งขี้เกียจอยู่ด้วย ง่วงก็ง่วง จะหลับแล้วเนี่ยเมื่อคืนตีป้อมกับผองเพื่อนดึกไปหน่อย แล้วต้องแหกขี้ตาตื่นเช้าอีก

​โทรออก..

​​ตื๊ดดดดตื๊ดดดดด

"ฮะโหล ว่าไงตัวแสบ" เสียงพี่เต้นั่นเอง ว่าแต่ถามแบบนี้ลืมแล้วหรอว่าต้องมารับน้องอ่ะ

"จะมารับกี่โมงคะ เก็บของเสร็จแล้วเนี่ย"

"เอ่อออ ตอนเย็นแล้วกันน่ะ ตอนนี้พี่มาธุระกับเพื่อน บอกแม่พี่ด้วยวันนี้พี่จะกลับไปกินข้าวเย็น" อะไรเนี่ย ฉันตื่นตั้งแต่7โมง เพื่ออารายยยยย

"ค่ะๆโอเค ตอนเย็นเจอกันค่ะ"

หลังจากฉันคุยโทรศัพท์เสร็จ ฉันก็นั่งเซ็งๆอยู่ในบ้าน เหลือบมองนาฬิกาเพิ่ง10โมง เฮ้อออง่วงอีกแล้ว ไปหานอนที่อื่นดีกว่า เซ็งบ้าน...

​..ไลน์..

​​[Tewly]

อิตุ๊ดมึงตื่นยัง :Unseen

มึงตายหรอ ไม่อ่านไลน์กู :Unseen

ไม่ตอบกูใช่ไหม ได้ตุ๊ดได้เดี๋ยวมึงเจอกู :Unseen

​บ้านทิว

ทำไมบ้านอิตุ๊ดเงียบจังว่ะ ไปร้านเพชรกันหมดแน่เลย ส่วนอิตุ๊ดคงยังไม่ตื่นจะอะไรเมื่อคืนก็ตีป้อมด้วยกันนี่แหละ

แกร๊ก

แอ๊ดดดด

อึ๊บ

ตุ้บ

ไม่ต้องตกใจค่ะว่าเสียงอะไร เสียงฉันปีนบ้านอิตุ๊ดเองค่ะ ก็หน้าต่างหลังบ้านมันปิดไว้เฉยๆไม่ได้ล็อคนี่คะฉันก็เลยปีนเข้าได้ อย่าถามนะคะว่าฉันรู้ได้ยังไง ฉันรู้..เพราะฉันปลดล็อคไว้เองแหละ คิดว่าสักวันจะได้ปีน แต่ไม่คิดว่าจะได้ปีนเข้าจริงๆ ฉันฉลาดใช่ม๊าาาอิอิ

ก๊อกๆๆๆๆๆๆ

ก๊อกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

"โอ้ยยยใครอ่ะ คนจะหลับจะนอน"

"ตุ๊ดดดดเปิดประตูให้หน่อยยยย" ยังๆเงียบอีก จะนอนกินบ้านกินเมืองรึไงว่ะ

"อิ ตุ๊ด โว๊ยยยยยยยยย"

ก๊อกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

"เออๆรอแป๊บ" ต้องให้ฉันทั้งตะโกนทั้งเคาะห้องเสียพลังงานไปหมด กว่าจะมาเปิดได้

แอ๊ดดด

"มึงมาทำไมเนี่ย แล้วเข้าบ้านกูได้ไงป๊ากับม๊าไม่อยู่นิ" อ่ะบ่นกูเฉย

"กูก็ปีนเข้ามาไง ไลน์หาแต่มึงไม่อ่าน เลยปีนแม่งเลย"

"ปีนอะไรของมึง" มันทำหน้างงๆ แต่ฉันยังไม่ตอบ เดินเข้ามาในห้องแล้วนอนลงบนเตียงของอิตุ๊ดทันที ค่อยตอบคำถามมันละกัน

"ปีนหน้าต่างหลังบ้านมึงไง ตรงห้องครัวอ่ะ มีหน้าต่างไม่ได้ล็อก1บาน"

"มึงรู้ได้ไง"

"กูเป็นคนปลดล็อคไว้เองแหละ ทำตั้งนานแล้ว เผื่อมึงไม่ให้กูเข้าบ้านมึงไง กูฉลาดป่ะ" ฮ่าฮ่าฮ่ามันทำหน้าอึ้งเลย สงสัยอึ้งในความฉลาดของฉัน

ห้าววววว...

"ง่วงจัง กูนอนก่อนนะ" หลังจากนั้นก็ไม่รู้อิตุ๊ดมันบ่นอะไร เพราะตาฉันจะปิดแล้ว 

​-Unseen end-

​Tew Talk

​หลังจากอิชะนีซีนมาก่อกวนฉันจนตื่น แล้วมันก็ไปนอนอุตตุบนเตียงฉันแทน ฉันก็ลุกมาอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ลงมาห้องครัวเพราะหิวข้าว ตอนนี้ฉันกำลังยืนอุ่นกับข้าวที่แม่ทำไว้ให้ อุ่นเสร็จพอดีไปเรียกอิชะนีขี้เซามากินข้าวก่อน จะเที่ยงละ เดี๋ยวมันโมโหหิว

​ห้องทิว..

​"ชะนีตื่นนน มากินข้าวได้แล้ว เที่ยงแล้ว"

"อือออ จะนอนนน" แล้วมันก็คลุมโปรงทันที

ได้..ขี้เซาดีนัก จะกินให้หมดเลย อย่าหาว่าคนสวยใจร้ายแล้วกัน

​1ชั่วโมงผ่านไป..

​"อิตุ๊ด หิวข้าว มีไรกินมั้ง" ตื่นปุ๊บหิวปั๊บน่ะแม่คุ๊ณณ ฉันคิดในใจ

"ไม่มี กูกินหมดล่ะ มึงไม่มากินพร้อมกูเอง ช่วยไม่ได้" หงอยเลยค้าา สะใจ

"อิตุ๊ดใจร้าย ไม่สวยแล้วยังใจร้าย เชอะ" ระวังคอเคล็ดเหอะมึง ตลกชิบ ทำหน้าทำตาน่าแกล้งซะไม่มี ไม่แปลกใจหรอกที่มันโกรธ เพราะปกติมันก็มาทานข้าวเที่ยงกับฉันรึไม่ก็ชวนกันไปกินข้างนอก เพราะบ้านคุณลุงคุณป้ามัน ท่านไปทำงานแต่เช้า ทำแค่อาหารเช้าไว้ให้ ตอนเที่ยงมันก็เลยมากินกับฉันประจำ

"เออๆเลิกทำหน้าบึ้งซะที กูจะพาไปกินข้าวข้างนอกแล้วก็เดินห้างด้วย ยังไม่มีชุดนักศึกษาเลย" 

"ชวนอิเพื่อน3ตัวด้วยสิ ไปเยอะๆสนุกดี"

"โอเค มึงไปล้างหน้าก่อนไปหน้าตาน่าเกลียด"

"เออ!!" แล้วมันก็เดินปึงปังเข้าห้องน้ำทันที

ไลน์ชวนอิเพื่อนอีก3ตัวให้มันก่อนแล้วกัน เดี๋ยวโกรธอีก มันยิ่งโมโหหิวอยู่ด้วย

​ไลน์กลุ่ม..

​​[คนมันสวย]

พวกมึงว่างป่ะ ไปห้างฯกัน :Tewly

Pimmy: เราว่าง ไปได้ๆ

Kimhan: เพื่อนชวน กูก็ต้องว่างแหละ^_^

London: กี่โมง? ซ้อมมวยอยู่ เดี๋ยวตามไป

       ว่าแต่อิอันซีนหายไปไหน

อยู่กะกูนี่แหละ มันล้างหน้าอยู่ :Tewly

Unseen: ออกตอนนี้ทุกคนเลย กูหิว

       อิตุ๊ดมันกินข้าวหมดก่อน

อิขี้ฟ้อง กูชวนมึงๆไม่ตื่นเอง จบ ปิดแชท :Tewly

เพื่อนฉันอีก3คนชื่อ คิม,พิมพ์,ลอนดอน กลุ่มฉันก็มีนี่แหละ5คน บ้าๆบอๆ ฉันกับคิมเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่ประถม สมัยที่ฉันยังเป็นผู้ชายอยู่เลย แต่คิมไม่ใช่ตุ๊ดแบบฉันนะ มันบอกมันชอบผู้หญิง แต่ก็ไม่เคยเห็นมันจีบใครสักที ส่วนชะนี3ตัวรู้จักตอนม.1อะนะ 3คนนี้เป็นเด็กใหม่ ตอนนั้นยังไม่มีเพื่อน มันก็เล่นคบกัน3คนตามประสาเด็กใหม่ ส่วนเรื่องมาสนิทกับฉัน ก็เพราะว่าอันซีนเป็นลูกพี่ลูกน้องกับพี่ลาเต้แฟนฉันไง ฉันอยากรู้ข่าวคราวพี่ลาเต้จึงเข้าไปตีสนิทกับมัน จนเป็นเพื่อนกันมาจนถึงตอนนี้นี่แหละ

​-Tew end-

​ตอนนี้ทั้ง5คนกินข้าวกันเสร็จแล้ว กำลังซื้อเสื้อผ้ากันอยู่ ห้างฯนี้เป็นห้างฯของครอบครัวลาเต้ พนักงานมักจะเห็น5คนนี้มาห้างบ่อยๆ เพราะตอนเรียนมัธยมพวกเขามาเดินเล่นแล้วก็มากินข้าวที่ห้างนี้ประจำ เมื่อทุกคนซื้อของเสร็จแล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้าน ทิวกับอันซีนกลับด้วยกันเพราะมารถคันเดียวกัน แล้วค่อยแยกย้ายเข้าบ้านใครบ้านมัน

พอมาถึงบ้าน อันซีนก็เห็นลาเต้ คุณลุง คุณป้า กำลังนั่งคุยกันในห้องรับแขกอย่างออกอรรถรส

"คุณลุงคุณป้าพี่เต้สวัสดีค่ะ มานานหรือยังค่ะ"

"ไม่นานหรอก พี่เพิ่งมาน่ะ ซื้ออะไรมาเยอะแยะเต็มไม้เต็มมือ"

"ชุดนักศึกษาค่ะ" เธอตอบพร้อมทั้งวางของไว้ข้างๆโซฟา

"มาก็ดีแล้ว กินข้าวกันเลยจะได้ขนของเดี๋ยวจะมืดค่ำซะก่อน" ป้าตาลพูดเสร็จก็เดินเข้าครัวทันที ส่วนอันซีนเดินตามเข้าไปทีหลัง ไปช่วยยกอาหารออกมาตั้งโต๊ะ พอทานเสร็จทุกคนก็นั่งคุยกันอีกนิดหน่อย เพราะลาเต้ไม่ได้กลับบ้านนาน จึงมีอะไรคุยกันยาวนิดนึง

"สวัสดีค่ะคุณลุงคุณป้า สวัสดีค่ะพี่เต้"

"อ้าว น้องทิว ไม่เจอกันนานเลยน่ารักขึ้นนะเนี่ย" อันซีนกรอกตามองบนกับคำชมของลาเต้

"ทิวลี่ค่ะพี่เต้ ไม่ใช่ทิว ถ้าเป็นคนอื่นเรียกแบบนี้ทิวลี่โกรธแล้วนะคะ แต่เห็นว่าเป็นพี่เต้หรอก เลยยอมให้" กรอกตามองบนรอบที่2ของอันซีน กับการเล่นใหญ่ของเพื่อนเธอ

"แล้วมึงมาทำไม มาช่วยขนของหรอ"

"ใช่ไง เดี๋ยวกูจะช่วยมึงขนของไปที่คอนโดเอง"

อันซีนเบ้ปาก เธอรู้หรอกที่ทิวอยากไปช่วยเธอ เพราะอยากอยู่ใกล้ลาเต้ ตั้งแต่ลาเต้ไปอังกฤษ ทิวก็ไลน์หาลาเต้ตลอด แต่ลาเต้ก็เปิดอ่านบ้างตอบบ้างนิดหน่อย ทิวจึงชอบมาถามข่าวคราวลาเต้กับเธอ พอรู้ข่าวว่าลาเต้กลับมาทิวก็ดีใจยกใหญ่ว่าจะได้เจอ แต่สุดท้ายก็ผิดหวังเพราะลาเต้พักอยู่ที่คอนโดแทบไม่กลับมาบ้านเลย เธอบอกทิวทุกครั้งที่ลาเต้มาบ้าน เพื่อนเธอก็จะกระดี้กระด๊าดีใจเป็นพิเศษ แต่ก็นั่นแหละ เพื่อนมีความสุขเธอก็มีความสุขด้วยแม้จะหมั่นใส้นิดๆก็ตาม

.

.

​นิยายเรื่องแรกของไรท์ ภาษาอาจจะไม่สะสวยเท่าไหร่ และเนื้อหาก็อาจจะเยอะไปบ้าง ยังไงก็ช่วยติชมหรือให้กำลังใจไรท์ด้วยนะคะ




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น