email-icon

เรื่องของพี่มาร์คจบแล้วจร้าา ไรท์เพิ่มเนื้อหานิดหน่อยและแก้คำผิดแล้วนะคะ แต่ถ้ายังเจอคำผิดไรท์ก็ขอโทษรีดเดอร์ล่วงหน้าด้วยนะคะ ฝากเรื่องอื่นๆของจางหยีด้วยน้าาา **ฝากกดถูกใจ ติดตามและคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน้าจร้า**

ตอนที่18. ก้างหมด จบที่เตียง

ชื่อตอน : ตอนที่18. ก้างหมด จบที่เตียง

คำค้น : ์Got7 mark มาร์ค

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 พ.ค. 2562 18:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่18. ก้างหมด จบที่เตียง
แบบอักษร

 

"แม่/ม๊า" ทุกคนที่อยู่ในห้องพูดออกมาพร้อมกันรวมถึงมาร์คด้วย

"แม่ค่ะไหนว่าอยู่เมกาไงค่ะ"

"ตอนแรกก็อยู่ที่โน้นละแต่พอรู้ว่าโดนทิ้งแม่ก็รีบบินตามมาเลย" แม่มองหน้าพ่ออย่างคาดโทษและเข้ามากอดฉันอย่างคิดถึงและฉันก็กอดท่านกลับเช่นกัน

"ม๊ามาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่ครับและมาได้ไง" มาร์คพูดกับผู้หญิงอีกคนที่ยืนอยู่ข้างแม่ฉันอย่างอึ้งๆ

"ก็นั่งเครื่องมาสิและก็รีบตรงมาหาลูกเลยไงพ่อตัวดี" แม่ของมาร์คพูดกับมาร์ค

"หนูพิมพ์ใช่ไหมลูก...ตัวจริงสวยกว่าในรูปอีกนะเรา" ท่านพูดกับฉัน

"สวัสดีค่ะคุณน้า" ฉันไหว้ท่านอย่างเคารพ

"เรียกม๊าสิพิมพ์" มาร์คเป็นคนพูดออกมาและก็ตามด้วยเสียงดุของพ่อฉัน

"ไอมาร์คลูกฉันไม่ได้เป็นอะไรกับครอบครัวแก"

"นี่ภพค่ะอย่าพูดเสียมารยาทและเราก็มีเรื่องต้องคุยกันด้วยนะคะ" แม่พูดกับพ่อด้วยเสียงเย็นชา

"เพรียงคือผม" พ่อพูดชื่อแม่อย่างที่จะอธิบายเรื่องที่มาหาฉันคนเดียวแน่ๆ

"เรื่องที่คุณหนีมาคนเดียวไว้คุยกันที่บ้านเถอะค่ะ" แม่บอกพ่อแต่ไม่ได้มองหน้าพ่อเลย

"ครับเพรียง" พ่อตอบอย่างรู้สึกผิด

"พิมพ์แม่คุยกับหมอแล้วนะเดี๋ยวอีกสองวันหนูก็กลับบ้านได้แล้ว" จากสีหน้านิ่งๆที่คุยกับพ่อก็ยิ้มออกมาเมื่อท่านคุยกับฉัน

"จริงหรอค่ะ" ฉันตอบแม่และยิ้มให้ท่านเหมือนกัน

"ใช่จ๊ะแต่ไม่ได้กลับบ้านเรานะแม่จะให้หนูย้ายไปอยู่กับมาร์คเลย" นี่แม่ฉันคิดอะไรอยู่เนี่ยให้ฉันไปอยู่บ้านมาร์คและแม่ไม่โกรธมาร์คหรอ

"จริงหรอครับขอบคุณนะครับ" มาร์คเข้าไปกอดแม่อย่างลืมตัว ดีใจออกนอกหน้าไปไหมเนี่ย

"ไอมาร์คมึงปล่อยเมียกูเดี๋ยวนี้เลยนะ" มาร์คปล่อยแม่ทันทีเมื่อได้ยินเสียงพ่อห้ามออกมา

"ไปขอบคุณม๊าเราดีกว่าถ้าท่านไม่มาคุยกับแม่แม่คงโกรธเราอีกคนไปแล้วละ" แม่บอกและยิ้มให้แม่มาร์คแล้วนี่เขาสองคนไปสนิทกันตอนไหน

"ขอบคุณนะครับม๊าผมรักม๊าที่สุดเลย" มาร์คเข้าไปกอดและหอมม๊าของเขาและที่ท่านรู้เรื่องน่าจะเป็นป้าแมรีแน่ๆที่บอก

"ไม่เป็นไรแต่เราจะต้องเคลียร์กับป๊าและม๊ายาวแน่เรื่องนี้" ม๊าทำหน้าดุใส่มาร์ค

"พร้อมเคลียร์ทุกอย่างครับ" คนตัวโตดูจะดีใจสุดๆแต่ฉันจะไม่ยอมเขาง่ายๆหรอก

"แต่ว่า..แม่ค่ะพิมพ์ไม่อยากไปอยู่บ้านเขา" มาร์คหุบยิ้มทันทีเมื่อฉันพูดออกไป

"ทำไมละพิมพ์พ่อแม่ลูกควรจะอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันสิลูก" แต่ร่างใหญ่ก็กลับมายิ้มอีกครั้งเมื่อแม่พูดและพยักหน้าเสริมให้ท่านด้วย

"แต่พ่อว่าพิมพ์คิดถูกนะใช่ไหมตาพีร์" พ่อพูดกับพี่พีร์เพื่อหาตัวช่วยเพิ่ม

"ผมแล้วแต่แม่ครับ" พี่พีร์ตอบอย่างเข้าข้างแม่

"อ้าวพีร์ไม่อยู่ข้างพ่อแล้วหรอ"

"อยู่เฉยๆแบบไม่ต้องพูดเป็นไหมค่ะภพ" แม่พูดสวนพ่อทันทีเมื่อท่านคิดที่จะดุลูกชายของท่าน

"ครับเพรียง" จากเสือเมื่อกี้กลายเป็นลูกไก่ในกำมือแม่ทันทีเลยนะพ่อ

"เรื่องทุกอย่างก็เคลียร์เรียบร้อยแล้วนะงั้นพวกแม่ไม่กวนพิมพ์ดีกว่าพักผ่อนนะลูก" แม่บอกกับฉันพร้อมกับเข้ามาหอมทีหนึ่งก่อนจะปล่อยออก

"งั้นผมจะอาสาดูแลพิมพ์ให้เองครับทุกคนกลับกันก่อนเลย" ผู้ชายคนนี้เสนอความคิดให้ตัวเองได้ประโยชน์ตลอดเลยสินะ

"ไม่ต้อง...ที่นี่เขามีพยาบาลคอยดูแลอยู่" ขืนให้มาร์คเฝ้าฉันไม่ได้พักผ่อนแน่นอน

"ดีเลยลูกมาร์ค...อย่างนั้นแม่ฝากน้องด้วยนะ" นี่มาร์คเขาไปเป็นลูกแม่ตอนไหนเนี่ย

"แม่ค่ะ" ฉันเรียกท่านออกมาอย่างไม่เห็นด้วย

"จะไปกวนพยาบาลเขาทำไมละลูกให้มาร์คดูแลหนูนะดีแล้ว" แม่พูดจบก็เดินออกไปโดยที่ฉันไม่พอใจในการตัดสินใจของแม่ แต่ก็อีกละแม่ใหญ่ที่สุดในบ้านนี่ขนาดพ่อยังกลัวเลย

"ม๊าไปก่อนนะมาร์คแล้วเจอกันที่บ้านนะลูก"

"ครับม๊า" มาร์คเดินไปส่งทุกคนที่หน้าประตูห้องก่อนจะเข้าห้องมาและ

เกร็ก....

(เสียงล็อคประตู)

"เหลือแค่เราสองคนแล้วนะพิมพ์" เอาอีกแล้วไงหน้าตาหื่นและเจ้าเลห์แบบนี้อีกแล้ว

"ตัวเล็กเป็นอะไรทำไมหน้าแดงแบบนี้อะ" นี่หน้าฉันแดงหรอฉันยังไม่ได้คิดอะไรไกลเลยนะ

"ปะเปล่าไม่ได้เป็นอะไร" มาร์คเดินเข้ามาใกล้และเอามือมาอังหน้าผากฉัน

"ตัวก็ไม่ร้อนนี่"

"ก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้เป็นอะไร" แค่คิด...ไม่สิยังไม่ได้คิดเลยด้วยซ้ำหน้าก็แดงแล้วหรอพิมพ์

"หรือว่าตัวเล็กคิดเรื่องลามกอยู่" มาร์คพูดและยิ้มให้ฉัน

"มาร์คจะบ้าหรอฉันไม่ได้คิด" ฉันบอกพร้อมกับหันหน้าหนีเขา

"จริงอะแต่มาร์คคิดนะ คิดที่จะ.........." มาร์คพูดแค่ครึ่งเพื่อให้ฉันคิดประโยคต่อไป

"ฉันง่วงแล้วจะนอนและก็ไม่ต้องคิดเรื่องอย่างว่าเลยนะ" ฉันพูดจบก็นอนหันหลังให้มาร์คทันที

"มาร์คคิดที่จะกอดตัวเล็กต่างหากละคิดไปไกลนะเราอะ" มาร์คพูดพร้อมกับเข้ามานอนกอดฉันจากด้านหลัง

"นี่ปล่อยเลยมาร์คและลงไปจากเตียงด้วย"

"ขอกอดแบบนี้นานๆหน่อยสิมาร์คคิดถึงตัวเล็กนะ"

".................................." เจอคำพูดนี้ไปใจเต้นแรงเลยสิ

"ไม่ตอบแปลว่าได้" มาร์คพูดจบก็กอดฉันแน่นขึ้นกว่าเดิม

ฉันนอนให้มาร์คกอดนิ่งๆอย่างไม่ปฎิเสธได้สักพัก

"มาร์คมือ" ตอนนี้มือของมาร์คอยู่ที่หน้าอกของฉันพร้อมกับขยำมันเบาๆ

"พิมพ์หน้าอกใหญ่ขึ้นปะเนี่ย" นี่เขาคิดจะถามอะไรก็ถามหรอไม่คิดว่าฉันจะอายบ้างไง

"ก็ท้องลูกเราอยู่นี่เนอะ" ถามเองตอบเองก็ได้หรอ

"นี่ถ้าจะนอนก็อยู่นิ่งๆสิ" ฉันหันหน้าไปดุมาร์คจนสายตาเราสบกัน

"มาร์คขอโทษนะตัวเล็กที่เคยทำเรื่องไม่ดีไว้" ฉันหันหน้าหนีเขาก่อนเพราะกลัวว่าจะยอมเขาง่ายๆนะสิ

"...................................."

"ตัวเล็กจะโกรธมาร์คก็ได้แต่ตัวเล็กให้โอกาศมาร์คดูแลตัวเล็กได้ไหม" มาร์คจับหน้าฉันเพื่อให้สายตาเราสบกัน

"ก็ได้...แต่ฉันไม่รับรองนะว่าจะหายโกรธขอดูพฤติกรรมนายก่อน" ที่จริงแล้วฉันก็ไม่เคยโกรธมาร์คเลยด้วยซ้ำ

"ขอบคุณนะครับมาร์คสัญญาว่าจะดูแลพิมพ์กับลูกให้ดีที่สุด" มาร์คยิ้มและกอดฉันแน่นจนตอนนี้หน้าฉันซุกอยู่ที่อกของเขา

"อืม" ฉันตอบมาร์คด้วยหน้านิ่งๆแต่ในใจนี่สิ ดีใจจนอยากกอดตอบเลยแต่ไม่ได้เพราะเราแกล้งโกรธมาร์คอยู่

**"พิมพ์ตอนนี้ก้างหมดแล้ว เรามาจบที่เตียงกันไหม"**

"มาร์ค....อื้มม" และฉันก็เสร็จเขาจนได้สินะ

###############################

อุ๊บ....ที่เหลือให้รีดคิดต่อเอาเนอะ 5555

วันนี้ไรท์มาต่อให้ดึกไปนีสสส

 

 

​ภพกับเพรียงพ่อแม่พิมพ์และพีร์จร้า  "โหดแค่ไหนก็แพ้คนเป็นเมีย" นี่คือคำกล่างของพ่อหนูพิมพ์

 

​ส่วนนี่ม๊าของพี่มาร์คเราเพื่อรีดคนไหนเจอจะได้ฝากเนื้อฝากตัวเป็นสะใภ้ต้วนจร้าาา

ถ้าชอบ

******อย่าลืมกดไรท์ ติดตามและคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน้าาา********

ความคิดเห็น