ละอองพราว

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 5 : มาให้กินถึงที่ NC++

ชื่อตอน : Chapter 5 : มาให้กินถึงที่ NC++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.2k

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มิ.ย. 2561 22:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 5 : มาให้กินถึงที่ NC++
แบบอักษร

Chapter 5 : มาให้กินถึงที่

“เฮ้อ อะไรเนี่ย ไม่เห็นมีข้อมูลอะไรเกี่ยวกับนายนี่สักอย่าง”  เพ่ยเพ่ยพึมพำเบาๆ เธอแอบเข้ามาให้ห้องทำงานของเขาตอนเที่ยงคืน เมื่อตอนบ่ายได้เข้ามาทำความสะอาดกับสาวใช้อีกคน เธอก็เลยขโมยกุญแจมา และที่กล้าเข้ามากระตุกหนวดเสือได้ก็เพราะอยากรู้เรื่องราวเกี่ยวกับเขา และที่สำคัญเขาหลับไปนานแล้ว จึงเป็นโอกาสดีของเธอ

แกร๊ก! เสียงประตูห้องที่ถูกเปิดออก ทำให้เพ่ยเพ่ยยืนตัวแข็งท่ือ ค่อยๆละสายตาจากโต๊ะทำงานของเขา ไปมองที่ประตูอีกบาน ที่ไม่ใช่ประตูที่เธอเปิดเข้ามาทีแรก

“เข้ามาทำอะไรดึกๆดื่นๆแบบนี้?!”  หยางฟานตวาดลั่น...เขาไม่คิดว่าเธอจะกล้าเขามายุ่งวุ่นวายข้างบนนี้ และถ้าเขาไม่ลืมโทรศัพท์ไว้ในห้องทำงานคืนนี้คงไม่กลับเข้ามาอีก เพราะเจ้าตัวอาบน้ำเสร็จ ก็จะเข้านอนแล้ว

“เอ่อ…”  สาวสวยยืนตัวลีบ ไม่รู้จะพูดอะไร เห็นร่างสูงที่ใส่เพียงผ้าเช็ดตัวสีขาว ก็ยิ่งทำให้เธอคิดอะไรไม่ออก ว่าจะเอาตัวรอดกับสถานการณ์นี้อย่างไร...แกตายแน่เพ่ยเพ่ยเอ๊ย

“อยากรู้อะไรก็มาถามฉันซิ”  เขาพูดพร้อมกับไปยืนขวางประตูบานทีเธอเดินเข้ามา เพ่ยเพ่ยตกใจ คิดได้อย่างเดียวคงต้องหนีเขาให้พ้น ร่างบางเห็นทางรอดทางเดียวคือวิ่งเข้าไปในห้องนอนเขาแล้วไปออกที่ประตูห้องนอนแทน...ไม่รอช้า ร่างระหงรีบวิ่งไปที่ประตูบานที่เขาเปิดออกมา มองหาประตูทางออกจากห้องนอน และเหมือนสวรรค์จะเห็นใจเธอ เธอรีบวิ่งไปที่ประตู มือบางคว้าลูกบิด บิดไปมาหลายๆครั้งมันก็ไม่เปิด

“ประตูบ้าเอ๊ย!”  สาวสวยสบถ ประตูห้องสำคัญๆของที่นี่ต้องสแกนนิ้วหรือไม่ก็ใส่รหัส 

“ฉันขี้เกียจวิ่งไล่จับกับเธอแล้ว ขึ้นไปนอนบนเตียงดีๆ”  ร่างสูงที่เข้ามาในห้องนอนแล้ว ยืนพิงผนังห้องมองเธอด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก...อยู่ๆก็วิ่งมาให้กินถึงที่

“หมาย หมายความว่าไง?...เอ่อ ไม่นะ ฉันยังไม่พร้อม”  เธอส่ายหน้าระรัว 

“อย่าทำให้ฉันอารมณ์เสียมากไปกว่านี้!!!”  ร่างสูงตวาดลั่น ขบกรามแน่นแล้วจ้องเธอไม่วางตา เพ่ยเพ่ยสะดุ้งเฮือก...ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ ถ้าเธอทำให้เขาโกรธ เขาจะส่งเธอให้ไอ้เสี่ยบ้ากามนั่น เธอไม่มีทางเลือก...สุดท้าย ก็ต้องเดินไปหยุดยืนที่เตียงกว้าง

“นายท่านเคยบอกว่า อย่างฉันไม่มีทางที่จะได้นอนบนเตียงนี้”  ไม่พูดเปล่า ชี้นิ้วไปที่เตียงของเขาด้วย...ทำเอาคนที่กลืนน้ำลายตัวเองถึงกับหน้าตึง

“ใครว่าจะให้เธอนอนเฉยๆล่ะ...ให้ทำอย่างอื่นต่างหาก พูดมาก!”  หยางฟานกระแทกเสียงต่อว่าเธอจบ ก็ถลาเข้าไปผลักร่างระหง แล้วล้มทับเธอบนเตียงนุ่ม

“คืนนี้ อย่าทำอะไรฉันมากไปกว่าวันนั้นเลยนะคะ ฉันขอร้อง ฉันยังไม่พร้อมจริงๆ”  สาวสวยกัดฟันอ้อนวอนเขาทั้งน้ำตา รู้สึกสมเพชตัวเองอย่างถึงที่สุด 

“หยุดพูดได้แล้ว”  ร่างสูงดันตัวเธอให้นอนลงแล้วเปลื้องผ้าร่างระหงจนเหลือเพียงชุดชั้นใน รีบถลาเข้าหาเธอราวกับเสือที่วิ่งเข้าตะครุบเหยื่อ...เขามีสิทธิ์ที่จะทำอะไรกับเธอก็ได้ ในเมื่อเธอเป็นของเขา คิดได้ดังนั้นหยางฟานก็โน้มหน้าไปจูบปากเธอ แต่ไร้สิ่งการตอบสนองของเพ่ยเพ่ย ทำให้เขาอารมณ์เสีย

“จูบตอบฉัน! เดี๋ยวนี้!...ถ้าไม่อยากโดนดีจูบฉัน!”  ออกคำสั่งอย่างเอาแต่ใจ เพ่ยเพ่ยรีบผงกหัวขึ้น เอาปากไปแตะปากเขา ซ้ำไปซ้ำมา เพราะเธอทำได้แค่นี้จริงๆ...จนในที่สุด คนที่กำลังกลัดมันก็ทนไม่ไหว เป็นฝ่ายกระชากเธอมาบดจูบเสียเอง แต่อีกฝ่ายกลับตอบสนองอย่างเงอะงะ ทั้งๆที่เธอก็พยายามแล้ว  

“จ๊วบ”  ร่างสูงผละออกมากดจูบเนินอกของเธอแทน หลังจากที่ได้คำตอบแล้วว่า...เพ่ยเพ่ยจูบไม่เป็น แต่ช่างเถอะ หลังจากนี้เขาจะค่อยๆสอนเธอเอง

“จ๊วบ จ๊วบ อืม จ๊วบ”  เสียงดูดดึงหัวนมสีหวานดังขึ้นถี่ๆ มือหนากระชากบราเซียลูกไม้สีครีมออกไปพ้นทาง เขาทั้งดูดทั้งเลียแพร่บๆๆ ส่วนอีกข้างก็ใช้นิ้วคีบเค้นจนยอดถันแข็งเป็นไต...ไม่นานนักร่างสูงก็อดใจไม่ไหว ลากลิ้นจูบมาถึงหน้าท้องแบนราบ ต่ำลงมาถึงเนินสวาทสาว

“ฮื้อ! เดี๋ยวก่อน...อย่าถอดนะ”  เมื่อเห็นว่าเขากำลังจะถอดกางเกงชั้นในเธออีก มือบางก็รีบคว้าข้อมือแข็งแรงไว้ แต่ไม่เป็นผล...เขารีบรั้งชั้นในตัวนั้นออกไปทันที เพ่ยเพ่ยหนีบขาชิดกันแน่น เขาก็ไม่ยอม กระชากขาเรียวจนมันแยกออกจากกันในที่สุด มือบางทั้งสองข้างรีบปิดกายสาวที่สุดจะหวงแหนเอาไว้ ร่างระหงสั่นเทาไปทั้งร่าง ส่ายหน้าน้ำตาไหลไม่หยุด

“จะเอามือออกไปดีๆหรือจะให้ฉันเอาออกเอง...แต่เธอได้โดนคิดบัญชีรวบยอดแน่”  สิ้นคำขู่เสียงเข้มของเขา มือบางก็ละจากกายสาว เธอนอนน้ำตาไหลอย่างหมดทางสู้...ส่วนคนที่หงุดหงิดเมื่อครู่ก็อารมณ์ดีขึ้นมาทันที เมื่อได้เห็นความงามแห่งอิสตรี กลีบสวาทสีหวานที่ปิดชิดแนบสนิท สวยหวานน่าจ้วงแทงไม่ยั้งนั่น ทำให้เขาต้องเอื้อมมือไปแตะมัน

“ฮึก!”  เพ่ยเพ่ยสะดุ้งโหยง เมื่อปลายนิ้วเรียวแตะลงที่พูเนื้อสาวสุดหวงแหน เขาแย้มกลีบสวาทดูทีละนิด บี้คลึงปุ่มกระสันจนเธอไม่เป็นตัวของตัวเอง เสียวจนอยากจะร้องครางออกมา แต่ก็อดทนไว้

“ไม่ไหวแล้ว”  หยางฟานบอกเสียงแหบพร่าเต็มที เขาไม่น่าโง่ที่คิดว่าเธอจะผ่านชายคนอื่นมา...แค่จูบ เพ่ยเพ่ยยังจูบไม่เป็น เนื้อตัวสั่นเทาไปหมดเวลาถูกเขาสัมผัส ร่างกายสวยสมบูรณ์แบบไปทั้งตัว ไม่มีตรงไหนมีตำหนิเลยสักนิด...พอรู้อย่างนี้ก็อดด่าตัวเองในใจไม่ได้

พรึ่บ! ร่างสูงกระตุกผ้าเช็ดตัวออกไป แล้วรีบโถมกายเข้าหาเธอ ไม่อยากให้เธอเห็นสิ่งน่ากลัว ก่อนที่มันจะเข้าไปอยู่ในตัวเธอ

“อื้อ ฮึก ฉันขอร้องละนะ...พอเท่านี้เถอะ”  

“มันเป็นสิทธิ์ของฉัน...นอนลงไปดีๆ”  อยากจะปลอบให้คนสวยหายกลัว แต่ก็ห่วงฟอร์มเย็นชาอยู่ รีบจับแก่นอุ่นใหญ่ๆไปแตะที่ปากโพรงสวาท ใช้มันขยี้เนื้อสาวไปมาแบบหนักๆเน้นๆ ส่วนมือที่ว่างก็คลึงเม็ดเสียวให้เธอ เขาต้องทำให้เธอแฉะให้ได้มากและเร็วที่สุด เพราะเขาจะเล้าโลมเธอไม่ไหวแล้ว ใจมันอยากจะเสียบยัดท่อนเอ็นอุ่นในมือใส่ช่องรักของเธอซะให้รู้แล้วรู้รอดไป

“อะ พอแล้ว อ่ะ พอ”  เพ่ยเพ่ยต้องใช้ความพยามเป็นอย่างมากที่จะห้ามเสียงครางไว้ เพราะสิ่งที่เขาทำกับเธอตอนนี้ มันทำให้เธอเสียวจนนอนไม่ติดเตียง หนุ่มหล่อพยายามจะดันเอ็นอุ่นเข้าไปในช่องคับแน่น เขาสอดใส่แค่เพียงตื้นๆเท่านั้น ไม่อยากให้เธอตื่นกลัวไปมากกว่านี้

“อ่า ถ่างขากว้างๆหน่อย”  เขาบอกเธอแล้วถูไถปลายอุ่นหนักๆ จนน้ำหวานเยิ้มฉ่ำแฉะ ก็ตัดสินใจดันแก่นใหญ่แทงพรวดเข้าไปทีเดียวจนมิดโคน

“กรี๊ด!!!”  เพ่ยเพ่ยหวีดร้องลั่นเมื่อรู้สึกเจ็บที่กายสาวมากๆ ทั้งอึดอัด ทั้งจุกเสียด มันทรมานเธอเหลือเกิน

“ซี๊ด ในนี้แน่นมากอ่ะเพ่ยเพ่ย...นอนนิ่งๆก่อนซิ”  คนที่โดนร่องรักสาวโจมตีบีบรัดซะแทบจะปลดปล่อย เอ็นอุ่นปวดหนึบไปทั้งลำ ร่องรักของเธอช่างคับแน่นและดูดดึงลำกายของเขาเหลือเกิน

“ฮือ หยุดเถอะนะ ฮือๆๆ ฉันยังไม่พร้อม ฮือ ฉันเจ็บ”  

“ไม่ได้ อีกเดี๋ยวมันก็ดีขึ้นเอง...ทน!”  แทนที่จะปลอบโยนกลับสั่งอย่างเย็นชาว่าให้เธออดทน 

“พอ อื๊อ จ๊วบ อื้ม”  ร่างระหงไม่มีโอกาสได้พูด เขาจู่โจมจูบปากบางแล้วบีบเคล้นอกตูมเต่งไปด้วย และค่อยๆขยับสอดใส่เธอทีละนิดอย่างค่อยเป็นค่อยไป โดยไม่ปล่อยให้เธอมีโอกาสพูด จูบปิดปากแล้วกระแทกไม่ให้เธอมีโอกาสต่อต้าน...เขาทำอย่างนี้ไปได้สักพัก ร่างกายเธอก็เริ่มปรับตัวรับขนาดของเขาได้ดีขึ้น เท่านั้นล่ะ...หยางฟานโจนจ้วงเสียบยัดเอ็นใหญ่ใส่ร่องคับแน่นไม่ยั้ง 

พั่บ! พั่บ! พั่บ! พั่บ! พั่บ!  เสียงเนื้อกระแทกเนื้อดังลั่น 

“อือ เบาหน่อย...ช้าๆหน่อย เจ็บ อื้อ”  เมื่อปากบางได้เป็นอิสระก็บอกให้เขาขยับท่อนเอ็นเบาๆลงหน่อย แต่เขาก็ไม่ได้ฟังเธอเลยสักนิด

“อ่าส์ ฟิตอะไรขนาดนี้...อ๊ะส์ อ๊ะส์ ทั้งแน่นทั้งดูด จะกระแทกให้จมเตียงเลย”  

“อื้อ เจ็บ”  เธอทั้งจุกทั้งเจ็บกับสิ่งที่เขาทำ ถึงแม้มันจะมีความเสียวแทรกเข้ามาในบางคราแต่มันเทียบไม่ได้เลยกับความเจ็บปวดที่เธอได้รับในครั้งนี้ เจ็บไปหมดทั้งตัวและใจ 

“งอเข่าหน่อย”  เขาจับขาเรียวทั้งสองข้างงอไปชิดแนบอกอวบ ทรงตัวด้วยเข่าทั้งสองข้าง สอบสะโพกแอ่นกระแทกรูรักเล็กๆด้วยท่อนเอ็นอวบร้อนจนร่างระหงสะท้านไปทั้งร่าง ยิ่งเขาเสียบเสยกายชายเข้ามาในตัวเธอจนสุด เพ่ยเพ่ยถึงกับผวาวาบ 

“อึก! จุก ทั้งจุก...อ่ะ ทั้งเจ็บ”  ร้องบอกเขาแล้วจิกหมอนไว้แน่นๆ เธอยอมรับว่าที่เขาทำ มันทำให้เธอเสียว รู้สึกว่าร่องรักมันบีบตัวแรงขึ้นมามากกว่าปกติ ทั้งถี่รัวและรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเป็นแบบนั้นแล้วเขาก็ตอกอัดเอ็นอุ่นแข็งเข้ามาแบบนอนสต๊อป เพ่ยเพ่ยแอ่นสะโพกขึ้น ร่องสวาทตอดรัดอย่างหนักหน่วงพอๆกับสิ่งที่เขาหยิบยื่นให้...ไม่นานนัก สาวสวยก็ไปแตะขอบสวรรค์

“เสร็จแล้วเป็นไง?”  

“อื้อ”  เพ่ยเพ่ยผวาอย่างหนักเมื่อเขากระชากท่อนเอ็นออกไปจากร่องรักแบบทันทีทันใด จนสะโพกเธอถลาตามไปด้วย เพราะความคับแน่นที่รัดรึงท่อนเอ็นใหญ่ร้อนนั้นไว้ พอทั้งสองแยกจากกัน ร่างระหงก็หมุนตัวนอนคว่ำ เพราะไม่อยากให้เขาเห็นร่างกายของเธออีก และที่สำคัญ ถ้าเกิดเขาจะทำอะไรกับเธออีกรอบ นอนแบบนี้ไปก่อนอาจจะรอด อย่างน้อยก็ดีกว่าไปนอนอ้าขาให้เขาเอาได้ง่ายๆนั่นแหละ

“ฉันยังไม่เสร็จ ใครให้นอนเฉยๆ...พลิกตัวมานอนหงายดีๆเดี๋ยวนี้”

“ไม่!”  

“จะเอาอย่างนี้ใช่มั้ย?...ได้เพ่ยเพ่ย นอนแบบนี้ฉันก็กระแทกเธอแหกได้บอกไว้ก่อน”  พูดจบก็ขยับตัวไปโถมทับเธอไว้ จับสะโพกมนแอ่นขึ้นเล็กน้อยแล้วเสียบเอ็นอุ่นที่ยังคงแข็งขึงเข้าไปในร่องคับแน่นที่เปื้อนเลือดความสาวบริสุทธิ์ของคนใต้ร่าง

“อ่ะ! อึก! โอ๊ย ฉันไม่ไหวแล้ว เจ็บ”  เพ่ยเพ่ยร้องบอก เขาทำอย่างที่พูดจริงๆด้วย นอนคว่ำทาบทับเธอที่นอนคว่ำอยู่เช่นกัน แล้วสอดกระแทกเอ็นอุ่นเข้ามาไม่ยั้ง รัวเร็วตั้งแต่แรกเริ่มจนเธอต้องจิกหมอนแล้วซบแก้มลงที่หมอนนุ่ม ด้วยความที่เธอไม่ได้ถ่างขากว้าง คือนอนคว่ำอยู่ท่าเดิมเลย แต่เขากลับเข้ามาในตัวเธอจนได้ ทำให้ทุกอย่างดูอึดอัดไปหมด และเขาก็กระแทกเธอจนช่วงล่างแทบพัง

“อ่าส์...ซี๊ดส์ ฉันบอกแล้วไง ว่าฉันทำได้”  

ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!  เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังแบบถี่รัวสุดๆ เพราะร่างสูงต้องการจะปลดปล่อย มันเกินที่เขาจะทนไหวแล้ว เธอทำให้เขาปล่อยเร็วเกินไป 

“ฉันจะเสร็จแล้ว อ่าส์ เธอมันทั้งฟิต ทั้งตอดยิกๆๆ โอ้ว...มันเป็นบ้า”  ไม่พูดเปล่า เขาบีบเคล้นหน้าอกของเธอและสะกิดยอดถันแข็งไปด้วย ส่วนล่างก็กระแทกเธอไม่ยั้ง กระแทกแรงจนช่องรักที่เคยปิดสนิทแทบจะฉีก ร่างระหงต้องกัดหมอนเอาไว้ ไม่อย่างนั้นหลุดเสียงครางออกมาแน่ๆ แล้วถ้าเป็นอย่างนั้นทุกอย่างจะสมใจเขาไปเสียหมด 

“อ่ะ อ่ะ อ่ะ ซี๊ดส์…เสียว ตอดแรงแบบนี้เธอก็จะเสร็จอีกแล้วล่ะซิ”  เขาตั้งหน้าตั้งตากดกระแทกเธอรัวๆ สอดเสียบแบบลึกสุดโคนแล้วกระชากกลับมาเกือบหลุดช่องทางรัก ทำสลับกันรัวๆจนในที่สุดทั้งคู่ก็ไปถึงจุดปลดปล่อย น้ำขุ่นคลักในกายชายถูกพ่นใส่ช่องรักคับแน่นไปเต็มๆ

“เอามันเป็นบ้า...เสียวมั้ยเพ่ยเพ่ย?”  พอเสร็จสมก็เอ่ยถามเธอทั้งๆที่เอ็นอุ่นยังฝากฝั่งอยู่ในช่องทางรัดรึง สุดท้ายเขาก็กระแทกเธอแรงๆอีกสองสามครั้ง แล้วแช่เอ็นอุ่นไว้ในกายเธอ

“ฉันเจ็บ...ขอร้องล่ะ ปล่อยฉันไปเถอะ”  เอ่ยทั้งน้ำตาโดยที่ไม่มองหน้าเขา ไม่มีเสียงสะอื้นหลุดออกมาอีกแล้ว มีแต่ความเสียใจที่ฝั่งลึกอยู่ในความรู้สึก

NC++ ระดับสองนะคะ

ต้องบอกก่อนว่าละอองพราวมี NC ห้าระดับ และนี่คือระดับ 2 ระดับ 5 ยังไม่เคยแต่งที่ไหน 555

อ่านแล้ว ถ้าชอบ เม้น กดไลค์ กดสับตะไคร้ เป็น กลจ. ให้เค้าด้วยนะคะ

ปล. ไม่ต้องเป็นสมาชิกก็เม้นได้นะคะ ส่งอิโมจิมากะด้ายยย

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น