Gardy

นิยายเรื่องนี้เป็นภาคต่อจาก Love Mafia ทาสรัก (คาร์ลพระจันทร์) เป็นคู่ของ จีซัสxพระพาย ค่ะ

KILL MAFIA ครั้งที่ 2

ชื่อตอน : KILL MAFIA ครั้งที่ 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.6k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มิ.ย. 2561 20:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
KILL MAFIA ครั้งที่ 2
แบบอักษร

KILL MAFIA ครั้งที่ 2 

JISUS PART

            เปรี๊ยะ!

            “อ๊ากกกก!!”

            แสงสว่างจากกระแสไฟฟ้าที่ช็อตร่างของคนในตู้กระจกทดลอง ไหนจะเสียงกรีดร้องโหยหวนที่มาพร้อมกับกลิ่นเหม็นไหม้คละคลุ้งบริเวณห้องมืดสลัวใต้ดิน ทุกคนที่นี่ทำราวกับเป็นเรื่องปกติที่เกิดขึ้นเป็นประจำ มีเพียงดวงตาที่จ้องมองผลการทดลองกับมือที่จับปลายปากกาคอยจดแต่สิ่งที่เห็นเพียงเท่านั้น ไม่มีใครคิดสนใจเสียงร้องทุรนทุรายของร่างในตู้กระจกเลยสักคน

            เปรี๊ยะ!

            “อ๊ากกกก!!” สิ้นเสียงกรีดร้องของสัตว์ทดลองในตู้กระจก ราวกับเป็นสัญญาณสุดท้ายก่อนที่เครื่องวัดชีพจรด้านนอกจะดังขึ้นเป็นการบอกถึงผลการทดลองที่ผิดพลาด จากร่างของผู้ชายบอบบางที่เคยเป็นสัตว์ทดลองชั้นเลิศ ในตอนนี้กลับเหลือเพียงร่างไหม้เกรียมที่กรอบแห้งอยู่ในตู้กระจกจนดูน่าสมเพช

            “เขาตายแล้วครับ” ฟูหลงหนึ่งในลูกน้องคนสนิทของหัวหน้าแก๊งซือหลิวรายงานขึ้นตามหน้าที่ หากแต่ร่างสูงใหญ่ของผู้เป็นนายกลับยืนควงมีดผ่าตัดในมือเล่นราวกับกำลังใช้ความคิด ดวงตาคู่คมดุจเหยี่ยวที่จ้องมองสัตว์ทดลองในตู้กระจกแสดงให้เห็นถึงความเสียดายเมื่อผลการทดลองในครั้งนี้ไม่ได้ออกมาตามที่คาดหวัง

            “เขาน่าจะอดทนอีกสักนิด”

            “ช็อตไฟฟ้าติดกันหกชั่วโมง ด้วยอายุของคนทดลองแล้วถือว่าทนได้นานที่สุดแล้วครับ” ฟูหลงพูดบอกกับหัวหน้าแก๊งของตน หากแต่บรรยากาศกดดันรวมถึงแววตาเรียบนิ่งของผู้เป็นนายที่ตวัดมองมาทำให้เขาเลือกที่จะเงียบไม่แสดงความคิดเห็นอะไรออกไปอีก

            “น่าเสียดายจริงๆ คงต้องหาตัวทดลองใหม่” จีซัสเอ่ยขึ้น ก่อนจะก้าวเท้าเดินควงมีดผ่าตัดกลับไปยังห้องทดลองที่อยู่ข้างกัน กลิ่นเหม็นอับของยารวมถึงสีสันของเหลวที่ตั้งตามชั้นภายในห้องบ่งบอกได้ถึงสถานะของบุคคลคนนี้เป็นอย่างดี

            “ยาล็อต A จะเสร็จทันหรือเปล่า”

            “ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดเราเสร็จทันส่งให้แก๊งเหยินหลงแน่นอนครับ” คำตอบที่ได้รับจากฟูหลงทำให้คนร่างสูงพยักหน้ารับเพียงนิด รองเท้าสองคู่เดินเข้ามาภายในส่วนลึกของห้องทดลองก่อนจะหยุดยืนอยู่ตรงหน้าสินค้าชั้นดีเพื่อเช็คสภาพของมันก่อนถูกตีตราส่งขาย

            “หญ้าพวกนี้คงต้องหามาเพิ่ม” จีซัสว่าพลางโน้มตัวก้มดูต้นหญ้าที่เป็นวัตถุดิบในการผลิตยาแต่ละล็อต

            “ผมสั่งคนให้เตรียมของไว้แล้วครับ ช่วงหลังมานี้พวกมาเฟียต่างก็ต้องการมันมากขึ้น ถ้าสินค้าขาดแคลนไปคงจะไม่ดี”

            “หึ! สมกับนายจริงๆฟูหลง” รอยยิ้มหยัดที่ปรากฏบนใบหน้าคมของผู้เป็นนายไม่ได้ให้ความรู้สึกชื่นชมต่อการทำงานของคนเป็นลูกน้องแต่อย่างไร คุณจีซัสผู้ชายคนนี้คิดอะไรอยู่ไม่เคยมีใครได้รับรู้

            “เรื่องของสัตว์ทดลองตัวใหม่ ได้ข่าวว่าพวกพ่อค้าทาสจะเปิดประมูลสินค้าในอีกไม่กี่วันนี้ครับ” คำพูดบอกของฟูหลงลูกน้องคนสนิททำให้หัวหน้าแก๊งมาเฟียอย่างจีซัสผละความสนใจจากเหล่าต้นหญ้าที่อยู่ตรงหน้าแล้วหันมาเลิกคิ้วมองด้วยความสนใจแทบจะทันที

            “มีบัตรเชิญหรือเปล่า”

            “ครับ” ฟูหลงตอบกลับก่อนจะยื่นบัตรเชิญสีทองระดับวีไอพีให้ผู้เป็นนาย จีซัสทำเพียงแค่ยื่นมือไปรับมาเปิดอ่านเท่านั้น

            “ประเทศไทย”

            “ครับ จากฮ่องกงบินไปประมาณสามชั่วโมง”

            “ฟูหลง! ฟูหลง! นายบอกฉันที ว่าทำไมฉันต้องเสียเวลาจากการทดลองบินไปเมืองไทยด้วย” จีซัสพูดถามขึ้นด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย

            คนร่างสูงหมุนบัตรเชิญสีทองในมือไปมาราวกับของเล่นไม่ควรค่าแก่การเสียเวลา ใบหน้าเจ้าเล่ห์ของผู้เป็นนายยกยิ้มขำขึ้นนิดๆก่อนจะหย่อนบัตรเชิญในมือลงกับกระเป๋าเสื้อสูทของคนเป็นลูกน้องแล้วเดินไปยืนส่องหนูในกรงแทนการปฏิเสธ

            “ในหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาสัตว์ทดลองของเราตายไปเยอะแล้วนะครับ”

            “…”

            “คุณจีซัส”

            “ก็ไปหามาใหม่ซะสิ” จีซัสตอบกลับอย่างไม่คิดใส่ใจ ก่อนที่คนเป็นลูกน้องจะถอนหายใจออกมานิดๆกับความเอาแต่ใจของผู้เป็นนาย

            “คุณต้องการคนมาทดลองเชื้อแม่พันธุ์ไม่ใช่เหรอครับ”

            “จะถามทำไมในเมื่อนายก็รู้อยู่ฟูหลง” จีซัสว่ากลับก่อนจะเอื้อมมือหยิบขวดยาทดลองหลากสีสันขึ้นมาถือไว้

            “ครั้งนี้พวกพ่อค้าทาสการันตีมาว่าต้องมีทาสที่ถูกใจคุณแน่นอนครับ” ฟูหลงยังคงไม่ละความพยายามในการชักจูงผู้เป็นนาย เขาแค่ทำตามหน้าที่ที่รับ อย่างน้อยสัตว์ทดลองที่ซื้อกับพ่อค้าทาสก็ยังดีกว่าสัตว์ทดลองที่จับมาจากสลัม

            “มันก็พูดแบบนี้ทุกปี” จีซัสตอบเหยียดยิ้มพลางจัดการเทน้ำยาทดลองหลากสีในมือลงกับถาดอาหารของหนูตัวเล็กสีขาวในกรง

            “ผมแค่คิดว่าสัตว์ทดลองที่มาจากพ่อค้าทาสจะมีประสิทธิภาพและเหมาะสมกับคุณมากกว่า แต่ถ้าคุณไม่ไปจริงๆ ผมจะแจ้งพวกนั้นให้ครับ” ฟูหลงพูดบอกพลางก้มหัวให้ผู้เป็นนายแล้วยืนรอคำตอบยืนยันอยู่ด้านหลังนิ่ง หากแต่จีซัสกลับไม่มีท่าทีสนใจแต่อย่างไร คนร่างสูงยังคงมุ่นอยู่กับการจ้องมองหนูตัวเล็กในกรงที่กำลังกินอาหารผสมน้ำยาทดลองด้วยใบหน้าสนใจระคนตื่นเต้น

            จี๊ด! จี๊ด!

            เสียงร้องอ้อนวอนของหนูตัวเล็กจ๋อยพร้อมกับเท้าทั้งสี่ของมันที่วิ่งวนรอบกรงราวกับกำลังทรมานหลังจากกินอาหารในถาด หยาดน้ำลายปนเลือดที่ไหลจากปากของมันยิ่งทำให้คนทดลองจ้องมองด้วยหัวใจที่เต้นกระหน่ำ เพียงไม่นานสิ่งมีชีวิตตัวเล็กสีขาวก็ล้มชักกระตุกอยู่ที่พื้นในกรงพร้อมกับร่างที่หยุดนอนนิ่งและเสียงร้องที่ขาดหายไป มีเพียงบรรยากาศเงียบงันที่ปล่อยเว้นว่างทิ้งไว้อยู่ชั่วครู่

            “ตายซะแล้ว” จีซัสพูดขัดแทรกเสียงเงียบงันภายในห้อง คนร่างสูงจัดการวางขวดทดลองในมือลงที่เดิมก่อนจะแหงนหน้าขึ้นแล้วแสยะยิ้มออกมานิดๆ

            “เอาสิ! ฉันไปก็ได้ฟูหลง”

            “คุณจีซัส”

            “ฉันต้องหาสัตว์ทดลองมาแทนตัวที่ตาย” คนเป็นนายพูดบอกก่อนจะผละตัวออกจากซากหนูทดลองแล้วถอดเสื้อกาวน์ที่สวมใส่โยนให้ลูกน้องคนสนิทเป็นคนถือไว้พลางยกมือขึ้นจับที่ไหล่แกร่งของฟูหลงแทน

            แปะ!

            “ฉันมีเรื่องที่ยังคาใจ”

            “อาเฟยรอคุณอยู่ที่ห้องรับรองครับ” คำตอบที่ได้รับจากฟูหลงเรียกรอยยิ้มมุมปากจากผู้เป็นนายได้เป็นอย่างดี สิ่งที่เขาต้องการมันอยู่เพียงแค่เอื้อม

            “หึ! ไปเจอกันข้างบน”

            “ครับ”

            จบคำพูดคนร่างสูงก็มุ่งหน้าไปยังห้องรับรองที่อยู่ในคฤหาสน์ด้วยท่าทีไม่รีบร้อนอะไร ภายในห้องมีร่างของชายวัยสามสิบปลายๆสวมสูทสีดำนั่งรอนิ่งอยู่ตรงโซฟาโดยมีคนของเขาคอยเฝ้ามองอยู่แทบทุกที่ จีซัสยกมือขึ้นเป็นสัญญาณให้กับคนของตัวเองก่อนที่ภายในห้องจะเหลือเพียงคนร่างสูงและคู่สนทนาแค่สองคนเท่านั้น

            “ว่าไงอาเฟย” น้ำเสียงเรียบนิ่งกล่าวทักทายคนตรงหน้า ใบหน้าคมเข้มแสร้งยิ้มขึ้นจ้องมองอีกฝ่ายด้วยดวงตาเจ้าเล่ห์

            “ผมจะมายืนยันกับคุณอีกที” อาเฟยพูดขึ้นน้ำเสียงหวาดระแวง ดวงตาทั้งสองข้างของชายวัยสามสิบปลายๆกวาดมองบริเวณรอบคฤหาสน์ราวกับกำลังระแวงระวังตัว

            “ในนี้มีแค่เราสองคนเท่านั้นอาเฟย” จีซัสบอกอีกฝ่ายก่อนจะก้าวขาเดินมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าคู่สนทนา

            “ผมจะแน่ใจได้ยังไงว่าถ้าเอาหนังสือกรรมสิทธิ์มาให้คุณแล้วคนในหมู่บ้านผมจะปลอดภัย”

            “อ่า! ต้องปลอดภัยสิ” จีซัสเอียงคอตอบกลับคู่สนทนาก่อนที่หนึ่งในลูกน้องคนสนิทอีกคนจะเดินถือซองเอกสารในมือเข้ามาหาผู้เป็นนาย

            “นี่ครับ” ต้าหมิงพูดบอกพลางยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้กับแขกที่อยู่ตรงหน้าเจ้านายของตน

            “รับไปสิ! สัญญาการดัดแปลงหมู่บ้าน ถ้าฉันคิดจะทำลายหมู่บ้านของนายจริงๆคงไม่ทำสัญญาฉบับนี้ขึ้นมาหรอกอาเฟย”  

            “…”

            “ครอบครัวนายจะปลอดภัย ทุกคนจะมีอาชีพที่ดีขึ้น หมู่บ้านของนายก็ไม่ต้องตกเป็นเป้าล่ามาเฟีย แบบนี้ไม่ดีเหรอ” ราวกับเป็นคำพูดเชิญชวนของมัจจุราช น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมมากมาย อาเฟยก็เป็นแค่เหยื่อที่เขาจะบีบเมื่อไรก็ได้ แค่เหยื่อที่เดินตามเกมเพื่อให้สิ่งที่เขาต้องการ

            “จะ จะปลอดภัยจริงๆใช่ไหม”

            “ใช่แล้ว” พูดตอบพลางยกยิ้มจ้องมองคนตรงหน้า ชายวัยสามสิบปลายๆโอบกอดสัญญาในมือตัวเองแน่นพลางเผยรอยยิ้มยินดีออกมา      

            “ผมจะเริ่มงานให้เร็วที่สุด จะหาโอกาสเอากรรมสิทธิ์จากหลินจางมาให้คุณ”

            “ฝากด้วยล่ะอาเฟย ความปลอดภัยของครอบครัวและคนในหมู่บ้านมันขึ้นอยู่กับนาย” จีซัสพูดบอกพลางยกมือขึ้นตบไหล่แกร่งของแขกตรงหน้าเบาๆ อาเฟยพยักหน้ารับด้วยความหวังที่ถูกจุดขึ้นในใจก่อนจะเป็นฝ่ายขอตัวกลับออกไปทั้งอย่างนั้น

            “แบบนี้จะดีเหรอครับ” ต้าหมิงเอ่ยถามผู้เป็นนายหลังจากที่ทำการส่งอาเฟยให้กลับออกไปแล้ว

            “ถ้าไม่ดีฉันจะทำเหรอต้าหมิง”

            “เขาอาจจะตายได้”

            “ถ้ามันกล้าทรยศหลินจาง คิดว่าแก๊งซือหลิวเราจะรับคนทรยศเข้ามาอีกงั้นเหรอ” จีซัสตอบกลับอย่างไม่คิดใส่ใจ คนร่างสูงเอนตัวนั่งลงที่โซฟาตัวยาวก่อนจะยกขาขึ้นไขว่กันอย่างคนเจ้าเล่ห์

            “ที่นี่ไม่มีที่ให้กับคนทรยศ”

            “จะว่าไปคุณได้ข่าวคุณหยวนบ้างหรือเปล่าครับ” คำถามของต้าหมิงทำให้คนร่างสูงเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ เรียวนิ้วยาวยกขึ้นถูกริมฝีปากตัวเองนิดหน่อยก่อนจะหลุดแสยะยิ้มออกมาตามแบบฉบับของตน

            “เพื่อนฉันมันชอบเล่นเป็นเสือสุ่มอยู่ในฝูงแกะ”

            “คุณจีซัส”       

            “คงไปสนุกอยู่ที่ไหนสักที่”


………………………………………………............................................................................

อัพต่อแล้วจ้าาา จาากนี้ไปจะทยอยอัพลงอาทิตย์ล่ะ 1 ตอนนะคะ 

จะมาลงให้ทุกวันเสาร์ เวลา 3 ทุ่มเนอะ ตั้งแต่เฟซบุ๊กปรับจำนวนคนเห็นในเพจ

นักอ่านรวมถึงลูกเพจของไรท์ไม่ค่อยรับรู้ข่าวสารเลย รู้สึกแย่นิดๆ

เอาเป็นว่าถ้าไม่เห็นโพสการอัพในเพจหรือในทวิต ลองกดเข้ามาแวะดูว่าอัพหรือยังดีกว่าเนอะ

..

มาเข้าเรื่องของนิยายกันดีกว่า จากตอนที่แล้วบาางคนอาจจะสงสัยว่า "ลุงโสม" แกเป็นใคร ฮ่าๆ

ตอบตรงนี้เลยค่ะ ลุงแกเป็นแค่ตัวประกอบในเรื่องน๊าา เคยโผล่มาในทาสรักอยู่เหมือนกันตอนแรกๆเลย

อย่างในตอนนี้เราก็จะเห็น "อาเฟย" โผล่ออกมา คนๆนี้ก็เป็นตัวประกอบที่เคยออกมาในเรื่องทาสรักเหมือนกันค่ะ

นิยายทั้งสองเรื่องนี้เวลาจะไล่เลี่ยและมีส่วนเกี่ยวข้องกันนิดหน่อยนะ ใครงงๆก็อย่าซีเรียสมากเน้อ อ่านให้สนุกก็พอนะ HaHaHa

..

..

To Be Continued

ความคิดเห็น