นิมมานรดี อรรวี

ขอบคุณยอดสนับสนุนทุกท่านค่ะ

23. รักแรงเกลียดแรง 2/3 *ฟรี

ชื่อตอน : 23. รักแรงเกลียดแรง 2/3 *ฟรี

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มิ.ย. 2561 12:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
23. รักแรงเกลียดแรง 2/3 *ฟรี
แบบอักษร

​แล้วมันเกิดอะไรขึ้น ทำไมผลตรวจถึงออกมาเป็นแบบนี้!


ราชรติหายไปสองวันสองคืน ก่อนถูกคนงานหิ้วปีกกลับมาส่งบ้าน หลังจากที่บุญตาได้รับโทรศัพท์จากรีสอร์ตที่ชายหนุ่มไปเก็บตัวเมามายอยู่ พอราชรติมาถึงก็ถามไถ่คนงานที่มาส่งจนได้ความว่า เมื่อสองวันก่อนราชรติเข้าไปในไร่แล้วเรียกหาตัวเข้มกับเป้า พอทั้งสองโผล่หน้ามาให้เห็นเท่านั้นก็ถูกประเคนทั้งหมัด ทั้งเท้า ศอก เข่า หน้าแข้งไปหลายกระบวนท่า คนอื่นได้แต่ยืนงง ไม่กล้าขัดขว้าง คนโดนเตะต้อยก็ไม่โต้ตอบเพราะอาการของราชรติเป็นอะไรที่พวกเขาไม่เคยเห็น

“แต่พอเห็นท่าไม่ค่อยดี กลัวไอ้เข้มกับไอ้เป้าจะตายคาตีนนาย พวกผมก็เลยเข้าไปจับแยกครับ นายก็ด่าไอ้สองคนนั้นนั้นว่าโกหก หลอกลวง เลี้ยงไม่เชื่อง อะไรแบบนี้แหละครับ แล้วก็ขับรถขับออกไป พวกผมก็ได้แต่งงครับป้า ไม่รู้จริงๆ ว่ามันเรื่องอะไร จนวันนี้ที่คนของรีสอร์ตโทรมาเรียกให้ไปรับตัวนายมาส่งบ้าน ก็เป็นอย่างที่ป้าเห็นนั่นแหละครับ เห็นว่าปิดห้องกินเหล้าอยู่คนเดียว ใครก็เข้าหน้าไม่ติดสักคน จนไม่ไหวจริงๆ แหละครับถึงยอมให้หิ้วปีกมาแบบนี้”

บุญตาพยักหน้ารับรู้แล้วเร่งให้ทั้งสองพาร่างอ่อนปวกเปียกขึ้นไปบนเรือนหลังใน ช่อฟ้าฝากลูกไว้กับยอดฉัตรแล้วตามหลังไปไม่ห่าง เมื่อคนงานกลับไปหญิงสาวก็เข้าไปอาสาช่วยบุญตาเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้ชายหนุ่มที่นอนกางแขนขาอยู่บนเตียง แต่บุญตาห้ามไว้

“อย่าเลยค่ะคุณฟ้า เผื่อคุณราชเมาอาละวาดขึ้นมาคุณจะเจ็บตัวเปล่าๆ นะคะ ไปอยู่กับคุณหนูลูกช้างเถอะค่ะ”

“ถ้าอย่างนั้น ฟ้าลงไปทำน้ำมะนาวอุ่นๆ มาให้ดีกว่านะคะ”

ช่อฟ้าเข้าใจความหวังดีของบุญตา เพราะตอนนี้ร่างสูงใหญ่ของราชรติก็เริ่มเคลื่อนไหวหนักขึ้นเรื่อยๆ แข้งขาสะบัดไปมาไม่ยอมให้บุญตาจับเช็ดตัวง่ายๆ เสียงเข้มเริ่มดังอ้อแอ้แต่ยังฟังไม่ได้ศัพท์ จนกระทั่งเธอก้าวถอยห่างออกมาเล็กน้อยนั่นแหละถึงได้ฟังเข้าใจ เพราะเขาพูดชัดขึ้นราวกับตั้งใจพูด

“ไปให้พ้น ไปให้หมด ไม่ต้องมายุ่งกับกู”

“คุณราชค่ะ อยู่นิ่งๆ เถอะค่ะ นี่บุญตาเองนะคะ บุญตาเช็ดตัวให้ค่ะ” บุญตาบอกอย่างใจเย็น ไล้จับคนอยู่ไม่นิ่งที่ไม่มีทีท่าว่าจะยอมฟัง

“บุญตา ไล่ไปที ให้ไปให้พ้น ผมไม่อยากเห็นหน้า”

บุญตาถอนใจเฮือก มองไปทางหญิงสาวที่ยังยืนหน้าซีดสลดอยู่ข้างประตูแล้วส่ายหน้าช้าๆ ก่อนพยักหน้าให้

“คุณฟ้าไปดูคุณหนูลูกช้างเถอะคะ”

“ไม่ใช่! มันไม่ใช่ลูกผม อย่าเรียกมันแบบนั้น”

“คุณราช...” ช่อฟ้าครางออกไปอย่างทนไม่ได้กับถ้อยคำที่เขาเอ่ยเรียกลูกชาย ถึงจะรู้ว่าราชรติเมาอยู่ แต่ถ้าขนาดโต้ตอบสิ่งที่บุญตาพูดได้ก็แสดงว่ายังมีสติรับรู้ ฉะนั้นคำที่เขาพูดออกมานั่นก็ตรงกับความรู้สึกนึกคิดของเขาจริงๆ เพราะเธอเคยรู้มาว่าคนเมามักจะพูดความจริง!

“คุณราชคะ พอเถอะค่ะ” บุญตาใช้เสียงดุปรามคนเมาแล้วหันไปทางช่อฟ้าอีกครั้ง “ออกไปเถอะคะคุณฟ้า ป่านนี้คุณหนูลูกช้างหิวแย่แล้ว อย่าถือสาคนเมาเลยนะคะ ไปเถอะคะ”

“ผมไม่เมา! อย่าเรียกมันแบบนั้น มันไม่ใช่ลูกผม”

“คุณราช หยุดพูดเถอะคะ”

“ป้าเชื่อผมสิ มันโกหก มันหลอกผม มันกับไอ้เข้ม ไอ้เป้า มันรวมหัวกันหลอกผม!”

ช่อฟ้าชะงักเท้าที่จะก้าวพ้นประตูเป็นครั้งที่สอง หันมองกลับไปยังร่างใหญ่บนเตียงที่เริ่มสั่นสะท้านจากการร้องไห้หลังพูดประโยคสุดท้ายออกมา บุญตาที่นั่งอยู่ใกล้ๆ ก็นิ่งขึงไปกับสิ่งที่ได้ยิน

นี่สินะ เหตุผลที่ราชรติเชื่อผลการตรวจดีเอ็นเอ เหตุผลที่ช่อฟ้าไม่เคยคิดถึง แต่ตอนนี้เธอคงต้องคิดถึงบ้างแล้ว...

คืนนั้น ช่อฟ้านอนห้องเดียวกับยอดฉัตรเหมือนสองคืนก่อนที่ราชรติไม่อยู่บ้าน หญิงสาวคิดทบทวนเหตุการณ์วันนั้นหลายตลบ แต่ก็ยังมั่นใจว่าตัวเองไม่ได้พลาดท่าเสียทีคนงานไร่ทั้งสอง เพราะวันนั้นเสื้อผ้าทุกชิ้นทั้งชั้นนอกชั้นในของเธออยู่ในสภาพปกติ ตลอดเนื้อตัวก็ไม่มีร่องรอยหรือคราบหลักฐานใดๆ ให้สงสัยได้เลย

และอีกเหตุผลที่หญิงสาวมั่นใจว่าลูกช้างไม่มีทางเป็นลูกของสองคนนั้นก็เพราะเข้มและเป้าผิวคล้ำกว่าเธอ แต่ลูกช้างตัวขาวกว่าเธอเสียอีก เพราะฉะนั้นลูกต้องได้ความขาวมาจากพ่อ เข้มกับเป้าตัวสูงกว่าเธอไม่เท่าไหร่ เธอก็ตัวเล็กแค่นี้ แต่ลูกช้างกลับตัวใหญ่ ฉะนั้นลูกต้องได้โครงสร้างร่างกายที่สูงใหญ่มาจากคนเป็นพ่อ...

ดูแค่นี้ก็น่าจะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร แล้วทำไมราชรติถึงไม่คิดเรื่องนี้บ้าง!


แม้โลกใต้ฝ่าเท้าจะไหวเอนแค่ไหน แม้ร่างสูงที่ตั้งตรงจะโซเซเพียงใด แต่ผู้ชายคนหนึ่งที่เจ็บเจียนตายก็ยังก้าวต่อไปจนได้เปิดประตูออกมานอกห้อง

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น