ไขมัน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

คุณหนูกับมาเฟียหื่นกาม

ชื่อตอน : คุณหนูกับมาเฟียหื่นกาม

คำค้น : คุณหนู,มาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.5k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 18 มี.ค. 2558 03:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คุณหนูกับมาเฟียหื่นกาม
แบบอักษร

 

 

หมับ!!/หว๊าาา  เสียงคว้าขอมือตามด้วยเสียงของแรงดึงทำให้ร่างบางร้องเสียงหลงและตกใจที่อยู่ดีๆคนแปลกหน้าที่หน้าตาหล่อเหล่าแต่ดูๆแล้วคงอายุมากกว่าเขาหลายปี อยู่ๆก็มาคว้าแขนเขาไว้เรียกว่ากระชากก็ได้   เพราะแรงนั้นมากจึงทำให้ร่างกายบางๆโน้มตัวไปตามแรงนั้นได้ไม่ยาก ตอนนี้หน้าของร่างบ้างแนบชิดกับอกกว้างของคนแปลกหน้าที่ดูๆแล้วคงเป็นพวกชอบฟิตหุ่นเพราะดูจากกล้ามเนื้อแข็งๆที่สัมผัสได้  ไหนจะกลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่ชวนให้เคลิม แต่เวลานี้ร่างบางทั้งตกใจและรู้สึกโมโห ที่อยู่ดีๆตาลุงนี้ก็มากระชากเขา เป็นพวกหืนกามรึไง  ร่างบางจึงพยายามดิ้น เพราะตอนนี้ตาลุงหื่นกามกำลังกอดเขาอยู่ ให้ตายเหอะเกิดมายังไม่เคยให้ใครกอดเลยนอกจาก ป๊า ม๊า แล้วก็เพื่อนสนิทสองคน แต่อีตานี้เป็นใครอยู่ดีๆก็มากอด

 

"นี้ปล่อยน่ะโว้ยย อยู่ๆมากระชากแขนแล้วก็มากอดกูแบบนี้ได้ไง"  ร่างบางร้องโว้ยวายให้คนที่กอดตนอยู่ปล่อย

 

"เลิกดิ้นสักทีได้ไหม กอดนิดกอดได้ทำเป็นหวงตัว "  ดีฟว่าพลางกอดรัดร่างบางแน่นขึ้น

 

" อ้ากกกกกปล่อยกู ไอ้ตาลุงบ้าหื่นกาม โรคจิต  อย่าให้หลุดไปน่ะจะต่อยให้ปากแตกเลย"   ร่างบางต่อว่าดีฟพลางดิ้นให้หลุดจากอ้อมแขนตาลุงบ้านี้

 

" นี้อยุ่เฉยๆได้ไหมตัวแต่นี้ทำเป็นจะมาต่อยฉันไวไปร้อยปีอีหนู " ดีฟว่าพลางคิดตัวแค่นี้แรงเยอะเป็นบ้า

 

"ผมไม่ใช่อีหนูน่ะ"  ร่างบางพุดพร้อมทำตาเหวี่ยงๆใส่ร่างสูงของดีฟ

 

"โคเคไม่ใช่ ก็ ไม่ใช่ เลิกดิ้นแล้วฉันจะปล่อย โอเคไหม?"     ดีฟว่าพลางเลิกคิ้วรอคำตอบจากร่างบาง

 

"ทำไม่ผมต้องเชื่อตาลุงโรคจิตอย่างคุณด้วย"  ร่างบางพูดอย่างไม่ยอมแพ้

 

"คำก็ตาลุงโรคจิต สองคำก็หื่นกาม แล้วพูดกับฉันดีๆหน่อยฉันอายุมากกว่าเธอพูด อีกฉันจะลงโทษเธอด้วยวิธีของฉัน"  ดีฟว่าพลางทำสีหน้าจิงจัง แกมดุๆให้ร่างบางรู้ว่าควรทำตามที่เขาพูด

 

"จะพูด ทำไมห่ะ ไอ้ตาลุงโรคจิต ไอ้ตาลุงหื่นกาม ไอ้ตาลุงบ้า บ้า บ้า "  ร่างบางพูดพลางทำหน้าท้าทายร่างสูง

 

ร่างสูงของดีฟที่ได้ยินดังนั้นก้อยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ดีฟจับท้ายทอยของร่างบางดันหน้าสวยๆให้เข้ามาหาเขา

 

"จะทำอะ ระ.... " ร่างบางยังพูดไม่จบร่างสูงก้อประกบริมฝีปากหยักได้รูปที่มีสีออกคล้ำนิดๆเนื่องจากสูบบุรี่ ลงบนริมฝีปากบางสีชมพูปากเล็กๆน่ารักนั้น  ร่างบางที่โดนกระทำแบบนั้นนั้นจากร่างสูงก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจแต่สิ่งสำคัญคืออ้ากกกก ให้ตายเหอะนั้นมันจูบแรกของเขาน่ะ โอ๊ยยหมดกันอุตส่าเก็บจูบแรกให้กับเจ้าชายในฝันแต่ดันมาเป็นตาลุงหน้าหล่อที่ได้จูบแรกของเขาไป ในห้องน้ำอีกตายๆอยากจะบ้าตาย

 

ร่างบางกัดริมฝีปากตัวเองแน่นเพื่อไม่ให้ร่างสูงส่งลิ้นร้อนเข้ามา สร้างความขัดใจให้ร่างสูงไม่น้อย แต่ไม่เกินความสามารถหรอกร่างสูง ดูดปากบางดังจ๊วบส่งเสียงหยาบโลน

 


  "อ่ะ เอ็บ (อ่ะเจ็บ)"    ร่างบางร้องออกมาเพราะความเจ็บที่ร่างสูงนั้นกัดขณะร้องและเปิดปาก ร่างสูงได้ทีส่งลิ้นร้อนนั้นเข้ามาในปากของร่างบางดูดกินกวาดน้ำหวานนั้นอย่างอร่อย ลิ้นพันเกี่ยวกับลิ้นเล็กของร่างบางไปมา เสียงดูดปากเล็กๆน่ารักดังจ๊วบ ส่งผลให้หน้าขาวๆของร่างบางแดงเหมือนลูกมะเขือเทศ  ร่างบางพยามทุบอกร่างสูงเพราะเริ่มหายใจไม่ออกเพราะจูบจาบจ้วงของร่างสูง   ดีฟที่เริ่มรู้สึกว่าร่างบางเริ่มขาดอากาศจึงพละจากริมฝีปากเล็กๆอย่างเสียดาย

 

 

 

แฮ๊กๆ แฮ๊กๆ เสียงร่างบางโกยอากาศเข้าปอด และเมื่อรู้สึกว่าร่างสูงเริ่มคลายอ้อยกอดลงจึงใช้จังหวะนั้น พลักร่างสูงและหันหลังเตรียมวิ่งออกจากห้องน้ำ แต่ร่างสูงที่ไวกว่าและแขนขาที่ยาวกว่า คว้าเข้าที่เอวบางของร่างบางและดันร่างบางให้ชิดกับประตูห้องน้ำ โดยมีร่างสูงอยู่ข้างหลังมือข้างนึงรวบเอวร่างบางอยู่อีกข้างดันประตูห้องน้ำไว้

 

 

 

"จะหนีไปไหน หืม!!"  ร่างสูงถามเสียงแหบพล่าข้างๆหูร่างบางนั้นทำให้ร่างบางเสียวสันหลังวาบ

 

"ปะ ปล่อย"  ร่างบางตอบเสียงสั่นเพราะให้พูดตามตรง ทั้งๆที่ชอบยั่วคนอื่นแต่ไม่เคยถูกกอดถูกจูบแบบนี้สักที่เพราะมีบอดี้การ์ดคนพวกนั้นจึงไม่สามารถเข้าถึงตัวได้แต่ครั่งนี้มาเจอของจริงจึงทำให้รู้สึกกลัว

 

  แต่ยังไม่ทันจะพูดอะไรต่อสิ่งที่ทำให้ตอนนี้ร่างบางเกร็งทั้งตัวเพราะตอนนี้ตาลุงโรคจิตนั้นมันกำลังจูบที่หลังคอขาวๆของเขาและทั้งเม้มทั้งกัดจนทำให้รู้สึกเจ็บ

 

 

 

"ตัวเธอหอมจัง อ่าส์ฉันชักจะอดใจไม่ไหว"   ดีฟพูดไปดูดเม้มต้นคอขาวๆนั้นไปจนเกิดรอยแดงเต็มไปหมด

 

ภาพชวนจิ้น

 

 

 

ร่างบางยืนตัวเกร็งพลางคิดว่าจะทำยังไงให้รอดพ้นจากตาโรคจิตนี้ได้  เมื่อคิดออกร่างบางจึงหันไปหาร่างสูงโดยมีร่างสูงยืนอยู่ด้านหลัง

 


"นี้ลุง เออคุณปล่อยผมก่อนได้ไหมเรามาคุยกันดีๆผมไม่หนีแล้วจริงๆน่ะ"   ร่างบางหันไปพูดกับร่างสูงพลางยิ้มหวานไปให้

 

ร่างสูงที่ได้ยินดังนั้นพลางเลิกคิ้วสงสัยว่าทำไม่ร่างบางตรงหน้าถึงยอมง่ายจังทั้งๆที่เมื่อกี้ยังพยศอยู่เลย แต่ด้วยรอยยิ้มหวานที่ชวนเคลิ้มนั้นทำให้ร่างสูงไม่ได้เอ๊ะใจอะไรจึงปล่อยร่างบางให้เป็นอิสระ ร่างบางจึงใช้จังหวะที่ร่างสูงปล่อยตัวนั้นหันหน้ามาทางร่างสูงพร้อมเตะไปอย่างแรงที่เป้าหมาย ตรงกลางหว่างขาของร่างสูงนั้นพอดิบพอดี

 

"อั๊ก... "  เสียงที่ร้องไม่ออก และความจุกนั้นทำให้ร่างสูงทรุดเข่าลงกับพื้อ  ตัวงอเพราะความจุก

 

ร่างบางที่ได้เห็นผลงานตนเองหันมาทำหน้ายิ้มเยอะร่างสูงที่เสียท่าให้กับตนเอง

 

"เหอะรู้จักน้องโยชิน้อยไปซะแล้ว"   พูดพลางสะบัดบ๊อบใส่  เปิดประตูออกไปจากห้องน้ำด้วยใบหน้าอารมณ์ดี

 

ร่างสูงที่ตอนนี้นั่งตัวง้อเพราะความจุกน้องชายได้แต่ขบเขี้ยว   เพราะความโกรธที่เสียท่าให้กับร่างบาง

 

"คอยดูเถอะเจอคราวหน้าพ่อจะทำให้ร้องไม่ออก   ฝากไว้ก่อนไอ้ตัวแสบ"    ร่างสูงได้แต่พึมพรำ ขบเขี้ยวพลางคิดจะเอาคืนร่างบางให้สาสมที่กล้ามาทำร้ายน้องชายเขาได้

 

 

 

ร่างบางที่เดินออกมาจากห้องน้ำพอเห็น ชายใส่ชุดสูทสีดำ พลางคิดว่าคงเป็นคนของตาแก่โรคจิตข้างในแน่ จึงสะบัดบ๊อบใส่และเดินกลับไปที่โต๊ะของตน ตอนนี้อาหารมาเสริฟแล้ว เพื่อนๆต่างถามว่าทำไมไปนานร่างบางจึงบอกเกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย และหันไปสนใจกับอาหารข้างหน้า พลางอมยิ้มทำหน้าสะใจเมื่อนึกถึงหน้าตาลุงข้างในที่กำลังนั่งจุกน้องชายแน่ๆ เหอะๆเล่นกะใครไม่เล่นมาเล่นกะน้องโยชิ 

 

 

 

 

 

 

 

..................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................

 

 

 

เป็นไงกันมั้ง แสบจิงๆนายเอกเรา

 

เม้นๆบอกกันหน่อยน้าาว่าไรท์แต่งโอเคไหม  มาๆคุยกันเฮๆๆ

 

ตอนต่อไปจะเป็นไงต้องติดตาม  รักคนอ่านจุ๊ฟๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}