ละอองพราว

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 3 : หวงแล้วพาล NC+เบาๆ เบามาก

ชื่อตอน : Chapter 3 : หวงแล้วพาล NC+เบาๆ เบามาก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.9k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มิ.ย. 2561 00:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 3 : หวงแล้วพาล NC+เบาๆ เบามาก
แบบอักษร

Chapter 3 : หวงแล้วพาล

“ตกลงมึงจะเอายังไงไอ้ฟาน?”  แดเนียล หนุ่มเชื้อสายอเมริกัน ถามเพื่อนสนิทอย่างหยางฟานครั้งที่เท่าไหร่ เขาเองก็จำไม่ได้ เพราะตื๊อให้เพื่อนคนนี้ร่วมหุ้นด้วยหลายครั้งแล้ว

“กูขอคิดดูก่อน”  

“นี่กูอุตส่าห์หนีงานบินมาหามึงถึงบ้าน มึงตอบกูอย่างนี้เนี่ยนะ?”

“ความจริงมึงไม่ต้องมาก็ได้ถ้าจะถามเรื่องนี้”  

“ไอ้ห่านี่ มึงช่วยจริงจังกับธุรกิจใหม่กูหน่อยได้มั้ยวะ?”  แดเนียลนึกโมโหกับท่าทียียวนกวนตีนของเพื่อนรัก แค่จะให้มาร่วมเปิดคลังอาวุธด้วยกันดูท่ามันจะเล่นตัวเสียเหลือเกิน

“ช่วงนี้กูไม่ค่อยวาง”  

“มึงเคยมีช่วงว่างนักนี่ไอ้ฟาน ทำงานงกๆ มึงจะเก็บเงินไปเป็นค่าสินสอดผู้หญิงที่อยู่สูงระฟ้าแค่ไหนกันวะ?”  คำว่าสูงระฟ้าของแดเนียลทำให้หยางฟานกระตุกคิ้วชนกัน 

“เปล่า…อย่างกูถ้าจะขอใครสักคนมาเป็นเมียไม่ต้องทำงานขนาดนั้นหรอก เงินกูมีมากพอแล้ว แต่ที่ทำงานทุกวันเพราะกูไม่อยากทำตัวไร้สาระลอยไปลอยมาแบบมึงไง”  ได้ทีเขาก็ย้อนเพื่อนจอมกะหล่อนและแสนจะเจ้าชู้

“ไอ้ห่า ไหงมาลงที่ด่ากูทุกที”  แดเนียลยิ้มรับคำด่า ไม่ได้เดือดร้อน เพราะสิ่งที่เพื่อนพูดเป็นเรื่องจริง

ก๊อกๆๆ 

“เข้ามา”  เจ้าของคฤหาสน์เอ่ยปากอนุญาตให้สาวรับใช้กิตติมาศักดิ์เดินมาเสิร์ฟกาแฟ และทันทีที่เพ่ยเพ่ยเดินเข้ามา แดเนียลก็มองเธอด้วยสายตาแพรวพราวจนหยางฟานที่ปรายตามองทั้งสองคนอยู่ต้องรีบเอ่ยปากไล่สาวสวยออกไป

“ออกไปได้แล้ว”  เขาพยายามเอ่ยด้วยน้ำเสียงปกติที่สุด ไม่อยากให้เพื่อนสนิทรู้ว่าเขากำลังอารมณ์ไม่ดี เพราะสายตาของมันนั่นแหละ มองว่าที่นางบำเรอของเขาอย่างกับจะจะเปลื้องผ้าเธอออกแล้วจัดการเธอเสียตรงนี้

“สาวใช้คนใหม่เหรอมึง ทำไมกูไม่เคยเห็น?”  แดเนียลตบตักตัวเองแล้วรีบถามเพื่อนเมื่อเธอเดินออกไปแล้ว  

“อืม”

“อย่างแจ่ม...กูอยากได้ว่ะไอ้ฟาน หน้าอย่างนี้ หุ่นอย่างนี้ไม่น่ามาเป็นสาวใช้อ่ะมึง น่ามานอนครางอยู่ใต้ร่างกูมากกว่า ฮึๆๆ”  หนุ่มหล่อเจ้าชู้ประตูดินว่าพลางแลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเอง 

“มึงกลับไปได้แล้ว!”  หยางฟานทนฟังไม่ไหว ตวาดไล่เพื่อนไปด้วยความโมโห...หากมันไม่ใช่เพื่อนคงจะโดนยิงปากทะลุไปแล้ว 

“อ้าว ไอ้ห่านี่...ไล่กูซะงั้น อารมณ์เสียแบบนี้อยากจะเก็บไว้กินเองซิท่า”  

“กูบอกให้มึงกลับไป...กูจะพักผ่อน เลิกกวนตีนกูแล้วกลับไปซบอกเด็กๆของมึงได้แล้ว”  

“กูรู้ทันทำเป็นเข้มกลบเกลื่อน...ว่าแต่ เบื่อแล้วกูขอต่อนะ น่า…”

“ไอ้แดเนียล!”  หยางฟานตวาดลั่นก่อนที่เพื่อนจะพูดวาจาน่าเกลียดออกมา ไม่ใช่ไม่เคยไม่ได้ยิน แต่ไม่ชอบให้มันมาพูดแบบนี้กับเพ่ยเพ่ย

“เออ กูกลับก็ได้...แหย่เล่นแค่นี้ ทำเป็นมองกูตาขวาง ถ้าไม่อยากให้ใครมองเธอทำไมมึงไม่จับขึงไว้แต่บนเตียงล่ะไอ้ห่า”  แดเนียลบ่นจบก็เดินออกไป ทิ้งให้หยางฟานนั่งสงบสติอารมณ์อยู่ที่ห้องโถงกว้างสักพัก แต่เหมือนว่าอารมณ์เขาจะไม่ดีขึ้นเลย อย่างนี้มันต้องเรียกแม่ตัวดีมาระบายอารมณ์เสียแล้ว...จะจับกระแทกบนโซฟาแบบไม่ยั้ง

“ไปตามเพ่ยเพ่ยมาซิ”  หยางฟานสั่งลูกน้องคนสนิท ร่างสูงสง่านั่งไขว่ห้างพิงโซฟาหนังตัวใหญ่ แขนเรียวยาวพาดไว้บนพนักพิงโซฟา ใบหน้าหล่อจัดแสดงอารมณ์หงุดหงิดออกมาอย่างเห็นได้ชัด

“ตามฉันมามีอะไร?”  ร่างระหงเข้ามาให้ห้องโถงกว้าง เอ่ยถามเขาพลางเชิดหน้าสวยขึ้นอย่างจองหอง

“พูดกับฉันให้มันเพราะๆหน่อย...ทำให้ฉันอารมณ์เสียจนทนไม่ไหว ฉันจะส่งเธอให้ไอ้เสี่ยนั่นเข้าสักวัน”

“ไม่ต้องมาขู่”

“ฉันทำจริง”  เขาเอ่ยย้ำแล้วสะบัดหน้าหล่อๆไปมองเธอ

“ตกลงเรียกฉันมามีอะไร?”  เธอเลือกที่จะเปลี่ยนเรื่อง รู้ดีว่าเถียงไปก็แพ้เขาอยู่ดี

“เรียกมามีอะไร”  

“ก็มีอะไรล่ะ?!...แก...”  เพ่ยเพ่ยกัดปากแน่นหลังจากทบทวนสิ่งที่เขาพูดจนเข้าใจแจ่มแจ้้ง เธอจิกกระโปรงแน่น สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วทำใจกับสิ่งที่จะเกิดขึ้น ถึงแม้จะเตรียมใจหลายวันมาแล้ว แต่ก็อดกลัวไม่ได้

“ฉันสั่งเธอให้เรียกฉันว่ายังไง?!...อย่าลืมเจียมตัวว่าเธอมันอยู่ในฐานะอะไร”

“ฉันรู้...ค่ะ...ถ้านายท่านต้องการ ฉันก็พร้อมจะทำหน้าที่ของฉัน แล้วจะไปที่ไหนล่ะคะ?...ห้องนอนของนายท่าน หรือว่าห้องนอนรังหนูของฉัน?”  เธอข่มใจพูดด้วยความเจ็บปวดลึกล้ำ ดวงตาหวานน้ำตาคลอ ไม่คิดว่าสิ่งที่เธอเคยทำผิดไปจะย้อนมาทำร้ายเธอได้ถึงเพียงนี้

“อย่างเธอไม่มีสิทธิ์ที่จะขึ้นไปบนเตียงฉันหรอก”  เขาเอ่ยกระแทกแดกดัน ยิ่งเห็นเธอจองหองอวดดีก็ยิ่งโมโห

“ถ้าอย่างนั้น ก็คงต้องเป็นห้องนอนรังหนูแล้วล่ะค่ะ”  

“ใครว่าล่ะ? อย่างฉันไม่มีทางไปเข้าไปเกลือกกลั้วกับเธอที่ห้องคนใช้นั่นหรอก”

“จะยินดีมากถ้าไม่ลงมาเกลือกกลั้วกับฉัน...และจะพูดจะจาอะไรก็ควรจะนึกถึงกำพืดของตัวเองบ้างนะคะ ว่าตัวเองก็มาจากที่แบบนั้น...ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัว”  ร่างระหงพูดจบก็หมุนตัวทำท่าจะเดินกลับไปทำงานของเธอต่อ

“เพ่ยเพ่ย!”

“ว๊าย!!!”  เธอหวีดร้องเมื่อรู้สึกตัวอีกทีก็ถูกเขากระชากไปนั่งคร่อมตักบนโซฟา มือเรียวบางทั้งสองข้างยกขึ้นดันแผงอกล่ำ เพื่อไม่ให้ตัวเองใกล้ชิดเขาไปมากกว่านี้

“กับนางบำเรออย่างเธอจะเอาที่ไหนเมื่อไหร่ก็ได้”  

“เฮือก!”  สาวสวยผวาเมื่อมือหนารั้งเอวเธอเข้ามาแนบชิด ส่วนมืออีกข้างของเขาจับท้ายทอยเธอรั้งเข้าหาใบหน้าหล่อจัดจนปลายจมูกเชิดรั้นชนกับจมูกคมสัน เพ่ยเพ่ยหลบตาดุดัน เมื่อคิดว่าเขาจะจูบเธอ ปากบางก็เม้มเข้าหากันเป็นเส้นตรง

“ฮื้อ!….ช่วยด้วย”  เธอร้องลั่นเมื่อเขาซุกไซร้ที่ซอกคอ ดูดเม้มจนรู้สึกเจ็บและเสียววูบวาบแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน พยายามจะเบี่ยงตัวหลบแต่ก็ทำไม่ได้ หัวใจดวงน้อยเต้นแรงจนแทบหลุดออกมาจากอก ทั้งกลัวทั้งเกลียด...เกลียดที่เขาทำกับเธอแบบนี้ ขยะแขยงความคิดและการกระทำที่สุดแสนจะสกปรกๆของเขา

“ร้องให้คนอื่นเข้ามาดูรึไง?...ที่ผ่านมาเอากับผู้ชายแล้วต้องเรียกคนมาดูเหรอ?”  เขาพ่นวาจาร้ายกาจอยู่ที่ซอกคอขาวด้วยน้ำเสียงสั่นๆ 

แคว่ก!!! มือแข็งแรงกระตุกโบว์สีขาวที่คอเธอแล้วกระชากเสื้อยูนิฟอร์มจนกระดุมหลุดทุกเม็ด รีบเลิกบราเซียลูกไม้สีขาวขึ้นไปกองเหนืออกอวบตูม...เกิดอาการตาค้างไปชั่วขณะเมื่อเห็นความสวยงามอันสมบูรณ์แบบของมัน 

“หยุดนะ!...ฮึก! ไม่!”  เพ่ยเพ่ยพยายามจัดเสื้อผ้าของเธอให้เข้าที่ แต่ก็เปล่าประโยชน์

“นมสวย น่าดูด...คงจะดูแลอย่างดีมาทั้งตัวล่ะซิ แต่ข้างในไม่รู้จะหลวมรึเปล่า?”  เขายังไม่หยุดพูดจาถากถางเธอ ในใจก็คิด...ให้ตายเถอะว่ะ ยัยคุณหนูนี่น่าฟัดเป็นบ้า ถ้าเธอไม่เคยผ่านมือใครมาคงดีกว่านี้...คนเจ้าคิดเจ้าแค้นคิดเองเออเอง

“อื้อ!!! ไม่…อย่าทำฉัน”  ร่างระหงสะดุ้งเมื่อเขาถลกชายกระโปรงของเธอขึ้นไปกองไว้ที่เอว...หมดกันเพ่ยเพ่ย ความสาวความบริสุทธิ์ที่หวงแหน กำลังจะไม่มีเหลืออีกแล้ว 

“ขัดขืนจริงนะ ฉันอาจจะทำให้เธอถูกใจมากกว่าผู้ชายคนก่อนๆของเธอก็ได้”  ไม่พูดเปล่า หยางฟานหงายมือขวาที่สอดไปตรงกลางหว่างขาเรียวขาว นิ้วกลางและนิ้วชี้เรียวๆขยี้กลีบสวาทอยู่ด้านนอกชั้นในสีขาวสะอาดตา ส่วนนิ้วโป้งทำหน้าที่บดบี้เนินสวาทอวบอูมแบบเน้นๆ

“อื้อ…ฮึก อื้อ”  เพ่ยเพ่ยเม้มปากแน่น ไม่ปล่อยให้เสียงครางหลุดออกมา เธอเกลียดร่างกายตัวเองที่รู้สึกเสียวมากๆบริเวณกายสาวและลามไปถึงปลายเท้าเรียว ยิ่งเข้ารัวนิ้วขยี้แรงๆ ข้างในช่องรักก็ยิ่งบีบตัว 

“หัวนมแข็งเป็นไตขนาดนี้หยุดแสดงท่าทีต่อต้านได้แล้วมั้ง...จ๊วบ จ๊วบ”  ร่างสูงพูดเสียงอู้อี้เพราะปากหยักครอบครองดูดดึงยอดถันสีหวานอย่างหื่นกระหาย...ยัยคุณหนูนี่น่าจับฟัดเช้าฟัดเย็น ตัวก็หอม นมก็ทั้งใหญ่ทั้งสวย เหลืออีกอย่างที่ไม่ได้พิสูจน์ก็คงจะเป็นส่วนล่างนั่นแหละ

“ฮึก…ไม่ อึก ไม่…พอที”  สาวสวยผวาวาบเมื่อเขาจับสะโพกเธอกระแทกขึ้นลงอย่างหนัก กลางกายสาวถูกซาดซัดใส่กลางกายชายเข้าอย่างจังทั้งๆที่ทั้งคู่ไม่ได้เปลือยเปล่า แต่ความกระสันดันแล่นผ่านราวกับไฟฟ้าช๊อต 

“อ่า โดนเอาเละแน่...เธอมันน่าเอาจริงๆ”  เขาไม่พูดเปล่า เด้งสะโพกขึ้นมารับกับสะโพกของเธอที่ถูกกดกระแทกลงมาด้วย จับเธอขย่มจนสาวสวยทรงตัวไม่อยู่ รีบคว้าบ่าแกร่งไว้ด้วยมือหนึ่งข้าง ส่วนอีกข้างยึดจับขอบพนักพิงโซฟาไว้แน่น...เพ่ยเพ่ยเชิดหน้าขึ้น กัดปากแน่น รู้ดีว่าถ้าเผลอหลุดเสียงครางออกมา ทุกอย่างคงจะสมใจเขาไปเสียหมด...หมดสิ้นทุกอย่าง ร่างกายต่อต้านเขาไม่ได้เลย เสียวกระสันอย่างรุนแรง ช่องทางรักบีบตัวอย่างหนัก จนเธอต้องแอ่นสะโพกขึ้น รู้สึกว่าตั้งแต่เอวบางลงไปมันกระตุกแรงจนเธอห้ามไม่อยู่

“จะถึงแล้วล่ะซิ”  คนประสบการณ์โชกโชนรู้ดี รีบจับเธอขย่มลงมาไม่ยั้ง...ไม่นานสาวสวยก็เสร็จสม จนเจ้าตัวรู้สึกว่ามีน้ำไหลออกมาจากช่องรัก ทันใดนั้นน้ำตาที่เพิ่งเหือดหายไปหยกๆก็ไหลออกมาอาบแก้มนวลอีกครั้ง จากนั้นเพ่ยเพ่ยก็เริ่มกลับมาเป็นตัวของตัวเอง 

“เป็นผู้ชายเสียเปล่ารังแกผู้หญิงไม่มีทางสู้...ภูมิใจนักรึไง?”

ตุ้บ!!! ร่างระหงถูกเหวี่ยงไปนอนเหยียดอ้าขาอยู่บนโซฟา มือหนาจับขาเธออ้าออกอีก กระชากขาเรียวข้างหนึ่งไปพาดไว้ที่โต๊ะตัวกลาง โถมกายเข้าหาเธอด้วยความกระหายใคร่เต็มที เขายังไม่ได้ปลดปล่อย และเธอต้องรับผิดชอบ เขาจะจับเธอถ่างขาแล้วกระแทกให้เสร็จตรงนี้เลย

“ทำเป็นปากดี...รู้อะไรมั้ย กางกางในเธอแฉะแล้วยัย...”  เขาชะงักไปเมื่อเห็นคนอวดดีจองหองร้องไห้อย่างหนัก ใบหน้าสวยแดงก่ำ ชื้นไปด้วยน้ำตา...เห็นอย่างนี้แล้วเขาก็ได้แต่ส่ายหน้า รีบดึงกระโปรงเธอลงมาปิดให้มิดชิด ลุกขึ้นถอดสูทโยนคลุมร่างเล็กแล้วเดินออกไปทั้งๆที่ตัวเองยังค้างอยู่...นี่เธอกะจะทำให้เขาคลั่งจนตายเลยรึไงนะ เขาต้องหยุดทุกอย่าง เพียงเพราะเพ่ยเพ่ยร้องไห้

NC มาแบบเบาๆนะ ระดับไม่ถึงหนึ่ง โอเคมั้ย

มันจะเพิ่มดีกรีขึ้นเรื่อยๆ บอกเค้าด้วยนะ แนะนำเค้าด้วย

ไหนลีดพราวรายงานตัวหน่อยเร๊วววว ทีมครายยยยยยยยยย

​เม้นเป็นกลจ. ให้เค้าหน่อยยยน๊าาาา เห็นมีลีดมา เราเลยมาอัพต่ออ่ะ คืนนี้สองตอนเบยยยย


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น