*ไซบีเรียน*

มี EBOOK ที่ MEB แล้วนะ ค้นหาจากชื่อเรื่อง TEACH ME MORE ได้เลยจ้า

ตอนพิเศษ 4 เมื่อคุณหมอเสพติดคนไข้ (SAMPLE) (NC)

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ 4 เมื่อคุณหมอเสพติดคนไข้ (SAMPLE) (NC)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 29 พ.ค. 2561 11:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ 4 เมื่อคุณหมอเสพติดคนไข้ (SAMPLE) (NC)
แบบอักษร

ตอนพิเศษ 4

เมื่อคุณหมอเสพติดคนไข้

          “ไอ้หลง ถ้ามึงเดินแก้ผ้าในบ้านอีก กูจะเก็บข้าวของกลับบ้านจริงๆ ด้วย” โอมโวยเสียงดังเมื่อคนตรงหน้าของเขายืนเท้าสะเอวบังทีวีซึ่งกำลังฉายเรียลลิตี้ที่เขาติดตามมาตั้งแต่สัปดาห์แรก

          “พูดกับผัวดีๆ หน่อยสิครับ อยากโดนซ้อมอีกรอบหรือไง”

          เสียงแหบพร่าของหลงทำเอาคุณหมอหนุ่มตาเหลือก เพราะเขารู้ดีว่าคำว่า ‘ซ้อม’ ของหลงไม่ใช่การลงไม้ลงมือแบบที่คนทั่วไปเข้าใจ แต่มันคือการซ้อมโดยใช้แท่งขนาดใหญ่ตรงหว่างขาต่างหาก

          และคำว่า ‘ขนาดใหญ่’ ที่หมอโอมกำลังคิดอยู่ก็ไม่ใช่คำว่าใหญ่ธรรมดา เพราะเขาเห็นอวัยวะส่วนนี้ของคนไข้มานักต่อนัก แต่เมื่อมาเปรียบเทียบกับของหลงแล้ว ส่วนนั้นของผู้ชายทุกคนแทบจะเป็นกลายเป็นหนอนชาเขียวไปเลย

          “รำคาญ…” โอมตวัดเสียงแบบไม่พอใจ ทั้งที่ก็แอบกลัวว่าถ้าหากเขาทำให้ไอ้หมีตัวโตนี่โมโหขึ้นมาอีกรอบ มีหวังเขาต้องใช้เวลากว่าสองชั่วโมงในการสงบสติอารมณ์ของมันบนเตียงอีกแน่ๆ

          เขาไม่เข้าใจว่าทำไมอีกฝ่ายถึงเสพติดเซ็กส์นักหนา หรือถ้าจะพูดให้ถูกแบบไม่เข้าข้างตัวเองเท่าไรเลยก็คือ ทำไมไอ้ผู้ชายคนนี้ถึงคลั่งไคล้ในตัวของเขาขนาดที่ว่าโอมแกล้งไปคบกับคนอื่น หลงก็ยังไม่ยอมถอดใจง่ายๆ แถมยังหึงหวงเขาเสียยิ่งกว่าเดิม จนถึงขั้นตามติดทุกฝีก้าว

          นี่มันชักจะบ้าไปกันใหญ่แล้ว

          ที่โอมยอมมาอยู่กับหลงไม่ใช่ว่าเพราะเขาใจอ่อนให้กับลูกตื๊อของไอ้หมอนี่หรอกนะ แต่เป็นเพราะว่าเขาไม่อยากทำให้น้องชายของเขาต้องมาเดือดร้อนเพราะไอ้หมาบ้าตัวนี้ที่มักจะไปตามรังควานเขาถึงที่บ้านจนอาร์ตแทบจะไม่เป็นอันทำการทำงาน เขาจึงต้องคอยเทียวไปเทียวมาระหว่างบ้านของตัวเองกับของไอ้บ้านี่เพื่อเป็นการลดความเดือดร้อนของคนในครอบครัว

          หลงตามจีบเขามาตั้งแต่สมัยเรียนปีหนึ่ง จนกระทั่งถึงคืนที่พลิกผันชีวิตของทั้งคู่ โอมไปฉลองสอบเสร็จกับเพื่อนจนถึงขั้นเมาปลิ้น และนั่นทำให้เขาเผลอไปมีอะไรกับไอ้คนตัวใหญ่นี่ที่มาคอยดูแลรับส่งเขา ถึงแม้ว่าโอมเองจะไม่ต้องการและไล่ไปก็ตั้งหลายครั้ง แต่ความหน้าหนาของหลงก็ใช่สิ่งที่เขาจะเอาได้ชนะง่ายๆ เสียด้วย

          หลังจากที่ทั้งคู่เรียนจบและโอมใช้ทุนจนครบสามปี เขาก็กำลังจะได้งานที่โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งพอดี แต่หลงกลับเป็นคนที่ทุ่มเงินมหาศาลเพื่อแย่งตัวเขาไป แถมยังใช้อำนาจที่มีขู่ว่าถ้ามีใครคิดจะซื้อตัวคุณหมอคนนี้ไป เขาจะเล่นงานอีกฝ่ายให้ยับเลยคอยดู

          หลังจากนั้นเป็นต้นมา ก็เป็นอันรู้กันว่าไม่มีโรงพยาบาลไหนอยากรับหมอโอมเข้าไปทำงาน เพราะคำขู่ที่หลงเคยประกาศลั่นเอาไว้นั่นเอง

          หลงหย่อนตัวลงบนโซฟาข้างๆ โอม ชายหนุ่มพยายามจะขยับตัวหนี แต่อีกฝ่ายก็คว้าหมับและจัดแจงให้คุณหมอนั่งลงบนตักของคนตัวโตกว่า ท่อนขาใหญ่อ้ากว้างออกจากกันเพื่อให้เขาได้นั่งถนัด

          “ไอ้หลง กูจะดูทีวี อื้อ อย่ากวนสิ” โอมส่งเสียงท้วงเมื่อมือทั้งสองข้างของคนที่นั่งอยู่ด้านหลังเลิกเสื้อกล้ามของเขาขึ้นสูง ส่วนที่ตั้งโด่แนบเข้ากับแผ่นหลังจนเขาเองก็เริ่มที่จะหอบหายใจฟืดฟาดตามไปด้วย

          “ให้กูเอาหน่อยนะ กูเห็นตัวขาวๆ ของมึงแล้วกูอยากว่ะ ซี้ดดดดด”

          “มึงเพิ่งทำไป” โอมตวัดเสียงใส่

          “ก็อยากทำอีกอ่ะ ของกูแข็งขนาดนี้ มึงจะใจร้ายให้กูใช้แต่มือตัวเองจริงๆ หรอ”

          “กูเคยปฏิเสธมึงได้ด้วยหรอวะ ไอ้หมีควาย”

          หลงหัวเราะในลำคอ ส่วนสายตาของโอมก็เอาแต่จับจ้องไปยังผู้แข่งขันในทีวีที่กำลังเดินเข้าห้องเชือดโดยมีเมนเทอร์สุดโหดกำลังอ่านแฟ้มที่รวบรวมผลงานของหญิงสาวผู้โชคร้ายทั้งสองอยู่

          “โอม ทำไมมึงหวานไปทั้งตัวเลยวะ” หลงพึมพำ เขาตวัดลิ้นออกมาไล้เลียไปตามสีข้าง ก่อนจะจับคนที่นั่งคร่อมตักของเขาเอนตัวจนแผ่นหลังติดกับพนักโซฟา


-อ่านต่อได้ในฉบับอีบุ๊ค-

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}