Pim.nr

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

DADDY ผู้ชายคนนี้แหละพ่อของลูกฉัน 16 100 %

ชื่อตอน : DADDY ผู้ชายคนนี้แหละพ่อของลูกฉัน 16 100 %

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.3k

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 03 มิ.ย. 2561 20:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
DADDY ผู้ชายคนนี้แหละพ่อของลูกฉัน 16 100 %
แบบอักษร


image



16


ห้องคลอด !!!


ตอนนี้ผมกำลังรีบขับรถมาที่โรงพยาบาลที่อัญกำลังจะคลอดลูก ใช่ครับวันนี้เป็นวันที่ผมไม่คาดคิดว่ามันจะถึงไวเเบบนี้ เพราะจริงจริงเเล้วกำหนดคลอดคืออาทิตย์หน้าต่างหาก เเต่อยู่ดีดีอัญก็เกิดรู้สึกปวดท้องขึ้นมาเสียก่อน เเละที่สำคัญวันนี้ผมไปทำงานด้วยสิ คนที่พาอัญมาก็คือเเม่บ้านกับคนขับรถ ทันทีที่ผมรู้ข่าวผมก็ยกเลิกประชุมเเละนัดทุกอย่างของวันนี้จนหมด


ข้าวของที่จะต้องเตรียมตอนนี้ผมยังไม่ได้เตรียมเลย


กริ้งงงงงงงงงง


เสียงมือถือของผมดังขึ้น ผมรีบกดรับทันทีเพราะมันอาจจะเป็นข่าวเกี่ยวกับอัญชัน


“ ฮัลโหล ”

“ หลุยซ์ ! ไปเอาของ เสื้อผ้า ที่ต้องเตรียมเอามาที่ โรงพยาบาลก่อน ”


อัญชันเป็นคนพูดสายกับผม เธอบอกให้ผมกลับไปเอาของทุกอย่างที่จำเป็นมา ทั้งทั้งที่ตอนนี้ผมกำลังจะเลี้ยวรถเข้าโรงพยาบาล


“ เเต่จะคลอดเเล้วไม่ใช่หรอ ของค่อยกลับไปเอา ”

“ ยัง ตอนนี้ปากมดลูกยังไม่เปิด มันยังกว้างไม่พอ ”


โอเค ผมเข้าใจเเล้ว ตอนนี้ที่ผมต้องทำก็คือกลับบ้านไปเอาของ


“ มาไวไวนะ ฉันเตรียมของไว้เเล้ว ”


รู้เเบบนี้เเล้วผมก็สบายใจเพราะผมเองก็ยังไม่รู้ละเอียดมากว่าตะต้องเอาอะไรไปบ้าง เเต่ถ้าอัญบอกว่าเตรียมไว้เเล้วมันก็ดี ผมจะได้รีบกลับไปหาเธอ



บ้าน


ผมเลี้ยวรถเข้ามาที่บ้าน เเล้วรีบจอดรถเเละวิ่งขึ้นไปข้างบนห้องทันที


ปั้ก !


ผมเปิดประตูเข้าไปในห้องเเล้วมองหากระเป๋าที่อัญบอกว่าจัดไว้เเล้ว เเต่มันกับว่างเปล่าไม่เห็นมีกระเป๋าอะไรที่เธอว่านอกจาก กระเป๋าใบเล็กเเบบถือวางไว้บนที่นอน


ผมยกมือถือจึ้นเเละกดโทรไปหาเธออีกครั้งเพราะผมไม่รู้ว่าต้องเตรียมอะไรไปบ้าง


“ ไหนบอกว่าจัดกระเป๋าไว้เเล้ว ”


ทันที่ที่รับสายผมก็ถามออกไปเลย


“ สับสนมั่ง ”

เออเป็นคำตอบที่ง่ายดี


“ เเล้วต้องเอาอะไรไปบ้าง ”

ผมเริ่มถามเลยดีกว่า ผมอยากให้มันเสร็จไวไว


“ เดินไปหน้าโต๊ะเครื่องเเป้ง เปิดลิ้นชักเเล้วหยิบกระเป๋าสีเเดงใบขนาดกลางออกมา เเล้วก็หยิบเครื่องแต่งหน้า ครีมบำรุงที่อยู่บนโต๊ะใส่กระเป๋าให้หมด ”


เออดี อย่างเเรกที่ต้องการคือเครื่องสำอางค์ จะไปเเต่งสวยให้ใครดูวะ ไปคลอดลูกไม่ใช่รึไง


“ หยิบกระเป๋าเดินทางใบเทาขนาดกลางบนหลังตู้ หยิบชุดฉันมาหนึ่งชุดเเล้วก็เสื้อผ้าคุณ 4-5 ชุด ”

“ สุดท้ายเปิดตู้เซฟ เเล้วหยิบกระเป๋าเอกสาร อันนี้ฉันจัดไว้ให้คุณเเล้ว ”


“ โอเค ตอนนี้เสร็จเเล้ว ยังมีอะไรอีกไหม ”


ผมไม่อยากถามคำถามนี้กลับไปเลยเพราะว่าตอนนี้เหงื่อมันท่วมตัวผมไปหมดเเล้ว วิ่งไปเอาของนี้ ชิ้นนี้ ขวดโน้น จนตอนนี้ผมปวดหัวไปหมด


“ พอแล้ว ตอนนี้รีบมาได้เเล้ว ”


ห้องคลอด!!!


ตอนนี้ผมกำลังสวมชุดปลอดเชื้อเพื่อที่จะเข้าไปในห้องคลอด หลายคนสงสัยละสิว่าผมมาอยู่ตรงได้ไงทั้งที่ก่อนหน้านี้อัญชันยังบอกอยู่เลยว่าปากมดลูกยังเปิดไม่มากพอ

เเต่เรื่องทันเกิดตอนที่ผมกำลังขับรถ เพราะสายเรียกเข้าโทรเข้ามาเเล้วบอกว่าอัซชันปวดท้องหนักมากเเต่ปากมดลูกยังเปิดไม่มากพอหมอก็เลยรีบพาเข้าไปห้องคลอด เพราะมันยังคงใช่เวลาไม่มากอีกไม่เกินยี่สิบนาทีปากมดลูกน่าจะเปิดมากพอดีที่จะคลอดได้


ถามว่าทำไมไม่ผ่าคลอด ตอนเเรกผมก็อยากให่ผ่านั้นเเหละครับเมียผมจะได้เจ็บไม่มากเเต่ด้วยฟังจากมันของผมเเล้วก็นมเล่ามาว่าการคลอดธรรมชาติมันจะหื้นตัวไวกว่าการผ่าคลอด เเละด้วยความที่อัญชันเริ่มกลัวด้วยเเล้วเลยเลือกที่จะทรมานในการเจ็บท้องมากกว่า


“ โอ๊ยยยย ”


ผมได้ยินเสียงอัญชันตะโกนออกมาอย่างทรมานส่วนผมเป็นผัวที่รักภรรยามากได้ยินเสียงเเบบนี้ก็อดสงสารไม่ได้ ถ้าผมเจ็บเเทนเธอได้ผมก็จะทำ


ยิ่งผมยิ่งเดินเข้ามาใกล้ประตูห้องคลอดมากเท่าไหร่เสียงก็ยิ่งดังขึ้น มันเจ็บจี๊ดจับใจ

เเต่บอกไว้ก่อนนะครับห้องคลอดที่ว่านี้คือห้องคลอดวีไอพี ส่วนมากคนที่จะใช้ห้องเเบบนี้ต้องรวยเเละมีเงินมากถึงจะเลือกห้องเเบบนี้ได้


“ โอ้ยยยย ไม่ไหวเเล้วนะหมอ ”


ทันทีที่ผมเปิดประตูเข้าไปอัญชันก็นอนอยู่บนเตียงเเละขาทั้งสองข้างทุกกางออกเเละวางไว้บนขายั่ง มันเป็นภาพที่ผมไม่อยากให้เกิดขึ้นเพราะไม่อยากให้ใครเห็นของเมียผมเเต่ดีที่หมอทำคลอดที่ปกติหมอที่อัญฝากท้องเป็นผู้ชายเเต่วันทำคลอดผมขอเปลี่ยนเป็นผู้หญิง มันเลยทำให้ผมยังรับได้


“ ใกล้เเล้วค่ะ คุณเเม่อดทนอีกนิดนะคะ ”


ผมรีบเดินเข้ามาจับมือของอัญชันเเละโน้มก้มไปจูบหน้าผากของเธอเพื่อเป็นการปลอดโยนเเละให้กำลังใจ


“ ทำไมช้านักห๊ะ ฉันบอกให้คุณรีบมาไง ”


อัญชันหันมาพูดเสียงดังใส่ผมทั้งที่บหน้าเริ่มมีเหงื่อซึมออกมาทั้งใบหน้า


“ ปากมดลูกเปิดพร้อมคลอดเเล้วค่ะ ”

“ หมอ ไม่ไหวเเล้ว เจ็บ โอ้ยยยย ”

“ ผมจะอยู่ข้างข้างคุณนะที่รัก ”


ทันทีที่หมอบอกว่าพร้อมคลอดเเล้วผมก็รีบบีบมือของอัญเเละพูดเพื่อให้เธอสบายใจเพราะผมจะอยู่ข้างข้างเเละผมจะเป็นคนที่พาเธอข้ามผ่านเวลานี้ไปด้วยกัน


“ คุณเเม่พร้อมนะคะ ”

“ ค่ะ ”


“ หมอนับ 123 เเล้วเบ่งนะคะ ”

เราทั้งสองคนพยักหน้าบอกหมอสื่อว่าเป็นอันเข้าใจ


“ 123 เบ่งค่ะ ”


“ อื้ออออออออ / อื้ออออออออ ”


“ เบ่งอีกค่ะ ”

“ อื้ออออออออออ กรี๊ดดดดดด ”


ผมเข้าใจอย่างลึกซึ้งว่าคนเป็นเเม่ที่คลอดธรรมชาติเเบบนี้มันทรมานมากเเค่ไหน เเละมันน่ากลัวขนาดไหน


“ หัวน้องออกมาเเล้วค่ะ เบ่งอีกครั้งหนึ่งนะคะ เเรงเลยค่ะ ”


“ อื้อออออออ อร้ายยยยยยยย ”


อุ๊เเหว้ อุ๊เเหว้


จุ๊บ !


ผมก้อมลงไปจูบหน้าผากของอัญชันทันที่ได้ยินเสียงของสิ่งมีชีวิตที่ถือกำเนิดขึ้นมาด้วยความรักของเราทั้งสองคน


เเละหมอก็อุ้มเด็กน้อยตัวเล็กนิดเดียวตัวเเดงเเจ่มาวางบนเตียงนอนเเละหมอก็นำกล้องขึ้นมาถ่ายรูปไว้ อ้อเเล้วอีกอย่างตลอดการคลอดผมได้ขออนุญาตหมอได้ถ่ายวีดิโอเก็บไว้ เเต่ห้ามนำไปเผยเเพร่เด็ดขาด


ตอนนี้ผมออกมานั่งรออยู่ที่ห้องพักฟื้นเป็นที่เรียบร้อยโดยที่อัญชันยังนอนหลับอยู่ตอนนี้บรรดามัมเเละเเด๊ด เเล้วก็โซ่ซันหวาย ก็มานั่งรอดูลูกสาวตัวน้อยของผมปรากฏตัวเพราะพยาบาลจะนำให้ลูกของผมมาให้นม

ไม่นานประตูห้องก็เปิดขึ้นพร้อมกับพยาบาลที่เข็นรถเด็กอ่อนเข้ามา ทันทีที่ได้เห็นหน้าเด็กน้อยโลกทุกอย่างของผมก็เปลี่ยนไป








—————————————————————-

100% ครบเเล้วจ้า

เเละต้องขออภัยด้วยถ้าในการเเต่งเรื่องของการทำคลอดผิดพลาดประการใด เพราะไรท์ไม่รู้เเละไม่ค่อยเข้าใจเเบบลึกซึ้งของเรื่องทางการแพทย์

—————————————————————-


ขออนุญาตใช้รูปน้องอคิน เพื่อเพิ่มอรรถรสในการอ่านเเละจินตนาการ เเละทางผู้เเต่งไม่มีจุดประสงค์อื่นที่จะทำให้เกิดการเสียหายใดใดทั้งสิ้น


————————————————————-**

เซฮายยยยยยยย...

เย้เย้ 🎉 ไรท์กลับมาเเล้วนะทุกคน กลับมาพร้อมกับความเมื่อยล้าร่างกายเต็ม ไรท์รอดพ้นการลงเขาหลังจากฝนตกได้ถือว่าเป็นความโชคดี

วันนี้มีรูปมาฝากด้วย

เเต่ไรท์จะมาอัพเพิ่มให้นะเเต่ยังไม่ใช่วันนี้


image


image


image


image



ออกค่ายบนป่าเขา ดอยอันสูงลิบลับเสียดฟ้า การเดินมันก็จะเเสนลำบากเเบบนี้ละเนอะ...

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น