nawa

สวัสดีค่ะ ถ้าใครหลงเข้ามาแล้วอย่ากดผ่าน ลองอ่านสักตอนก่อนนะคะ นิยายของNawa อินดี้ที่ไม่ได้มีดีแค่เรื่องลึกลับ

ชื่อตอน : แว่วสายลม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.8k

ความคิดเห็น : 33

ปรับปรุงล่าสุด : 28 พ.ค. 2561 23:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แว่วสายลม
แบบอักษร

ปกรณ์อาการทางกายดีขึ้น แต่อาการทางใจยังหนักหนาชายหนุ่มมักฝันถึงนางพรายสาวอยู่เสมอ ในฝันชายหนุ่มจะย้อนไปในวันที่เขาเดินติดตามนางพรายเข้าไปในป่าจนหมดสติใต้ต้นไทรใหญ่ นางพรายใช้ตักต่างหมอนให้เขาหนุนนอนและเอ่ยคำร่ำลาอย่างเศร้าสร้อยก่อนร่างกายของเขาที่เหมือนจะดีขึ้นกลับถูกเงาดำร่างใหญ่นัยน์ตาแดงก่ำพุ่งเข้าชนร่างแล้วชายหนุ่มก็สะดุ้งตื่นทุกครา ชายหนุ่มตื่นกลางดึกทุกครั้งเขานอนทบทวนความฝันซ้ำไปซ้ำมา เขาเคยถามอูเลว่าเกิดจากอะไรตาเฒ่าบอกเพียงร่างกายตอนนั้นกำลังอ่อนแอจึงถูกเจ้าผีดิบเข้าเล่นงานและใช้ร่างเป็นเครื่องมือแต่เป็นโชคดีของเขาที่รอดมาได้เพราะนางพรายสาวช่วยไว้ เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ทีไร หัวใจของเขาก็รู้สึกสั่นไหวทุกที 

พิมพลอยเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทางใบใหญ่ แม่ของเธอแนะนำให้ไปพักผ่อนต่างประเทศแต่หญิงสาวขอไปแค่ต่างจังหวัดใกล้ๆก็พอ เพลงพิณยืนมองลูกสาวจัดกระเป๋าเดินทางด้วยความเงียบงัน ความรู้สึกของคนเป็นแม่เหมือนจุกอยู่ที่อกเมื่อคนเป็นลูกเจ็บปวดคนเป็นแม่อย่างเธอยิ่งเจ็บมากกว่าหลายเท่า นี่เธอตัดสินใจอะไรผิดไป การปกป้องลูกจากเรื่องราวในอดีตของเธอกำลังทำลายอนาคตของลูกอย่างนั้นหรือ    

เพลงพิณหยิบแผ่นเสียงแผ่นโปรดขึ้นมาเปิด เล่นเพลงที่มักฟังยามเธอทุกข์ใจ และหาทางออกไม่ได้เธอจะคิดถึงชายผู้เป็นบิดาของพิมพลอยและเป็นที่รักของเธอที่เวลานี้เขาไม่อยู่แล้ว ท่วงทำนองเพลงบรรเลงไพเราะแต่แฝงถึงเนื้อหาที่ห่วงหาอาทรยิ่งนัก 

 ~ฝากลมแผ่วช่วยพาถ้อยคำ  ช่วยติดตามเขาด้วยฉันห่วงคนึงหา  พาลมหายใจกระซิบแก้วตา  กรุ่นแก้มกายา..ฝากมาเคลียแนบกมล 

จากร้างไปไกลถิ่นดินแดน..บ้านเรา  ฉันคอยเฝ้าขอพรพระปกป้องทุกหน  กรำงานพักเพลาผ่อนบ้างหน้ามล  หวลห่างกังวล..ฤทัยทุกข์ทนวุ่นวาย 

วอนลม..อุ่นโอบกายเขา  หนาวเหนื่อยเหงาช่วยบรรเทาทอนผ่อนคลาย  วันและคืน..ผ่านเวียนเปลี่ยนไป  แต่ฉันไม่เปลี่ยนใจรักมั่นห่วงใยเธอเสมอ 

ทนหนาวอีกหน่อยวอนเธออดใจ  เมื่ออยู่ไกลใกล้ใครหัวใจอย่าไปเผลอ  รอวันสองเรากลับมาเจอะเจอ  คลอเคล้าเคียงเธอ..ต่อเติมรักคู่สัมพันธ์ 

ฝากสายลมให้แว่วแผ่วพาถ้อยคำ  ขอจงนำวลีที่เอ่ยจากใจฉัน  นำความรักความห่วงใยผูกพัน  มาสู่จอมขวัญช่วยผันพัดโบยโชยไป  .

..แว่วฝากไว้ว่ารักเธอ...  ~

เพลงบรรเลงแผ่วลงจนจบ หยาดใสๆของน้ำไหลลงข้างแก้ม พิมพลอยได้ฟังเพลงนี้บ่อยๆเมื่อยังเยาว์เวลาแม่ของเธอเปิดเมื่อคิดถึงพ่อ เธอมักเห็นแม่ร้องไห้เมื่อฟังเพลงนี้แต่เธอไม่เคยรู้ถึงความหมายเลยจนกระทั่งบัดนี้ วันที่เธอมีคนที่เธอคิดถึงและรักจนสุดหัวใจ รู้สึกห่วงหาคนทางโน้นยิ่งนักว่าเวลานี้จะเป็นเช่นไรบ้าง

นรินทร์นั่งเหม่อลอยจนอูเลรู้สึกสงสารตาเฒ่าขึ้นไปค้นหาเอกสารที่มีบนโรงหมอที่เป็นของพิมพลอยแต่มีเพียงแค่เอกสารของคนไข้รายที่เคยมารักษาเท่านั้น ตาเฒ่านั่งลงอย่างผิดหวัง เขารักและเอ็นดูพิมพลอยเสมือนลูกสาวอีกคนนึงเพราะหญิงสาวได้ช่วยเขาและคนในหมู่บ้านด้วยความจริงใจ ในยามนี้ที่พิมพลอยหายตัวไปก็เหมือนลูกสาวของตนหายไปด้วย ไอ้ครั้นตามเข้าป่าเข้าดงยังพอไหว แต่ให้ตามเข้าเมืองกรุงตาเฒ่าถึงกับส่ายหัวเพราะจนปัญญา 

 ปกรณ์ร้อนใจอยากแจ้งข่าวที่พบพิมพลอยที่กรุงเทพให้พี่นะของตนได้รับรู้แต่เมื่อพยายามโทรติดต่อเท่าไหร่ก็โทรไม่ติด ปกรณ์จนปัญญาไม่รู้ว่าจะติดต่อนายทหารรู้พี่ได้อย่างไร 

"ปกรณ์ ฉันกับยศมาเยี่ยมเป็นไงบ้าง" เสียงใสของหญิงสาวคนนึงดังขึ้น ปกรณ์ที่จมอยู่ในห้วงความคิดเงยหน้าเงยขึ้นมองพบร่างของลดาและทรงยศจับมือกันเข้ามา   

"ว่ายังไงนะพบคุณพิมพลอยแล้วหรอ" ลดาตื่นเต้นดีใจกับข่าวใหม่ที่ได้รับ 

 "แล้วนี่บอกนะหรือยัง ถ้านะรู้นะคงดีใจมากแน่ๆ" 

 "ยังครับผมติดต่อพี่นะไม่ได้"ปกรณ์บอกเรื่องที่ตนกำลังทุกข์ใจ 

 "นะก็เป็นแบบนี้ชอบหายไป ตั้งแต่ฉันคบกับเขาแล้ว" ลดาพูดเจื้อยแจ้วแต่ทรงยศที่อยู่ข้างๆยืนหน้าเข้มเพราะหญิงสาวพูดถึงแฟนเก่า 

 "เอาไงดีฉันจะให้คนไปบอกนะ ถ้าเขารู้คงดีใจมากแน่ๆแต่ไม่เอาดีกว่าในเมื่อนะเขาก็ชอบหนีที่นี่จะได้รู้ซะบ้างว่าเมียหนีรู้สึกยังไง" ลดาหัวร่วนแววตาฉายชัดแสดงความชอบอกชอบใจจนสองหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าได้แต่กุมขมับ

***อย่าลืมกดฟังเพลงแว่วสายลมกันด้วยนะคะจะได้เข้ากับบรรยาการผู้เขียนชอบเพลงนี้เป็นพิเศษในยูทูปก็มีนะคะหวังว่าผู้อ่านคงจะชอบกัน คอมเม้นกันเข้ามาเยอะๆนะคะจะได้มีกำลังใจอัพตอนต่อไปให้อ่านกัน📝😳


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น