BBWELL _*

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ง้อนะ.....

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 28 พ.ค. 2561 20:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ง้อนะ.....
แบบอักษร

@ เช้าวันเสาร์

Part C kon

ผมพึ่งถึงห้อง พอผมเปิดประตูเข้าไปในห้องนอนก็ตกใจกับสภาพของคนตัวเล็กมากครับ อยากกับศพ ตัวก็ซีด ปากก็ซีด แถมยังไม่ได้อาบน้ำอีก หรือผมจะทำรุนเเรงกับเวลเกินไป  แต่ก็สมควรเเล้วแหละครับ​ คนตัวเล็กค่อยลืมตาขึ้นเเละมองหน้าผมอย่างนิ่งๆ เเล้วหันหน้าหนีผมไป


" สำออยหรอ สัส " 

" .. " เวลมันก็ไม่ได้ตอบผม เออผมยอมรับก็ได้ว่ะ ว่าผมผิด จะให้ทำไงได้  อารมณืมันพาไปนิ

" เวล เป็นไร " ผมถามมันเสียงนิ่ง

" มึงยังมีหน้ามาอีกหรอว่ะ " คนเล็กกระเเทกเสียงใส่ผม 

" เออ " ผมพูดเเล้วเดิน ไปอุ้มคนเล็กที่นอน เปลือยอยู่ อดไว้นะ...

" ปล่อย อย่ามายุ่งกู " คนตัวเล็กพยายามดิ้น เเละตีไปที่หน้าอกของผม

" มึงยิ่งขยับมึงยิ่งเจ็บนะ " ผมดุเวลที่ ดิ้นไปดินมา ไม่อยู่นิ่ง เดียวผมก็ทำร้ายอีกรอบหรอ

" ฮึก " ผมอุ้มเวลเข้ามาในห้องน้ำและเปิดน้ำอุ่นให้ในอ่าง ผมค่อยว่างคนตัวเล็กลง แล้วเอามือไปแตะบนหน้าผากเพราะตอนผมอุ้มเวลมา ตัวก็ร้อนๆ

" อย่ามาจับ " เวลพูดเเล้วปัดมือผมออก

" กูพูดดีๆ  กับมึงเเล้วนะ " ผมตะคอกเสียงใส่ทำให้เวลเงียบไป ผมจัดการอาบน้ำ ทำความสะอาดตัวให้เวล รอยเเดงที่ผมสร้างไว้เต็มตัวคนตัวเล็ก แทบจะไม่มีที่ว่างเลย ผมรู้สึกภูมิใจนะที่ได้ครอบครองร่างเล็กนี้  

ผมอุ้มร่างเล็กออกจากอ่างเเล้ว  ค่อยว่างลงบนเตียง เเละใส่เสื้อผ้าให้คนตัวเล็ก  ตั้งเเต่ที่ผมตะคอกใส่คนตัวเล็กก็ยังไม่พูดกับผมเลย  เฮ้อ คือผมต้องทำยังไง ผมละไม่เข้าใจจริงๆ 

" เออ กูขอโทษ " ผมพูด เเล้วคนตัวเล็กก็หันมามองหน้าผมแบบงงๆ

"....."  แต่ก็ยังเงียบใส่ผมอีก โอ้ย แล้วเเต่ ปกติผมไม่เคยขอโทษใครเลย เเล้วทำไมผมต้องไปขอโทษมันด้วยนะ  ผมเลยเดินออกจากห้องไปว่าจะไป  ต้มโจ๊กที่ซื้อมาไม่กี่วันอุ่นให้คนตัวเล็กกิน ผมคงต้องง้อแบบจริงจังเเล้วเเหละ



Part  Well

ขอโทษหรอ  คนอย่างมันขอโทษผมเป็นด้วยหรอ เจอกันไม่กี่วันยังมาทำร้ายผมถ้าบอกว่าไม่ได้ตั้งใจก็ไม่ใช่ มึงมันเลวค๊อน  ผมได้เเต่คิดในใจ ผมเจ็บเเละเสียความรู้สึกกับมัน เเละผมคิดว่าคำขอโทษของมันผมไม่รับหรอกครับ มันไม่รู็หรอว่าผมเคยจอกับอะไรบ้างเเล้วมันกล้าดียังไงมาทำกับผมเเบบนี้ ฮึก.

" โจ๊กร้อนๆ  มาเเล้วคร้าบบบบ " มันทำมาเป็นพูดดีใส่ผม แต่ผมก็ทำเหมือนไม่ได้ยิน มันทำให้ผมเจ็บขนาดนี้จะใหอภัยได้ง่ายหรอ

"...." ผมก็เงียบไม่ตอบมันเหมือนเดิม

" มาเดียวป้อน "  ผมพูดเเล้วตักโจ๊กมาจ่อที่ปากของผม 

"...." ผมก็ยังไม่กิน  จนมันเริ่มหงุดหงิดเเต่ก็ยังมายิ้มให้ สัสเอ้ย ทำไมต้องเเพ้รอยยิ้มเเบบนี้ด้วย

" กินนะ อ้าม " มันพูด  แล้วผมก็ทนกลิ่นหอมไม่ไหวเเล้วอ้า ปากกินโจ๊กเข้าไป

" ดีมากกินเยอะจะได้หายไว้ " หึ...ถ้าอยากให้หาย  ก็ควรคิดได้นะว่าไม่ควรทำตั้งเเต่เเรก

" หิวน้ำ " ผมพูดบอกมัน เเล้วมันก็เดินออกจากไป เเล้วเข้ามาพร้อมกับแก้วน้ำที่อยู่ในมือมัน

" อ่ะ กินยาด้วย " มันยื่นน้ำและยาในมือเเล้วส่งมาให้ผม 

" ขอบใจ " ผมพูดเเล้วส่งเเก้วน้ำคืนมัน

" พูดกับกูแบบนี้  หายโกรธกูเเล้วช่ะ "  กล้าพูดเนาะ ไม่ดูเลยว่าตัวเองทำอะไรไว้บ้าง

" ไม่ " ผมพูดเเล้วหันหน้าหนีมัน

" สัส เดียวกูทนไม่ไหวจับมึงเอาเเน่ ง้อยากกว่าผู้หญิงก็มึงนี้เเหละเวล " มันพูดเเล้ว ลุกเอาถ้วยไปเก็บ

" ก็กูไม่ใช่ ผู้หญิงไม๊ " ผมพูดเบาๆเเล้ว หลับลง




@ 12:40

" เวล ตื่นมากินข้าวเร็วจะได้กินยา " ผมลืมตาขึ้นมา  ก็เห็นคนตรงหน้ายิ้มให้ผมอยู่

" ไม่หิว อย่ามายุ่งได้ป่ะ คนจะนอน "

" เวล อย่าดื้อ  มึงอ่ะก็ชอบไล่กูแบบนี้แหละ " อ้าว ทำไมผมรู้สึกผิดขึ้นมาเฉยเลย

" เอ้ออออ  กินก็ได้ " ผมพูดเเล้วมันก็ยิ่มเจ้าเล่ห์มาให้ผม  โอ้ยอีค๊อนมึงทำให้กูเขินรู้ตัวไม๊

" ดีมาก ต้องให้ได้บ่นนะ " ผมรู้สึกว่าตอนนี้หน้าผมขึ้นสี เขินนนนนนน

" เขินกูหรอ สัส กูเห็นหมดเเล้ว ไม่ต้องเขิน " เกลียดการพูดเรียบๆเเต่ แม่งสายตามันโครตเล้าโลมเลย งื้อ

" มะ.ไม่เว้ย กุจะได้กินข้าวไม๊ " ผมพูดเล้วทำให้คนตรงหน้าหัวเราะออกมา

" ขำไร " 

" ป่าว กินดิ เดียวไปเอาน้ำมาให้ " มันพูดเเล้วลุกออกไป

" ไปนานมาก " ผมพูดให้มัน ไปเอาน้ำอยู่ครัว หรือไปเอาอยู่นรกว่ะ

" คิดถึงกูหรอ  " อีกเเล้วความรู้สึกแบบนี้

"...." ผมเงียบเเล้วมันก็ยื่นยากับน้ำมาให้

" หายไวๆนะ " มันพูดเเล้วเอามือมาลูบหัวผม  ผมอยากให้มันทำกับผมเเบบนี้ตลอดมันเป็นสัมผัสที่อบอุ่น  ที่มันหายไปนาน

" อื้อ " ผมพุดเเล้ว นอนลง คนตัวสูงก็มานอนข้างเเล้วกิดผมไว้หลวมๆ ผมก็ได่เเต่เอาซุกเข้าที่หน้าอกของซี ค๊อน 

" ขอโทษนะ " มันพูดเเละทำให้ผมยิ้มออกมา

" อื้อ " แล้วเรา สองคนก็ค่อยๆหลับไปพร้อมกัน ฝรรดีนะ




ผมตื่นมาอีกทีก็ตอนค่ำๆเเล้วครับตอนนี้คนตัวสูงก็ไม่รู้หายไป ตอนนี้อาการเจ็บปวดก็เริ่มทุเลาลงบางเเล้ว  ผมเลยผยุงตัวลงจากเตียง เเล้วจะไปหาอะไรกิน  เเต่พอเปิดประตูออกไปก็ตกใจเมื่อผมเห็นคนที่ผมพึ่งให้อภัยมันจูบกับผู้หญิงอื่น คงเป็นแฟนมันแหละมั้ง  ทำไมผมถึงรู้สึกหน่วงที่ใจเเปลก ผมเจ็บ เจ็บๆมากจนแทบกลั่นน้ำตาไม่ไหว

" ค๊อน ใครคะ  " 

" อ่อ ฟ้า จำไม่ได้หรอที่เจออยู่ที่ห้องประชุม " มันพูดแล้บหลบตาผม

" เพื่อนค๊อนนั้นเอง " เพื่อนหรอ  เเล้วสิ่งมันทำกับผมเรียกว่าเพื่อน ถ้าผมคงไปร่านกับคนอื่นได้สินะ  ผมรีบเดินเข้าห้องและล็อคประตูไว้ จากนั้นน้ำตาของผมก็ค่อยๆไหลออกมา 

" ฮึก...ฮึก..ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย.ฮึก " ผมพูดเบาเเล้วร้องไห้อยู่อย่างงั้น  ผมคิดว่าทำไมผมต้องมาอยู่จุดๆนี้ มันเจ็บ เพราะเเบบงี้ไงผมเลยเลือกที่จะไม่ชอบใครจิงจัง ถ้าไอ้ซี ค๊อน มันคิดว่าผมเป็นเพื่อนมัน ผมก็จะทำหน้าที่เพื่อนให้ดีที่สุด ไม่มีทางเกินเลยเเน่นอน..........

" ฮึก. "




"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

เอาเเค่นี้ไปก่อนคะ เบาๆ

#เม้น หน่อยน้าว่าไม่ดีตรงไหน

#เพื่อน


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}