Genrei

ขอขอบคุณที่สนับสนุน ^^

​บทที่ 16 : โอตาคุแว่นเฉียนเป่ย

ชื่อตอน : ​บทที่ 16 : โอตาคุแว่นเฉียนเป่ย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 28 พ.ค. 2561 13:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
​บทที่ 16 : โอตาคุแว่นเฉียนเป่ย
แบบอักษร

​บทที่ 16 : โอตาคุแว่นเฉียนเป่ย


ในตอนเช้า ไป๋เฉินทำกิจวัตรประจำวันของเขา เหมือนกับทุกวันในช่วง 12 ปี ก่อนหน้าในชีวิตก่อน เขาตื่นนอน อาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า ลงมากินข้าวกับพ่อแม่ เตรียมร้านช่วย และออกจากบ้านเพื่อไปโรงเรียน


เขาปั่นจักรยานคันเดิมออกมาจากบ้าน ปั่นไปตามทางเส้นเดิมที่ใช้ไปโรงเรียนซิงเซียนเมื่อวานนี้ และวันนี้ก็ยังเหมือนกับเมื่อวาน มีหลายคนในย่านการค้าทักทายเขาด้วยรอยยิ้มอันอบอุ่น


ไป๋เฉินเองก็ทักทายกับไปด้วยรอยยิ้มเหมือนกัน วันนี้อากาศค่อนข้างที่จะดีกว่าเมื่อวาน เขาจึงปั่นจักรยานอย่างช้าๆ เพื่อเพลิดเพลินไปกับอากาศที่ดีในวันนี้


เมื่อเขาปั่นมาถึงตรงที่ชายลึกลับอยู่ เขาก็ไม่พบเห็นชายคนนั้นเหมือนเมื่อวาน แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก เขาเพียงปั่นจักรยานผ่านไปเท่านั้น 


เพราะเขาคิดว่าเมื่อภารกิจจบลงแล้ว ชายลึกลับก็ไม่มีความจำเป็นให้เขาต้องสนใจ


ขณะที่ปั่นจักรวาลไปเกือบจะถึงโรงเรียน ไป๋เฉินก็ได้ยินเสียงบางอย่างขึ้นมาในหัว และมีหน้าต่างภารกิจเด้งขึ้นมา


ติ้ง! 

--- 

[ภารกิจสำเร็จ!]


​ภารกิจที่ 5: นอนหลับพักผ่อน 1 คืน​ (สำเร็จ)


รางวัลที่ได้รับ: คุณได้รับ 5 คะแนน 

---


เขาได้จอดจักรยานลงข้างถนน และมองหน้าต่างระบบที่เด้งขึ้นมา เขารู้สึกผิดหวังเล็กน้อยที่มันไม่ได้รับสิทธิ์การสุ่ม ถึงเขาจะรู้ก็เถอะว่ามันจะไม่ได้สิทธิ์การสุ่มเสมอไป


อย่างไรก็ตาม เขาก็รู้สึกดีใจอยู่ไม่ใช่น้อยเหมือนกัน เพราะเขาเองก็รอให้ภารกิจนี้มันจบมาตั้งแต่ตอนตื่นนอนแล้ว


“เหลืออีกแค่ 25 คะแนน” ไป๋เฉินคิดว่าวันนี้เขาจะต้องทำภารกิจให้ได้ 25 คะแนน เพื่อเพิ่มระดับเลเวลให้ได้ จากนั้นเขาก็เปิดหน้าต่างภารกิจขึ้นมาเพื่อดูข้อมูลของภารกิจใหม่


---

[ภารกิจ]


ภารกิจที่ 6: แก้ปัญหาที่พบในตอนเช้า (คะแนนที่ได้รับ 10 คะแนน)


ภารกิจที่ 7: ขอโทษหญิงสาวผู้มีความขุ่นเคือง (คะแนนที่ได้รับ 15 คะแนน)


คำอธิยาย: คุณสามารถทำภารกิจไหนก่อนก็ได้ หลังทำภารกิจเสร็จสิ้น คุณมีโอกาสได้รับสิทธิ์การสุ่ม เพื่อได้รับทักษะพิเศษหรืออุปกรณ์วิเศษบางอย่างที่สามารถช่วยเปลี่ยนแปลงชีวิตของคุณได้ดียิ่งขึ้น!  

---


ไป๋เฉินมองหน้าต่างภารกิจด้วยความรู้สึกแปลกๆ เขารู้สึกว่าภารกิจใหม่ มันค่อนข้างที่แปลกประหลาดอยู่บ้าง 


ขอโทษหญิงสาวผู้มีความขุ่นเคือง? นี่มันภารกิจบ้าอะไร? 


ด้วยความสงสัย เขาไม่รอช้ารีบกดดูข้อมูลภารกิจที่ 7 แทบจะในทันที


--- 

[ภารกิจที่ 7: ขอโทษหญิงสาวผู้มีความขุ่นเคือง]


คำอธิบาย: หญิงสาวผู้น่ารัก เธอมีความขุ่นเคืองและโกรธคุณในอดีตที่ผ่านมา หากคุณไม่รีบไปขอโทษเธอ ความสัมพันธ์ของคุณกับเธอจะจบลง 


รางวัลภารกิจสำเร็จ: ได้รับคะแนน 15 คะแนน


ผลเสียหากภารกิจล้มเหลว: ความสัมพันธ์กับเธอขาดสะบั้น! 

---


เมื่อเขาได้ดูข้อมูลของภารกิจ ภาพของหญิงสาวผู้น่ารักคนหนึ่งได้ปรากฏขึ้นมาภายในหัวของเขา เขาอดยิ้มออกมาไม่ได้ เพราะภาพของหญิงสาวคนนั้นก็คือหลี่หลิน


“ถึงไม่จำเป็นต้องมีภารกิจขึ้นมา ฉันก็จะไปขอโทษเธออยู่แล้ว” ไป๋เฉินพูดกับตัวเอง พลางส่ายหน้าไปมา แต่เขาก็คิดว่าแบบนี้มันก็ดีเหมือนกัน มันเหมือนกับยิงปืนนัดเดียวได้นกถึงสองตัว


“เดี๋ยวนะ ถ้าภารกิจนี้ได้ 15 คะแนน ถ้างั้นเมื่อรวมกับภารกิจที่ 6 ก็เท่ากับว่าคะแนนที่ได้ก็จะเป็น 25 คะแนนพอดี!” 


อยู่ๆ เขาก็นึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้ เขาต้องยิ้มออกมาอย่างมีความสุข เพราะเป็นที่แน่นอนแล้วว่าวันนี้ เขาจะไปถึงเลเวล 2


“ถ้างั้นรีบไปโรงเรียนและทำภารกิจดีกว่า” ไป๋เฉินพูด ขณะเดียวกันเขาก็ปั่นจักรยานต่อเพื่อไปโรงเรียน ซึ่งระยะทางในตอนนี้เขาก็เกือบจะถึงโรงเรียนซิงเซียนแล้ว


เมื่อปั่นมาสักพักเขาก็มาถึงโรงเรียน เขารีบนำจักรยานเพื่อไปจอดยังลานจอดรถก่อนเป็นอันดับแรก


หลังจากจอดรถจักรยานไว้ที่ลานจอดรถแล้ว ไป๋เฉินก็เตรียมตัวจะขึ้นห้องเรียน


ทว่าในขณะนั้นเอง หน้าต่างภารกิจก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าของเขา พร้อมๆ กับลูกศรสีเขียวที่ชี้ออกไปทางหนึ่ง


--- 

[ภารกิจที่ 6: แก้ปัญหาที่พบในตอนเช้า]


คำอธิบาย: วันพรุ่งนี้ในตอนเช้า คุณจะพบกับปัญหาบางอย่าง โปรดแก้ไขมัน


รางวัลภารกิจสำเร็จ: ได้รับคะแนน 10 คะแนน


ผลเสียหากภารกิจล้มเหลว: ไม่มี 

---


“กำลังรออยู่เลย” ความจริงเขาอยากที่จะรีบทำภารกิจอยู่แล้ว เมื่อมันปรากฏออกมา เขาจะไม่รู้สึกกระปรี้กระเปร่าได้ยังไง เขารีบเดินตามทิศทางที่ลูกศรชี้ไปอย่างรวดเร็ว


หลังจากเลี้ยวตรงมุมอาคารๆ หนึ่งแล้ว ไป๋เฉินก็ต้องอึ้ง เมื่อเขาได้เห็นนักเรียนผู้ชายห้าคน กำลังยืนล้อมกรอบชายหนุ่มที่ใส่แว่นคนหนึ่งที่มีท่าทางหวาดกลัวอยู่ 


และหนึ่งในนักเรียนทั้งห้าคนนั้น เขารู้จักเป็นอย่างดี...ปากวนนั่นเอง!


ไป๋เฉินยังไม่เดินเข้าไปเพื่อหยุดปัญหานี้ในทันที เขาหลบมุมอยู่ที่ข้างๆ อาคารแทน เขาต้องการดูว่าพวกนี้มีปัญหาอะไรกัน


“พะ....พวกนายต้องการอะไร?” ชายหนุ่มที่ใส่แว่นพูดออกมาอย่างกล้าๆ กลัวๆ ใบหน้าของเขาซีดขาวเล็กน้อย เมื่อมองไปที่คนทั้งห้าที่ล้อมเขาไว้


ปากวนดูเหมือนว่าจะเป็นหัวหอกในครั้งนี้ เขายิ้มออกมาเล็กน้อย “เจ้าโอตาคุแว่นเฉียนเป่ย ฉันเคยได้ยินมาว่าแกรวยมาก แกจะไม่แบ่งเงินให้พวกเราใช้หน่อยเหรอ?”


“ใช่แล้ว ฉันเคยได้ยินมานะว่าบ้านของแกน่ะรวย แบ่งเงินให้พวกเราใช้นิดหน่อยจะเป็นอะไรไป” 


เมื่อปากวนพูดจบ ชายหนุ่มที่มีใบหน้าอัปลักษณ์คนหนึ่งก็พูดออกมา เขาคนนี้มีชื่อว่าหยงกั้ว เป็นหนึ่งในลูกน้องที่ซื่อสัตย์ที่สุดของปากวน


“อย่างที่ลูกพี่ปากวนกับหยงกั้วพูด แกรีบแบ่งเงินมาให้พวกเราใช้เร็วเข้า!”


“ใช่ ถ้าหากว่าแกไม่ยอมแบ่งมาให้พวกเรา แกคงจะรู้ถึงผลที่ตามมาใช่ไหม?”


คนอื่นๆ อีกสามคนก็พูดออกมาในเชิงขมขู่ พวกเขาทั้งหมดมีสายตาที่โลภมาก เมื่อมองไปยังแกะตัวอ้วนเฉียนเป่ย


“พะ...พวกนายจะมาเอาเงินฉันได้ยังไง? ฉันไม่ให้เด็ดขาด!” 


ใบหน้าของเฉียนเป่ยซีดลง เขารู้สึกว่าวันนี้มันช่างเป็นวันที่โชคร้ายของเขานัก เขาไม่คิดเลยว่าพวกนักเลงอันธพาลในห้องเรียนพวกนี้จะมาไถ่เงินเขาแบบนี้ 


ถึงแม้ว่าเขาจะมีเงินอยู่จริง เขาก็ไม่อยากที่จะให้กับพวกมันเลย!


จบบทที่ 16

ความคิดเห็น