Genrei

ขอขอบคุณที่สนับสนุน ^^

​บทที่ 5 : เพื่อนที่ดีที่สุดปากวน

ชื่อตอน : ​บทที่ 5 : เพื่อนที่ดีที่สุดปากวน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 28 พ.ค. 2561 13:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
​บทที่ 5 : เพื่อนที่ดีที่สุดปากวน
แบบอักษร

​บทที่ 5 : เพื่อนที่ดีที่สุดปากวน

ไป๋เฉินกระพริบตาด้วยความตื่นเต้น เขาจ้องมองแหวนสีขาววงหนึ่งที่ไม่มีลวดลายอะไร ที่ปรากฏออกมาตรงหน้าของเขา ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบมันมา 


ขณะเดียวกันเขาก็ตรวจสอบคุณสมบัติของแหวนมิติระดับต่ำ


--- 

[แหวนมิติระดับต่ำ]​


คำอธิบาย: เป็นแหวนที่มีมิติภายในตัว สามารถใส่สิ่งของที่ต้องการไว้ภายในได้เพียงนึกคิด แต่นี่ไม่ใช่แหวนมิติที่ดีนัก มันเป็นแหวนมิติที่ถูกสร้างโดยช่างฝีมือที่ไม่ได้ชำนาญมาก จึงทำให้มันมีมิติภายในตัวไม่มาก


ระดับของอุปกรณ์วิเศษ:  ต่ำ กลาง สูง สุดยอด 

---


“มันคือแหวนมิติ!” ริมฝีปากของไป๋เฉินสั่นเล็กน้อย ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น เขารู้สึกราวกับว่าตัวเองกำลังอยู่ในห้วงแห่งความฝันยังไงยังงั้น เขาคิดไม่ถึงว่าอุปกรณ์วิเศษอันแรกที่เขาได้รับจะเป็นแหวนมิติ แหวนมิติที่เขาได้อ่านเจอในนวนิยายกำลังภายในแฟนตาซีทั้งหลาย 


โดยไม่มีความลังเล เขาสะกดความตื่นเต้นลง พลางสูดลมหายใจเข้าลึกจนเต็มปอด ขณะเดียวกันเขาก็เอาแหวนมิติสวมใส่เข้าไปที่นิ้วชี้ข้างขวา


“มันเป็นแหวนมิติจริงๆ!” เมื่อเขาลองตรวจสอบแหวนมิติด้วยความคิด เขาก็พบว่ามันมีมิติอยู่ข้างในขนาดเท่ากับห้องนอนของเขา ซึ่งก็คือ 4x4 เมตร ถึงแม้มันจะบอกว่าเป็นแหวนมิติระดับต่ำก็เถอะ แต่สำหรับเขาแล้วมันเป็นสิ่งของที่ประเมินค่าไม่ได้!


“ต้องรีบทำภารกิจ เราต้องได้รับอุปกรณ์วิเศษที่มันใช้ในการต่อสู้ได้ ไม่งั้นไม่มีทางที่เราจะจัดการกับหวังเฉิงเย่และตระกูลหวังได้” ไป๋เฉินพูดกับตัวเองอย่างมุ่งมั่น 


ในตอนนี้เขายังไม่ได้กังวลเรื่องของหวังเฉิงเย่มากนัก เพราะกว่าที่มันจะปรากฏตัวก็อีกประมาณครึ่งปี เขายังจดจำได้ดีว่าหวังเฉิงเย่ปรากฏตัวตอนที่เขากำลังจะจบการศึกษามัธยมปลายเกรดสามหนึ่งเดือน


แต่แน่นอนว่าแม้ว่าเขาจะไม่ได้กังวล แต่เขาก็ไม่ได้ประมาท เนื่องจากเขาจะไม่ทำให้โอกาสที่ได้รับมาสูญเปล่า เขาจะไม่ยอมให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเป็นอันขาด!


เมื่อคิดถึงเรื่องรีบทำภารกิจแล้ว ไป๋เฉินก็เรียกหน้าต่างภารกิจออกมาดูในทันที


--- 

[ภารกิจ]


ภารกิจที่ 2: ให้อาหารแมวจรจัดที่สวนสาธารณะ (คะแนนที่ได้รับ 10 คะแนน)


ภารกิจที่ 3: แก้โจทย์คณิตศาสตร์ในห้องเรียน (คะแนนที่ได้รับ 15 คะแนน)


คำอธิยาย: คุณสามารถทำภารกิจไหนก่อนก็ได้ หลังทำภารกิจเสร็จสิ้น คุณมีโอกาสได้รับสิทธิ์การสุ่ม เพื่อได้รับทักษะพิเศษหรืออุปกรณ์วิเศษบางอย่างที่สามารถช่วยเปลี่ยนแปลงชีวิตของคุณได้ดียิ่งขึ้น!  

---


ไป๋เฉินจ้องมองหน้าต่างภารกิจอยู่สักพัก เขาก็พบว่ามันมีภารกิจใหม่ปรากฏขึ้นมา นั่นก็คือภารกิจที่ 3 ก่อนหน้านี้เขายังไม่ได้สังเกตเห็นมัน เนื่องจากเขาตื่นเต้นเกี่ยวกับการใช้สิทธิ์การสุ่มรับทักษะพิเศษหรืออุปกรณ์วิเศษมากเกินไป


เขาพลันรีบกดดูข้อมูลภารกิจที่ 3 ส่วนภารกิจที่ 2 นั่น ตอนนี้เขายังทำไม่ได้ เพราะเขากำลังจะเข้าเรียน แต่เขาก็ได้คิดเอาไว้แล้วว่าจะทำมันตอนเลิกเรียน ซึ่งก็คือราวๆ สี่โมงเย็นของวันนี้


--- 

[ภารกิจที่ 3: แก้โจทย์คณิตศาสตร์ในห้องเรียน]


คำอธิบาย: วิชาเรียนคาบแรกของคุณในวันนี้คือวิชาคณิตศาสตร์ อาจารย์ผู้สอนจะให้โจทย์ที่มีความยากระดับปานกลาง คุณจะต้องเสนอตัวขอแก้โจทย์ก่อนคนอื่นในห้อง เพื่อสร้างความประทับใจให้กับอาจารย์ผู้สอน


รางวัลภารกิจสำเร็จ: ได้รับคะแนน 15 คะแนน


ผลเสียหากภารกิจล้มเหลว: ไม่มี 

---


หลังจากดูข้อมูลของภารกิจที่ 3 อย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้ว ไป๋เฉินอดยิ้มออกมาไม่ได้ เพราะภารกิจนี้เองก็ง่ายไม่แตกต่างจากภารกิจแรกเลย เขาพลันปิดหน้าต่างระบบ ก่อนจะออกจากห้องน้ำและเดินไปที่ห้องเรียน


ห้องเรียนมัธยมศึกษาปลายเกรดสามอยู่ชั้นที่สามของตึกเรียน ทำให้เขาต้องเดินขึ้นบันไดไปหลายชั้น ภายในตัวตึกเรียน เขาพบเห็นนักเรียนหลายคนที่เป็นรุ่นน้องอยู่ตามจุดต่างๆ บ้างก็เดินสวนขึ้นลงบันได


ใช้เวลาอยู่ไม่ถึงห้านาที ไป๋เฉินก็เดินขึ้นมาถึงห้องเรียนของตัวเอง เขาเปิดประตูห้องออก มองเข้าไปภายในห้องและเห็นภาพอันคุ้นเคยที่แสนจะคิดถึง ภาพที่สะท้อนอยู่ในแววตาของเขา ไม่ได้แตกต่างจากที่อยู่ในความทรงจำของเขา เมื่อ 12 ปีก่อนเท่าไหร่นัก


“โย่ว อาเฉิน” เพียงเขาเปิดประตูห้องออก เขาก็ได้ยินเสียงทักทายอันคุ้นเคย ชายหนุ่มที่แต่งตัวด้วยชุดที่คล้ายพวกอันธพาลโบกมือให้กับเขาเล็กน้อย


ไป๋เฉินมองไปที่ชายหนุ่มคนนั้น ก่อนจะบังคับรอยยิ้มออกมา เขารู้จักชายหนุ่มคนนี้ ชายหนุ่มคนนี้มีชื่อว่าปากวน ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเขา


แต่มันก็แค่ตอนนี้ อีกไม่กี่เดือนหลังจากที่หวังเฉิงเย่ปรากฏตัว ปากวนคนนี้จะเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ เพราะเขาเป็นคนที่นำยาเสพติดจำนวนกว่าสองแสนเม็ดไปซุกซ่อนไว้ในห้องนอนของไป๋เฉิน ทำให้เขาต้องถูกจับไปติดคุก ได้รับโทษถึง 200 ปี!


ปากวนคนนี้เองก็ติดหนึ่งในคนที่ไป๋เฉินต้องแก้แค้น!


เขามองไปที่ปากวน แม้จะบังคับเอารอยยิ้มออกมา แต่ภายในใจของเขานั้น ล้วนเต็มไปด้วยความแค้นและความเกลียดชัง ‘แกรอไปก่อนปากวน ฉันจะทำให้แกต้องชดใช้ในสิ่งที่แกทำไว้!’


“ไง อากวน นายมาเช้าดีนี่” ไป๋เฉินพูดออกไป พลางเดินไปที่โต๊ะของตัวเอง โต๊ะของเขาอยู่ติดกับหน้าต่างตัวที่สองจากหัวแถว เห็นได้ชัดว่าเขาไม่มีอารมณ์ที่จะไปสนใจปากวนในตอนนี้


ปากวนจ้องมองไป๋เฉินเดินผ่านไป เขาก็อดไม่ได้ที่จะสาปแช่งอยู่ในใจ ‘เฮอะ! ไอ้กระจอกเอ้ย! กล้าดียังไงมาทักทายท่านปากวนคนนี้ด้วยท่าทีแบบนั้น หากไม่ใช่ว่าแกคอยให้ฉันลอกทุกวิชาเรียน ป่านนี้ฉันกระทืบแกไปนานแล้ว’


ด้วยความคิดที่ชั่วร้ายของปากวน เป็นที่แน่นอนว่าเขาไม่ได้เป็นเพื่อนที่ดีอะไรกับไป๋เฉิน ส่วนที่ไป๋เฉินคิดว่าเขาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดนั้น เป็นเพียงการคิดไปเองฝ่ายเดียว


แต่นั่นก็เป็นตอนที่ไป๋เฉินยังเป็นเด็กหนุ่มที่มีจิตใจดีและจิตใจบริสุทธิ์ ซึ่งไม่ใช่ตอนนี้ ที่เขาผ่านโลกมาอย่างโชกโชน เขาได้เข้าใจถึงความโหดร้ายของโลกมาแล้ว!


จบบทที่ 5

ความคิดเห็น