ครีบปลาวาฬ/ชญานิษฐ์
facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทนำ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.6k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 28 พ.ค. 2561 01:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ
แบบอักษร

“คุณพี่ขา......”

เสียงหวานดังลอยเข้ามาก่อนที่เจ้าตัวจะทันได้ปรากฏ คนที่นั่งอยู่บนโต๊ะทำงานถึงกับยกมือคลึงขมับเล็กน้อย แต่เมื่อร่างบอบบางมาหยุดยืนตรงหน้าเขาก็วางใบหน้าให้เคร่งขรึมดังเดิม

“คุณพี่ขา” เธอเรียกเขาอีกครั้งแล้วเข้ามายืนข้างโต๊ะทำงาน มือเรียวนุ่มไม่อยู่เฉย เธอเป็นจอมแตะอั๋ง มือไม้ชอบปัดป่ายมั่วไปตามเนื้อตามตัวของเขาอยู่เป็นประจำ

ให้ตายเถอะ เขาไม่ชอบเธอสักนิดเดียว!!!

“วันนี้พี่ไม่ว่าง”

โดยไม่ต้องให้เธอถามเขาก็รู้ว่าเธอต้องการอะไรแต่เขาจะไม่ให้มันแก่เธอเด็ดขาด ยาหยีเป็นลูกสาวของเจ้านายคุณลุงของเขา และคุณพ่อของเขาก็เป็นเพื่อนกับคุณแม่ของยาหยี สองบ้านของเขาและเธอต่างให้ความสนิทกัน และยิ่งกว่านั้นคือเขาเป็นเพื่อนสนิทของพี่ชายของเธอเพราะเรียนด้วยกันมาตั้งแต่เด็กๆ แม้อายุจะห่างกันแค่ปีเดียวก็เถอะนะ

“ยาหยีเช็คตารางงานของคุณพี่มาหมดแล้วค่ะ”

“พี่อยากมีเวลาส่วนตัวบ้าง”

“เวลาส่วนตัวยาหนีก็เห็นทุกครั้งที่ขอเวลาส่วนตัวคุณพี่ก็แอบไปจ้ำจี้กับผู้หญิงอื่นตลอด”

“ยาหยี” เขาเรียกเธอเสียงอ่อน นับวันเธอยิ่งลามปามสอดส่องเรื่องส่วนตัวของเขามากขึ้น แม้เขาจะรำคาญเธอและพยายามตัดเธอให้ขาดแต่มันก็ไม่เคยสำเร็จ

แล้วเธอก็ยังเป็นยัยเด็กขี้ฟ้องอีกด้วย ลองเขาไม่ทำตามเธอดูสิ เธอจะวิ่งแจ้นไปฟ้องคุณพ่อและคุณแม่ของเขา ยาหยีเป็นหญิงสาวที่โตกับคนอื่นแต่ทำตัวเด็กในสายตาของเขาอยู่เสมอ ให้ตายเถอะ ตอนนี้เขาเกลียดแววตาออดอ้อนของเธอที่มีน้ำใสขังในหน่วยตาเหลือเกิน

ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าปอดลึกและเขาก็ไม่ใช่คนแน่จริงเธอต้องเอาจริง

“โอเคพี่ยอมแล้ว”

“คิกๆ งั้นไปกันเถอะค่ะ ยาหยีหิวและก็อยากดูหนังด้วยค่ะ”

“ดูหนัง?”

“ค่ะ ดูหนัง ก็วันก่อนยาหยีบอกคุณพี่ไปแล้ว คุณพี่ก็พยักหน้าโอเค”

เขาไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองทำอย่างนั้นจึงต้องทบทวนวันที่เขากับเธอพบกัน ซึ่งก็อยู่ร่วมกันบนโต๊ะอาหารที่บ้านของเขา พร้อมกันนั้นก็เกิดความวุ่นวายขึ้นเพราะสามแฝดหอบกันมาแล้วแย่งกันพูดจนวุ่นวาย เขาที่เป็นคนเงียบก็มีพยักหน้าบ้างเพื่อให้มีส่วนร่วมกับเพื่อนทั้งสามคน

ทว่า......คิดแล้วก็จำไม่ได้ว่าเขาตอบตกลงเธอ

“ยาหยีโมเมเองหรือเปล่า” เขาถามแล้วคำตอบที่ได้ก็คือรอยยิ้มหวานๆ ดวงตาเปล่งประกาย เขาจึงรับรู้ได้ทันทีว่าถูกเธอหลอกแล้วล่ะ  

ทำไมวัยรุ่นสมัยนี้มันร้ายนักนะ?

หากใครมารู้ว่านักธุรกิจไฟแรงอย่าง แองเจลโล คาร์เธอร์ ต้องมาถูกวัยรุ่นหลอกไม่อยากจะคิดเลยว่าจะมีคนหัวเราะเยาะเขามากมายขนาดไหน แองเจลโลก้มหน้าสนใจเอกสารแล้วก็จัดการเซ็นมันจากนั้นก็ลุกขึ้นยืนเพื่อออกไปข้างนอกกับยาหยี

ชัดช้าไม่ทันใจเธอจะงอแงแล้วไปนั่งดิ้นกับพื้น เขาไม่อยากให้มันเกิดเหตุการณ์แบบนั้นอีก บอกเลยว่ามันโคตรน่าสยดสยองเลยล่ะ

“พี่ยอมให้แค่วันนี้วันเดียวนะ เพราะวันอื่นงานพี่จะแน่นมาก”

“จะให้พี่เซบาสเตียนเปลี่ยนแปลงตารางงานใหม่สินะคะ”

อ่า....นี่เขาก็ลืมไปว่ายาหยีเป็นเด็กเจ้าเล่ห์และมีความเฉลียวฉลาดในเรื่องที่ไร้สาระซะเป็นส่วนใหญ่ แองเจลโลรู้สึกเวียนหัว เขาเดินนำยาหยีออกไปข้างนอก เธอวิ่งตามมาเกาะแขนของเขาเอาไว้เพื่อเดินเคียงข้าง

ให้มันได้แบบนี้สิวะ!!!

“เอางานไปไว้ที่เพนท์เฮ้าส์นะ”

“ได้ครับ” เซบาสเตียนบอดิการ์ดและเลขาคู่ใจของแองเจลโลกรับคำสั่งแล้วเดินไปกดลิฟต์ให้ผู้เป็นนายอย่างรู้งาน วันนี้เขาและลูกน้องจะไม่ติดตามแองเจลโลไป เป็นอันรู้กันว่าหากแองเจลโลอยู่กับยาหยีนอกจากเรื่องความเวียนหัวและรำคาญใจแล้ว เจ้านายของเขาจะได้รับการดูแลที่ดีจากคนของตระกูลอันคาเซอร์

“เมื่อวานยาหยีไปทำเล็บมาสวยไหมคะ” เมื่ออยู่ในรถเธอก็รีบอวดเล็บสวยๆ ของเธอกับเขาทันทีหลังจากที่เพิ่งนึกขึ้นมาได้ แองเจลโลไม่อาจเมินเฉยได้ ก็เธอยื่นมือมาตรงหน้าของเขา ไม่อยากมองก็ต้องมองล่ะนะ

“อืม”

“อะไรคืออืมแค่คำเดียวคะ”

“สวยดีแต่สีแดงไม่เหมาะกับยาหยี” เขาบอก แม้ว่าเธอจะทาแล้วมันสวยก็เถอะ แต่เขารู้สึกว่ามันขัดหูขัดตามาก อาจเป็นเพราะเป็นสีที่เย้ายวนมันจึงไม่เหมาะกับเธอ เธอเหมาะกับสี ครีม สีชมพู และสีที่มันสดใสมากกว่าสีฉูดฉาด

“งั้นยาหยีจะไปทำสีที่เหมาะกับยาหยีนะคะ”

“เปลืองเงิน”

“ขอเงินจากคุณพี่ได้ไหมคะ” เธอถามเขาแล้วหงายฝ่ามือทั้งสองข้างออก ดวงตาสวยไม่หวานแต่ก็ไม่คมจนเกินไปมองเขาแล้วกระพริบตาถี่

แองเจลโลต้องหยิบบัตรเครดิตไม่จำกัดวงเงินไปให้เธอ

“ให้เยอะจังเลยค่ะ”

“ยังไม่บอกว่าจะตามใจ แต่ให้ตามเงินที่ทำเล็บ รีบเอามาคืนด้วยล่ะ”

“จุ๊บ!....ขอบคุณค่ะ” เธอหอมแก้มของเขาหนึ่งฟอดแล้วก็เอาเนื้อตัวมาเบียดโอบรอบคอเขาแน่น ร่างบอบบางนั่งอยู่บนตักของเขาโดยไม่เกรงใจคนขับรถ ซึ่งอาจเพราะเป็นความเคยชินของเขาเองด้วย และเพราะอยากตัดรำคาญตอนเธองอแง เขาเลยต้องยอมๆ เธอไป

 . . . . . . . . . . . .

จะว่าไปแล้วพี่แองเจลโลนี่ก็มีความอดทนกับน้องมันสูงเลยนะคะ

แต่ว่าก็ว่าเถอะนะ คนไม่รักไม่ชอบถ้าตัดจริงๆ ก็ตัดขาด แต่นี่พี่เล่นยอมน้องมาตลอด โธ่.....พ่อคุณผู้ไม่รู้หัวใจตัวเอง   ปล.ระวังเถอะเด็กจะหนีไปหาคนใหม่ถ้าคุณพี่ยังเล่นตัวอยู่แบบนี้!

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น