Au Elf

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักร้ายตอนที่37 “แผนการสำเร็จ”

ชื่อตอน : รักร้ายตอนที่37 “แผนการสำเร็จ”

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 27 พ.ค. 2561 17:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักร้ายตอนที่37 “แผนการสำเร็จ”
แบบอักษร

วันนี้เป็นวันหยุดจึงทำให้ธนาธิปและมนสิชาไม่ต้องออกไปทำงาน วันนี้ช่วงเช้ามนสิชาก็ยังมีอาการเดิมๆ อยู่จนธนาธิปอดที่จะเป็นห่วงไม่ได้

“มะปรางไปหาหมอกันเถอะ ไปนะเดี๋ยวพี่พาไปเอง” ธนาธิปรีบบอกภรรยา

“ไม่ต้องหรอกค่ะพี่จอมทัพ ปรางเป็นแค่นี้แป๊บเดียวก็หายแล้วค่ะ” มนสิชาตอบตามความจริง

“เฮ้อ...เมียพี่นี่ดื้อจริงๆ เลย ถ้าเป็นเด็กๆ คงจับมาตีก้นสักทีสองทีแล้ว” ธนาธิปพูดติดตลก

“ปรางไม่เป็นอะไรจริงๆ ค่ะ พี่จอมทัพไม่ต้องห่วงนะคะ” มนสิชารีบตอบ

“เช้านี้มะปรางไม่ต้องทำอาหารหรอก เดี๋ยวเราไปทานที่บ้านใหญ่กัน มะปรางจะได้ไม่เหนื่อยด้วย พี่เป็นห่วง” ธนาธิปเดินเข้ามากอดภรรยาไว้หลวมๆ

“ค่ะ” มนสิชาตอบรับคำทันที เพราะเช้าๆ แบบนี้อาการหน้ามืด เวียนหัวมันยังไม่หายไป

ธนาธิปจูงมือมนสิชาให้เดินไปตามสนามหญ้าเพื่อมุ่งหน้าสู่บ้านใหญ่ที่บิดามารดาของเขาอาศัยอยู่

“คุณพ่อคุณแม่ครับวันนี้ผมกับมะปรางขอฝากท้องสักมื้อนะครับ” ธนาธิปรีบบอกบิดาและมารดา

“มาสิจ๊ะ วันนี้มีข้าวต้มทะเลของโปรดของจอมทัพด้วยลูก” คุณอารดารีบบอกบุตรชาย

“ดีเลยครับ ผมจะทานสักสามชามเลย” ธนาธิปพูดเอาใจมารดา

“มะปรางก็ทานเยอะๆ นะจะ” คุณอารดาบอกกับลูกสะใภ้

“ค่ะคุณป้า” มนสิชาตอบ

เมื่ออิ่มจากอาหารมื้อเช้าธนาธิปและมนสิชาก็ยังนั่งคุยกับคุณธนาคมและคุณอารดาต่อไปอีกสักพักจึงกลับมาที่เรือนริมน้ำ คุณอารดาเองก็เห็นว่าความสัมพันธ์ของบุตรชายและลูกสะใภ้ค่อยๆ ดีขึ้น อีกไม่นานท่านคงจะได้เลี้ยงหลานแน่ๆ

มนสิชาที่ตอนนี้มีเรื่องทุกข์ใจเกี่ยวกับธนาธิปอยู่เธอเองก็ไม่รู้ว่าควรทำเช่นไรดี เห็นเธอยิ้มแย้มตามปกติแบบนี้ แต่ในใจนั้นกำลังจะแหลกละเอียดหมดแล้ว


วันหยุดสิ้นสุดลงแล้ว วันนี้มนสิชามีอาการหน้ามืด เวียนหัวและอยากอาเจียนแค่เล็กน้อย เธอจึงสามารถไปทำงานพร้อมกับธนาธิปได้ตามปกติ ช่วงนี้มนสิชาเริ่มสังเกตความผิดปกติของตัวเองด้วยเช่นกัน เพราะประจำเดือนเธอไม่มาได้สองเดือนแล้ว เธอจึงกลัวว่าเธออาจจะตั้งท้อง วันนี้ช่วงเย็นหลังเลิกงานเธอตั้งใจไปหาหมอโดยที่ไม่ให้ธนาธิปรู้ วันนี้มนสิชาจึงขออนุญาตธนาธิปกลับบ้านเองซึ่งเธอบอกกับธนาธิปว่าเธอนัดกับชลดาเอาไว้ ธนาธิปเองก็อนุญาตเพราะเพื่อนที่เธอนัดไม่ใช่ศาสตรายุ

“เจอกันที่บ้านนะคะพี่จอมทัพ” มนสิชาเอ่ยลาสามี

“แล้วจะไปยังไง ให้นายมั่นไปส่งมั๊ยมะปราง” ธนาธิปถามภรรยา

“ไม่เป็นไรค่ะ ปรางนั่งแท๊กซี่ไปเองสะดวกกว่าค่ะ น้ามั่นจะได้ขับรถให้พี่จอมทัพไงค่ะ” มนสิชาตอบสามี

“อืม ไปเถอะ แต่อย่ากลับบ้านดึกนะพี่เป็นห่วง” ธนาธิปบอกภรรยา

“รับทราบค่ะ” มนสิชาตอบ

มนสิชานั่งรถแท๊กซี่มาที่โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง เธอตั้งใจมาตรวจเรื่องการตั้งครรภ์ เมื่อมนสิชาได้รับการตรวจผลสรุปออกมาว่าเธอกำลังตั้งครรภ์ได้สองเดือนแล้ว มันช่างเป็นเรื่องน่ายินดีจริงๆ ถ้าสภาวะครอบครัวของเธออยู่ในเหตุการณ์ปกติ แต่นี่เธอไม่รู้เลยว่าธนาธิปจะบอกเลิกกับเธอตอนไหนเพราะคนรักของเขากลับมาแล้ว เธอควรทำเช่นไรดี

มนสิชากลับมาถึงบ้านในเวลาหนึ่งทุ่มตรง จริงๆเธอควรถึงบ้านตั้งแต่หกโมงเย็นแล้วด้วยซ้ำ นี่เธอไปเดินเล่นที่ห้างสรรพสินค้าเพื่อรอเวลาในการกลับบ้านเท่านั้นเพื่อให้ธนาธิปไม่รู้สึกผิดสังเกต มนสิชามาถึงบ้านเธอฝืนยิ้มทักทายสามี

“ปรางกลับมาแล้วค่ะพี่จอมทัพ” มนสิชาบอกสามี

“อืม...กลับมาแล้วเหรอ” ธนาธิปรับคำ

“พี่จอมทัพทานข้าวรึยังค่ะ” มนสิชาถามสามี

“ยังเลย นี่กะจะทำมาม่ากินอยู่” ธนาธิปตอบตามความจริง

“งั้น!!เดี๋ยวปรางทำกับข้าวให้นะคะ พี่จอมทัพรอสักครู่นะคะ” มนสิชากระตือรือร้นในการดูแลสามีเพราะเธอไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้ดูแลเขาแบบนี้อีกนานแค่ไหน

“คร๊าบบบ” ธนาธิปตอบ

วันนี้มนสิชาเลือกทำข้าวผัดปู และแกงจืดตำลึงให้ธนาธิปทาน เธอนำอาหารมาเสิร์ฟให้เขาและอยู่ดูแลจนกว่าเขาจะทานผลไม้เสร็จ


ส่วนนิชาภาที่ไม่ยอมแพ้ในเรื่องของธนาธิป เธอยังคงเฝ้าตามไปเจอธนาธิปตามสถานที่ต่างๆ ที่เขานัดลูกค้าเพราะตอนนี้มนสิชากลับมาทำงานที่บริษัทแล้วตามที่เลขาของธนาธิปรายงาน

“อุ๊ย!! เดี๋ยวนี้บังเอิญจังเลยนะคะ ทำไมเราเจอกันบ้อยบ่อยอย่างกับพรหมลิขิตให้เราต้องมาเจอกันนะคะ” นิชาภาแกล้งทัก

“สำหรับคุณอาจจะคิดว่าเป็นพรหมลิขิต แต่สำหรับผมมันไม่ใช่โปรดเข้าใจใหม่ด้วย” ธนาธิปตอบกลับคำพูดของนิชาภา

“แหม!!คนเคยรักกันจะตัดเยื่อตัดใยให้ขาดไปเลยเหรอค่ะ นิชาไม่เคยลืมคุณค่ะ” นิชาภายังคงพูดต่อ

“ผมไม่มีอะไรต้องคุยกับคุณแล้ว ขอตัวนะ” ธนาเอ่ยขอตัวแล้วเดินจากไปทันที

วันนี้ช่วงเย็นธนาธิปไม่ได้กลับบ้านมากับมนสิชาด้วย เขาให้นายมั่นขับรถมาส่งมนสิชาที่บ้านก่อนเพราะว่าเขานัดกับเพื่อนๆ เอาไว้เพื่อคุยเรื่องของนิชาภาว่าเขาควรทำอย่างไรกับเธอดี เขาเองพยายามปิดเรื่องที่เขาจะเอาคืนนิชาภาไม่ให้มนสิชารู้เพราะกลัวเธอจะไม่เห็นด้วย แต่ผู้ชายที่โดนทำร้ายเรื่องความรักแบบเขาในเมื่อรักมากก็ต้องแค้นมากเป็นธรรมดา

ส่วนคนที่ถึงบ้านแล้วแบบมนสิชาก็ได้รับข้อความเป็นภาพถ่ายของนิชาภากับธนาธิปที่พบกันถูกส่งตรงเข้ามือถือของเธอ คนที่ได้ดูภาพความสนิทสนมนี้มันก็รู้สึกบั่นทอนจิตใจลงไปมากมาย จากที่ไม่คิดอะไรตอนนี้มนสิชาเองก็ชักไม่แน่ใจแล้วเหมือนกันว่าธนาธิปเองคิดแบบไหนกันแน่ ปกติมนสิชาไม่ใช่คนคิดมากแบบนี้แต่เพราะเธอกำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ อารมณ์ก็เลยแปรปรวนได้ง่าย เหมือนเธอจะอ่อนไหวกว่าแต่ก่อนด้วยซ้ำแค่ดูภาพน้ำตาก็ไหลแล้ว ยิ่งคิดก็ยิ่งห้ามน้ำตาไว้ไม่อยู่

มนสิชาไม่อาจอยู่ท่ามกลางความรักของคนทั้งคู่แบบนี้ได้อีกแล้ว เธอจึงตัดสินใจแล้วว่าจะยอมเปิดทางให้คนทั้งคู่ได้กลับมารักกันดังเดิม เธอจะเป็นฝ่ายที่ยอมจากไปเอง มนสิชาเขียนจดหมายทิ้งไว้ให้ธนาธิปหนึ่งฉบับ

.....พี่จอมทัพได้อ่านจดหมายฉบับนี้ ปรางคงไม่ได้อยู่ที่บ้านของเราแล้วนะคะ ปรางรู้ว่าตอนนี้ตัวเองเป็นส่วนเกินของชีวิตพี่จอมทัพอยู่ ดังนั้นปรางขอหลีกทางให้พี่จอมทัพกับคุณนิชานะคะ พี่จอมทัพไม่ต้องกังวลเรื่องเกี่ยวกับปรางนะคะ ขอบคุณที่เป็นผู้ชายคนแรกและคนสุดท้ายที่ปรางรัก ขอบคุณที่ยอมดีกับปราง ขอบคุณที่ให้โอกาสปรางได้ดูแลพี่จอมทัพ ขอบคุณช่วงเวลาดีๆ ที่เราเคยมีกันนะคะ.....

เมื่อธนาธิปยังไม่กลับบ้านมนสิชาก็ขอจากไปแบบเงียบๆ เธอเก็บกระเป๋าเสื้อผ้าเอาของใช้เท่าที่จำเป็นติดตัวไปเท่านั้น คืนนี้เธอจะไปขออาศัยอยู่กับชลดาเพื่อนรักของเธอก่อน

บ้านทั้งหลังปิดไฟมืดสนิทไม่มีแสงสว่างลอดออกมาให้เห็นเลยทั้งที่เป็นช่วงเวลาแค่สามทุ่มกว่าๆ เท่านั้นเอง วันนี้ธนาธิปรู้สึกหน่วงๆ อย่างบอกไม่ถูก เขารู้สึกเหมือนจะเสียของรักไป แต่เป็นอะไรหละที่เขาจะสูญเสียเพราะของรักของเขามันมีไม่กี่อย่างเท่านั้น ธนาธิปเปิดประตูเพื่อที่จะเข้าไปในบ้าน เขาเปิดไฟในบ้านให้สว่างทั่วทั้งหลังจากนั้นก็มองหามนสิชาแต่ก็ไม่เห็นเธอ ธนาธิปเดินตรงไปที่ห้องนั่งเล่นเผื่อว่ามนสิชาอาจเผลอนอนหลับอยู่ที่นั่นแต่ปรากฏว่าไม่มี สายตาเขาเหลือบไปเห็นกระดาษที่แจกันวางทัพอยู่ เขาหยิบขึ้นมาอ่านข้อความในจดหมายทันทีเช่นกัน เมื่อเขาอ่านจบน้ำตาเขาไหลออกมาเองอย่างไม่รู้ตัว อะไร!! ทำให้มนสิชาเข้าใจเขาผิดได้ขนาดนี้ แล้วตอนนี้เธอจากเขาไปอยู่ที่ไหนแล้ว ทำไม!! มนสิชาถึงไม่ยอมถามความจริงจากเขาก่อนว่าเขาต้องการเธอหรือเขาต้องการใครกันแน่ เรื่องนี้มันทำให้ธนาธิปแทบคลั่งมากกว่าเรื่องของนิชาภาเสียอีก ธนาธิปแทบหมดแรงที่จะคิดทำอะไรต่อ หัวใจของเขามันเหมือนขาดเลือดมาหล่อเลี้ยง หัวใจที่กำลังบอบช้ำกับความรักซ้ำแล้วซ้ำเล่า มนสิชาที่เขาแน่ใจแล้วว่ารักเธอกำลังทิ้งเขาไว้ให้อยู่คนเดียวเพียงเพราะนิชาภากลับมาเท่านั้นเองหรือ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น