only_offgun

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ta-Lueng (5/5)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.9k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ค. 2561 23:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ta-Lueng (5/5)
แบบอักษร

แกร๊ก



เสียงปิดประตูห้องนอนทำให้เจ้าของห้องที่นอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียงต้องหันไปมอง ก่อนที่จะหันกลับมาสนใจเกมในโทรศัพท์อีกครั้งเมื่อรู้ว่าตัวเองทายถูกว่าอีกคนยังไม่ยอมกลับบ้าน



“จะสี่ทุ่มแล้วนะครับ”



“อืมม”



“พี่เหลือเวลาอีกแค่สองชั่วโมงเองนะ”



พูดพร้อมกับนั่งลงข้างเตียง โดยที่อีกคนไม่สนใจเขาเลยแม้แต่น้อย ออฟไล้มือไปตามแนวหลังของคนตัวเล็กผ่านเสื้อนอนสีขาวตัวเก่งบอกให้รู้ว่าอีกคนอาบน้ำมาเรียบร้อยแล้ว



“กัน”



“ว่า”



“จะไม่สนใจพี่จริงๆหรอ”



“ขอชนะด่านนี้ก่อน แปปนึง”



จุมพลถอนหายใจกับท่าทีไม่สนใจของอีกคน แต่คนเอาแต่ใจก็คือคนเอาแต่ใจอยู่วันยังค่ำ มือหนาคว้าไอโฟนของน้องมาแล้วรัวปลายนิ้วลงบนเกมนั้นอย่างคุ้นเคย ก็ด่านนี้เขาผ่านมาเป็นสิบรอบแล้ว แค่ไม่ถึงสิบนาทีเหรียญทองก็ปรากฏหราอยู่บนหน้าจอ ทำเอาคนตัวเล็กตาลุกวาวปรบมือดีใจเพราะตัวเองเล่นยังไงก็ไม่เคยผ่านเสียที



“ทีนี้สนใจพี่ได้รึยัง”



“อะ ว่ามา”



“ว่ามาคือไรอ่ะ ทำไมเหมือนมีแต่พี่ที่รู้สึกอยู่คนเดียวว่าเวลามันกำลังจะหมด กันลืมไปรึเปล่าว่าถ้าเลยเที่ยงคืนของวันนี้ แล้วกันยังไม่ให้คำตอบพี่ เราก็จะไม่ได้ยุ่งเกี่ยวอะไรกันอีกเลยนะ”



ทั้งห้องเงียบลงหลังคำพูดนั้น เป็นครั้งแรกที่กันเห็นแววตาน้อยใจของคนตรงหน้าแม้ว่าที่ผ่านมาเขาจะใจร้ายกับคนๆนี้แค่ไหนก็ตาม แต่พี่ออฟไม่เคยแสดงสีหน้าแบบนี้ออกมาให้เห็น



ร่างเล็กพลิกตัวขึ้นนอนหงายมองหน้าอีกคนที่ยังคงนิ่งเหมือนรอคอยคำตอบจากเขาอยู่อย่างนั้น แอบสงสัยในใจว่าถ้าหากเขาตอบไปว่าไม่รัก คนตรงหน้าจะยอมปล่อยมือจากเขาไปจริงๆอย่างนั้นหรอ พี่ออฟเนี่ยอ่ะนะจะยอมทำตามข้อตกลง จะยอมเลิกจีบเขาไปเลยจริงๆหรอ



“ถ้ากันตอบว่าไม่ล่ะ”



“พี่ก็จะไป”



“ทำไมถึงยอมง่ายๆล่ะ ปกติพี่ออฟเจ้าเล่ห์จะตาย”



“พูดแบบนี้คือไม่อยากให้พี่หยุดหรอครับ”



ไม่มีคำตอบให้กับคำถามนั้น มีเพียงแต่ใบหน้าหวานที่กำลังยิ้มทะเล้นลอยหน้าลอยตาอย่างน่าหมันเขี้ยว ออฟโน้มลงไปฟัดแก้มซ้ายขวาจนอีกคนหัวเราะออกมา



ร่างสูงจูบเบาๆลงบนปลายจมูกรั้นแล้วผละออกมาสบตาคนที่ยังยิ้มค้างกับเหตุการณ์เมื่อครู่ ก่อนจะใช้มือข้างหนึ่งเปิดหน้าม้าของน้องแล้วกดจูบลงกลางหน้าผาก ย้ายไปที่ขมับ แล้วไล่ลงมาที่ดวงตาทั้งสองข้างที่ปิดอยู่ก่อนแล้ว ปลายนิ้วประคองใบหน้าน้องแล้วลูบไล้ริมฝีปากที่เขาแสนหลงไหล กันกดจูบลงบนปลายนิ้วโป้งของพี่ ขณะที่สายตายังคงสอดประสานกัน



“จูบกันหน่อย”



พูดพร้อมกับส่งสองแขนขึ้นคล้องลำคอหนาของคนด้านบน หลับตาลงเมื่อรับรู้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนที่รดรินอยู่บนแก้ม ปากหยักถูกกดจูบเบาๆอย่างลองเชิงในคราแรก ก่อนจะประทับลงจนแนบสนิท แรงดูดดึงสลับกับขบเม้มเบาๆทำให้กันต้องเผยอปากออกจากกัน ก่อนที่ปลายลิ้นร้อยจะล่วงล้ำเข้ามาในโพรงปาก ออฟตักตวงความหอมหวานจากริมฝีปากคู่นั้นอย่างร้อนเร่า มือเล็กสอดขยุ้มเข้าไปในกลุ่มผมสีดำสนิทของคนพี่ ส่งเสียงครางอื้ออึงยามเมื่อปลายลิ้นถูกอีกคนดูดดึงจนความเสียวแล่นปลาบไปทั่วทั้งกาย



ดวงตาหวานฉ่ำค่อยๆขยับลืมขึ้นอย่างปรือปรอย สีหน้าแสนยั่วเย้าปรากฏแก่สายตายามเมื่อออฟยอมผละจูบออกเพื่อให้น้องได้กอบโกยลมหายใจ ออฟจ้องลึกเข้าไปในดวงตาแสนยั่วยวนคู่นั่น ขณะที่มือข้างหนึ่งผลุบหายเข้าไปในเสื้อนอนตัวหลวมของคนใต้ร่าง ปลายนิ้วลากไล้ไปบนผิวเนื้อเนียนละเอียดของอีกคนช้าๆ ค่อยๆใต่สูงขึ้นไปโดยที่ไม่ได้ละสายตาออกจากกัน



“ถ้ากันไม่ห้ามพี่ตอนนี้ พี่จะไม่หยุดแล้วนะครับ”



“นี่ พี่ออฟ”



“หื้ม”



“กันน่ะ...ไม่ได้ยากขนาดนั้นหรอกนะ”



ออฟหลุดขำให้กับคำพูดของคนขี้ยั่วตรงหน้า อยากจะแก้ให้เพราะน้องอาจจะอยากพูดว่า ‘ไม่ได้ง่าย’รึเปล่า แต่ดูจากสายตาที่ส่งมา บวกกับสองมือเล็กที่ค่อยๆปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาจนหมดแผงนี่อีก แค่นี้ก็รู้แล้วว่าเด็กตรงหน้าไม่ได้เป็นลูกแมวตัวน้อยอย่างที่เขาเข้าใจเลยสักนิด



“มาอ่อย ‘ไอ้โรคจิต’ แบบพี่ นี่คิดดีแล้วใช่มั้ยครับ หื้ม”



“อื้ออ...อืมม...”



ใบหน้าหล่อซุกไซร้ลงบนซอกคอขาวโดนที่อีกคนแหงนหน้ารับเปิดทางให้เป็นอย่างดี มือหนาล้วงเข้าไปสะกิดยอดอกที่เริ่มแข็งตึงสู้มือดุนดันจนเห็นได้ชัดผ่านเสื้อยืดตัวบาง ออฟใช้ปลายลิ้นเขี่ยสะกิดยอดอกทั้งสองข้างสลับไปมาผ่านเสื้อนอนสีขาว ความเปียกชื้นยิ่งทำให้สัมผัสจากปลายลิ้นพี่ชัดเจนจนกันได้แต่แอ่นกายรับลิ้นร้อนที่ลากวนอยู่ที่ฐานอก ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะดูดดึงจนเกิดเสียงดังน่าอาย ออฟไล่ลงจูบหน้าท้องขาวเนียนที่โผล่พ้นชายเสื้อขึ้นมา กดจูบไล่ขึ้นเรื่อยๆพลางร่นเสื้อนอนอีกคนจนไปกองรวมไว้บนอก ก่อนที่กันจะแหงนใบหน้าเริ่ดเมื่อปากลิ้นเปียกชื้นสัมผัสเข้ากับยอดอกสีสดของตนโดยตรง พร้อมตวัดขึ้นลงรัวเร็วจนกายบางสั่นระริกด้วยความเสียวซ่าน



“อะ..อ๊ะ...พี่...อื้อ...อ๊ะ”



ข้อนิ้วยาวไล่ลงเกี่ยวดึงขอบบ็อกเซอร์ลงไปพร้อมกับชั้นในตัวบางลงไปอยู่ที่ข้อเข่า อรรถพันธ์หน้าแดงเถือกเมื่อคนพี่ผุดลุกขึ้นผละออกไปเพื่อจัดการเกี่ยวเอาชั้นในของเขาออกไปจากเรียวขา โดยที่ตัวเขาเองต้องขยับยกขาให้พี่ถอดมันออกไปได้ง่าย ตาเหยี่ยวกำลังจับจ้องร่างกายเปลือยเปล่าของเขาในแบบไม่มีใครเคยได้เห็นมันมาก่อน




ร่างสูงถึงกับกลืนน้ำลายเหนียวๆลงคอเมื่อได้เห็นเรือนร่างขาวสล้างของคนใต้ร่าง กันยกมือขึ้นปิดหน้าตัวเองด้วยไม่อาจทนต่อสายตาร้อนแรงที่พี่กำลังใช้มองร่างกายเปลือยเปล่าของตนราวกับกำลังจะแผดเผามันให้แหลกเป็นจุลด้วยสายตาคู่นั้น



“หยุดมองได้แล้ว”



“ขาวสัด”



“พี่ออฟ! กันบอกให้หยุดมองไง”



“แล้วอยากให้พี่ทำอะไรดีละครับ หื้ม”



โน้มตัวลงมาคร่อมรางขาวนวลบนเตียงอีกครั้ง อรรถพันธ์ตีไหล่คนขี้แกล้งแรงๆ ก่อนจะหลุดเสียงครางฮือเมื่อปลายจมูกโด่งลากไล้ผ่านผิวเนื้อของตนอีกครั้ง กลิ่นกายหอมหวานติดจมูกในทุกตารางนิ้วที่ลากผ่าน อดไม่ได้ที่จะสร้างรอยรักทั่วทั้งแผ่นอกและหน้าท้องเนียนของคนที่หลับตาพริ้มปล่อยเสียงครางผะแผ่วอยู่ใต้ร่าง ออฟแวะหยอกเย้ากับแอ่งสะดือที่ทำเอาอีกคนดิ้นพล่านด้วยความกระสัน เพียงไม่นานปากหยักก็ขบเม้มลงบนผิวเนื้อบนต้นขาด้านในเพียงเท่านั้นร่างเล็กก็ยอมยกขาขึ้นพาดบ่ากว้าง ให้เขาได้เล้าโลมได้โดยง่าย



จุดอ่อนสินะ



“อ๊ะ...พี่ออฟ...อย่าแกล้ง...อื้ออ”



เสียงใสร้องท้วงเมื่ออีกคนไม่ยอมสัมผัสส่วนกลางกายที่ชูชันราวกับกำลังท้าทายคนตรงหน้า ออฟแกล้งกดจูบลงไปเบาๆทำเอาร่างเล็กดิ้นเร้าจนอีกคนต้องจับยึดสะโพกเอาไว้ อรรถพันธ์ก้มลงมองคนขี้แกล้งด้วยสายตาอ้อนวอน ร่างเล็กจับมือพี่ก่อนที่นิ้วกลางจะถูกส่งเข้าไปในริมฝีปากแดงอิ่ม กันดูดดุนปลายนิ้วที่ขยับเข้าออกอยู่ในโพรงปากของตน พลางส่งสายตาร้อนแรงให้อีกคนราวกับกำลังร่วมรัก



“อ๊า...อะ...อ๊ะ...อ๊ะ...ซี๊ดดดด”



เสียงใสร้องครางทันทีที่ร่างสูงใช้มือหนาโอบรอบความแข็งขืนของน้องแล้วเริ่มขยับขึ้นลงช้าๆ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นรัวเร็วจนคนตัวเล็กหวีดครางจิกข้อมือของเขาแน่น



“พี่ออฟ...กัน..อ๊ะ...เร็วอีก...อื้ออ...กันจะ...อ๊าา”



กายบางกระตุกเกร็งถี่ๆก่อนจะฉีดพ่นน้ำรักออกมาเต็มมือพี่ ออฟยังคงขยับรูดรั้งเพื่อรีดเอาความต้องการของอีกคนออกมาให้หมด ความปวดตึงในส่วนกลางกายของตนทำให้ออฟต้องใช้มือข้างที่เหลือพยายามปลดเข็มขัดและกระดุมกางเกงยีนส์ของตนที่ดูจะยากเย็นเหลือเกินในเวลานี้



“กันช่วย”



“หื้ม”




ร่างเล็กลุกขึ้นนั่งแล้วเอื้อมมือมาช่วยพี่ ออฟมองอีกคนค่อยรูดรั้งกางเกงของตนลงช้าๆ ตากลมจ้องมองส่วนโป่งนูนของคนตรงหน้าแล้วได้แต่กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ออฟจับมือน้องให้วางลงบนความต้องการของตน แล้วปล่อยให้คนตรงหน้าขยับมือขึ้นลงเหมือนลูกแมวที่กำลังทำความรู้จักของเล่นชิ้นใหม่



“ช่วยพี่หน่อยสิครับ”



“อะ...อื้อ”



ออฟย้ายตัวไปนั่งพิงหัวเตียงขณะที่อีกคนเริ่มกดจูบไปทั่วแผ่นอกพี่ ฟันคมขบกัดจนออฟหลุดเสียงซี๊ดยาวๆออกมานั่นยิ่งทำให้ลูกแมวจอมยั่วได้ใจเข้าไปใหญ่ มือเล็กวางลงบนความแข็งขืนนั้นอีกครั้ง ก่อนจะขยับถูไถขึ้นลงผ่านชั้นในตัวบาง ปากอิ่มกดจูบลงบนส่วนหัวที่โผล่พ้นออกมาเบาๆ พลางช้อนตามองอีกคนที่ยังคงหลับตาพริ้มพร้อมกับสูดปากยาวเมื่อลิ้นเล็กลองแตะเบาๆลงไป กันตัดสินใจเกี่ยวเอาผ้าผืนบางนั้นออกไปให้พ้นทาง ความแข็งขืนดีดผึงออกมาทันทีที่ได้รับอิสระ มือเล็กคว้าส่วนนั้นเอาไว้ ก่อนจะส่งเข้าไปในโพรงปาก แล้วเริ่มขยับรูดรั้งขึ้นลงเป็นจังหวะ



“ซี๊ดดดด...อืมม...เด็กดี...แบบนั้นแหละ”



มือหนาส่งมาลูบหัวทุยๆที่ขยับขึ้นลงอยู่ตรงกลางกาย ลิ้นเล็กไล้เลียสลับกับปากสีแดงสดที่ดูดดึงส่วนปลายจนเกิดเสียงดังน่าอายแต่กลับสร้างความเสียวซ่านให้กับคนตัวสูงตรงหน้าได้ไม่น้อย ปลายลิ้นลากไล้ตามความยาวก่อนจะวกกลับมาเพื่อรับเอาความคับแน่นนั้นเข้าปากอีกครั้ง ใบหน้าหวานขยับขึ้นลงตามการควบคุมของฝ่ามือหนา กันใช่มือข้างหนึ่งยันหน้าท้องของพี่ไว้เมื่ออีกคนเริ่มสวนกระแทกเข้ามาจนเขาเกือบจะสำลักในบางจังหวะ



“อื้อ...อึก...อื้ออออ”



“ซี๊ดดดด...เร็วอีกนิด...คนเก่ง...อืมม...กันครับ...อาาา”



สองมือต้องช่วยประคองแล้วขยับขึ้นลงเป็นจังหวะเดียวกันโพรงปาก เมื่ออีกคนใกล้จะปลดปล่อยส่วนนั้นยิ่งขยายตัวเพิ่มขึ้นอีกจนคับแน่นไปทั่วทั้งปาก ร่างเล็กจึงไม่สามารถรับเอาความยาวทั้งหมดเข้าไปได้ ตากลมหลับพริ้มเพิ่มจังหวะขยับขึ้นลงให้เร็วขึ้นตามคำขอของอีกคน ก่อนจะได้ยินเสียงทุ้มครางยาวออกมาพร้อมกับความอุ่นร้อนที่ฉีดเข้าลำคอน้องแบบไม่ทันตั้งตัว



ร่างเล็กสำลักหน้าดำหน้าแดงจนออฟต้องอุ้มมาลูบหน้าลูบหลังบนตัก ดวงตาใสที่มีน้ำตาคลออยู่เต็มหน่วย ปลายจมูกแดงๆจากการสำลักเมื่อครู่ ไหนยังปากสีสดที่ยังคงเปรอะเปื้อนน้ำรักของเขา ทั้งหมดนี้ทำให้ออฟอยากจับคนตัวเล็กตรงหน้ามากระแทกแรงๆให้สมใจอยาก แต่ก็ทำได้แค่ข่มใจ แล้วค่อยๆพลิกร่างกายแสนยั่วเย้านี้ให้ลงนอนราบลงกับเตียงอีกครั้ง



“พี่ขอโทษนะครับ”



“ฮื่ออ”



กันเอียงหน้าหลบเมื่ออีกคนใช้ปลายนิ้วเขี่ยปลายจมูกของตนไปมา พลางเอ่ยขอโทษด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน อยากจะโกรธแหละแต่ก็ต้องยอมรับว่าเขาเองก็เต็มใจทำให้พี่เหมือนกัน สุดท้ายก็ยอมระทดระทวยอยู่ใต้ร่างเมื่ออีกคนเริ่มต้นเล้าโลมร่างกายของตนอีกครั้ง



“อึก...อื้ออ...พี่ออฟ...ยะ...อย่า”



กันร้องห้ามเมื่อรับรู้ถึงความชื้นจากปลายลิ้นที่ช่องทางปิดสนิทด้านหลัง สัมผัสแปลกใหม่ทำให้คนตัวเล็กหลับตาปี๋เพราะไม่เคยมีใครเคยได้แตะต้องส่วนนี้มาก่อนในชีวิต สองขาพยายามเบียดเข้าหากันแต่กลับโดนอีกคนจับแยกออกกว้างจนกันได้แต่ยกมือขึ้นมาปิดหน้าตัวเองอีกครั้งไม่กล้ามองภาพที่แสนน่าอายตรงหน้า



“น้องกัน”



“อะ...อือ”



“พร้อมมั้ย”



“กันไม่รู้”



“งั้นพี่ขอนะครับ”



“อื้ออ...พี่ออฟ...มะ...มันเย็น”



โลชั่นข้างเตียงถูกบีบลงชะโลมนิ้วมือแกร่ง และช่องทางสีสด ออฟค่อยๆกดปลายนิ้วย้ำๆ และเพิ่มแรงมากขึ้นทีละนิดอย่างใจเย็น จนสามารถส่งนิ้วเรียวของตนเข้าไปได้ในที่สุด ผนังอุ่นร้อนบีบตัวเป็นจังหวะด้วยไม่คุ้นชินกับสิ่งแปลกปลอมที่แทรกเข้ามา ขณะที่คนตัวเล็กได้แต่สงเสียงร้องครางให้กับความรู้สึกคับภายในกาย



“ไหวมั้ย”



“อื้ออ กันไหว อ๊ะ”



ออฟขยับนิ้วเรียวเข้าออกพร้อมหมุนควงเพื่อช่วยให้ช่องทางนั้นขยายตัว ก่อนจะส่งนิ้วที่สองและสามแทรกเข้าไปพร้อมกับร่างเล็กที่เอื้อมมาบีบแขนแกร่ง น้ำตาซึม ร่างสูงยืดตัวขึ้นจูบขมับคนตัวเล็กอย่างปลอบประโลม กระซิบถามน้องว่าอยากให้เขาหยุดเท่านี้หรือเปล่า แต่สิ่งที่ได้หลับมากลับเป็นการสายหน้าช้าๆพร้อมกับสีหน้าเจ็บจุก



ออฟตัดสินใจขยับสามนิ้วเข้าออกเพื่อขยายช่องทาง กันยกแขนขึ้นคล้องคอพี่ยามเมื่ออีกคนขยับขึ้นมาป้อนจูบเพื่อดึงความสนใจจากคนตัวเล็ก ความเจ็บปวดเริ่มถูกแทนที่ด้วยความเสียวกระสัน เสียงร้องครางเริ่มหลุดออกมาให้ได้ยิน ออฟปล่อยริมฝีปากบวมตึงให้เป็นอิสระ ร่างเล็กแหงนหน้าร้องครางตามจังหวะเข้าออกของนิ้วมือพี่




ติ้ดติ้ด ติ้ดติ้ด ติ้ดติ้ด



00:00 am



สองคนหันมองนาฬิกาตรงหัวเตียงพร้อมกัน ก่อนที่ร่างสูงจะหันกลับมามองคนตัวเล็กแล้วเลิกคิ้วเหมือนเป็นการถามกลายๆว่าจะให้เขาหยุดหรือไม่ ออฟถอนนิ้วทั้งสามออกไปทำทีจะลุกออกจากร่างที่ยังคงนอนหอบระทดระทวยอยู่กลางเตียง



“พะ...พี่ออฟ”



“ครับ”



“อย่าไป”



มือเล็กเอื้อมคว้าแขนพี่ไว้อย่างอ่อนแรง ยันกายลุกขึ้นพลางดึงอีกคนให้ยอมล้มตัวลงบนเตียงอีกครั้ง



“หมดเวลาของพี่แล้วนะ”



“ยอมขนาดนี้ยังไม่รู้ตัวอีกรึไง”



“ก็น้องกันยังไม่ได้ตอบอะไรพี่เลยนี่ พี่จะรู้ได้ไงละครับ”



ร่างเล็กดันตัวพี่ให้นอนราบลงกับเตียง ก่อนที่จะขยับขึ้นคร่อมทับร่างกายแกร่งนั้นจนออฟเลิกคิ้วอยากแปลกใจ



“กันก็กำลังจะตอบอยู่นี่ไง”



“งั้นก็รีบ ‘ตอบ’ สิครับ พี่รอฟังอยู่นะ”



สะโพกอิ่มบนเบียดลงกลางกายพี่อย่างยั่วเย้าจนออฟเองก็อดไม่ได้ที่จะส่งมือไปนวดเฟ้นช่วงเอวคอดของจอมยั่วตรงหน้าอย่างหมันเขี้ยว กันส่งมือไปด้านหลังแล้วคว้าเอาความแข็งขืนของอีกคนมารูดรั้งเบาๆจนออฟถึงกับครางหนักๆออกมา



ตากลมจ้องมองพี่อย่างท้าทายพลางยกตัวขึ้นแล้วนำแท่งร้อนมาจ่อตรงทางเข้าที่อีกคนเปิดทางเอาไว้แล้ว ก่อนจะค่อยๆทิ้งตัวลงปล่อยให้ช่องทางอุ่นร้อนค่อยๆดูดกลืนตัวตนของอีกคนอย่างยากลำบาก



“อึก...ฮึก...เจ็บ...อ๊ะ...พี่ออฟ”



“ชู่วว ค่อยๆครับ ใจเย็นๆ ช้าๆ”



ออฟหยัดตัวลุกขึ้นนั่งพลางบีบเค้นบั้นท้ายกลมมนของอีกคนเพื่อช่วยคลายความเจ็บปวดให้คนตัวเล็ก กันซบหน้าลงกับบ่ากว้างของพี่ ก่อนจะฝังเขี้ยวลงไปเพื่อระบายความเจ็บปวดและจุกแน่นภายในกาย ซึ่งออฟก็ยอมให้อีกคนกัดลงมาแต่โดยดี



“ฮึก...อื้อ...เจ็บ...น้องเจ็บ...ฮึก พี่ออฟ”



“ครับ เข้าใจแล้ว กันกอดพี่ไว้นะ ถ้าเจ็บก็กัดลงมาเลยนะครับ”



ร่างสูงตัดสินใจยึดสะโพกอวบไว้แล้วสวนกระแทกเข้าไปจนสุดความยาวในคราเดียว เสียงเล็กหวีดร้องออกมาพร้อมซุกหน้าลงกับซอกคอพี่แน่น แขนแกร่งกระชับอ้อมกอดรับเอาร่างกายของคนบนร่างมาแนบอกแล้วปล่อยให้อีกคนได้ปรับตัว แม้ว่าช่องทางนั้นจะบีบรัดกลางกายของเขาจนแทบจะหมดความอดทนอยู่ทุกเมื่อก็ตาม



“ดีขึ้นมั้ย”



“อื้อ”



“ลองขยับดูนะ”



“อะ..อ๊ะ...อื้ออ...มัน...อ๊าา”



ออฟปล่อยอีกคนออกจากอ้อมกอดเมื่อคนตัวเล็กเริ่มขยับโยกตัวคุมจังหวะด้วยตัวเอง ร่างสูงลดตัวลงละเลงปลายลิ้นลงบนยอดอกชูชันกลางแผ่นอกบาง แขนเรียวโอบรัดใบหน้าของพี่ไว้แนบอก พลางแอ่นตัวเข้าหาสัมผัสเสียวซ่านที่อีกคนมอบให้



ออฟทิ้งตัวลงนอนอีกครั้งพลางส่งสองมือขึ้นไปฟอนเฟ้นสะโพกอวบจนขึ้นสีแดงปื้นเป็นรอยนิ้วมือ ปล่อยให้คนตัวเล็กควบอยู่บนตัวตามแรงอารม



“อ๊ะ...อ๊ะ...แฮ่ก...อื้ออ..อ๊า..อ๊า”



เสียงหอบหายใจสลับกับเสียงร้องครางของคนทั้งคู่ดังระงมไปทั้วทั้งห้อง เหงื่อกาฬผุดพรายไปทั้วร่างจนแยกไปออกว่างของใครเป็นของใคร แรงกระแทกทำเอาขาเตียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดแต่ไม่ได้มีใครสนใจมันเลยแม้แต่น้อย เอวบางหมุนควงจนออฟซี๊ดปากออกมาหนักๆ จับยึดสะโพกอิ่มอีกครั้งแล้วกระแทกสวนกลับรัวเร็วจนคนด้านบนแหงนหน้าขึ้นปล่อยเสียงร้องครางราวกับกำลังจะขาดใจเสียให้ได้



“ไม่ไหวแล้ว...แฮ่ก...พี่ออฟ...อื้อ...กันไม่ไหว...อ๊ะ”



ออฟพลิกร่างน้องให้กลับลงมานอนอยู่ใต้ร่าง ใช้แขนสองข้างช้อนขาเรียวของอีกคนแล้วขยับกายเข้าเสยกระแทกจนอีกคนส่ายหน้าไปมาอยู่กับหมอนใบโต ปลายเท้าจิกเกร็งกลางอากาศด้วยความเสียวกระสันทุกครั้งที่พี่ขยับกายเข้าออก ไม่ว่าจะถอนออกไปจนแทบจะสุดความยาว แล้วกระแทกกลับเข้ามา หรือการโน้มตัวเข้าหาแล้วกระแทกเข้าออกสั้นๆถี่ยิบ ทั้งหมดนั้นทำเอาร่างเล็กได้แต่หลับตาปล่อยเสียงร้องครางราวกับคนไม่มีสติ นิ้วเรียวจิกทึ้งผ้าปูที่นอนสีขาวของตนจนแทบจะขาดคามือ แขนอีกข้างก็ยกขึ้นโอบรอบคอคนบนร่างที่โน้มลงมาซุกไซร้ซอกคอและแผ่นอก



“อื้มม...อืออ..กัน...อ่า...แน่นชิบ”



“อึก...พี่...ไม่ไหวแล้ว...จะเสร็จ...อ๊ะ อ๊ะ อ๊าา”



กายบางกระตุกถี่ปลวดปล่อยออกมาเต็มหน้าท้องของตัวเองแม้ส่วนนั้นจะไม่โดนสัมผัสเลยก็ตาม ออฟยังคงกระแทกเข้าออกแรงๆอีกสามสี่ครั้งก่อนที่หน้าท้องบางจะหดเกร็งเมื่อรับรู้ถึงความอุ่นร้อนที่ฉีดพ่นเข้ามาในกาย มากมายจนบางส่วนไหลย้อนออกมาเปรอะเปื้อนต้นขาขาวและผ้าปูที่นอนของคนตัวเล็ก



กายแกร่งทิ้งตัวลงซบแผ่นอกบางของคนใต้ร่างโดยที่ยังไม่ยอมถอดถอนร่างกายของตนออกไป เสียงลมหายใจหอบหนักของคนทั้งคู่ค่อยๆช้าลงจนเข้าสู่จังหวะปกติ กันยกมือขึ้นสางผมของคนบนร่างช้าๆก่อนที่ใบหน้าหล่อจะเงยขึ้นมามองแล้วยกยิ้มให้กัน



“เปลี่ยนใจบอกเลิกพี่ตอนนี้ไม่ทันแล้วนะ”



“งั้นทดลองคบกันต่ออีกซักวันก็แล้วกัน”



“คบกันจริงๆเลยไม่ได้หรอครับ”



ร่างสูงหยัดตัวขึ้นทำให้คนตัวเล็กต้องนิ่วหน้าเพราะร่างกายยังคงเชื่อมกันอยู่



“ไม่รู้สิ ต้องดูพฤติกรรมก่อน...อ๊ะ อย่าขยับสิ พี่ออฟ”



“หึหึ งั้น...เรามาทดลองเป็นแฟนกัน อีกแค่วันเดียวก็ได้”



“หืม วันไหน”



“วันพรุ่งนี้”



“กันก็พูดไปแล้วไง”



“ไม่ใช่ครับ พี่หมายถึง”



“...”



“เราจะเป็นแฟนกันทุกๆวันพรุ่งนี้เลย...ตกลงมั้ย”



ใบหน้าหวานหลุดยิ้มออกมาพลางส่งปลายนิ้วไปบีบจมูกคนเจ้าเล่ห์ตรงหน้าอย่างหมันเขี้ยว บอกแล้วไงว่าคนอย่างพี่ออฟน่ะ ไม่ยอมทำตามข้อตกลงง่ายๆหรอก ทั้งเจ้าเล่ห์ ทั้งเอาแต่ใจขนาดนี้ ดูวิธีการขอเป็นแฟนของคนเจ้าเล่ห์ตรงหน้านี่สิ แล้วคนอย่างเขาจะหนีไปไหนรอดล่ะ



“อื้อ กันจะเป็นแฟนพี่ ทุกๆวันพรุ่งนี้เลยครับ =]”



.



.



.




แถม



12:45 pm



@สยาม




“ฮัลโหลน้องพิมพ์”



‘ว่าไงคะพี่กัน’



“อยู่บ้านใช่ป่ะ”



‘ใช่ค่ะ’



“พี่กันขอช่วยอะไรหน่อยสิ”



‘ว่าไงคะ’



“พิมพ์เข้าไปในห้องพี่นะ แล้วก็ฝากหยิบโลชั่นกับทิชชู่วางไว้ข้างเตียงให้พี่หน่อย”



‘หือ ทำไมเอาไปไว้ข้างเตียงละคะ’



“หน่าา ทำตามที่พี่บอกก่อน”



‘อ่า ได้ค่ะๆ’



“เออพิมพ์ ถ้าคืนนี้ได้ยินเสียงอะไรแปลกๆไม่ต้องออกจากห้องมาดูนะ”



‘พี่กันกำลังทำให้น้องกลัวนะ’



“พี่แค่บอกไว้เฉยๆ แค่นี้นะพิมพ์ อย่าลืมเอาของไปวางข้างเตียงให้พี่นะเดี๋ยวซื้อขนมกลับไปฝาก บายย”




‘อ่า ค่ะๆๆ เที่ยวให้สนุกนะพี่กัน’








“ YOU นะใจเย็นๆไม่ได้บอกว่าไม่เป็น

แต่บอกว่าเดี๋ยวก่อน 😏 ”





ความคิดเห็น