only_offgun

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ta-Lueng (4/5)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ค. 2561 23:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ta-Lueng (4/5)
แบบอักษร

ซีอาร์วีสีขาวจอดสนิทอยู่หน้าบ้านหลังเดิมกับเมื่อเช้า เด็กหญิงตัวเล็กวิ่งมาเปิดประตูรั้วให้พี่ชายทั้งสองคน และเข้ามาช่วยคนทั้งคู่ยกของเข้าไปในครัวอย่างตื่นเต้น แน่ล่ะ แฟนพี่ชายมาบ้านทั้งทีจะไม่ให้พิมพ์ตื่นเต้นได้ยังไง นี่ถ้าพี่ออฟไม่บอกเมื่อเช้า พี่กันก็คงไม่คิดจะบอกน้องเลยสินะว่ามีแฟน แถมหล่อจนอยากจะถ่ายรูปไปอวดเพื่อนตอนนี้เลย



“พิมพ์พาพี่ออฟไปนั่งเล่นก่อน เอาน้ำให้พี่ออฟด้วยนะ”



“ค่าา”



หญิงสาวตัวเล็กตอบรับด้วยน้ำเสียงแข็งขัน ก่อนจะหันมายิ้มให้พี่ชายหน้าตี๋คนใหม่ แล้วเดินนำไปที่ห้องนั่งเล่นกลางบ้าน



“พี่ออฟเปิดทีวีดูได้ตามสบายเลยนะคะ เดี๋ยวพิมพ์ไปเอาน้ำกับขนมมาให้”



“พี่ไปเอาเองก็ได้ครับน้องพิมพ์”



“ไม่ได้หรอกค่ะ พี่กันพาแฟนมาบ้านทั้งทีพิมพ์ต้องดูแลให้ดีหน่อย คิกคิก”



เด็กสาวตอบกลับเสียงเจื้อยแจ้วอารมดีจนร่างสูงอดยิ้มตามไม่ได้ ยิ้มหวานเหมือนกันทั้งพี่ทั้งน้องเลยแฮะ



“งั้นเดี๋ยวพิมพ์มานะคะ”



“ครับ”



เด็กหญิงหันหลังกลับเข้าไปในครัว ได้ยินเสียงสองพี่น้องคุยกันเบาๆ ก่อนจะหัวเราะออกมาทั้งคู่ ซึ่งมันทำให้ออฟรู้สึกว่าบ้านหลังนี้ยิ่งดูสดใสขึ้นไปอีกเมื่อมีเสียงหัวเราะของสองพี่น้องยิ้มหวานคู่นี้



“น้ำค่ะพี่ออฟ”



“ขอบคุณครับ”



“เอ่อ...พี่ออฟคะ”



“ครับ?”



“คือพิมพ์...พิมพ์ขอ…”



“ขอ?”



“ขอถ่ายรูปพี่ออฟได้มั้ยคะ คือพิมพ์อยากเอาไปอวดเพื่อนอ่ะ แหะ”



ออฟหลุดขำพรืดกับคำขอของเด็กสาวตรงหน้า ร่างสูงพยักหน้ารับก่อนจะโดนเด็กน้อยจัดท่าจัดทางให้ถ่ายรูป ไม่สิ เรียกว่ารัวเป็นสิบๆรูปจะถูกกว่า



“เอ่อ พิมพ์ขออีกนิดนึงได้มั้ยคะ”



“ฮะๆๆ อะไรอีกหื้ม?”



“พิมพ์กลัวเพื่อนไม่เชื่อว่าพี่ออฟเป็นแฟนพี่กันอ่ะ คือ…”



“อยากได้รูปคู่ใช่มั้ยครับ”



“ใช่ค่ะ แบบสวีทๆเลยยิ่งดี”



“ยากแฮะ”



ร่างสูงคิดหาวิธีช่วยน้องสาว(?) ก่อนจะยิ้มร้ายเมื่อนึกแผนการณ์หนึ่งได้ ก่อนที่สองพี่น้องจะกระซิบกระซาบกันแล้วเริ่มแผนการณ์ทันที



“พร้อมนะ”



“ค่ะ”



“ห้ามส่งเสียงซักนิดเดียวเลยนะ”



“จะถ่ายให้เงียบที่สุดเลยค่ะ”



“งั้นไป เริ่ม!”



สองคนพากันเดินย่องเข้าไปในครัว โดยหญิงสาวตัวเล็กยืนหลบอยู่หน้าประตูห้องครัว ยกกล้องโทรศัพท์ขึ้นมากดอัดวิดีโอซึ่งอยู่นอกแผนการณ์ที่วางไว้ เพราะพิมพ์บอกออฟไว้แค่ว่าจะถ่ายรูปเพียงไม่กี่รูปเท่านั้น



ร่างสูงย่องเบาๆเข้าไปซ้อนด้านหลังคนตัวหอมในชุดผ้ากันเปื้อนสีฟ้าสว่าง กันที่กำลังง่วนอยู่กับการชิมอาหารจึงไม่ได้รับรู้ถึงการปรากฏตัวของอีกคนแม้แต่น้อย



หมับ



“เฮ้ย พี่ออฟ กันตกใจหมด”



ร่างเล็กหันกลับมาตีไหล่คนที่เข้ามากอดจากด้านหลังแบบไม่ให้ซุ่มให้เสียง ออฟหัวเราะให้กับสีหน้าตื่นๆของคนรัก ก่อนจะขโมยหอมแก้มให้อีกคนได้โวยวายเล่น และหวังว่าน้องพิมพ์คงจะกดถ่ายช็อตนั้นทัน



“ฮื่ออ ปล่อยเลย เดี๋ยวน้องเห็น”



“น้องไปอาบน้ำแล้ว”



“แต่กันจะทำกับข้าว”



“ก็ทำไปสิครับ พี่ขอดูด้วยไม่ได้หรอ”



อรรถพันธ์ส่งสายตาเอือมๆกลับไปให้คนเอาแต่ใจด้านหลัง แต่มีหรือที่คนอย่างออฟจะสลด ร่างสูงทำเพียงยิ้มแป้นแล้นกลับมาแล้วกระชับรอบเอวคนตัวเล็กพร้อมกับวางใบหน้าหล่อเหลาลงบนลาดไหล่เล็กของอีกคน



“อะ ไหนๆก็มาแล้ว ชิมให้กันหน่อย”



ช้อนสั้นถูกยกขึ้นมาเป่าแรงๆไล่ความร้อน ก่อนที่จะส่งมาให้คนที่ยื่นหน้ามารอให้คนน้องป้อนให้ชิม



“อืมม หวานอ่ะ”



“อ้าว”



“ไม่ใช่ผัดผักนะ...พี่หมายถึงปากกันอ่ะ อยากจูบอีกแล้ว”



“ไอ้พี่ออฟ!”



“ฮ่าๆๆๆ คนจะดุนี่เค้าหน้าแดงด้วยหรอครับ”



“ออกไปเลยนะ กันไม่ให้ช่วยแล้ว”



กดจมูกลงบนแก้มแดงๆไปอีกฟอดใหญ่ก่อนจะวิ่งหลบออกมาเพราะกลัวว่าอีกคนจะใช้ตะหลิวฟาดหัวเอาจริงๆ



ออกมาก็เจอกับเด็กสาวที่ยืนเขินหน้าแดงกับบทสนทนาที่พึ่งได้ยินไปเมื่อครู่ ออฟชี้ให้เด็กน้อยไปอาบน้ำเพราะไม่รู้จะอธิบายกับน้องสาวของอีกคนว่าอะไร ซึ่งน้องพิมพ์เองก็ยอมพยักหน้ารับแล้วเดินออกไปแต่โดยดี



...เกือบจูบพี่โชว์น้องแล้วมั้ยล่ะกู



เกือบหนึ่งทุ่มถึงจะได้เวลาลงมือทานอาหารเย็น โต๊ะอาหารที่ดูครึกครื้นขึ้นกว่าเก่าเมื่อมีแขกคนพิเศษของพี่ชายมาร่วมโต๊ะด้วย กันพึ่งรู้ว่าพี่ออฟเป็นคนที่คุยสนุก ไม่ว่าจะเป็นการเล่าเรื่อง หรือหยิบยกประเด็นไหนมาก็ตาม เขาจะมีมุขตลกที่ทำให้บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของคนทั้งสามดังสลับกับเสียงช้อนเสียงจาน จนในที่สุดอาหารทุกอย่างบนโต๊ะก็หมดเกลี้ยง ไม่เว้นแม้แต่ผัดผักที่คนตัวเล็กทั้งขู่ทั้งปลอบให้ร่างสูงยอมกินเข้าไปให้หมด ซึ่งออฟเองก็พึ่งรู้ว่าผัดผักที่เขาเกลียดนักเกลียดหนา มันก็ไม่ได้แย่อะไรขนาดนั้น



แครอทคำสุดท้ายถูกส่งเข้าปากไปพร้อมกับเสียงปรบมือจากสองพี่น้องยิ้มหวานที่ทำให้ออฟแกล้งโค้งคำนับราวกับได้รับรางวัลใหญ่ก็ไม่ปาน น้องพิมพ์อาสาเป็นคนล้างจานทั้งหมด แม้ออฟจะขอเป็นคนล้างเองแต่น้องก็ไม่ยอม สุดท้ายจึงได้แต่ออกมาเช็ดโต๊ะอาหารที่มันก็สะอาดเรียบร้อยดีอยู่แล้ว



“กินส้มมั้ยพี่ออฟ”



“อยากกินจากปากกันอ่ะ”



“ทะลึ่ง”



“พี่ทะลึ่งกับแฟน พี่ผิดตรงไหน”



“ผิดตรงที่ตรงนี้มันกลางบ้านไง ขยับออกไปเลย”



กันดันไหล่คนตัวสูงที่โน้มตัวเข้ามาใกล้จนเขาแทบจมไปกับพนักพิงของโซฟา ส้มกลีบสุดท้ายที่งับค้างไว้ที่ปากถูกปากหนาของอีกแย่งไปกินต่อหน้าต่อตา กันใช้ศอกกระทุ้งเข้าที่ท้องคนเจ้าเล่ห์ที่ชอบตีมึนจนอีกคนร้องโอดโอยอย่างโอเวอร์ ดวงตาเรียวส่งสายตาตัดพ้อขอความเห็นใจ แต่ร่างเล็กเลือกที่จะลุกขึ้นแล้วเดินเข้าห้องนอนของตัวเองไป ไม่สนใจคนที่ยังส่งเสียงเรียกร้องความสนใจอยู่กลางบ้านแม้แต่น้อย




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น