moodtipx

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่5 โง่ครั้งที่เท่าไหร่? 100%

ชื่อตอน : ตอนที่5 โง่ครั้งที่เท่าไหร่? 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.2k

ความคิดเห็น : 56

ปรับปรุงล่าสุด : 27 พ.ค. 2561 17:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่5 โง่ครั้งที่เท่าไหร่? 100%
แบบอักษร


“พี่ที”ฮึก..เขาไม่รักฉันเลยใช่ไหมเกลียดกันมากเลยใช่ไหมไม่คิดจะเป็นห่วงฉันเลยใช่ไหม...ทุกอย่างชัดเจนฉันเข้าใจแล้ว..เขาทิ้งฉัน

ซาตานในร่างเจ้าชาย....

ทุกอย่างพร่ามัวน้ำตาบดบังภาพทุกอย่าง..เขาไปแล้วไม่มีใครช่วยฉันอีกแล้ว

[ที]**

ปัง!ผมถีบประตูเข้ามาก่อนจะพุ่งเข้าต่อยไอ้พวกโรคจิตที่มาลวนลามแนน...ผมควรทิ้งเธอดิว่ะ!ทำไมผมถึงวิ่งเข้ามาช่วยเธอละ

“แนน”ผมเขย่าตัวร่างเล็กที่หมดสติไป

“แม่งเอ้ย!”ผมอุ้มร่างของเธอขึ้นไว้ในอ้อมกอดก่อนจะเดินออกมาข้างนอกผ่านสายตาผู้คนมากมายที่จับจ้องร่างเกือบเปลือยของเธอ..เนื่องจากโดนพวกมันดึงเสื้อผ้านั้นทำให้ผมกอดเธอแน่นมากขึ้น...ผมไม่ได้สงสารผมแค่สมเพศ...

บ้านพักต่างอากาศ

“ทำไมฉันถึงเป็นห่วงเธอแบบนี้แนน..”ผมพูดกับร่างบางบนเตียงผมพยายามปฎิเสธความรู้สึก..และโกหกมัน..ผมจะไม่รักเธอ!

“อื้อ..พี่ที!แนนกลัว”คนตัวเล็กบนเตียงสะดุ้งตื่นแล้วโผล่เข้ากอดผม

[แนน]**

ฉันโผล่เข้ากอดเขาซึ่งข้างหลังของพี่ฉันมีกระจกอยู่ทำให้ฉันเห็นแขนแกร่งของพี่ทีทีีกำลังจะโอบฉันแต่..เขาไม่กอดแช้วผลักฉันออก

ผลัก!

“ขอบคุณที่ช่วยแนนนะคะ”ฉันเสียงสั่นด้วยความไม่เข้าใจ..

“ที่ฉันช่วยเธอก็เพราะสงสารไม่ได้รักหรอกนะ”อยากจะกระโดดหนีออกนอกโลกไปเลย...กับคำพูดเจ็บๆของเขา..

“แนนรู้คะ”ฉันพูดโดยกลั้นน้ำตาไว้...ยิ่งมองหน้าของเขายิ่งเจ็บ...

หมับบ ฟรึ่บบ

“พี่ที?”ฉันเดินตามคนตัวสูงที่จับแขนฉัน...จะไปไหน

“กลับกันเถอะ”เขาตอบเสียงเรียบก่อนจะลากกระเป๋าของตัวเองกับของฉันไป...เอ๊ะ..เขาเก็บของให้ฉันหรอ:)

“แล้วเมลกับพี่พีเคละคะ..อ๊ะ!”ฉันถามออกไปขณะที่คนตัวสูงกำลังสตาทรถ..แต่อยู่ๆเขาก็ข้ามเบาะมาฝั่งฉัน

“อื้ออ><”คนตัวสูงประกบปากลงมาก่อนจะมอบจูบอย่างดุเดือดก่อนจะผละออก

“พูดมากอยากโดนรึไง?”โอ้ย..ละลายฉันชอบเขา...

“พี่ที...”ฉันมองตาเขาปริ่บๆเขาไม่รอช้าบรรจงจูบอย่างดุเดือดอีกครั้ง

“อืมม”ร่างสูงใช้มือปรับเบาะเอนไปด้านหลังแต่ก็ไม่วายผละปากออก

“กลับกันเถอะคะ”ฉันว่ามันจะยังไงๆนะเพราะตอนนี้รถเราจอดอยู่ที่บ้านพักต่างอากาศข้างหน้าเป็นทะเลนังมีคนหลายคนนั่งดื่มกันอยู่

“ทำไม!”ร่างสูงถามฉันด้วยเสียงคนโดนขัดใจ..

“นะคะ...”ฉันบอกคนที่จ้องจะกินฉันตรงหน้าเขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะกลับไปนั่งฝั่งคนขับตามเดิม

“เฮ้ออ..”เขาสตาทรถก่อนจะออกจากบ้านพักโดยที่ไม่ลืมโทรบอกพี่พีเคว่ากลับก่อน

บนรถ

ระหว่างทางรถกลับกรุงเทพรถเงียบกริบมากจนฉันอยากจะหลับแต่อยากอยู่เป็นเพื่อนร่างสูง

“เอ่อ..พี่ทีคะ”ฉันเอ่ยปากถาม

“อืม”เขาตอบในลำคอไม่รอช้าฉันถามคำถามออกไปทันที

“ถ้าวันนึ่งแนนไม่อยู่พี่จะเสียใจไหมคะ”คนตัวสูงหันมามองหน้าฉันก่อนจะหันกลับไปมองถนน

“ไม่..ฉันคงจะดีใจด้วยซ้ำและฉันคิดว่ามันไม่มีวันนั้น”เขาพูดออกมาอย่างมั่นใจ..คนฟังอย่างฉันก็เจ็บไม่น้อย

“ไม่มีวันนั้น?”ฉันถามกลับ

“เธอรักฉันจะตาย”เขาพูดออกมา..

“แล้วพี่ทีไม่รักแนนบ้างหรอ..”ฉันถามคำถามที่อยากรู้มากที่สุดออกไป

“ไม่มีวัน”เขาตอบกลับมาทำเอาฉันเจ็บจี๊ดด..แต่แล้วไงเขาไม่สนอยู่แล้ว

“แนนอยากไปจากพี่”ฉันพูดออกไปโล่งๆเขาหันมามองอยากแปลกใจ

“แต่แนนทำไมได้คะ..”ฉันพูดเสียงสั่นก่อนน้ำตาหยดเล็กๆจะไหลริน

“...”พี่ทีไม่ตอบอะไรเพียงแต่มองถนนต่อไป

“พี่ทีอย่าใจร้ายกับแนนอีกได้ไหมคะ..”ฉันพูดอย่างอ้อนวอนคนตรงหน้าฉันแค่อยากเห็นรอยยิ้มสดใสของเขาโดยที่ฉันเป็นสาเหตุของรอยยิ้มนั้น..

“ฉันทำไม่ได้!”เขาพูดเสียบเรียบอย่างดุดันฉันใช้มือปาดน้ำตาก่อนจะหันไปถามเขาต่อ

“ทำไมละคะทำไมต้องใจร้ายกับแนนด้วย..ฮึก”สุดท้ายฉันก็เป็นคนที่เขาเกลียด...

“เพราะฉันเกลียดเธอแนน!”ฉันไปทำอะไรให้เขานักหนา

“แนนทำอะไรให้พี่ไม่พอใจคะ?”ฉันกลั้นใจถามออกไป

“เธอทำให้ชีวิตฉันมันสับสน!”เขาตวาดเสียงดังลั่นก่อนจะเบรครถเข้าข้างทาง

“ฮึก...พี่ทีปล่อยแนนนะ”ฉันบอกคนตรงหน้าที่ล็อคแขนฉันไว้กับเบาะพลางขึ้นคร่อม

“ฉันจะไม่ให้เธอไปไหนทั้งนั้นเธอต้องอยู่กับฉันตลอดไป!”

_______________

ผู้ชายอะไร๊ปากแข๊งแข็ง!

อยากอ่านเม้นนะคิกๆ

ทีมใครกันบ้างทีมที-ทีมแนน!

ความคิดเห็น