Inred2

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่68 ร้านอาหารญี่ปุ่น (2)

ชื่อตอน : บทที่68 ร้านอาหารญี่ปุ่น (2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 50.8k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ค. 2561 21:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่68 ร้านอาหารญี่ปุ่น (2)
แบบอักษร

​อาหารญี่ปุ่นชุดใหญ่ถูกวางเรียงบนโต๊ะญี่ปุ่นสุดหรู ก่อนที่ฉันจะเริ่มกินด้วยความอร่อย

“เธอดูหิวจริงๆด้วยสินะ” ปีเตอร์ที่ที่มองฉันด้วยสีหน้าสงสัยเอ่ยขึ้นเบาๆ

“ก็อรไม่ได้กินอะไรดีๆแบบนี้มานานแล้วนี่คะ”

ความจริงฉันก็ไม่ได้กินอะไรดีๆแบบนี้มานานแล้วเหมือนกันนะ ยัยมิรินบ้านั่นให้ฉันกินแต่เศษอาหารกับของเหลือๆที่สองคนนั่นกินเสร็จ พูดแล้วมันเจ็บใจ ความจริงเงินที่ปีเตอร์ส่งให้ก็พอที่จะทำให้ฉันสบายเลยนะ แต่มันหาทางแอบลงมาไม่ได้จริงๆ บ้าเอ้ยยยย

“เงินที่ฉันให้มันไม่พอใช้รึไง”

“ก็… อรเอาไปจ่ายค่ายาพ่อหมดแล้วน่ะค่ะ”

“เดี๋ยวฉันเพิ่มให้ละกัน”

“ขอบคุณค่ะ” รวยเหลือเกินนะพ่อคู๊ณณณณณณณ

 “แล้วนี่เธอพักที่ไหนอะ” ปีเตอร์ถามขณะที่จ้องมองร่องอกของฉันอย่างไม่ละสายตา

เหมือนเดิมไม่เปลี่ยนนะ หื่นยังไงก็ยังอย่างงั้น ใจเย็นไว้อร ต้องไม่ใจอ่อน แกต้องทำงานๆๆๆๆๆ

“อรอยู่ห้องเช่ากับเพื่อนน่ะค่ะ ในซอยแถวๆ เอ่อ…แถว…” แถวไหนอะ ไม่ได้นึกไว้ซะด้วย

ปีเตอร์โน้มตัวลงมาหาฉันก่อนที่จะพูดว่า “เธอย้ายมาอยู่โรงแรมห้องนั้นได้แล้วอะ เธอจะได้ไม่ต้องลำบาก”

“ห้องนั้น คือห้องที่คุณเคยพาฉันไปดูใช่มั้ยคะ”

“ห้องนั้นแหละ”

“คุณมีห้องเยอะจังเลยนะคะ”

“มากกว่าที่เธอจะนึกออก”

“งั้นๆๆๆ พาอรไปทุกห้องเลยได้มั้ยคะ”

“เธอต้องย้ายมาอยู่กับฉันก่อน”

“แบบนั้นคุณไมเคิลคงไม่พอใจนะคะ”

“ช่างหัวมันสิ เดี๋ยวพอมันแต่งงานมันก็ย้ายไปอยู่ที่อื่นแล้ว แล้วนี่มันไม่กลับบ้านมาเป็นเดือนๆ สงสัยซ้อมฮันนีมูนกับมิรินอยู่”

“หรอคะ” ฉันตอบรับปีเตอร์เบาๆก่อนก้มลงกินอาหารตรงหน้า

“จริงๆคืนพรุ่งนี้ฉันก็เจอมันแล้วล่ะ ถ้าไม่มีงานเลี้ยงรวมโรงแรมก็คงไม่ได้เจอมันสินะ”

“งานเลี้ยง…” จริงสิ ยัยมิรินพูดถึงงานเลี้ยงอยู่

“งานเลี้ยงต้อนรับมิรินน่ะ มีพวกนักธุรกิจวงการโรงแรมมากันเยอะเลย”

“อรอยากไปบ้างจังเลยค่ะ” ฉันพูดพวดขึ้นมาทั้งๆที่ปีเตอร์ยังพูดไม่จบ

งานเลี้ยงที่รวมทุกคนไว้หรอ ดีสิ! อย่างน้อยก็น่าจะได้อะไรติดมือกลับมาบ้าง

“เธอจะไปทำอะไร งานน่าเบื่อ”

“อรไม่เคยไปงานหรูๆเลย น้าๆๆๆๆนะคะ” ฉันขยับเข้าไปใกล้ปีเตอร์ก่อนที่จะเบียดเขาเพื่ออ้อนให้พาไปงานด้วย

“เธออย่าไปเลย มีแต่พวกนักธุรกิจน่าเบื่อ พูดอวยกันไปมา” ได้!! ฉันหาทางไปเองก็ได้!!!

“แล้วววว ช่วงนี้คุณงานยุ่งมั้ยคะ”

“ก็นิดหน่อย ยุ่งเรื่องคน มากกว่าเรื่องงาน”

“แล้วววว อรอ่านข่าวเจอว่า คุณพึ่งซื้อโรงแรมใหม่มาหรอคะ”

“เธอดูข่าวธุรกิจด้วยหรอ”

“อรแค่ดูข่าวคุณเฉยๆ”

“ฮ่าๆๆๆ เขาเรียกว่าซื้อหุ้น หากเราซื้อเยอะๆ เยอะกว่าคนอื่น มันก็จะเป็นของเราเองแหละ”

“แล้วคุณซื้อมาเท่าไรหรอคะ”

“เอาเป็นว่า เงินที่ฉันใช้ซื้อ พาเธอไปกินแซลม่อนได้หลายตันเลยล่ะ”

“หือออ เยอะขนาดนั้น สอนอรหาเงินแบบนั้นบ้างได้มั้ยคะ”

“ถ้าเธออยากทำ ฉันสอนให้ได้นะ แต่จำไว้อย่าง… เงินซื้อไม่ได้ทุกอย่างหรอกนะ”

“แล้วอะไรล่ะคะ ที่ซื้อได้ทุกอย่าง”

“ความลับ”

“ความลับ… อันนี้คือคำตอบหรือไม่ยอมบอกอรคะ”

“ไปคิดเอง”

ความคิดเห็น