🌹Rosé.🌹

กูคืนคนที่จะลากมึงลงนรก...

E : แค้นนี้จำไว้ซ่ะ! ผัดมะระต้องใสไก่!!

ชื่อตอน : E : แค้นนี้จำไว้ซ่ะ! ผัดมะระต้องใสไก่!!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 304

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ค. 2561 18:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
E : แค้นนี้จำไว้ซ่ะ! ผัดมะระต้องใสไก่!!
แบบอักษร

21:45..


"ไม่!!!!"

ฉันตะคอกกลับเสียงดัง จะอะไรล่ะ ก็พี่พอลเค้าจะนอนห้องนี่ซึ่งมันกลายเป็นห้องของผิงแล้ว


"นี่ห้องของฉัน!!!"

"ของผิงง"

"ก็ของฉันอ่ะ!!"

"..พี่นายย..ช่วยผิงด้วย พี่พอลแย่งห้องผิง"

ฉันหันไปขอความเห็นใจจากพี่ชายที่แสนดีเสมอ


"..เอ่อ..แต่พี่ว่านี่มันห้องของพอลน่ะ"

"ไม่!! ผิงจะฟ้องคุณแม่!! กรี้ดดดด อุ้บส์"

ปังง!

ไม่ทันที่จะบอกว่าฟ้องคุณแม่ ร่างอันบอบบางก็โดนกระชากอย่างรุนแรงเข้าห้องนอนแล้วปิดประตู คือตอนนี้มีกันแค่สองคนฉันกับพี่พอล

"ลองโทรฟ้องสิ..หึ"

พรึ่บ

เพล้ง!!

มือถือเครื่องหรูที่คุณแม่พึ่งซื้อให้ใหม่ถูกคนตัวโตคว้าจากกระเป๋ากางเกงขาสั้น แล้วขว้างออกไปกระทบกับกำแพงอย่างจัง จนแหลกละเอียด

"พี่พอล!!!!"

เลือดขึ้นหน้าเลยค่ะ!! แล้วคืนนี้ฉันจะไปบอกฝันดีผู้ในแชทได้ไงอ่าา

"..."

เขาทำเป็นหูทวนลมแล้วเดินเข้าห้องน้ำอาบน้ำเฉย..

ฮึ่ยยย!

ฉันซึ่งอาบน้ำแล้ว (ที่ห้องน้ำนอกห้องเมื่อกี้)ก็เข้ามาสวมชุดนอนสีขาวตัวบางที่ใส่เปน็นประจำ เอาง่ายๆ เสื้อเชิตแขนยาวสีขาวตัวบางกับแพนตี้สีดำแค่นี้จบ


มองไปทางห้องน้ำนางก็ยังไม่ออกมา เหอะใครดีใครได้เว้ยย!!


ฉันกระโดดลงเตียงสุดรักก่อนจะกระชับผ้าห่มแล้วหลับปุ๋ยเลย~~


………

หลังจากที่ผมอาบน้ำเสร็จก็เดินมาที่เตียง

หึ!อยากนอนด้วยกันใช่ไหม!!

พรึ่บ!!

"ลุก..."

"😪😪"

"0.0!!"

เหี้ยย!! อุตส่าห์จะแกล้งเปิดผ้าห่มแล้วผลักลงเตียง แต่เห็นภาพอุบาตตา..(หราา)

ผิงผิงนอนหลับสบายแต่ใส่ชุดล่อปากผมมาก ใส่แค่เสื้อเชิ้ตตัวโคร่งกับแพนตี้สีดำ


"ไม่อายบ้างหรอว่ะ!?"

พรึ่บ

นอนสิครับรอไร นอนแม่งด้วยกันแหล่ะห่มผ้าด้วย มีแค่ผืนเดียว แต่สงสัยแอร์จะเย็น พอนอนได้ไม่ถึง5นาทีร่างบางก็ขยุกขยิกเอามือมาพาดกอดผมแน่นสะงั้น..




-----

05:30


อ่าาา เช้านี้เป็นเช้าที่สดชื่นที่สุด555ก็เพราะเมื่อคื่นได้กอดคนข้างกายไงล่ะ แบบเนียนๆเลยแหล่ะพี่เขาคงไม่รู้ตัวโฮ้ะๆ


"...หน้าตาตอนนอนนี้ก็...ทุเรศดีเน้าะ555"

จริงๆก็หล่อแหล่ะแต่เห็นอิพี่มันหยุกยิกตะกี้เลยรู้

พรึ่บ!

อ้ะ!

อยู่มือหนาก็กระชากแขนแล้วหน้าของเราสองคนก็ใกล้ชิดกัน

"เมื่อกี้ไงน่ะ!"

หึ!บอกแล้ววอิพี่มันตื่นแล้วเป็นไงโดนมันแกล้งเลยไหมล่ะ

"ถ้าเธอยังไม่ไปใส่กางเกงขายาวน่ะ..ฉันว่าฉันคงตาบอดแน่ๆ"

"กรี้ดดดด!! นี่พี่กล้าว่าผิงแบบนี้เลยหรอ"

"แล้วไง"

"หนอยยยหล่อตายแหล่ะ ไอ่หมาปั๊ก!"

"กูสูงเว้ยแถมหล่อ ไม่เหมือนมึงไม่สวยแถมเตี้ยอีกเห้อสงสารจริงๆคนพิการซ้ำซ้อน"

"เเล้วไง  อย่างน้อยผิงก็ตู้มๆอยู่เว้ยไม่เหมือนพี่ เป็นหนองในล่ะมั้งน่ะ"

ฉันว่าพลางจับหน้าอกให้ดูว่าอึ๋มแค่ไหนแล้วมองแรงใส่พี่มัน

"มองหน้าอยากมีเรื่องหรืออยากมีลูก!! เอาป้ะล้ะ ลองป้าว ไม่แน่หนองในอาจจะทิ่มนมแตก!"

"อี๋~~ น่าเกลียด ไปอาบน้ำดีกว่าไม่อยากติดเชื้อโรค!"

ก่อนจะไปก็ว่าให้อีกสักดอกแล้วก้่วลงเตียงแต่ทว่า!!

ตึ่ง!

โอ้ยย!!

ขาเจ้ากรรมพันกับผ้าห่มทำให้สะดุดหน้าขมำลงพื้นข้างเตียงแต่ขายังติดอยู่บนเตียงอ่ะดิ

"5555++โอ้ยยขำท้องแข็งว่ะ"

ไอ่พี่พอลก็หัวเราะใหญ่

"ตลกมากไหม! มาช่วยผิงเร็วๆ"

"0.0"

"เร็วๆสิเลือดลงหัวแล้ว"

พี่พอลเงียบไป ส่วนฉันรู้สึกว่าเย็นๆตรงช่วงล่างแต่พอเงยหน้าหันกลับมาดู

"กรี้ดดด อย่ามองน้าา ฮื้อออ 😭😭"

ตอนนี้มันน่าอายมาก คือเสื้อเชิ้ตเลิกลงมาจนถึงน่าอกแล้วแพนตี้สีดำตัวน้อยก็โชว์หรา มันน่าอายมากๆแต่พี่พอลก็จ้องจนฉันร้องไห้

"เห้ย..ฮึ่บ โอ๋ๆๆ ไม่ร้องๆน่ะ"

เหมือนมันเป็นสัญชาตญาณ พี่พอลรีบอุ้มฉันขึ้นมานั่งคร่อมพี่เขาแล้วแกะผ้าห่มที่พันขาทัเงสองข้างก่อนจะปลอบแล้วตบก้นฉันเบาๆ

"เห้ออ..ร้องไห้แต่เช้ามืดเลยน่ะ"

"ฮึก..ฮืออ..อึก!"

ฉันก้มหน้างุดเขาซอกคอพี่เขาแล้วบ่น

"เพราะพี่พอลนั่นแหล่ะ มัวแต่หัวเราะ ผิงโกรธพี่พอลมาก!"

ฉันพูดพลางเเค้นไม่หาย

ก่อนจะงับลงที่ต้นคอหนักๆ และไล้ไปที่ไหล่กว้างแล้วงับแรงๆอีกที 

พี่พอลสะดุ้งเล็กน้อยแต่ไม่ได้ว่าอะไร เอามือลูบหัวฉัน..

"โดนหมากัดตั้งสองทีคงหายโกรธได้แล้วมั้ง"


_________

ชอบพี่พอลและน้องผิงกดไลค์และคอมเม้นกันมาได้น่ะจ้ะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น