หารัก

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : วันแรก

คำค้น : แทน,แสบ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 27 พ.ค. 2561 21:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
วันแรก
แบบอักษร

​0845




วันนี้เป็นวันแรกที่แสบต้องย้ายเข้ามาอยู่ที่บ้านของแทนในในฐานะคนรักไม่ใช่ของเล่นของเขาอย่างครั้งแรก ตอนนี้แทนเรียนจบแล้วเขาต้องเข้ามาทำงานแบบเต็มตัวสักที ส่วนแสบเองก็เหลืออีกปีเดียวก็คงจะจบแล้วเช่นกัน ใบหน้าหวานใช้มือผสานกันวางลงที่ขอบเตียงส่วนคางเรียวถูกวางเกยทับลงที่มืออีกทีหนึ่ง นิ้วเรียวไล่วนไปตามโครงหน้าหล่อเหลาผมที่ดูยุ่งๆแต่มันกับดูดีในตอนหลับ 

"ปากนี้เป็นของแสบ ตรงนี้ก็ด้วย..แล้วก็ตรงนี้.."นิ้วเรียวชี้ไปตามจุดบนใบหน้าของคนที่นอนหลับอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ที่ดูยังไงก็ไม่ที่ติเลยสักนิด

"ไม่มีอะไรทำแล้วรึไง"เสียงทุ้มพูดถามพร้อมกับดวงตาที่ถูกลืมขึ้นจากการถูกรบกวน ที่จริงแล้วแทนตื่นได้สักพักแล้วแต่แค่ยังไม่อยากลุกเท่านั้นเอง

"ตะ..ตื่นแล้วงั้นเหรอ.."เสียงหวานถามขึ้นอย่างอายๆก็เขานึกว่าแทนหลับอยู่ถ้าอย่างนั้นเมื่อกี้ก็ได้ยินหมดเลยน่ะสิ

"..หึ..คิดจะทำอะไร..เมื่อคืนยังไม่พอใจอีกรึไง.."แทนขยับตัวนอนหงายขึ้น แสบเม้มปากเข้าหากันแน่นก็เมื่อคืนเขาถูกแทนสูบพลังจนแทบหมดตัวแล้วยังจะมาพูดแบบนี้อีก

"..แสบแค่จะมาปลุกหรอก..." แสบพูดขึ้นด้วยใบหน้าที่ขึ้นสีนิดๆก็ใครมันจะไปหน้าด้านเหมือนเขากัน

"อย่างนั้นเหรอ"แทนเอียงคอมาทางแสบที่นั่งอยู่ด้านล่างข้างเตียง

"ต้องการอะไรกันแน่..ไม่ลุกก็ช่าง.."แสบทำท่าจะลุกขึ้นยิ่งพูดเขาก็ยิ่งถูกต้อนให้พูดอะไรไม่ออก

!!หมับ!!เเขนเรียวเล็กถูกกระชากให้ล้มลงมาทาบทับบนตัวของแทนอย่างไม่ทันตั้งตัว

"..อ๊ะ..เจ็บนะ.."ใบหน้าหวานตอนนี้บูดบึ้งขึ้นมาเมื่อเขากำลังถูกแทนเเกล้ง

"..จะไปไหน..หืม.."ปลายจมูกไล่วนไปตามโครงหน้าหวานที่เพิ่งจะอาบน้ำมามีกลิ่นของครีมอาบน้ำอ่อนๆออกมาจากกายบางที่ทั้งตัวไม่ว่าจับตรงไหนก็นิ่มไปหมด นี่มันเป็นผู้ชายจริงๆรึเปล่า

"..เจ็บ.."แสบยกมือขึ้นมาลูบที่หน้าผากตัวเอง ที่จริงแล้วมันก็ไม่เจ็บอะไรหรอกก็แค่อยากอ้อน

"ไหนดูสิ.."แทนจูบไปที่หน้าผากของแสบเบาๆ

"หายรึยัง"

"ยังเจ็บอยู่นิดๆ"แสบพูดออกมาเสียงแผ่วพร้อมกับส่ายหัวไปมา แทนก้มลงไปจูบที่จมูกของแสบอีกครั้ง

"หายรึยัง"

"..ก็ยังเจ็บอยู่นั่นแหละ.."แทนยกยิ้มขึ้นมา คิดจะมายั่วกันรึไง แทนรั้งใบหน้าหวานให้ก้มลงมาและกดจูบลงที่ปากนิ่มของแสบที่ยื่นออกมารอรับสัมผัสจากเขามีหรือเขาจะปฏิเสธ  ลิ้นร้อนค่อยๆสอดแทรกเข้าไปเพื่อช่วงชิมความหวาน มือที่ลูบไปตามลำตัวขาวเนียนเพราะมันกำลังยั่วยวนอารมณ์เขาอยู่

!!ก๊อกๆๆๆ!!เสียงเคาะประตูดังขึ้นมาขัดจังหวะทำให้แสบขยับตัวออกห่างแทบจะทันทีพร้อมกับใบหน้าที่แดงจัด แสบขยับตัวลุกขึ้นนั่งโดยที่แทนยังคงนอนอยู่พร้อมกับใบหน้าที่บ่งบอกว่าถ้ามันไม่มีธุระที่สำคัญจริงๆเขาเอามันตายแน่

"นายครับ"เคนเอ่ยเรียกเจ้านายตนเอง แทนถอนหายใจออกมาแรงๆก่อนจะขยับลุกขึ้นพิงหัวเตียงเอาไว้

"เข้ามา"เคนทันทีที่แทนอนุญาติก็เปิดประตูเข้ามาทันทีก่อนจะก้มหัวให้ผู้เป็นนายที่ตอนนี้ดูจะอารมณ์ไม่ดีสักเท่าไร

"ถ้าเรื่องที่มึงมาบอกมันไม่สำคัญล่ะก็..มึงรู้ใช่ไหมว่าจะโดนอะไร"เคนหน้าเจือนไปนิดแต่ธุระของเขามันสำคัญจริงๆ

"เออ..คือว่าคุณฮานะต้องการเรียนสายด้วยครับ"เคนบอกถึงบุคคลสำคัญที่ต้องการจะคุยกับแทน ฮานะเป็นลูกค้าคนสำคัญและรายใหญ่ของเขาซึ่งแทนเองก็ให้ความเครพเขาเหมือนญาติผู้ใหญ่คนหนึ่ง

"อืม..ออกไปก่อนแล้วบอกคุณฮานะด้วยว่าเดี๋ยวฉันเสร็จธุระแล้วจะโทรกลับ"แทนบอกออกไป 

"เคนก้มหัวให้เล็กน้อยก่อนจะเดินออกไปแต่ก็ไม่ลืมที่จะปิดประตูห้องให้เจ้านายตนเองเมื่อกี้เขาคงไม่ได้มาขัดอะไรหรอกนะ

"..จะนั่งอยู่ทำไมอยากให้กูต่อรึไง" แทนถามออกมาเสียงนิ่งเมื่อแสบนั่งมองเขาอยู่ 

"เปล่านะ..ไปอาบได้แล้วแสบหิว."แสบพูดออกมาก่อนจะขยับลงจากเตียง แทนเสยผมไปมารวกๆอย่างอารมณ์เสียต่อไปเขาคงต้องออกกฏใหม่แล้วสินะ

แสบที่นั่งรอแทนอยู่ด้านล่างก็นั่งดูต้นมะลิที่เขาซื้อมาปลูกเอาไว้ใครจะว่าเขาเชยก็ไม่เป็นไร เพราะเขาชอบเวลาเราอารมณ์ไม่ดีขอแค่ได้กลิ่นหอมอ่อนๆของมันก็ทำให้รู้สึกสบายใจขึ้นเยอะ แต่กว่าเขาจะขอแทนได้ก็ลำบากอยู่เหมือนกัน ผู้ชายอะไรไม่รู้จักความอ่อนโยนเลยสักนิด

"หอมจัง"แสบก้มลงไปสูดดมความหอมของดอกมะลิยิ่งบรรยากาศตอนเช้าๆแบบนี้มันยิ่งทำให้รู้สึกสดชื่น

"ใครให้มึงไปหอมมัน"แสบสะดุ้งด้วยความตกใจ เมื่อจู่ๆแทนก็เข้ามา

"ทำไมต้องเสียงดังด้วยล่ะตกใจหมด"แสบลุกขึ้นเดินเข้าไปหาแทนที่ยืนกอดอกอยู่หน้าประตู

"เคน"แทนเอ่ยเสียงเรียกลูกน้องตนเองเสียงดัง  เคนที่ยืนอยู่ไม่ห่างมากนักก็รีบเดินมาตามเสียงเรียกทันที

"ครับนาย"

"เอาดอกไม้พวกนี้ไปทิ้งให้หมด"แทนพูดสั่งเสียงนิ่ง เคนทำสีหน้าลำบากใจแต่ก็ต้องทำตามคำสั่งของแทน

"ครับ"

"หยุดนะ..ทำไมต้องทิ้งด้วย"แสบเดินเข้าไปขว้างทางไม่ให้เคนเข้าไปยุ่งกับดอกไม้ของตนเอง

"กูไม่ชอบ..จะทำไม"แทนพูดออกมาทั้งที่จริงแล้วเขาก็แค่ไม่ชอบให้แสบไปให้ความสำคัญกับสิ่งอื่นมากกว่าเขาก็เท่านั้น

"ก็ไหนบอกว่าให้ปลูกได้ไงเล่า"กว่าจะขอได้แล้วจะมาเอาไปทิ้งง่ายๆได้ยังไงกัน

"เคน"แทนเรียกเคนเสียงเข้มขณะที่เคนยังคงยืนนิ่งเพราะแสบขว้างเอาไว้

"พี่แทนไม่มีเหตุผล..แสบไม่ยอมให้เอาไปทิ้งหรอกนะ"คนอะไรเผด็จการที่สุด

"ไอ้เคน"แทนเรียกเคนอีกครั้งและจะเป็นครั้งสุดท้ายถ้ามันยังยืนนิ่งไม่ทำอะไรอีกล่ะก็มันเองนั่นแหละที่จะเจ็บตัว

"ขอโทษนะครับคุณแสบ"เคนเบี่ยงตัวหลบเพื่อไปยกกระถางต้นไม้

"วางลงเดี๋ยวนี้นะ"แสบเข้าไปแย้งกระถางต้นไม้กับเคนที่เตรียมจะยกออกไปขึ้นรถเพื่อเอาไปทิ้ง 

" ..อ๊ะ.."แสบขยับมือออกจากกระถางและมีเลือดซึมออกมาจากนิ้วคงเป็นเพราะถูกกระถางต้นไม้บาด

"ขอโทษครับคุณแสบเจ็บมากรึเปล่าครับ"เคนถามออกมา

"ไม่"แสบตอบกลับไปสั้นๆเขาไม่โกรธเคนหรอกเพราะทำตามคำสั่งแต่คนที่เขาสมควรโกรธคือเจ้านายของเคนมากกว่า

"เออ..นายครับ"เคนหันไปหาเจ้านายตนเองที่ยืนมองเหตุการณ์ตรงหน้านิ่ง แทนขบกรามแน่นจ้องมองแสบที่ยืนกำนิ้วตัวเองเอาไว้เพราะตอนนี้เลือดเริ่มจะไหลออกมาเยอะแล้ว

"จะไปไหนก็ไป"แทนพูดออกไปเสียงนิ่ง

"แล้วกระถาง.."

"กูพูดครั้งเดียวมึงไม่เข้าใจรึไงเคน"แทนพูดออกมาเสียงเข้ม

"ครับ"เคนวางกระถางลงที่เดิมก่อนที่จะก้มหัวให้แทนแล้วเดินออกไป แสบกำลังจะก้มลงไปดูดอกมะลิที่มันคงโดนอะไรเมื่อสักครู่จนกิ่งมันหัก

"ลุกขึ้นแล้วมานี่เดียวนี้"แสบชงักมือไปนิดก่อนจะหันมาหาแทนที่จ้องเขาตาเขม็งอยู่

".........."แสบไม่สนใจแต่หันกลับไปดูต้นมะลิเหมือนเดิม

"ไอ้แสบ..กูบอกว่าให้มานี่..อยากให้กูเอาไปทิ้งนักใช้ไหม"แทนพูดออกมาเป็นเชิงเตือน ถ้ามันยังดื้ออยู่อีกล่ะก็เขาได้เอาไปทิ้งจริงๆแน่

"..อะไร.."แสบพูดออกมาเสียงสั่นอย่างคนที่เตรียมตัวจะร้องให้

"ดื้อจังว่ะ"แทนจับแสบให้ลุกขึ้นและลากเข้าไปด้านใน แสบเม้มปากเข้าหากันแน่นอย่างน้อยใจที่แทนใจร้ายใส่ตนเอง

"นั่งลง"แสบนั่งลงที่เก้าด้านในห้องครัวโดยที่ไม่พูดอะไรสักคำ แทนเดินไปเปิดตู้ยาและหยิบอุปกรณ์ทำแผลออกมา แทนเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าแสบโดยที่ตนเองยืนส่วนแสบนั่งที่เก้าอี้ แทนจับนิ้วที่แสบโดนกระถางเมื่อกี้มาล้างแผล

"..ไม่ต้องมาทำแบบนี้..อึก..เลย.."แสบพูดออกมาพร้อมกับน้ำตาที่ไหลลงมาจนเปื้อนแก้ม แทนเพียงชำเรืองมองด้วยหางตาเท่านั้นแล้วก็ปิดผ้าปิดแผลเอาไว้ที่นิ้ว ทันทีที่ทำเสร็จแสบก็เตรียมจะลงจากเก้าอี้แต่แทนเอาแขนทั้งสองข้างกักไว้ 

"เป็นเด็กรึไง แค่นี้ก็ต้องร้องไห้น่ะ" 

"ไม่ใช่เด็ก..อึก..พี่แทนนั่นแหละเด็กไม่มีเหตุผลทำไมต้องเอาต้นมะลิของแสบไปทิ้งด้วย"แสบทั้งร้องไห้ทั้งโวยวายออกมา

"แล้วใครใช้ให้มึงไปหอมมัน"แทนพูดถามออกมาอย่างไม่ใช่ความผิดตนเอง

"แค่หอมดอกไม้ผิดตรงไหน"

"กูไม่ชอบ แล้วก็ขอสั่งห้ามหอมมันอีก ไม่ว่าอะไรก็ตามที่เป็นมึงมีแค่กูเท่านั้นที่สามารถสัมผัสได้ อย่างอื่นไม่มีสิทธิ์"แทนพูดออกมา แสบได้แต่นั่งนิ่งพูดอะไรไม่ออกนี่เขาหึงแม้กระทั่งดอกไม้รึไง

"..อึก..หึงเหรอ.."แสบถามออกไป

"ใครมันจะปัญญาอ่อนไปหึงดอกไม้มึงจะบ้ารึไง"เเสบยิ้มออกมานิดๆที่แทนไม่ยอมรับความจริง

"ไม่หึงก็ได้ แต่ห้ามเอาดอกมะลิของแสบไปทิ้งอีก"

"ไม่รับปาก"แทนขยับตัวออกห่างและเก็บอุปกรณ์ทำแผลใส่กล่องและยกขึ้นไปเก็บที่เดิม

"ทำไม"แสบยังคงถามคำถามเดิม

" ถ้ามึงยังเซ้าซี้อีกกูจะเอาไปทิ้งเดี๋ยวนี้"

"ไม่เอานะ ไม่ถามแล้วก็ได้" แสบพูดเสียงอ่อยในตอนท้ายเพราะเขารู้ว่าแทนทำจริงแน่

" มากินข้าว" แทนเดินมาที่โต๊ะกินข้าวที่ถูดจัดเอาไว้แล้ว นี่ก็สายมากแล้วเขายังต้องมาเสียเวลากับเรื่องไร้สาระอีก แสบเช็ดน้ำตาตัวเองลวกๆก่อนจะลงจากเก้าอี้และตรงมาหาแทนที่โต๊ะอาหาร

" พี่แทน"แสบเรียกแทนเสียงเบาเพราะเขากลัวว่าแทนจะยังอารมณ์ไม่ดีอยู่

"อะไร กินข้าวได้แล้วเดี๋ยวจะปวดท้อง"แทนนั่งดูงานในมือถือก่อนที่จะเอามันวางลงและตั้งใจกินข้าว แต่เขาก็ต้องหยุดมือเมื่อแสบเอาแต่จ้องหน้าเขา

"มองกูแล้วอิ่มรึไง" แทนถามออกไป แสบจึงก้มหน้ากินข้าวของตัวเองไปตาก็มองแทนไปด้วย

" วันนี้พี่แทนไม่ไปทำงานเหรอ" แสบตัดสิ้นใจถามออกมาพร้อมกับลงมือกินข้าวไปด้วย

"ไม่ แล้วก็จะไม่ออกไปไหนด้วย"แทนพูดดักออกมา ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าแสบอยากออกไปเที่ยวอากาศแบบนี้อย่าหวังว่าเขาจะพาไปไหน

"แต่ว่า เมื่อวานแสบเห็นร้านขายขนมหวานหน้าหมู่บ้านติดป้ายลดราคาด้วย"แสบพูดบอกกับแทน

"แล้วยังไง ถ้าจะกินก็ให้เคนไปซื้อมา"แทนพูดบอก

"แต่ว่าแสบอยากไปเลือกเองนี่"

"..อยากกินหรืออยากออกไปข้างนอก"แทนถามอย่างรู้ทันลำพังของลดราคาคงไม่เรียกความสนใจได้มากขนาดนี้หรอกมั้ง

"ก็..แฮะๆๆ..ทั้งสองอย่าง"

"หึ.."

"พี่แทนไม่อยากไปกินกาแฟร้านนั้นรึไง อะไรออก"แสบพูดออกมา

"มึงรึกูที่อยากกิน"แทนถามพร้อมกับวางช้อนลงพร้อมกับกอดอกมองแสบที่เอาแต่นึกถึงของกินจนข้าวแทบจะไม่แตะเลย

"ก็นั่นแหละ พาแสบไปหน่อยนะนะ"แสบพูดอ้อนออกมา

"กินข้าวให้หมด "แทนสั่งออกมาแค่นี้ตัวก็เล็กมากพออยู่แล้ว

"ถ้ากินหมดแล้วพี่แทนจะพาไปรึเปล่า"

"มึงเป็นเด็กรึไงถึงต้องมีอะไรมาหลอกเล่อถึงจะทำตาม"

"ไม่ใช่สักหน่อย เขาเรียกว่าต่อรองต่างหากเล่า.."

"เฮ้อ..จะไปก็รีบกิน" แทนถอนหายใจออกมานักๆ ก่อนจะลุกเดินออกไปสูบบุหรี่ด้านนอก แสบเองก็เอาแต่ยิ้มที่แทนยอมพาไปแล้ว เดี๋ยวพี่แทนไปทำงานก็ไม่มีเวลาเพราะฉนั้นแล้วต้องเอาให้คุ้มแสบกินข้าวไปยิ้มไปเขาไม่รู้หรอกว่าภายนอกเขาอาจจะมองว่าแทนน่ากลัวยังไงแต่สำหรับเขาแล้วพี่แทนใจดีที่สุดและก็อ่อนโยนที่สุดสำหรับเขาเช่นกันถึงแม้ว่ามันอาจจะดูแปลกไปบ้างก็เถอะแต่เขาก็ชอบที่แทนเป็นแบบนี้ ชอบทุกอย่างที่เป็นเขาทุกอย่างจริงๆ


😑😑มาแล้ว555ภาคนี้ก็จะเป็นเรื่องราวในช่วงที่โตขึ้น ตัวละครใหม่จะออกมาเพื่อทดสอบความรักของพวกเขา ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะค่ะ😗😗







ความคิดเห็น