ยอนิม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักเบาๆ...ของเราสามคน [3P] ตอนที่ 15 [END]

ชื่อตอน : รักเบาๆ...ของเราสามคน [3P] ตอนที่ 15 [END]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 119.1k

ความคิดเห็น : 465

ปรับปรุงล่าสุด : 11 มี.ค. 2558 23:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักเบาๆ...ของเราสามคน [3P] ตอนที่ 15 [END]
แบบอักษร

 

 

 

 

รักเบาๆ...ของเราสามคน  [3P]  ตอนที่ 15 END

Author:   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

         

 

เช้า

กิจ ลพ รุจ ไม่ได้ไปดูพระอาทิตย์ขึ้นเพราะว่าต้องจัดการเรื่องของคนที่กิจและคนอื่นๆจับได้เมื่อคืน เนื่องจากศัตรูของกมลส่งคนมาสอดส่อง แต่ดันถูกกิจจับได้เสียก่อน และกมลก็สั่งให้ติดต่อกับลูกน้องที่อยู่กรุงเทพฯ มารับตัวคนที่จับได้ไปเพื่อรอจัดการหลังจากกลับจากเที่ยว และโปรแกรมเที่ยวของวันนี้ก็คือ ไปดำน้ำที่เกาะนมสาว ลพใช้เวลาเที่ยวและเล่นน้ำกับเพื่อนทั้งสองและคนอื่นๆด้วยท่าทีปกติ แต่ในใจของลพรู้สึกตื่นเต้นไม่น้อย เมื่อยามเย็นใกล้เข้ามาทุกที เย็นนี้กมลก็เลี้ยงอาหารทุกคนเหมือนกับเมื่อวาน อาหารทะเลย่างและอื่นๆ รวมไปถึงเครื่องดื่ม มีให้ลูกน้องเต็มที่

 

 

“อย่ากินเยอะ” กิจพูดเสียงดุเมื่อลพดื่มเหล้าเข้าไปหลายแก้วพอสมควร

 

 

“รู้แล้ว ไม่กินจนอ้วกแบบครั้งนั้นหรอก” ลพพูดบอกออกมา ก่อนจะดื่มจนหมดแก้วอีกครั้ง กิจกับรุจมองด้วยสายตาเป็นห่วง เพราะลพมีท่าทีแปลกไปกว่าเดิม เหมือนกับคิดอะไรบางอย่างอยู่ในใจ เมื่อนั่งดื่มจนเริ่มดึก ลพเองก็หันไปมองกิจกับรุจเป็นระยะ ลพขมวดคิ้วเข้าหากัน รู้สึกเครียด รู้สึกตื่นเต้นไปพร้อมๆกัน แต่ลพก็ตั้งใจไว้แล้วว่ายังไงคืนนี้เขาก็ต้องคุยกับเพื่อนทั้งสองให้รู้เรื่องให้ได้ กิจกับรุจเองก็หันมามองหน้ากันเป็นระยะ

 

 

//มึงว่ามันเป็นอะไร// กิจกระซิบถามรุจ

 

 

//กูว่ามันคงคิดเรื่องของเราสองคนอยู่ล่ะมั้ง// รุจตอบกลับ กิจถอนหายใจเบาๆ

 

 

//กูว่าถ้าคืนนี้มันไม่คุยเรื่องของพวกเรากับเรา เราคงต้องคุยกับมันตรงๆแล้วล่ะ เราสองคนปล่อยเวลาผ่านมานานเกินไปละ// กิจบอกออกมาอีก รุจก็พยักหน้ารับ และเมื่อเห็นว่าหลายคนแยกย้ายกันไปนอน ลพจึงหันไปหากิจกับรุจ

 

 

“มึง ขึ้นห้องกันเหอะ” ลพชวนเพื่อนทั้งสอง เมื่อตัดสินใจได้แล้ว กิจกับรุจจึงลุกเดินตามลพขึ้นไปบนห้องนอนแต่โดยดี ลพเดินไปนั่งที่ปลายเตียงด้วยสีหน้าเครียดๆ

 

 

“มึงเป็นอะไรรึเปล่าลพ” กิจถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง ส่วนรุจก็รีบไปรินน้ำเปล่าใส่แก้วมาให้ลพดื่ม ลพมองหน้าคนทั้งสองด้วยสายตาที่สั่นระริก ก่อนจะหายใจเข้าลึกๆ

 

 

“กูมีเรื่องต้องคุยกับมึงสองคน” ลพพูดขึ้นเสียงจริงจัง เขาไม่ได้เมา เพียงแค่ดื่มเพื่อเรียกความกล้าเท่านั้นเอง กิจกับรุจ มายืนอยู่ตรงหน้าของลพ ในขณะที่ลพนั่งอยู่ที่ปลายเตียง

 

 

“มีอะไรลพ” รุจถามเสียงอ่อนโยน เพราะเห็นว่าลพมีท่าทางเครียด จึงไม่อยากทำให้ลพเครียดหนักกว่าเดิม

 

 

“กูอยากรู้ ว่ามึงสองคนคิดยังไงกับกู” ลพถามขึ้นตรงๆ กิจกับรุจมองหน้ากันเล็กน้อย พลางรู้สึกดีใจ ที่ลพยอมพูดเรื่องนี้ขึ้นมาก่อน ลพมองเพื่อนทั้งสองอย่างรอคำตอบรู้สึกตื่นเต้นจนมือเย็น ลำคอแห้งผาก ลพไม่รู้ว่าตนเองอยากจะให้เพื่อนทั้งสองตอบออกมาว่ายังไง

..

..

..

“กูกับไอ้รุจ ชอบมึง ชอบมากกว่าคำว่าเพื่อน กูคิดว่ามึงเองก็พอจะรู้และดูออก” กิจพูดขึ้นมาก่อน ลพรู้สึกเหมือนหัวใจมันพองขึ้นมาเมื่อได้ยิน

“กูรู้นะลพ ว่ามึงอาจจะลำบากใจ ที่เพื่อนอย่างพวกกูสองคนมาชอบมึง แต่พวกกูห้ามความรู้สึกไม่ได้จริงๆ กูสองคนก็คุยกันตลอด ว่าถ้ามึงเลือกใครสักคน หรือไม่เลือกใครเลย พวกกูจะเป็นยังไง จะรู้สึกยังไง” กิจบอกออกมาต่อ พร้อมกับมองหน้าลพอย่างสื่อความหมาย รุจเองก็เช่นเดียวกัน

 

 

“บอกพวกกูหน่อยได้ไหมลพ ว่ามึงรู้สึกยังไงกับพวกกูสองคน” รุจถามออกมาบ้าง ลพเอามือลูบหน้าเบาๆ ก่อนจะมองหน้ารุจ

 

 

“กูเองก็ชอบมึงนะรุจ มึงดีกับกูมาก มึงคอยดูแลเอาใจ ทำทุกอย่างให้กูมาตลอด จนกูคิดว่าถ้าไม่มีมึงมาดูแลกูต่อไปแล้ว กูจะเป็นยังไง” ลพพูดจบก็หันมาหากิจ

“ส่วนมึงนะกิจ กูก็ชอบมึงเหมือนกัน เวลาอยู่กับมึงแล้วกูอบอุ่น เหมือนมีที่พึ่งทั้งทางใจและกาย ถึงแม้ว่ามึงจะชอบดุกู แต่กูก็ชอบอยู่ดี” ลพพูดบอกออกมาอีก

“ถ้าต้องให้กูเลือกใครคนใดคนหนึ่งระหว่างมึงสองคน กูบอกเลยว่ากูเลือกไม่ได้ กูไม่อยากทำให้ใครต้องเสียใจ” ลพพูดเสียงสั่น พร้อมกับก้มหน้าลงมองพื้นห้อง เขารู้สึกไม่ดีและอึดอัดกับความรู้สึกรักพี่เสียดายน้องเป็นอย่างมาก เขารู้สึกเหมือนตนเองเป็นคนเห็นแก่ตัว

 

 

“แล้วทำไมต้องเลือกวะ” กิจพูดขึ้น ทำให้ลพเงยหน้าขึ้นมามองกิจด้วยสายตาสั่นระริก

 

 

“มึงจะให้เรากลับไปเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมใช่ไหม” ลพถามออกมาเสียงสั่นเครือ ลพรู้ใจตัวเองแล้วว่ารักทั้งกิจและรุจ ไม่สามารถเลือกใครคนใดคนหนึ่งได้

 

 

“ไม่ใช่ลพ อย่าพึ่งเข้าใจผิด” รุจพูด พร้อมกับนั่งลงข้างๆลพแล้วจับมือลพเอาไว้

“ที่กิจมันบอกว่า ทำไมต้องเลือก มันหมายความว่า ถ้ามึงรักกูทั้งสองคน ชอบกูทั้งสองคนจริงๆ มึงก็คบกับพวกกูทั้งสองคนพร้อมกันก็ได้” รุจพูดบอกออกมา ทำให้ลพอึ้งไปนิด เพราะไม่คิดว่าที่คมพูดเอาไว้มันจะเป็นจริงได้

 

 

“แต่มึงสองคน...” ลพจะพูดถามบางอย่าง

 

 

“กูกับไอ้รุจน่ะ คุยกันมานานแล้วและยอมรับได้ทุกอย่าง ถ้ามึงยอมคบพวกกูพร้อมกัน เพราะทุกวันนี้พวกเราสามคนก็ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตลอดอยู่แล้วนี่หว่า” กิจพูดขึ้น

 

 

“อยู่ที่มึงเองนั่นแหละ ว่ายอมรับไหม รังเกียจไหม ถ้าต้องคบกับพวกกูสองคนพร้อมกัน” รุจถามออกมาต่อ

 

 

“กูไม่เคยรังเกียจพวกมึงเลย กูยอมทุกอย่าง ถ้ามันทำให้กูได้อยู่กับพวกมึงสองคนไปตลอด กูเห็นแก่ตัวรึเปล่าวะ ที่คิดแบบนี้” ลพถามขึ้นเสียงสั่น รุจสวมกอดลพเอาไว้พร้อมกับลูบไหล่บางเบาๆ

 

 

“ไม่เลยลพ พวกกูตะหากที่เห็นแก่ตัว” รุจพุดขึ้น กิจขยับเข้ามากอดลพเอาไว้เช่นเดียวกัน ลพยกแขนขึ้นไปกอดเอวแกร่งของกิจเอาไว้ พร้อมกับสะอื้นออกมาน้อยๆ รู้สึกมีความสุขและสบายใจอย่างบอกไม่ถูก ที่สามารถจัดการปัญหาที่รบกวนจิตใจมาตลอดได้

 

 

“ต่อไปนี้ เราสามคนจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันเป็นครอบครัวเดียวกันนะ ตกลงไหม” กิจพูดบอกออกมา ลพพยักหน้าหงึกหงักอยู่กับหน้าท้องแกร่งของกิจ น้ำตาใสไหลลงมาอาบแก้มด้วยความดีใจ

 

 

“อืม” รุจเองก็ตอบรับออกมาเช่นเดียวกัน ก่อนจะเงยหน้ามองหน้ากิจ ทั้งสองยิ้มออกมาอย่างพอใจ ตลอดเวลาที่ผ่านมา กิจกับรุจ พยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ลพขาดเขาทั้งสองคนไม่ได้ ทำทุกอย่าง อย่างเสมอภาค เพื่อที่ให้ลพตัดใครสักคนไปไม่ได้แม้แต่คนเดียว และมันก็สำเร็จ  กิจเชยคางของลพขึ้นมาช้าๆ

 

 

“ลพ พวกกูชอบมึงตั้งแต่เห็นหน้ามึงครั้งแรกที่ห้องพัก พวกกูสองคนถึงได้ตามติดมึงอยู่ตลอด พยายามอดทนไม่แตะต้องมึงมากเกินไป เพื่อให้มึงไม่รู้สึกกลัวพวกกูสองคน” กิจพูดบอกออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง ยิ่งทำให้ลพอึ้งเข้าไปใหญ่เมื่อรู้ว่าเพื่อนทั้งสองชอบตนเองตั้งแต่วันที่ลพก้าวเข้ามาอยู่ในความดูแลของกมล

“และพวกกูรอวันนี้มานานมากแล้ว  พวกกูขอได้ไหม ให้พวกกูได้เป็นหนึ่งเดียวกับมึงนะ” กิจพูดขอออกมา ทำให้ลพร้อนหน้าวูบวาบทั้งๆที่น้ำตานองหน้า ริมฝีปากเม้มเข้าหากันนิดๆ เพราะรู้ดีว่ากิจหมายถึงอะไร ลพนิ่งเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ เพราะเตรียมใจมานานพอสมควร ตั้งแต่วันที่คุยกับคมแล้ว กิจกับรุจ ยิ้มออกมาอย่างพอใจ

 

 

“กะ..กูไม่เคย มึงสองคนอย่าทำกูเจ็บนะ” ลพพูดขึ้น ก่อนที่กิจจะโน้มใบหน้าลงมาจูบซับที่ริมฝีปากบางอย่างแผ่วเบา ส่วนรุจก็ซุกไซร้ซอกคอขาวทันที ลพตัวสั่นระริกทั้งตัว กิจดูดดึงลิ้นของลพอย่างเร่าร้อน สูบความหวานให้สมกับที่รอคอยมานาน ส่วนรุจก็ค่อยๆปลดกระดุมเสื้อของลพออก จนตอนนี้เสื้อของลพถูกถอดออกไปแล้ว กิจผละจากริมฝีปากแล้วย่อตัวลงมาที่ยอดอกเล็ก ให้รุจไปชิมความหวานที่ริมฝีปากของลพต่อ ซึ่งตอนนี้ลพยังคงนั่งอยู่ที่ปลายเตียง รุจจับหน้าของลพให้หันไปหาตนเอง แล้วจูบต่อ ลิ้นร้อนของรุจเกี่ยวพันลิ้นของลพอย่างอ่อนโยนแต่ก็แฝงไปด้วยความเร่งเร้าก่อนจะค่อยๆยันกายของลพให้นอนหงายลงบนเตียง  กิจเป็นฝ่ายถอดกางเกงของลพ

"อื้มมมม..อืออ" เสียงครางจากลำคอของลพดังขึ้นมาแผ่วๆ ในขณะที่กิจก็ค่อยๆถอดกางเกงของลพออกจากร่างกาย จนตอนนี้ลพนอนเปลือยเปล่าอยู่บนเตียงกว้าง  กิจปล่อยให้รุจจูบกับลพไปก่อน ส่วนตัวเขาก็ถอดเสื้อผ้าของตนเองออกจนหมดเช่นเดียวกัน กิจกลับขึ้นเตียงอีกครั้ง พร้อมกับไล่จูบซับตั้งแต่ขาอ่อนของลพขึ้นไปช้าๆ ทำให้ลพบิดตัวไปมาด้วยความเสียวซ่าน

"อ๊ะ...อ่าาา กิจ...อื๊ออ" ลพครางออกมาเมื่อรุจผละจากริมฝีปากของลพเพื่อมาถอดเสื้อผ้าบ้าง ทำให้ลพเห็นว่ากิจกำลังไล่เลียต้นขาด้านในของตนเอง แก่นกายของลพเริ่มชูชัน ลพตัวแดงหน้าแดงอย่างห้ามไม่อยู่ ทั้งตื่นเต้นและหวั่นกลัวในใจ เนื่องจากไม่เคยมีอะไรกับผู้ชายมาก่อน แถมมีถึงสองคนแบบนี้ ทำให้ลพอดที่จะกลัวนิดๆไม่ได้ กิจไล่เลียขึ้นมาเรื่อยๆ จนถึงแก่นกายของลพ กิจเหลือบตาขึ้นมองลพนิดๆ ก็เห็นว่าลพกำลังมองมาที่กิจเช่นกัน

"อ๊าาาา" ลพครางหวิว เมื่อกิจเลียไปที่ลูกกลมๆทั้งสองลูกของลพ ทำให้ลพดิ้นพล่านด้วยความเสียว ลิ้นร้อนของกิจตวัดเลียระรัว พร้อมกับดูดเม้มแรงๆ จนลพส่งเสียงครางออกมาระงม

 

 

"หึหึ อย่าแกล้งมันมากสิ" รุจพูดขึ้นเสียงพร่าเมื่อได้ยินเสียงครางของลพ เพราะมันทำให้เขาแทบคลั่ง เมื่อรุจถอดเสื้อผ้าหมดแล้ว ก็ขึ้นมาบนเตียงเช่นเดียวกัน รุจทำหน้าที่ปรนเปรอช่วงบนส่วนกิจก็ปรนเปรอช่วงล่างอย่างชำนาญ ทำเอาลพครางออกมาไม่เป็นภาษา ร่างกายบิดไปมาด้วยความซ่าน

 

 

"อ่าาาา....เสียว....อื้อออ...อ๊าา" ลพครางกระเส่า ยามที่กิจดูดเลียลูกกลมทั้งสองอย่างแรง ส่วนรุจก็ขบกัดยอดอกของลพเช่นเดียวกัน  รุจดูดเม้มพร้อมกับใช้ลิ้นละเลงบนยอดอกเล็กของลพทั้งสองข้างสลับไปมา ลพรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะสำลักความสุขและความเสียว เมื่อถูกกระตุ้นพร้อมกันแบบนี้

 

 

"กิจ ลุกก่อน" รุจพูดขึ้น กิจจึงละริมฝีปากออกจากกลางกายของลพ รุจ ดึงลพให้ลุกขึ้น โดยใช้หัวเข่ายันร่างกายเอาไว้ทั้งสามคน รุจประกบด้านหน้าของลพเอาไว้ทันที กิจจึงไปประกบจากทางด้านหลัง รุจประกบจูบลพอีกครั้ง ส่วนกิจก็ดูดเม้มสร้างรอยที่แผ่นหลังเนียนของลพ ไล่ลงมาที่สะโพก

 

 

"อ๊ะ" ลพร้องออกมาเบาๆ เมื่อกิจกัดที่สะโพกแน่นอย่างแรง รุจซุกไซร้ซอกคอของลพลงมาเรื่อยๆ หยอกล้อยอดอกเล็กพอเป็นพิธี ก่อนจะขยับลงมาที่แก่นกายของลพ

"ซี๊ดดดด...รุจ..เบาๆ" ลพร้องออกมาเมื่อรุจใช้ริมฝีปากดูดเม้มตรงส่วนปลายยอดแก่นกายของลพอย่างแรง ทำให้ลพถึงกับเสียวจนตัวกระตุก กิจที่ประกบทางด้านหลัง ก็เอาแท่งร้อนของตนเองถูไถไปตามร่องรอยแยกของบั้นท้ายไปด้วย กิจโอบกอดลพจากทางด้านหลังใช้มือข้างหนึ่งจับหน้าของลพให้หันมารับจูบของตนเอง ส่วนมืออีกข้างก็บดขยี้ยอดอกของลพไปด้วย ส่วนกลางกายของลพก็ถูกรุจรูดรั้งไปมาจนตอนนี้ลพตัวสั่นระริกทั้งตัว

"อื๊ออออ...อื๊ออออ" ลพครางหอบในลำคอ เพราะยังถูกกิจจูบอยู่  แถมตอนนี้ลพก็ใกล้จะปลดปล่อยอีกด้วย มือของลพจับที่หัวของรุจด้วยความเสียวซ่าน รุจเร่งริมฝีปากอย่างรวดเร็ว ลิ้นก็ตวัดเลียปลายยอดระรัว จนลพทนไม่ไหวต้องฝืนริมฝีปากของตนเองออกมาจากริมฝีปากของกิจ

"อ๊าาาาา...ซี๊ดดดดดดด" ลพครางลั่น ก่อนจะปลดปล่อยน้ำรักออกมาใส่ปากของรุจอย่างสุดกลั้น รุจก็ดื่มกินอย่างไม่รังเกียจ ลพอ่อนแรงจนเกือบล้มไปด้านหน้า แต่รุจก็รับเอาไว้ได้ ทำให้สะโพกเนียนลอยเด่น กิจจึงขยับไปที่บั้นท้ายเนียนของลพบ้าง 

 

 

"ไอ้รุจ กูขอก่อนนะ กูไม่ไหวแล้วว่ะ" กิจพูดขอขึ้นมาเสียงแหบ

 

 

"ได้เลยเพื่อน กูไม่คิดมากเรื่องนี้อยู่แล้ว" รุจบอกเสียงพร่า ร่างกายของลพตอนนี้ดูเย้ายวนมาก ลพตาปรือสั่นสะท้านทั้งตัว รุจจับลพให้นอนคว่ำลง กิจจับสะโพกของลพให้ลอยเด่น ส่วนช่วงบนของลพ ทับอยู่ช่วงบนของรุจเช่นเดียวกัน

 

 

"อ๊ะ.." ลพร้องออกมาอีกเมื่อรู้สึกถึงความเย็นที่ช่องทางด้านหลัง จึงเอี้ยวตัวไปมอง แล้วเห็นเจลหล่อลื่นในมือของกิจ

"มะ..มึงเอามาด้วยเหรอ" ลพถามขึ้นมาเสียงแหบพร่า

 

 

"ติดไว้เผื่อได้ใช้ แล้วก็ได้ใช้จริงๆ" กิจบอกยิ้มๆ ก่อนจะใช้นิ้วยาวสอดเข้าไปที่ช่องทางรักของลพ

 

 

"อย่าเกร็งนะ" รุจพูดขึ้นเมื่อเห็นว่ากิจเอานิ้วสอดเข้าไปในช่องทางด้านหลังของลพแล้ว

 

 

"กะ..กูจุก" ลพพูดบอกออกมาและหายใจหอบเหนื่อย ด้วยความหวาดหวั่น

 

 

"หายใจเข้าออกลึกๆ ผ่อนลมหายใจยาวๆ แล้วมึงจะไม่เจ็บ" รุจเป็นคนพูดปลอบและกล่อม ในขณะที่กิจเริ่มขยายช่องทางด้านหลังให้ลพไปเรื่อยๆ จนกระทั่งนิ้วของกิจก็สามารถเข้าไปได้จนครบทั้งสามนิ้ว กิจควานนิ้วทั้งสามเพื่อให้ลพชิน

"กิจ มึงเอาเลย ลพมันจะไม่ไหวอยู่แล้วเนี่ย" รุจพูดบอกเมื่อรู้ว่าลพเสียวสะท้านมากแค่ไหน กิจไม่รอช้า ถอนนิ้วทั้งสามออกมา แล้วจ่อแท่งร้อนของตนเองที่แข็งรอไปที่ช่องทางด้านหลัง

"ลพ ผ่อนลมหายใจแบบที่กูบอกเมื่อกี้นะ" รุจพูดขึ้น ลพพยักหน้ารับ ก่อนที่แท่งร้อนของกิจจะสอดเข้าไปทีละนิด

 

 

"อ๊า...อื๊อออออ เจ็บ" ลพร้องบอกออกมา  กิจกัดปากตัวเองแน่นด้วยความเสียว เมื่อช่องทางด้านหลังของลพบีบรัดแท่งร้อนของเขาระรัว

 

 

"ใกล้สุดแล้วมึง" กิจพูดบอกก่อนจะกระแทกตัวเข้าไปอย่างแรง

 

สวบ

 

"อ๊าาาาาาาาาาาาา" ลพร้องลั่นทั้งเจ็บและเสียวปะปนกันไป

 

 

"เบาๆหน่อยไอ้กิจ เดี๋ยวลพมันก็ช้ำพอดี" รุจพูดว่า กิจยิ้มหื่นก่อนจะค่อยๆขยับสะโพกตนเอง รุจเองเมื่อเห็นสีหน้าบ่งบอกถึงความเสียวของกิจ ก็เริ่มจะทนไม่ไหว

"ลพ มึงใช้ปากทำให้กูหน่อยได้ไหม กูทนไม่ไหวแล้วว่ะ" รุจพูดบอก ลพลังเลนิดๆ ก่อนจะยอมพยักหน้ารับ เพราะขนาดรุจยังยอมทำให้เขาได้ ทำไมเขาจะทำให้คนที่เขารักบ้างไม่ได้ ในขณะที่ร่างกายก็โยกคลอนตามแรงกระแทกของกิจไปด้วย ตอนนี้ลพอยู่ในท่าคว่ำหน้า เข่าทั้งสองข้างคุกเข่าอยู่ในท่าหมอบ  รุจขยับแท่งร้อนของตนเองมาอยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสม จนลพสามารถใช้ริมฝีปากดูดเลียแท่งร้อนของรุจได้

 

 

"ซี๊ดดด...อ่าาา" เสียงครางของกิจที่ขยับโยกอยู่ที่ด้านหลังของลพ ทำให้ลพรู้สึกตื่นตัวมากขึ้น ลพขยับริมฝีปากของตนเองไปพร้อมกับแรงกระแทกจากทางด้านหลัง เสียงครางอื้ออึงของคนทั้งสาม ดังสลับไปมา

 

 

ปึ่ก ปึ่ก ปึ่ก

 

กิจกระแทกตัวอย่างแรง ด้วยความเสียวทำให้ปากของลพขยับรูดแท่งร้อนของรุจแรงขึ้นด้วย

 

 

"ซี๊ดดดด" รุจเงยหน้าครางด้วยความเสียว ลพเองก็รู้สึกเสียวไม่น้อยเช่นกัน ความรู้สึกตื่นกลัวในตอนแรกถูกกลบไปด้วยความเสียวแล้ว กิจกระแทกสะโพกไม่ยั้ง ลพก็ใช้ปากรูดรั้งแท่งร้อนของรุจไม่หยุด

 

 

"อ๊ะ...อ่าาา..ซี๊ดดดดดดดดดดด" กิจตัวกระตุกครางลั่นห้องพร้อมกับปลดปล่อยน้ำรักเข้าไปในช่องทางของลพ ทำให้ลพรู้สึกอุ่นวาบในช่องท้อง รุจรีบถอนแท่งร้อนของตนเองออกมาจากปากของลพทันที เพราะยังไม่อยากปล่อยในปากของลพตอนนี้ กิจกระแทกตัวอีกสองครั้งก็ค่อยๆถอนแท่งร้อนออกมา

 

 

"ต่อเลยไหมรุจ" กิจถามขึ้น

 

 

"ต่อเลย กูอยากเต็มทีแล้ว" รุจพูดบอกก่อนจะสลับตำแหน่งกันอีกครั้ง รุจจับให้ลพนอนหงาย แล้วเอาเข่าไปรองสะโพกของลพเอาไว้ ลพนอนหายใจหอบสะท้าน นอนมองใบหน้าของรุจด้วยแววตาฉ่ำปรือ ความรู้สึกตึงๆที่ช่องทางรักเพราะถูกกิจสอดใส่ยังคงมีอยู่

"รุจ เบาๆนะ" ลพบอกเสียงสั่น เพราะเมื่อสักครู่ กิจก็ใส่เข้ามาเต็มแรง รุจยิ้มน้อยๆ

 

 

"ไม่ต้องห่วง กูจะถนอมมึงเต็มที่เลยลพ" รุจบอกเสียงนุ่ม ก่อนจะยกสะโพกของลพให้ลอยอยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสม เนื่องจากช่องทางรักของลพ ยังคงมีน้ำรักของกิจอยู่ จึงทำให้รุจใช้เจลหล่อลื่นเพียงนิดเดียว

"มึงทำมันแรงไปนะไอ้กิจ แดงเลยมึง" รุจบ่นออกมาเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าช่องทางรักของลพบวมแดงนิดๆ แต่ไม่ถึงกับฉีกขาดแต่อย่างไร

 

 

"กูยั้งไม่อยู่" กิจพูดบอก ขณะนั่งซุกไซร้ซอกคอของลพไปเรื่อยๆ รุจส่ายหน้าไปมานิดๆ ก่อนจะจ่อแท่งร้อนของตนเองไปที่ช่องทางรักของลพ แล้วค่อยกดส่วนหัวเข้าไปช้าๆ

 

 

"อื๊ออ" ลพร้องออกมาจากลำคอเพราะรู้สึกเสียดที่ช่องทางรัก แต่กิจก็ประกบจูบลพเพื่อช่วยให้ลพผ่อนคลายมากขึ้น ช่องทางรักของลพตอดส่วนหัวแท่งร้อนของรุจตุบๆ รุจต้องกัดฟันระงับความเสียวซ่านเอาไว้ ก่อนจะค่อยๆสอดแท่งร้อนเข้าไปช้าๆ

 

 

"เจ็บรึเปล่าลพ" รุจถามลพอย่างเป็นห่วง เขาไม่อยากให้ลพเจ็บมาก เพราะกิจทำให้ช่องทางรักของลพบอบช้ำพอสมควร กิจผละริมฝีปากของตนเองออกมาเพื่อให้ลพได้ตอบรุจได้ถนัดๆ

 

 

"มะ..ไม่เจ็บ...มึงเข้ามาเหอะ" ลพบอกเสียงสั่น กิจขยับไปนั่งตรงหัวของลพ จับหัวของลพมาเอนพิงตักตนเองเอาไว้ ส่วนรุจก็ประคองสะโพกของลพ ก่อนจะสอดแท่งร้อนเข้าไปเรื่อยๆ

 

 

สวบ...

 

"ซี๊ดดด" รุจครางออกมาด้วยความเสียว ทันทีที่แท่งร้อนเข้าไปจนสุด ช่องทางรักของลพก็บีบรัดอย่างระรัว รุจคาแท่งร้อนเอาไว้นิ่งๆ พร้อมกับลูบขาของลพอย่างอ่อนโยนและเบามือ ทำให้ลพขนลุกไปทั่วทั้งร่างกาย กิจใช้มือทั้งสองข้างของตนเอง ลูบหน้าอกเนียนของลพไปเรื่อยๆ แล้วใช้นิ้วยาวบดขยี้ยอดอกเล็กของลพไปด้วย

"กูขยับแล้วนะ" รุจพูดบอก เมื่อโน้มตัวลงไปจูบเบาๆที่ริมฝีปากของลพ ลพพยักหน้ารับ รุจมองสีหน้าเย้ายวนของลพด้วยความรักและความต้องการที่มีอยู่เต็มที่ ก่อนจะค่อยๆขยับสะโพกช้าๆ

 

 

"อืมมมมม" ลพครางในลำคอ ด้วยความเสียว ถึงแม้ว่าจะเสียดช่องทางรัก แต่ความเสียวก็เข้ามาแทนที่ในเวลาอันรวดเร็ว

 

 

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ

 

รุจขยับสะโพกเร็วขึ้น มือทั้งสองข้างล็อคเอวของลพเอาไว้เพื่อรองรับการกระแทกของตน

"อ่าาาาา..รุจ..อื๊ออ..รุจ" ลพครางเรียกชื่อรุจกระเส่า กิจก็ใช้นิ้วสะกิดหยอกล้อยอดอกของลพไปพร้อมกันด้วย รุจกระแทกสะโพกไม่รุนแรงเท่ากิจ แต่ก็กดเน้นทุกครั้งเมื่อตอนที่ขยับเข้า ทำให้ลพเองรู้สึกจุกและเสียวไม่น้อย รุจหมุนวนสะโพกตนเองจนลพร่างกายสั่นสะท้าน

 

 

"ว่าแต่กูแกล้งมัน มึงก็แกล้งมันเหมือนกัน" กิจว่าเสียงพร่า พร้อมกับยิ้มหื่นๆออกมา ตอนนี้แท่งร้อนของกิจก็ตื่นตัวขึ้นมาอีกแล้ว รุจเลียริมฝีปากที่แห้งผาก พร้อมกับกระแทกสะโพกเน้นๆ ถี่ๆ ลพตัวโยกไปมา เสียงเตียงดังเอี๊ยดอ๊าดตามแรงกระแทกของรุจ  รุจจับขาข้างหนึ่งของลพขึ้นมา พร้อมกับพรมจูบไปทั่ว ทำให้ลพรู้สึกทั้งอายและหัวใจเต้นแรงอย่างบอกไม่ถูก

 

 

"อ่าาาา....ซี๊ดดด ลพ..กูโคตรเสียวเลยว่ะ" รุจพูดบอกออกมาเสียงแหบ ริมฝีปากขบเม้มขาอ่อนของลพอย่างแผ่วเบา ก่อนที่รุจจะเปลี่ยนมาจับขาทั้งสองของลพมาพาดบนไหล่ตนเอง ทำให้บั้นท้ายของลพลอยขึ้นมาจากเตียงเล็กน้อย กิจเองก็ประคองส่วนบนของลพเอาไว้

"กูเร่งแล้วนะ" รุจบอกออกมาอย่างสุดกลั้น ก่อนจะจับขาทั้งสองข้างของลพแยกห่างจากกันแล้วกระแทกตัวเข้าออกเน้นๆ ระรัว

 

 

"อ๊าา...อ๊าาา..อ๊ะ.." ลพครางลั่น ใบหน้าที่แดงก่ำสะบัดไปมา กิจก็ประคองตัวของลพเอาไว้เพื่อให้รับแรงกระแทกของรุจ

“อ๊างงง...อื๊ออ...รุจ กู...อื๊ออ” ลพพูดออกมาเสียงขาดๆหายๆด้วยความเสียว แก่นกายของลพขยับโยกตามแรงกระแทก จนกิจต้องวางหัวของลพ ให้นอนลงบนหมอน แล้วกิจก็ขยับไปตรงแก่นกายของลพ ก่อนจะใช้มือขยับรูดแก่นกายของลพไปด้วย รุจก็กระแทกตัวไปด้วยพร้อมๆกัน

 

 

ปึ่ก ปึ่ก ปึ่ก

 

แรงกระแทกเน้นๆของรุจดังสลับกับเสียงเฉอะแฉะจากช่องทางด้านหลัง

“ซี๊ดดดด...ลพ...ฮืมมมมม” รุจครางด้วยความเสียวสุดๆ รู้สึกได้ทันทีว่ามีบางอย่างมาออกันอยู่ตรงปลายยอดแท่งร้อนของตนเอง

 

 

“ฮ้า...ฮ้า...อูยยย...ซี๊ดด กูเสียว” ลพจิกมือลงบนผ้าปูเตียงพร้อมกับสะบัดหน้าไปมา บทรักของทั้งกิจและรุจ ทำให้ลพแทบคลั่ง เขาไม่เคยคิดเลยว่าทั้งสองคนจะเก่งเรื่องบนเตียงถึงขนาดนี้ ก่อนที่ลพจะสั่นสะท้านเมื่อรู้สึกถึงความอุ่นวาบที่ช่องท้อง

 

 

“ซี๊ดดดดดดดดดดดดดด” รุจครางออกมาลั่น เมื่อปลดปล่อยน้ำรักเข้าไปในร่างกายของลพ

 

 

“ไอ้รุจ วางขามันลง” กิจพูดเร่ง รุจจึงวางขาของลพลงทั้งสองข้าง แต่ยังคาแท่งร้อนเอาไว้ กิจก้มลงไปใช้ปากปรนเปรอแก่นกายของลพแทนมือ

 

 

“อ๊ะ...อื๊ออออออ” ลพครางออกมาเสียงระงม กิจดูดเม้มแก่นกายของลพแรงๆ รุจเองก็ขยับแท่งร้อนของตนเองช้าๆ เพื่อให้กิจได้ใช้ปากให้ลพได้ถนัดๆ

“อ๊า....อ๊างงงงงงง” สะโพกของลพลอยขึ้นนิดๆอย่างลืมตัว เมื่อปลดปล่อยน้ำรักเข้าไปในโพรงปากอุ่นของกิจ กิจดูดกินทุกหยาดหยดเช่นเดียวกัน ก่อนจะผละริมฝีปากออกมา รุจผ่อนสะโพกแล้วหยุดลง รุจมองลพที่นอนหายใจหอบๆ ยิ้มๆ ก่อนจะค่อยๆ โน้มตัวลงไปจูบเบาๆที่หน้าผากของลพ

 

 

"มึงเยี่ยมที่สุดเลยรู้มั้ยลพ" รุจพูดชมออกมา ลพยิ้มรับอย่างเหนื่อยๆรุจถอดแท่งร้อนของตนเองออกมาแล้วล้มตัวลงนอนข้างๆลพอีกด้าน ส่วนกิจก็ขยับมานอนอีกด้าน กิจหอมแก้มของลพข้างหนึ่ง ส่วนรุจก็หอมอีกข้างเบาๆ ส่วนลพก็นอนหายใจทางปากด้วยความเหนื่อยหอบ

 

 

“ตอนนี้มึงเป็นเมียของกูสองคนแล้วนะลพ” กิจพูดขึ้นเสียงจริงจัง ลพหันไปมองหน้ากิจกับรุจสลับไปมา

 

 

“อืม” ลพตอบรับในลำคอด้วยความรู้สึกเขินอายนิดๆ ที่วันนี้ได้เลื่อนขั้นจากเพื่อนรักมาเป็นคนรัก

 

 

“ต่อไปนี้ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น มึงก็จะมีกูสองคนอยู่ข้างๆมึงตลอดไป” รุจบอกออกมายิ้มๆ ลพยิ้มรับ

 

 

“มึงสองคนจะไม่รู้สึกแย่ใช่มั้ย ที่ต้องมาคบกับกูพร้อมกันแบบนี้ ต้องมาทำอะไรๆด้วยกันแบบเมื่อกี้” ลพถามออกมาอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

 

 

“แล้วเมื่อกี้ กูสองคนรู้สึกแย่มั้ยล่ะ ถ้ารู้สึกแย่กูสองคนคงไม่ปล่อยออกมาหรอกนะ” รุจบอกออกมาทำให้ลพรู้สึกเขินไม่น้อยกับคำพูดของรุจ

 

 

“กูว่าต้องทำให้มันเห็นอีกสักรอบสองรอบแล้วว่ะ ว่าเราสองคนไม่ได้รู้สึกแย่ แต่รู้สึกดีมากๆ” กิจพูดบอกออกมาด้วยสีหน้าหื่นๆ ลพตาโตทันที

 

 

“มะ.มึงสองคนจะเอาอีกเหรอ” ลพถามขึ้นมาตรงๆ

 

 

“กูสองคนอดทนมานานมากแล้วนะ ให้พวกกูได้เอาสมกับที่รอมานานเหอะ” รุจบอกออกมาบ้าง ก่อนที่กิจจะเป็นฝ่ายขึ้นมาคร่อมลพอีกครั้ง คนทั้งสามนัวเนียคลอเคลียกันอยู่บนเตียง สลับท่านั้นท่านี้กันทั้งคืน ลพเองก็ปลดปล่อยด้วยริมฝีปากของชายทั้งสองคนไปสองครั้ง กิจกับรุจก็ปลดปล่อยไปคนละสองเช่นเดียวกัน ก่อนที่จะปล่อยให้ลพเป็นอิสระ ลพหลับทันทีเมื่อกิจกับรุจปล่อยให้นอน จนกิจกับรุจต้องช่วยกันทำความสะอาดร่างกายให้ลพ ก่อนจะขึ้นมานอนขนาบข้าง แล้วหลับตามลงไปด้วยความอ่อนเพลีย

..

..

..

..

ช่วงสายของวันใหม่

 

ลพค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาช้าๆ เพราะรู้สึกไม่สบายตัว หันไปมองข้างกายก็พบว่าทั้งกิจและรุจยังคงหลับอยู่ ลพขยับตัวจะลุกแต่ก็รู้สึกเจ็บปลาบไปทั่วร่างกาย จึงได้แต่นอนนิ่งๆอยู่อย่างนั้น ลพลืมตามองเพดาน พร้อมกับคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนว่ามันคือเรื่องจริง ตอนนี้เขาทั้งสามคนคบกันแล้ว และใช้ชีวิตด้วยกันสามคน ลพนอนคิดถึงเรื่องราวที่ผ่านมาก่อนจะยิ้มน้อยๆ

 

 

“คนเราจะตายวันไหนก็ไม่รู้ อะไรที่ทำแล้วมีความสุข ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน มึงก็ทำไปเหอะ”

 

 

คำพูดของคม ทำให้ลพรู้สึกปล่อยวางความเครียดที่มีมาก่อนหน้านี้ได้มากพอสมควร แล้วยิ้มรับกับสิ่งที่ตนเองได้เลือกแล้ว และลพก็มั่นใจว่าสิ่งที่ตนเองเลือก มันไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน

 

 

//มีผัวสองคนมันก็คงไม่เสียหายอะไรหรอกมั้ง// ลพพูดกับตัวเองยิ้มๆ ก่อนจะจับแขนของกิจข้างหนึ่งของรุจข้างหนึ่งให้มากอดตนเองเอาไว้ แล้วหลับตาลงไปอีกครั้ง โดยหารู้ไม่ว่า กิจกับรุจ แอบนอนยิ้มอย่างพอใจเพราะได้ยินที่ลพพูดเมื่อกี้ แขนของทั้งสองคน กอดกระชับลพเอาไว้ทันที

 

 

นี่แหละ..... ความรักเบาๆ ของเขา ทั้งสามคน

 

 

END

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

จบแล้วคร่า

ตอนจบอาจจะห้วนไปหน่อย

เพราะเอนซีมันเยอะ ทำเอายอนิมไมเกรนกิน = =

ขอบคุณทุกการติดตาม ทุกคอมเม้นท์ นะคะ

เรื่องนี้เป็นนิยายสั้นๆ ตามที่เคยบอกเอาไว้ก่อนหน้านี้แล้ว

ยังไม่ต้องถามหาภาค 2 นะคะ ฮ่าๆๆๆ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น