แมวขี้อ้อน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Vampire Yaoi Boy's Love (3P) -28- ...ดูแล...

ชื่อตอน : Vampire Yaoi Boy's Love (3P) -28- ...ดูแล...

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 27.2k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 11 มี.ค. 2558 22:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Vampire Yaoi Boy's Love (3P) -28- ...ดูแล...
แบบอักษร

Vampire Yaoi Boy’s Love (3P)

อันตรายรักร้ายฉบับนายแวมไพร์ตัวแสบ

 

 

 

ที่ 28

 

...ดู...

 

 

 

            “อืม....” เสียงครางแผ่วดังออกมาจากลำคอของร่างบางที่กำลังนอนหลับใหลอยู่บนเตียงสีเทาอยู่ในห้องมืด ๆ ที่มีแต่แสงจากโคมไฟสลัว ๆ เพียงเท่านั้น

 

 

 

            ไอเดียค่อยๆขยับตัวลุกขึ้นจากที่นอนช้าๆ ใบหน้าหวานหันซ้ายหันขวาเพื่อมองหาคนรักทั้ง 2 แต่กลับไม่มีแม้แต่เงา ไอเดียมองไปรอบๆก่อนจะก้มมองเลือดในขวดที่เหมือนกับถูกเตรียมไว้ให้แล้ว มือเรียวเอื้อมมือไปจับขวดขนาดเท่าขวดไวน์รินของเหลวสีแดงที่เรียกว่าเลือดลงในแก้วไวน์และยกขึ้นมาจิบเล็กน้อยเพราะรู้สึกกระหายอยู่นิดหน่อยราวกับว่าเสียเลือดไปมาก

 

 

 

            “หายไปไหนนะ...” ไอเดียพึมพำเสียงแผ่วเบาและใช้หลังมือเช็ดริมฝีปากที่มีเลือดติดอยู่

 

 

 

            ไอเดียค่อยๆยันตัวลุกขึ้นยืนช้า ๆ ขาเนียนเรียวค่อยๆเดินออกจากห้องนอน จมูกของไอเดียค่อยๆสูดดมกลิ่นหอมหวนของกลิ่นเลือดที่คุ้นเคย ร่างเล็กค่อยๆย้ายตัวเองจากในห้องมาอยู่หน้าประตูบานใหญ่มือเรียวใช้แรงทั้งหมดพลักประตูออก ดวงตาสีแดงมรกตมองไปรอบห้องอย่างอึ้งๆ

 

 

 

            “นี้มันอะไรกัน” ไอเดียพูดอย่างอึ้งๆ ดวงตาสีแดงมรกตจ้องเขม็งไปทางแวมไพร์ 6 ตนที่กำลังมองมาทางไอเดีย ไอเดียเบนสายตาสีแดงมรกตไปมองชายหนุ่ม 2 คน ที่กำลังนั่งอยู่บนเตียงด้วยใบหน้าซีดเซียวสุดๆ ทั้งๆที่ปกติใบหน้าของทั้ง 2 ก็ซีดอยู่แล้ว

 

 

 

            “ไอเดีย...” ดาร์คพูดเรียกไอเดียค่อยๆกวาดสายตาไปมองรอบๆก็พบว่ามีขวดยาและขวดเลือดมากมายกองเรียงเอาไว้อยู่

 

 

 

            “พวกคุณทำอะไรกัน” ไอเดียพูดถามขึ้นสายตาจับจ้องไปที่ร่างแกร่งทั้งสองอย่างสงสัย

 

 

 

            “ไม่ได้ทำอะไรหรอกไอเดียข้าแค่รักษาให้ลูซและดาร์คเท่านั้นเอง” เสียงทุ่มต่ำของใครบางคนดังขึ้น ไอเดียหันไปมองด้านข้างก็พบว่าหลุยส์กำลังทำอะไรสักอย่างอยู่

 

 

 

            “รักษา ?” ไอเดียทวนคำ

 

 

 

            “อืม เจ้าคงไม่รู้ตัวว่าระหว่างที่ธาตุเจ้าปะทุ ลูซและดาร์คเป็นคนล้างเลือดของเจ้าด้วยออก” หลุยส์พูดบอก

 

 

 

            “ไอเดีย มานี้หน่อย” ลูซพูดเรียก ไอเดียก็เดินเข้าไปหาลูซโดยที่ลูซกำลังเงยมองหน้าของไอเดียอยู่

 

 

 

            “หน้าซีดเชียว” ไอเดียพูดขึ้นและยกมือไปจับหน้าของลูซ ลูซจึงรวบเอวบางของไอเดียเอาไว้และขยับซุกหน้าลงกับหน้าท้องของไอเดียและดึงไอเดียลงบนเตียงก่อนที่ดาร์คจะนอนลงบนตักส่วนลูซก็ล้มตัวลงนอนบนหมอนข้างๆไอเดียอย่างเหนื่อยล้า ไอเดียมองทั้งสองสักพักก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองหลุยส์

 

 

 

            “ผมว่าหยุดการรักษาก่อนเถอะครับถ้ามียาวางยาไว้เลยเอาไว้พวกเขาตื่นขึ้นมาผมจะให้กินเองนะครับ” ไอเดียพูดบอกกับหลุยส์ หลุยส์ก็พยักหน้ารับง่ายๆเพราะลูซและดาร์คทนนั่งมาถึง 4 ชั่วโมงเพื่อรักษาจะให้พักบ้างก็ไม่เสียหาย

 

 

 

            “ไอเดีย” ดาร์คพูดเรียกไอเดียจึงก้มหน้ามองดาร์ค

 

 

 

            “ข้ารักเจ้านะ” ดาร์คพูดบอกทั้งๆที่ยังหลับตาอยู่ทำให้ไอเดียยิ้มขำดวงตาสีแดงมรกตกลับกลายเป็นสีดำสนิทอีกครั้ง

 

 

 

            “ผมก็รักคุณนะ” ไอเดียพูดบอกและยกมือขึ้นมาจับที่ผมของดาร์ค ดาร์คเองก็ขยับมือมากอดไอเดียเอาไว้สักพักลูซและดาร์คก็หลับไปด้วยความเพลีย

 

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

 

            ผ่านไปราวๆ 5 ชั่วโมงลูซและดาร์คก็ตื่นขึ้นมาโดยที่ไอเดียเองก็ไม่ได้ขยับไปไหน ไม่ได้หลับไม่ได้ขยับเอาแต่มองลูซและดาร์คหลับไปเรื่อยๆเท่านั้น

 

 

 

            “ไปล้างหน้าเถอะครับ” ไอเดียพูดบอกและดันตัวให้ลูซและดาร์คลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตา ลูซกับดาร์คเองก็ทำตามอย่างดี

 

 

 

            “หิวมั้ย” ดาร์คพูดถาม

 

 

 

            “หิวอยู่นิดหน่อย แล้วคุณหิวมั้ย ถ้าคุณหิวผมจะ....”

 

 

 

            หมับ

 

 

 

            “ข้าไม่ดื่มเลือดของใครนอกจากเจ้า” ดาร์คพูดบอกหลังจากขยับไปกอดหลังไอเดียไว้

 

 

 

            “เลือดของแวมไพร์ด้วยกันเองมันไม่เหมือนเลือดของมนุษย์ไม่ใช่หรอครับ” ไอเดียพูดถาม ลูซระบายยิ้มนิดๆ ก่อนจะยกมือไปลูบหัวของไอเดียเบาๆ

 

 

 

            “เลือดของคนที่รักนะมันจะดีกว่านะ” ลูซพูดยิ้มๆ ใบหน้าหวานของไอเดียเริ่มเห่อร้อนขึ้นมาทันที

 

 

 

            “เจ้านะดีขึ้นรึยัง” ดาร์คถามขึ้น

 

 

 

            “ผมไม่เป็นอะไรแล้วละครับ ปกติมาก” ไอเดียพูดบอกเพราะไม่มีอาการใดๆแล้ว ร่างกายก็เหมือนว่าจะเข้าที่แล้วด้วย

 

 

 

            “เจ้ายังควบคุมพลังไม่ได้นะต้องรอสัก 2 วันละมั่ง” ดาร์คพูดบอก ไอเดียก็พยักหน้าเข้าใจ

 

 

 

            “แล้วคุยจะดื่มเลือดเลยมั้ย” ไอเดียพูดถามดาร์คก็พยักหน้าเบาๆ ไอเดียจึงดึงคอเสื้อของตนเองลงและเอียงคอให้ดาร์คซึ่งดาร์คเองก็ไม่รอช้าใช้ลิ้นเย็นชื้นเลียตามซอกคอขาวของไอเดียอย่างแผ่วเบาและค่อยๆใช้ฝังเขี้ยวลงไป ลูซเองก็จับแขนไอเดียขึ้นก่อนจะใช้ลิ้นเลียที่ข้อมือของไอเดียและกัดเข้าไปตรงเส้นเลือดของไอเดียพอดี

 

 

 

            “เบาๆ...” ไอเดียพูดเสียงแผ่วเมื่อดาร์คเริ่มกัดแน่นขึ้น ดาร์คเมื่อได้ยินไอเดียบอกให้เบาแรงก็ยอมเบาแรงเพราะกลัวไอเดียจะเจ็บมากจนเกินไป ลูซกับดาร์คถอนเขี้ยวออกมาและเลียปากแผลของไอเดียจนปิดสนิท

 

 

 

            “รู้สึกหน้ามืดรึเปล่า” ดาร์คพูดถาม

 

 

 

            “ไม่ครับ สงสัยชินแล้ว” ไอเดียพูดยิ้มๆก่อนจะขยับเข้าไปกอดลูซโดยที่ดาร์คยังคงกอดเอวของไอเดียจากทางด้านหลังอยู่ ไอเดียใช้ลิ้นเลียที่ซอกคอของลูซซึ่งลูซเองก็รับรู้ว่าไอเดียต้องการอะไรจึงปล่อยให้ไอเดียทำต่อไป ไอเดียใช้เขี้ยวแหลมคมฝังลงไปที่ซอกคอแกร่งของลูซ ลูซก็เอียงคอเล็กน้อยให้ไอเดียดื่มเลือดของตนได้ถนัด

 

 

 

            “ไอเดีย” ดาร์คพูดเรียกไอเดียจึงถอนเขี้ยวจากลำคอของลูซก่อนจะถูกดาร์คดึงให้ไปซบอกของตัวเอง

 

 

 

            “เดี่ยวก็อิ่มหรอก กัดข้าบ้างก็ได้” ดาร์คพูดบอกทำให้ไอเดียยิ้มขำ

 

 

 

            “ชอบรึไงเจ็บๆนะ” ไอเดียพูดถามยิ้มๆ

 

 

 

            “ถ้าเจ็บแล้วมันรู้สึกดีข้าก็ไม่ว่าอะไรนะ” ดาร์คพูดพร้อมกับยกยิ้มมุมปาก

 

 

 

            “โรคจิต” ไอเดียพูดว่าแต่ก็ยอมขยับเข้าไปฝังเขี้ยวลงที่ลำคอแกร่งของดาร์ค ดาร์คยกยิ้มอย่างพอใจและยกมือมาลูบผมของไอเดียเบาๆ

 

 

 

            “ไอเดีย” ลูซพูดเรียกไอเดียถอนเขี้ยวออกมาจากรับคอของดาร์คแต่ยังคงดูดเลือดออกจากบาดแผลของดาร์คไม่หยุดจนแผลปิดถึงหันมาหาลูซ

 

 

 

            “เจ้ารู้สึกยังไงบ้าง” ลูซพูดถามและจับมือของไอเดียเล่น

 

 

 

            “รู้สึก?” ไอเดียทวนคำ

 

 

 

            “เจ้ารู้สึกยังไงบ้างที่ธาตุเข้าที่แล้วนะ” ดาร์คพูดถามออกมาแทน

 

 

 

            “ผมว่ามันก็โอเคนะครับ มันบอกไม่ถูกนะครับเพราะผมไม่เคยได้ใช้พลังของตัวเองเลยสักครั้ง” ไอเดียพูดบอก

 

 

 

            “งั้นหรอรออีกสัก 2 วันแล้วกันเจ้าจะได้เรียนการใช้พลังของเจ้า” ลูซพูดบอก

 

 

 

            “อืม...ผมธาตุปะทุแล้ว....ผมสามารถไปโรงเรียนได้มั้ยครับ” ไอเดียพูดถามขึ้นเพราะรู้สึกว่าตัวเองขาดเรียนบ่อยมากถึงแม้จะขาดในแบบลากิจก็ตาม

 

 

 

            “อืมเจ้าไปได้ งั้นพรุ้งนี้เจ้าค่อยไปก็แล้วกัน” ดาร์คพูดบอกเพราะไม่อยากจะขัดใจไอเดียไปมากกว่านี้ ถ้าจะรั้งเอาไว้ก็กลัวว่าไอเดียจะโกรธ

 

 

 

            “ผมว่าพวกคุณกินยาแล้วนอนพักเถอะครับ” ไอเดียพูดบอกอย่างเป็นห่วง

 

 

 

            “ข้านอนพึ่งตื่นแล้วเจ้าจะให้ข้านอนอีกแล้วรึไง” ลูซพูดยิ้มๆ

 

 

 

            “ก็ผมเป็นห่วงกลัวว่าคุณจะเพลียจะเป็นอะไรไปไง” ไอเดียพูดบอก

 

 

 

            “พวกข้าไม่เป็นอะไรหรอก พวกข้าแค่ไม่ค่อยจะมีแรงขยับตัวเสียเท่าไหร่เพราะไฟฟ้าของเจ้านะยังคงแล่นอยู่ในตัวพวกข้า” ลูซพูดบอกเพื่อให้ไอเดียหายห่วง

 

 

 

            “แล้วอีกอย่างนะ พวกข้านะเป็นแวมไพร์ไม่นอนก็ได้เจ้าไม่ต้องห่วงหรอก” ดาร์คพูดเสริม

 

 

 

            “ขยับมานี้เร็ว” ลูซพูดบอก ไอเดียที่ขี้เกียจจะขยับไปมาจึงเอื้อมมือไปหมายจะดึงให้ลูซมานั่งข้างๆ แต่ลูซใช้จังหวะนี้ดึงไอเดียมาไว้ในอ้อมกอดและจัดการกดจูบริมฝีปากบางอย่างนุ่มนวล

 

 

 

            “อื้ออ...” ไอเดียครางแผ่วเพราะไม่ทันตั้งตัวลิ้นร้อนของลูซสอดแทรกไปมาที่โพลงปากของร่างเล็กมือแกร่งโอบรัดร่างเล็กเอาไว้เบาๆทำให้ไอเดียรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่ส่งผ่านมาจากร่างกายเย็นๆของลูซ

 

 

 

            “อึก..อืม...” ไอเดียยกแขนขึ้นโอบกอดรอบคอของลูซร่างเล็กขยับตัวเข้าไปหาลูซก่อนจะถอนริมฝีปากออกมาและซบหน้าลงที่ซอกคอของลูซ

 

 

 

            “ไอเดีย” ลูซพูดเรียก

 

 

 

            “ทำไมเรียกบ่อยจังครับวันนี้” ไอเดียพูดถามถึงแม้จะรู้สึกดีที่ลูซและดาร์คเอาแต่เรียกตนเองแต่วันนี้มันแปลกจริงๆที่ลูซและดาร์คเรียกชื่อตนเองบ่อยเป็นถี่ๆ

 

 

 

 

            “เราห่างเรื่องนั้นมานานมากแล้วนะ” ดาร์คพูดบอกพร้อมกับยกยิ้มอย่างมีนัย

 

 

 

            “เจ้าจะต้องดูแลพวกข้าในวันนี้ใช่มั้ย” ลูซพูดถาม

 

 

 

            “อ่า...ใช่ครับ”

 

 

 

            “งั้นเจ้าต้องดูแลพวกข้าให้ทั่วถึงนะไอเดีย” ลูซพูดบอกด้วยสายตาแพรวพราว

 

 

 

            “ทั่วถึงนี้....”

 

 

 

            “อย่างที่เจ้าคิดละ” ดาร์คพูดตัดบท

 

 

 

            “เดียวสิครับ...”

 

 

 

            “พวกข้าไม่เป็นไรเจ้าบอกเจ้าจะดูแลพวกข้าเพราะฉะนั้นเจ้าต้องห้ามขัดใจพวกข้า” ลูซพูดดักก่อนจะพลักไอเดียให้ไปนั่งตักดาร์คและจัดการถอดเสื้อผ้าของไอเดียออกจนหมดและเริ่มถอดเสื้อผ้าของตนเองทีหลัง

 

 

 

            “อ๊ะ...อ๊าาา” เสียงครางของทั้งสามดังลั่นห้องทันทีเมื่อเริ่มบทรักที่ทั้ง3ห่างหายมานาน

 

 

 

++++++++++!!จบตอนที่ยี่สิบแปด!!++++++++++

ขี้อ้อนพึ่งสอบเสร็จก็เลยรีบกลับมาแต่งให้

อาจจะไม่ค่อยสนุกมากนะค่ะ

 

 

ความคิดเห็น