คนโง่ๆ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.16 พ่อสุดโหด

คำค้น : สายไหม กิลด์ แฟน(ผู้ชาย)คนแรกของผม พ่อสุดโหด คุณพ่อสุดโหด

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 24 พ.ค. 2561 22:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.16 พ่อสุดโหด
แบบอักษร

พ่อสุดโหด​

Part Saimai

​เวลา 13 นาฬิกา วันอาทิต

​"พี่กิลด์ฮะ"ผมเรียกพี่กิลด์ขณะที่ผมกำลังลุกออกจากเตียงในสภาพที่ใส่เสื้อสียืดตัวโคร่งสีขาวเพียงตัวเดียว ผมที่เดินงัวเงียออกไปยังห้องนั่งเล่นก็ยังไม่ทันได้ฟังเสียงคนคุยกันอยู่

"อุ่ย!"ผมก้าวออกจากห้องนอนได้เพียงก้าวเดียวผมก็หยุดทันที เพราะตอนนี้ผู้ใหญ่ทั้งสามคนคือพี่กิลด์     พ่อของพี่กิลด์ แม่ของพี่กิลด์กำลังนั่งคุยอะไรบางอย่างกันอยู่ที่โซฟาในห้องรับแขก

"อ้าว ตื่นแล้วหรอมานั่งตักูมา"พี่กิลด์ตบลงที่ตักตัวเองให้ผมไปนั่ง แต่ผมส่ายหน้าตอบเป็นการปฏิเสธ

"สวัสดีดีครับ"ผมยกมือไหว้พ่อและแม่ของพี่กิลด์ก่อนจะหันหลังกลับเข้าไปในห้องนอนก่อนจะรีบหยิบเสื้อผ้าในตู้โดยเร็ว และเปิดประตูห้องนอนออก หลังจากนั้นก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำไป พร้อมกับรีบอาบน้ำแปรงฟันให้เรียบร้อย แล้วโยนเสื้อสีขาวนั้นลงตระกร้าผ้าก่อนจะเดินไปหาทั้งสามคนที่คุยกันอยู่

"มานั่งนี่มา"และเหมือนเดิมครับ พี่กิลด์ตบตักตัวเองให้ผมนั่งลงผมจึงแอบหันไปมองพ่อและแม่ของพี่กิลด์ ซึ่งก็ไม่มีสีหน้าที่สือให้เห็นด้านลบแต่อย่างใด ผมจึงนั่งลงระหว่างขาของพี่กิลด์

"พ่อกับแม่พี่ก็อยู่ไหมยังจะให้ทำอะไรแบบนี้อีก"ผมค้อนใส่พี่กิลด์ไปหนึ่งทีครับ

"ปากบ่นแต่ก็ทำนะเรานะ"พี่กิลด์เอาจมูกโด่งมากดลงที่แก้มผมแล้วถูไปมา คนก็อยู่ตั้งเยอะเขินเป็นนะ!​ "หึๆ แก้มแดงเชียว "ยังมีหน้ามาขำอีก!

"อะแฮ่มๆ ฉันไม่ว่าอะไรก็ได้ใจใหญ่เลยนะ"พ่อพี่กิลด์พูดขึ้นแซวเราสองคน

"แหม่ๆ พ่อก็ไม่ต่างแหละแก่จนขนาดนี้ยังเห็นเล่นกับแม่เหมือนวัยรุ่ยอยู่เลยแถมขนาดผมนั่งอยู่ในเหตุการณ์ด้วยแท้ๆ"ผมก็ไม่รู้หรอกนะครับว่ะเค้าไปเห็นกันตอนไหน แต่ดูๆแล้วพ่อกับแม่พี่กิลด์ก็ดูไม่เหมือนคนห้าสิบตั้นๆแต่กลับเหมือนคนสามสิบต้นๆยังไงอย่างนั้นแหละ ใครบอกว่าฝรั่งแก่เร็วพ่อของพี่กิลด์ยังหนุ่มยังแน่นอยู่เลย

"เข้าเรื่องเถอะ"พ่อพี่กิลด์ยักไหล่ก่อนจะเปลี่ยนไปคุยเรื่องอื่น"คือ...ที่ฉันมาที่นี่เพราะไอ้ลูกตัวดีขอให้ฉันไปคุยกับพ่อแม่ของเธอเรื่องจะขอเธอเป็นแฟน"

"ห๊ะ!เป็นแฟน!ไม่เห็นต้องจริงจังขนาดนี้เลยนิครับ"ผมมองไปที่ตระกร้าผลไม้วางอยู่บนโต๊ะกาแฟ ตระกล้าหนึ่งเป็นผลไม้ทั่วไปอีกตระกร้าหนึ่งเป็นผลไม้ตระกูลเบอรี่ ถึงแม้มันจะไม่ได้มีราคาแพงมากแต่ผมก็ไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมแต่เป็นแฟนต้องไปขอพ่อกับแม่ด้วย

"ไม่ได้ไปขอนะ แต่ไปบอกว่าเราคบกัน"นี่อ่านใจผมออกป่ะเนี่ย รู้ได้ไงว่าผมสงสัยอะไรอยู่"ส่วนที่เอาพ่อกับแม่กูไปเพราะกูอยากให้รู้จักกันไว้เฉยๆ

"อ๋อ"ผมที่หน้าถึงบางอ้อ"แต่...."ผมหน้าสลดลง"ผมไม่รู้นะว่าพ่อผมจะรับเรื่องของผมกับพี่กิลด์ได้รึเปล่า"

"ไม่ต้องห่วงนะจ๊ะ ของแบบนี้คงต้องใช้เวลากันหน่อย"แม่ของพี่กิลด์ยื่นมือมาจับเข่าผม"แม่เชื่อว่าพ่อของหนูจะเข้าใจ"

"แม่?"แม่พี่กิลด์แทนตัวเองว่าแม่กับผมหมายความว่าไง

"ใช่จ่ะ ต่อไปนี้เรียกฉันว่าแม่เจ้า กับคนนี้พ่อดอน"แม่พี่กิลด์ยิ้มให้ผมอย่างอ่อนโยน อบอุ่นเหมือนอยู่บ้านของตัวเองเลยล่ะครับ

"ผมคงจะตกกระป๋องจริงๆแล้วสินะ"พี่กิลด์พูดขึ้นหลังจากที่แม่เจ้าพูดจบ"คนอะไรอยากให้ลูกตัวเองมีแฟนเป็นผู้ชาย"

"ก็แม่บ้าๆของแกไง"แม่พี่กิลด์ฉีกยิ้ม"ป่ะรีบไปกันเถอะมันสายมากแล้ว"

หลังจากนั้นผมก็ไปเก็บข้าวเก็บของนิดๆหน่อยก่อนจะกลับไปยกตระกร้าเบอรี่เพราะตระกล้าอีกอันที่หนักกว่าโดนพี่กิลด์แย่งถือไปก่อนแล้ว ผมก็แยกไปกับพี่กิลด์ส่วนพ่อดอนกับแม่เจ้าก็แยกไปอีกคันหนึ่งโดยขี่ตามกันไป

.

.

.

ณ บ้านของสายไหม

"จ๋ะเอ๋!"ผมเปิดประตูเข้าไปแบบไม่ให้ซุ่มให้เสียง จนทุกคนในบ้านที่นั่งกันครบตั้งแต่พ่อแม่พี่และน้องอึ้งกันไปตามๆกัน

"อ่าว!จะมาไมไม่บอกก่อนอ่ะพี่"สายฝนถามผมที่เดินถือตระกร้าผลไม่เข้าไปในบ้าน

"ผมพาคนมาด้วย"ผมเดินไปนั่งข้างๆพ่อผมที่นั่งบนโซฟากำลังดูทีวีอยู่ ส่วนทั้งสามคนที่เหลือก็ค่อยๆเดินตามผมเข้ามา

"รบกวนด้วยนะคะ"แม่ของพี่กิลด์ก้าวเข้ามาพร้อมยกมือไหว้พ่อกับแม่ผม ต่างคนต่างไหว้กันไปมาจนครบทุกคน ผมและพ่อก็ลุกให้พ่อและแม่ของพี่กิลด์ซึ่งเป็นแขกนั่ง

"ไม่เป็นไรครับผมนั่งข้างล่างก็ได้"พ่อพี่กิลด์ห้ามพ่อผมแต่พ่อผมก็ยังคงลงมานั่งข้างล่างอยู่ดีตอนนี้ทุกคนเลยนั่งกันอยู่ที่พื้นในห้องนั่งเล่นครับ

"บ้านอาจเล็กไปหน่อยนะค่ะ"แม่ผมบอกพ่อกับแม่ของพี่กิลด์ บ้านผมหลังไม่ใหญ่ครับห้องนั่งเล่นเลยเล็กไปด้วยตอนนี้จำนวนคนก็เยอะมากอยู่และถามมารวามกันที่พื้นบ้าน

"พวกคุณคือ...."พ่อผมเว้นช่องว่างไว้ให้พ่อและแม่พี่กิลด์ตอบ

"เราคือพ่อกับแม่ของกิลด์น่ะค่ะ"แม่พี่กิลด์ยิ้มอย่างเต็มใจ

"แล้วมาธุระอะไรกับเรารึเปล่าครับ"เอาแล้วไง ผมยังไม่ได้เตรียมใจมาเลยนะเนี่ย สักพักพี่กิลด์ก็เรียกผมให้ไปนั่งข้างๆ ผมจึงโค้งตัวเล็กน้อยแล้วเดินไปข้างหลังผู้ใหญ่ที่เค้าคุยกันอยู่เพื่อไปนั่งข้างๆพี่กิลด์

"พอดีเราเอาผลไม้มาให้น่ะครับ"พ่อพี่กิลด์ยื่นตระกร้าผลไม้ทั้งสองให้พ่อผม พ่อผมก็รับไว้โดยดีครับ

"แต่ผมว่าไม่ได้มีแค่นี้นะครับ"พ่อผมพูดเสียงเรียบ"ลูกผมไปก่อปัญหารึเปล่าครับ"

"ไม่ใช่ครับๆไม่ใช่เรื่องนั้น คนที่ทำปัญหาไม่ใช่ลุกคุณแต่เป็นลูกผมต่างหากล่ะครับ"เอาแล้วไง ผมก็ไม่รู้นะครับว่าสามคนนั้นเค้าคุยอะไรกันตอนผมยังไม่ตื่น

"ลูกคุณมาทำอะไรลูกชายผม!"ผมผมตะเบงเสียงอย่างแข็งกร้าว

"ใจเย็นๆสิตาแก่!"แม่ผมรีบเอามือไปจับแขนพ่อผมเพื่อห้ามปราม

"คือ...ลูกชายฉันไปขืนใจลูกชายคุณ..."

"ห๊าาาา!ว่าไงนะ!"พ่อผมตะวาดลั่น ผมว่าแล้วว่าเรื่องทุกอย่างมันไม่ง่ายอย่างที่คิดหรอก ฮึก พ่อผมคงเสียใจมากๆ ฮึก ผมกำหน้าลงพรางเม้มปากแน่นเพื่อสะกดอารมณ์ไว้ 

"ใจเย็นๆนะครับ เรายังพูดไม่จบ คือลูกชายผมขืนใจในวันแรกที่เจอลูกคุณก็จริง แต่หลังจากวันนั้นที่ลูกคุณเสียใจมาก ก็กลับทำให้ลูกชายคุณมีความสุขแบบที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนมันกลบเกลื่อนความเจ็บปวดในวันนั้นจนหายไปแล้ว"พ่อพี่กิลด์พยายามใจเย็นให้ถึงที่สุด แต่ผมไม่เย็นแล้วตอนนี้ขอบตาผมร้อนผ่าวปากสั่นเครือ จนต้องไปซบที่อกพี่กิลด์เพื่อปาดน้ำตาออก

"อย่าร้อง! ฉันไม่เคยสอนให้แกอ่อนแอ!"พ่อผมเค้นเสียง "ไหนบอกมาสิว่าเค้าทำอะไรแกบ้าง"

"คะ..เค้า ฮึก ...ก็..."ผมเงยหน้ามองพี่กิลด์ที่ก้มมาสบตาที่เปื้อนไปด้วยน้ำตาของผม

"บอกไปเถอะอย่าโกหก"พี่กิลด์ฉีกยิ้ม สายตาบอกผมว่าทุกอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดี

"เค้า อึก เค้าก็ปล้ำผมตอนผมทำงานที่บาร์ แต่ตอนที่เค้า ฮึก มาเสนอให้ผมทำงานผมรู้ว่ามัน อึก เสี่ยงแต่ผมก็อยากไปเพราะพี่เค้าให้เงินเดือนเยอะ หลังจากที่ผมได้ไปอยู่กัย พะ..พี่เค้าผมก็มีความสุขถึงแม้..ฮึกจะมีทุกข์แต่เราก็ผ่านมันมาดะ..ด้วยกันน พ่อ ฮึก ผมขอโทษผมเป็นลูกชายที่ดีให้พ่อไม่ได้ ฮึก ผมขอแค่นี้เรื่องเดียวแล้วผมจะไม่ขออะไร อีกนะ ฮึก ฮือออออ"ผมที่พูดไม่เป็นภาษาก็ปล่อยโฮออกมา หวังว่าพ่อจะเข้าใจ

"ผมก็ต้องขอโทษด้วยนะครับ"พี่กิลด์กอดเอวผมที่ซบอกอยู่แน่น"แต่ผมจะรับผิดชอบสิ่งที่ผมทำไปและจะดูแลลูกของคุณอาคุณน้าเอง"พี่กิลด์ลูบหัวผมที่ร้องไห้อยู่ในอกของพี่แก"ตอนนี้เราสองคบกันอยู่ที่เรามาที่นี่ก็เพื่อจะบอกเรื่องนี้แหละครับ"

"ฉันไม่อนุญาติให้คบกับลูกฉัน!"

"ฮึก ฮือออออออ ฮือออออ"น้ำตาของผมไหล่ออกมาจากตาเหมือนเขื่อนแตก ผมไม่รู้จะทำยังไงต่อไปกับชีวิตตัวเอง ผม...ผม..ฮือออออ

"เฮ้อ~​คุณคะแกล้งลูกจนร้องไห้เลย"แม่ผมสะกิดพ่อผมเบาๆ ว่าไงนะแกล้งหรอ!หมายความว่าไง ผมที่ได้ยิ้นดังนั้นผมจึงค่อยหันหน้าไปมองพ่อที่นั่งยิ้มอยู่อย่างสะใจ

"เออพ่อเล่นไรเนี่ยน้องมันไม่เล่นกับพ่อนะ"พี่ผมพูดขึ้นหลังจากที่นั่งเงียบมาตลอด

"อ่าว..พ่อขอโทษนะแฮร่.."พ่อผมยกมือเกาหัว

"เออ...คือ"เห็นได้ชัดว่าฝั่งครอบครัวของพี่กลด์ก็ไม่รู้และงงมากเช่นกัน

"มะ..หมายความ ว่า ฮึก ไง"ผมสอึกพลางถามออกไป

"ก็พ่อไม่ได้โกรธอะไรใครเลยไง"พ่อผมตอบ

"แล้วทำไม..ฮึก พ่อไม่โกรธล่ะ"ผมยกมีมาปาดน้ำตาแล้วหันตัวไปแบบเต็มตัว

"ก็แม่นะสิ มาเล่าให้ฉันกับพี่น้องแกฟังก่อนเรารู้ตั้งแต่เดือนแรกแล้วล่ะ รู้ตอนแรกก็เคืองนะก็โกรธนะแต่พอดูเวลาพวกแกสองคนมากินข้าวที่บ้านแล้วก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง"พ่อผมยิ้มอย่างอบอุ่น"ฉันสบายใจแล้วล่ะ"

"จริงหรอครับ!"พี่กิลด์ถาม

"ใช่! 5555แกล้งลูกนี่มันสนุกจังเว้ยยย"พ่อผมหัวเราะอย่างสะใจ

"แสดงว่าการที่เราเป็นแฟนกันก็ไม่มีใครขัดหรอครับ"พี่กิลด์ตื่นเต้นกับสิ่งที่เกิดขึ้น

ฟอด!!⊙△⊙​!! แก้มผมถูกฉวยไปโดยพี่กิลด์ต่อหน้าต่อตาคนทั้งบ้าน

"แต่..."พ่อผมเก็กมาดขรึมอีกครั้ง"ถ้านอกใจลูกชายฉันแม้จะเป็นเจ้าของบริษัทไหนฉันก็จะตัดทิ้งให้หมด!"

"คะ..ครับ"พี่กิลด์รีบเอามือมาปิดตรงเป้าทันที 

เราคุยกันไปเรื่อยๆจนไม่มีใครรู้เวลา จนเวลาล่วงเลยนานหลายชั่วโมง










message​จากไรต์:มาต่อแล้วนะจร้าาาาาา  ชอบกันรึเปล่าเอ่ยถ้าชอบก็บอกกันด้วยนะ หรือใครคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นในตอนต่อไปลองเม้นต์มาเดากันน้า ขอบคุณที่เข้ามาอ่านคร้าาาาา




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น