แมรี่แลนด์

Welcome to the world of Maryland. ขอต้อนรับสู่โลกของแมรี่แลนด์ นิยายรักอีโรติกแบบวัยรุ่น ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านและรับชมนะคะ หากผิดพลาดประการใด แมรี่ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

EP.13 โดนอีกแล้ว NC+++

ชื่อตอน : EP.13 โดนอีกแล้ว NC+++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 35.2k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 24 พ.ค. 2561 17:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
EP.13 โดนอีกแล้ว NC+++
แบบอักษร

EP.13 โดนอีกแล้ว

เช้าวันใหม่ โมลิบีออกจากหอพักแต่เช้าตรู่เพราะวันนี้อีพีนัท นัดให้เธอไปเจอกับคนๆหนึ่งเรื่องเอาเบสเลทที่ข้อมือออก

“อีโม มึงไปที่คณะวิดวะเครื่องกลนะมึง ถามหาคนชื่อ พอล ตัวสูงๆหัวเกรียนๆสักเยอะๆแบดๆหน่อย กูบอกเฮียแกไว้แล้ว แต่มึงระวังตัวด้วยละ แอบๆหน่อย”

นั่นคือประโยคล่าสุดที่เธอคุยกับอีนัท เหตุที่เธอต้องมาคนเดียวเพราะว่าถ้ายิ่งมาหลายคนจะยิ่งเป็นจุดสนใจยังไงละ มันเสี่ยงแต่อีโมคนนี้ยอมเสี่ยง โลกคงไม่กลมถึงขนาดว่าเธอต้องเจอกับไอ้หื่นแมนทอร์นะ

ร่างบางค่อยๆเดินเข้าไปในตึกเครื่องกล มองซ้ายมองขวาก็ไม่เห็นใคร เพราะนี่เช้ามากเลยยังไม่ค่อยมีคนมา และเธอก็เห็นร่างของผู้หญิงคนหนึ่งดูเป็นมิตร และดูจะเป็นเด็กเรียน สอบถามได้ความว่า

“ตรงไปทางนั้น เลี้ยวซ้าย ตรงไปจะเห็นรูปปั้นที่เป็นธนูอันใหญ่ๆ แล้วเลี้ยวขวา ก็จะเจอสตูของพวกเฮียพอล”

“ขอบคุณนะ”

“ไม่เป็นไร”

และแล้วเธอก็มาถึงสตูที่ว่า มันเป็นห้องที่กว้างมาก มีเครื่องมือเยอะแยะไปหมด ทั้งเหล็ก ทั้งไม้ วางเป็นระเบียบเรียบร้อย แถมยังมีอุปกรณ์ซ่อมรถเต็มไปหมด

“มาหาใคร”

แล้วก็มีเสียงผู้ชายคนหนึ่งเอ่ยขึ้นด้านหลังเธอ โมลิบีได้แต่สะดุ้งน้อยๆแล้วค่อยๆหันไป พบว่า น่าจะเป็นเด็กปี 2 แต่สูงกว่าเธอมากๆ หน้าตากวนๆ รอยสักเต็มแขน พวกนี้ยังไงกัน ชอบสักเป็นชีวิตจิตใจหรือยังไง โรคจิต

“มาหาเฮียพอล อยู่มั้ย”

“อยู่ ได้นัดไว้มั้ย”

“นัด”

“ตามมา” แล้วไอ้หนุ่มปีสองก็เดินนำเธอเข้าไปด้านในห้องที่มีอีกห้อง

“คิดถูกคิดผิดวะเนี่ยอีโม” เสียงเล็กบ่นพึมพำกับตัวเอง รู้สึกเหมือนเดินเข้าถ้ำเสือยังไงยังงั้น มึงจะสลับซับซ้อนทำไมวะมหาลัยนี้

“นั่นไง เฮียยืนอยู่นั่น” เสียงไอ้หนุ่มปีสองเอ่ยขึ้นพลางชี้ไปที่บุคคลที่คาดว่าน่าจะเป็นเฮียพอล

โมลิบีหันไปตามมือใหญ่ที่ชี้ไป เธอเห็นผู้ชายสองคนยืนอยู่ด้วยกัน อีกคนหันหน้าให้เธอแต่อีกคนยืนหันหลังให้เธอ แต่เอ๊ะ ทำไมแผ่นหลังนั้นคุ้นๆวะ ก่อนที่เธอจะทันได้อ้าปากห้ามมัน ไอ้หนุ่มปีสองก็ร้องเรียกเฮียพอล

“เฮียๆๆ! เฮียพอล มีสาวมาหา บอกว่านัดไว้แล้ว” สิ้นเสียงไอ้หนุ่มเกรียน ทั้งสองร่างสูงใหญ่ก็ค่อยๆหันมาทางเธอ อีกฝ่ายดูตกใจ แต่เธอนะสิตกใจแทบสิ้นสติกว่า

“โมลิบี?”

“ฮ..เฮียแมน..” เสียงเล็กเอ่ยพูดแผ่วเบาด้วยความตกใจ แขนขาชาราวกับถูกสตาฟไว้ ใจมันสั่นขึ้นมาทันที

ทันทีที่ตั้งสติได้โมลิบีรีบหันหลังวิ่งกลับออกไปอย่างไม่คิดชีวิต อย่างน้อยๆขอเธอไปอยู่ในอาณาเขตของเธอที่คณะเกษตรดีกว่า พอมาถึงทางเลี้ยวครึ่งทางอยู่ๆก็มีคนโผล่มา

พลั่กก!!

“โอ๊ยยย!!!..”

เธอชนเข้ากับร่างสูงใหญ่ของใครบางคนที่มันเเข็งมากๆ เขาไม่กระดิกเลย มีแต่เธอที่ล้มก้นแหกใส่พื้นปูนแข็งๆ และเขายังไม่คิดที่จะช่วย ไอ้พวกป่าเถื่อนเอ้ย!

เมื่อเงยหน้ามองขึ้นไปก็พบเจอกับ...ผีห่าซาตาน!!

“เฮียแมน!!”

“เออ! กูเอง!”

หมับ!!!

มือหนาคว้าหมับที่ข้อเท้าเล็กเธอ อย่าบอกนะว่าจะล่ามข้อเท้าเธอด้วย นี่มันมหาวิทยาลัยนะโว้ยย!

ครืดดด

“ไม่!! โอ้ยย!! อย่านะ!! ไอ้บ้า!! ไอ้ซาดิส!!” เสียงเล็กโวยวายเป็นบ้าเป็นหลัง

แมนทอร์ลากขาโมลิบีครูดไปตามทางเดินแข็งๆ ไม่สนใจว่าชุดนักศึกษาเธอจะเป็นยังไง สะโพกอวบเธอเป็นแผลถลอกแสบไปหมด กระโปรงเปิดไปถึงไหนต่อไหน ยังดีที่แถวนี้ไม่มีคน ไม่งั้นได้อายแทบแทรกดินหนีแน่

หมับ!!

วงแขนกำยำคว้าร่างบางยกพาดบ่า เดินดุ่มๆไปยังหลังคณะ โมลิบีได้แต่ร้องไห้น้ำตาซึม ไม่คิดว่าตัวเองจะอ่อนแอขนาดนี้ อยากเกิดเป็นผู้ชายจะได้มีแรงเยอะๆ

ตุบบ!!

เขาพาเธอมายังห้องๆหนึ่ง ดวงตาหวานกวาดมองอย่างระแวดระวัง มันเหมือนห้องรับรองสำหรับพวกที่มีสิทธิพิเศษอะไรทำนองนั้น ดูหรูหราสะดวกสบาย

“มาทำอะไรที่นี่” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นราบเรียบ ยืนกอดอกสอบสวนเธอราวนักโทษ แต่เธอรู้ว่าในน้ำเสียงนั้นจริงๆแล้วมันไม่เรียบอย่างที่เขาแสดงออกมา

“มาหาเฮียพอล” เธอบอกไปตามความจริง อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดละวะ

“มาหามันทำไม” แมนทอร์ยังเอ่ยถามเสียงเรียบ ทั้งที่เขารู้อยู่แก่ใจว่าเธอมาทำอะไร ยังจะมาแสร้งถามเธอทำไม

“มาให้เฮียพอล เอาเบสเลทเชี้ยๆนี่ออกไปจากข้อมือไง” โมลิบีตอบไปอย่างไม่กลัวเกรง เธอได้ยินเขาพ่นลมหายใจหนักๆเข้าออกสองสามที ก่อนที่เธอจะสะดุ้งสุดตัว

ปังงง!!!!

ผลั่กก!!

เท้าใหญ่ยกถีบโต๊ะตรงหน้าอย่างแรงจนมันเขยื้อน ยังไม่พอใจยกถีบเก้าอี้อีกสี่ตัวราวกับอันตพาล ใบหน้าเขาโกรธขึงมาก และน่ากลัวมาก เขาค่อยๆลุกขึ้นเดินมาทางคนตัวเล็กที่ยืนสั่นงก โมลิบีได้แต่ถอยหลังกรูดจนไปชิดผนังห้อง

หมดทางหนี...

ตุบบ!! ตุบบ!!ๆๆๆ

“กรี๊ดดดดด..”

เสียงเล็กหวีดร้องด้วยความตกใจ เมื่อกำปั้นหนาชกไปที่ผนังแข็งๆ ระรัว หวิดแก้มนุ่มเธอไปเพียงนิดเดียว ไม่อย่างนั้นได้กลายเป็นศพใบหน้ายุบแน่ๆ

เขาพ่นลมหายใจหนักๆอีกครั้ง เธอเหลือบไปเห็นรอยเลือดบนผนัง และมือใหญ่ๆนั้นก็แตกยับ เส้นเลือดวัยหนุ่มปูดโปนอย่างน่ากลัว ส่งผลให้ลิ้มเลือดไหลออกตามง้ามนิ้วอย่างโหดร้าย เป็นภาพเหตุการณ์ที่สยองที่สุดที่เธอเคยพานพบเจอ

“อุ้บบบ!!!” ใบหน้าหล่อกระแทกจูบปากนุ่มอย่างแรงจนเธอสะดุ้ง เขาบดขยี้ กดคลึงเอียงใบหน้ารับจังหวะอย่างป่าเถื่อน สอดลิ้นดุนดันลิ้นเล็กอย่างเอาแต่ใจ เธอได้ลิ้มรสเลือดเค็มปร่า ปากเธอแตกยับแล้วแน่ๆ

มือหนาจับเรียวขาสวยอ้ากว้างแหวกกางเกงในตัวเล็กไปด้านข้าง กดนิ้วเรียวยาวหายยุบเข้าไปในกลีบกุหลาบสีแดงสด

“ไม่! อย่า! นี่มันมหาวิทยาลัยนะเฮีย!! อย่าทำ!”

“หึ ในห้องนี้ฉันพาผู้หญิงมาเอานับไม่ถ้วน อย่าคิดจะมาสั่งฉัน”

พูดจบ มือหนาปลดตะขอรูดซิปกางเกงลงงัดท่อนลำเขื่องออกมาอย่างรวดเร็ว ถูไถหัวบานกับร่องหลืบ

พรวดด!!!

“อื้ออ!!!”

ท่อนเอ็นยักษ์พรวดพราดเข้ามาไม่ทันตั้งตัว น้ำเสียวยังไม่ทันลื่นไหล มันเลยทำให้เธอแสบร้อนไปหมด โมลิบีร้องออกมาอย่างเจ็บปวด แต่หนุ่มรุ่นพี่ประจบจูบกลืนเสียงร้องเธอไปหมดสิ้น

มือหนาจับยกอ้าเรียวขาสวยทั้งสองข้างจนตั้งฉากกับผนัง ได้ที่ก็กระหน่ำเสียบแทงท่อนลำยาวใหญ่ใส่ร่องสวาทแคบไม่ยั้งราวเครื่องจักรลูกสูบ

ตับ! ตับ! ตับ!

“อ่าา..ซี๊ดด..เอากี่ทีแม่งก็ฟิต..ซี๊ดด...”

ร่างใหญ่กระแทกกระทั้นคนตัวเล็กหัวสั่นหัวคลอน มือเล็กจิกเกร็งข่วนลำคอกำยำเขาจนเลือดซิป สะโพกสอบกระแทกบั้นเด้าบดคลึงหัวหน่าวกับโหนกนูนแนบชิดน้ำคาวไหลปนเหนี่ยวเหนอะลื่นไปหมด

พั่บ พั่บ พั่บ

“อือ..อืออ...”

“ซี๊ดด..ใกล้แล้ว..เสียวหัวสุดๆ...ต..แตกแล้ว..ซี๊ดดด..” สะโพกสอบกระทุ้งความเป็นชายใส่ร่องแคบระรัวหลายต่อหลายครั้งอย่างดิบเถื่อน ผนังเนื้อนุ่มบีบรัดจนเขาเกร็งตัวแตกระส่ำใส่ร่องสวาทล้นทะลักอย่างห้ามไม่อยู่

แมนทอร์สาวแก่นกายขยายใหญ่เข้าออกสามสี่ครั้ง แล้วกดแช่ ซบใบหน้าใส่ร่องอกนุ่มหยุน ปล่อยเรียวขาสวยวางลง ส่งมือไปบีบเต้าอวบภายใต้ชุดนักศึกษา ถอดถอนลำกายออก ดังบ๊วบ!

ดวงตาคมเข้มมองใบหน้าหวานใสขึ้นสีเรื่อ ริมฝีปากจิ้มลิ้มบวมเจ่อขบเม้มจนห้อเลือด ชุดนักศึกษาที่เจ้าหล่อนใส่มาวันนี้ยับยู่ยี่ผมเผ้ายุ่งเหยิง ดูก็รู้ว่าเพิ่งผ่านศึกรักดุเดือดมา อยากจะจัดอีกซักรอบแต่เกรงว่าเด็กน้อยจะรับไม่ไหว วันนี้ยกให้อีกวัน

“ไอ้เลว! ไอ้ส่ำสอน! ฮึก...” เสียงเล็กตะคอกอย่างอัดอั้น ผลักร่างกำยำออกห่างรีบแทรกตัววิ่งออกไปจากห้องเชือดนี้ไม่คิดชีวิต ความเจ็บตรงน้องสาวไม่เป็นอุปสรรคหากว่าจะหนี

“นี่! ยัยบ้า! อย่าออกไป!!” ไม่คิดว่ายัยบ้านั่นจะวิ่งออกทั้งสภาพอย่างนั้น มือหนารีบเก็บมังกรยักษ์เข้าในกางเกงอย่างทุลักทุเล รีบวิ่งตามคนตัวเล็กออกไปทั้งที่ไม่เคยจะแคร์ใครหน้าไหน ใครจะไปไหนเขาก็ไม่เคยต้องวิ่งตาม

แมนทอร์เห็นร่างบางไวๆวิ่งกระเผลกขาถ่าง รีบคว้าเอวคอดเล็กไว้ทันท่วงทีก่อนเธอจะออกจากหน้าตึก

“ปล่อยนะปล่อย!!”

วงแขนกำยำตวัดอุ้มร่างบางพาดไหล่บึกบึนเดินดุ่มๆไปหลังคณะ

“อ้าวเฮีย ฉุดสาวไปไหนวะครับ”



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}