nawa

สวัสดีค่ะ ถ้าใครหลงเข้ามาแล้วอย่ากดผ่าน ลองอ่านสักตอนก่อนนะคะ นิยายของNawa อินดี้ที่ไม่ได้มีดีแค่เรื่องลึกลับ

เรื่องที่ยังสงสัย2

ชื่อตอน : เรื่องที่ยังสงสัย2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.9k

ความคิดเห็น : 34

ปรับปรุงล่าสุด : 24 พ.ค. 2561 01:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 700
× 0
× 0
แชร์ :
เรื่องที่ยังสงสัย2
แบบอักษร

นรินทร์​หอบหิ้วของใช้ข้าวสารอาหารแห้งและลูกน้องภายในหน่วยกลับมายังหมู่บ้านอีกครั้งเพื่อซ่อมแซ่มและพัฒนา หลังจากเกือบสองอาทิตย์ที่ต้องนอนอยู่ภายในโรงพยาบาล​ หมู่บ้านนี้ถือว่าเป็นด่านหน้าติดกับชายแดนแต่กลับโดยละเลยความสำคัญกลายเป็นหมู่บ้านล้าหลังอย่างเช่นทุกวันนี้แต่นั้นคงเป็นแค่ขออ้างของชายหนุ่มเพราะลึกๆข้างในนรินทร์ยังคงคิดถึงใครคนนั้นที่เคยอยู่ที่นี่สุดหัวใจแต่ไม่รู้จะไปตามหาที่ไหนอย่างไร​ อูเลและคะฉิ่นเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงสำคัญช่วยกันพัฒนาหมู่บ้านในครั้งนี้โดยมีมะเมียะคอยช่วยให้กำลังใจอยู่ใกล้ๆ​ อีกทั้งชาวบ้านคนอื่นๆก็ต่างเต็มใจช่วยโดยไม่เกี่ยงงอน   

ตะวันบ่ายคล้อยแดดร่มลมตก นายทหารหนุ่มสั่งลูกน้องทั้งหลายให้พักงานของวันลงเท่านี้เสียก่อนและให้แยกย้ายไปพักในค่ายชั่วคราวที่ทำไว้ด้านหลังหมู่บ้าน​ เย็นของวันตาเฒ่าอูเลอาสาเป็นเจ้าภาพเลี้ยงต้อนรับทหารทุกคนที่เข้ามาช่วยเหลือหมู่บ้านที่เรือนของตน​    เหล้ายาปลาปิ้งถูกนำมาเสิร์ฟอย่างไม่ขาดสาย​ แม้จะเป็นบ้านป่าแต่ก็มีน้ำใจยิ่งใหญ่นัก​ คะฉิ่น​รินเหล้าในไหยื่นให้นายทหารหนุ่มอย่างรู้งานแต่นรินทร์ปฎิเสธอ้างว่ายังเจ็บแผลที่ท้องจึงขอตัวกลับมาพักผ่อนก่อน​ ร่างสูงเดินผ่านความมืดอย่างคุ้นเคยกลับมายังบ้านพักของพิมพลอย​ ไม่รู้ว่าสมองนำทางหรือใจพามา นรินทร์​ล้มตัวลงนอนบนเตียงเอาหน้าซุกไออุ่นจากหมอนสูดดมกลิ่นหอมจางๆของหญิงสาวที่ยังหลงเหลืออยู่ 

"คุณอยู่ที่ไหนพิมพลอยผมจะตามหาคุณได้ยังไง"ชายหนุ่มรำพึงถึงคนรักก่อนค่อยๆหลับไปเนื่องจากอ่อนเพลีย 

 ปกรณ์​ถูกส่งตัวมารักษาตัวต่อที่กรุงเทพจากการจัดการและดูแลของครอบครัว​ หลังจากเหตุการณ์ที่ทำให้ชายหนุ่มเกือบถึงแก่ความตายจึงทำให้แม่ใหญ่เป็นห่วงและยอมรับในตัวปกรณ์มากขึ้น​ ถึงแม้อย่างไรปกรณ์ก็เป็นผู้สืบสกุลคนเดียวในครอบครัวและสายเลือดก็ไม่อาจตัดกันขาดได้  อาการของชายหนุ่มดีขึ้นเรื่อยๆอยู่ในช่วงรักษาตัว​ แม่ใหญ่แวะมาเยี่ยมเยือนเสมอทำให้ทั้งสองปรับได้ความเข้าใจ​กัน แม่ใหญ่ที่เป็นไม้ใกล้ฝั่งก็เข้าใจสัจธรรมของชีวิตมากยิ่งขึ้นว่าตายไปก็คงจะเอาทรัพย์สมบัติเงินทองไปไม่ได้อีกทั้งลูกสาวทั้งสามของตนยังไม่มาสนใจใยดีใดใดทั้งสิ้น ความรู้สึก​ผิดที่มีต่อแม่ของปกรณ์และตัวปกรณ์จึงมีอยู่เต็มอก สมบัติ​ในส่วนตัวของหล่อนทั้งหมดที่มีจึงยกให้เป็นชื่อของปกรณ์แม้ชายหนุ่มจะปฎิเสธทรัพย์สินสมบัติในส่วนของตนไปตั้งแต่ต้นแล้ว หน่ำซ้ำ​ยังให้หมอที่เก่งที่สุดมารักษาปกรณ์ให้หายได้ภายในเร็ววัน   

แม้เรื่องราวต่างๆภายในครอบครัวของเข้าดูจะเป็นไปในทางที่ดีขึ้นแต่ชายหนุ่มก็ยังคงคิดถึงแม่พรายน้อยของเขาอยู่เสมอ เขาได้ฟังเรื่องราวที่นางพรายช่วยเขาจนวินาทีสุดท้ายของตนยิ่งซึ้งใจ​ ชายหนุ่ม​เหมือนยังรู้สึกถึงความรักของนางพรายได้เสมอในตัวเขา

  ภายในโถงของโรงพยาบาลใหญ่พิมพลอยมีนัดตรวจร่างกายซ้ำกับแพทย์หลังจากหนึ่งเดือน​ อาการทางกายของหญิงสาวหายดีจนเกือบเป็นปกติ แต่อาการทางใจดูเหมือนจะรักษายาก เพลง​พิณผู้เป็นแม่ของดูแลและสังเกตุอาการของหญิงสาวอยู่ไม่ห่าง​ พิมพลอยทำตามคำสั่งของแม่อย่างเคร่งคัดไม่ติดต่อหรือไม่เอ่ยเรื่องใดใดถึงหมู่บ้านนั้นอีกแต่แทนที่คนเป็นแม่อย่างเพลงพิณจะเป็นสุขใจกลับทุกข์หนัก เมื่อเห็นลูกสาวสุดที่รักนั่งอมทุกข์อยู่ทุกข์เมื่อเชื่อวัน 

"วันนี้​หมอตรวจเป็นยังไงบ้างลูก" 

"หมอบอกว่าทุกอย่างหายดีแล้วค่ะ"พิมพลอยตอบมารดาก่อนเหม่อมองออกไปด้านนอก 

"ดีจังงันเราไปเที่ยวกันหน่อยไหมลูก​ เมืองนอก​ดีไหม" 

"แล้วแต่แม่เลยคะ"หญิงสาวตอบเสียงเรียบตามใจมารดาเพราะไม่อยากให้มารดาต้องร้องไห้เหมือนวันที่รู้ว่าเธอได้รับบาดเจ็บ ยิ่งเมื่อผ่านช่วงความเป็นความตายมาแล้วเธอจึงระลึกได้ว่าเธอกับแม่เหลือกันอยู่แค่สองคนเท่านั้น​ เพราะ​ความดื้อรั้นเอาแต่ใจของเธอแท้ๆที่หนีไปอยู่ไกลแสนไกลและเกือบจะไม่ได้กลับมาเห็นหน้ามารดาอีก 

 "แม่ว่าคงมีที่ที่พิมอยากไปสินะ" 

"นั่นใช่คุณพิมพลอยไหมครับ"ร่างของชายหนุ่ม​ที่นั่งรถเข็นวีลแชร์​ร้องทักหญิงสาว ปกรณ์​ในชุดผู้ป่วยบอกให้บุรุษพยาบาลเข็นไปหาหญิงสาวก่อน 

"สวัสดี​ค่ะ​คุณปกรณ์​ ไม่รู้เลยนะคะว่ารักษาตัวอยู่ที่นี่ เป็นยังไงบ้างคะ" 

"ใกล้จะหายดีแล้วครับอีกไม่นานคงไปบู้ได้แบบเดิม​ ว่าแต่คุณพิมเถอะครับเป็นยังไงบ้าง นี่ถ้าพี่นะรู้ว่าผมเจอคุณคงดีใจมากเลยนะครับ"ปกรณ์​ยิ้มร่าเมื่อพูดถึงรุ่นพี่อีกคนที่ได้ข่าวว่าอมทุกข์หนีเข้าป่าขึ้นเขาแทบทุกวัน 

"ค่ะสบายดี ขอตัวก่อนนะคะพอดีฉันมีธุระต่อ" พิมพลอยตัดบทเดินเลี่ยงออกมา

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น