Au Elf

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักร้ายตอนที่35 “กลับมาทำไม”

ชื่อตอน : รักร้ายตอนที่35 “กลับมาทำไม”

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.3k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2561 22:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักร้ายตอนที่35 “กลับมาทำไม”
แบบอักษร

เมื่อทั้งสองคนต่างเปิดเผยความในใจให้กันและกันได้รับรู้แล้วมันทำให้ความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่ดีมากขึ้นไปอีก คนภายในครอบครัวก็รับรู้ได้ถึงการเปลี่ยนแปลงในครั้งนี้

“มะปรางจะมีลูกให้พี่สักกี่คนน้า” ธนาธิปถามเมื่ออยู่ด้วยกันที่เรือนริมน้ำ

“พี่จอมทัพถามอะไรก็ไม่รู้ค่ะ ปรางไม่คุยด้วยแล้ว” มนสิชาเฉไฉที่จะตอบ

“แต่พี่อยากมีลูกกับมะปรางหลายๆ คนเลย” ธนาธิปรีบบอกต่อ

“พี่ว่าป่านนี้ลูกพี่มาเกิดแล้วมั้ง” ธนาธิปพยายามคาดเดา

“แต่ว่าปรางก็ยังรู้สึกปกตินะคะ” มนสิชาตอบก่อนที่จะลุกขึ้น แต่อยู่ดีๆ เธอก็รู้สึกหน้ามืด

“เป็นอะไรไปหนะมะปราง” ธนาธิปรีบถามภรรยา

“เอ่อ อยู่ดีๆ ก็รู้สึกหน้ามืดค่ะ สงสัยปรางจะลุกเร็วเกินไป” มนสิชาตอบสามี

“งั้นนั่งลงก่อนนะ หรือว่าจะไปหาหมอดี” ธนาธิปรีบประครองให้ภรรยานั่งลงที่โซฟาตามเดิม

“นั่งพักสักก็น่าจะดีขึ้นค่ะพี่จอมทัพ” มนสิชาตอบสามี

เช้าวันรุ่งขึ้นเมื่อมนสิชาตื่นขึ้นมาเธอมีอาการเวียนหัวร่วมด้วยจึงทำให้วันนี้เธอไม่สามารถไปทำงานกับธนาธิปได้

“วันนี้ไม่ต้องไปทำงานก็นอนพักอยู่บ้านนะมะปราง พี่ห้ามเราลุกขึ้นมาทำโน่นทำนี่เด็ดขาดเลยนะ แล้วเดี๋ยวเจอกันตอนเย็นนะครับ” ธนาธิปบอกภรรยาด้วยความห่วงใย เขากดจูบลงไปเบาๆ บนหน้าผากของมนสิชา

“ค่ะ พี่จอมทัพก็ตั้งใจทำงานนะคะ” มนสิชารับคำ

“ครับ งั้นพี่ไปทำงานก่อนนะ” ธนาธิปเอ่ยลา


ชีวิตคู่ที่เหมือนจะโรยด้วยกลีบกุหลาบและมีความสุขของนิชาภามันเป็นเพียงแค่ฉากบังหน้าเท่านั้น หลังจากที่นิชาภาแต่งงานไปเธอจึงได้รู้ความจริงว่าสามีของเธอเป็นชายรักชาย ที่เขาเลือกแต่งงานกับเธอเพื่อให้พ่อแม่ของเขาสบายใจเท่านั้น การที่ได้รู้ความจริงและต้องทนอยู่ด้วยกันแบบนี้มันทำให้นิชาภารู้สึกอึดอัดมาก ด้วยความที่เธอเป็นสาวสังคม รักอิสระ เมื่อต้องมาใช้ชีวิตคู่อยู่ในกรอบอันจอมปลอมของสามีที่เป็นชายไม่จริงมันยากต่อการทำใจให้ยอมรับได้ นิชาภาเรียกร้องหาอิสระมาโดยตลอด ตอนนี้เธอและสามีแยกกันอยู่โดยที่ยังไม่ได้หย่าขาดจากกัน นิชาภาย้ายตัวเองกลับมาอยู่ที่กรุงเทพฯ เช่นเดิม ส่วนสามีของเธอนั้นอยู่ที่เชียงรายเพราะเขาต้องดูแลธุรกิจโรงแรมของครอบครัว เมื่อนิชาภารู้ข่าวของธนาธิปว่าอาการป่วยของเขาหายดีแล้ว เธอเองก็เริ่มรู้สึกว่าเธอคิดผิดที่ทิ้งธนาธิปไปทั้งๆ ที่เขารักเธอมากขนาดนี้ ดังนั้นนิชาภาจึงจะทำทุกวิธีทางเพื่อให้ธนาธิปกลับมารักเธอเหมือนเดิมให้ได้

วันนี้นิชาภาแวะมาหาธนาธิปที่บริษัทของเขา เธอตั้งใจจะกลับมาปลูกต้นรักกับธนาธิปใหม่อีกครั้ง ด้วยความที่เธอมั่นใจว่าธนาธิปยังคงรักเธออยู่เช่นเดิม เธอจึงรีบทำตามความต้องการของตัวเองทันที

“จอมทัพค่ะ นิชามาแสดงความยินดีกับคุณด้วยนะคะที่ขาของคุณหายดีแล้ว” นิชาภาแสดงความยินดีพร้อมกับวางกระเช้าดอกไม้ไว้ที่โต๊ะทำงานของธนาธิป

“คุณ-มา-หา-ผม-ทำ-ไม คุณ-ต้อง-การ-อะ-ไร-จาก-ผม-อีก-ไม่-ทราบ” ธนาธิปถามนิชาภากลับไปเสียงแข็ง

“โธ่...จอมทัพค่ะ นิชาแค่มาเยี่ยม มาแสดงความยินดีในฐานะคนที่คุ้นเคยไม่ได้เลยเหรอค่ะ” นิชาภาแสร้งพูด

“งั้นคงเสร็จธุระของคุณแล้ว เชิญ!!” ธนาธิปเอ่ยไล่เพราะเขาไม่อยากเห็นแม้แต่หน้าของนิชาภาเลย

“อย่าพึ่งไล่นิชาสิคะ นิชาว่าจะชวนคุณไปทานอาหารกลางวันด้วยกันสักหน่อย นิชาอยากฉลองให้กับจอมทัพที่ขาหายดีแล้วหนะคะ” นิชาภายังคงตื้อ

“งั้นเชิญคุณตามสบาย วันนี้ผมไม่ว่าง ผมมีนัดกับลูกค้า” ธนาธิปรีบบอกเพราะเขาอยากให้เธอไปให้พ้นๆ หน้าเขาเสียที

“เอาอย่างนี้นะคะ เดี๋ยวนิชาไปพบลูกค้าเป็นเพื่อนจอมทัพ เสร็จแล้วเราค่อยไปหาอะไรอร่อยๆ ทานกันนะคะ” นิชาภาเสนอแนะแนวทางให้

“ผมคงไม่สะดวกที่จะมีคุณไปด้วย” ธนาธิปตอบแบบไม่เหลือเยื่อใย

“ทำไมหละคะ ปกติเราก็ทำแบบนี้อยู่บ่อยๆ จอมทัพจำไม่ได้เหรอค่ะ” นิชาภายังคงไม่ยอม เธอยังถามธนาธิปต่อไปอีก

“ผมลืมเรื่องทุกอย่างเกี่ยวกับคุณหมดแล้ว” ธนาธิปตอบเสียงดังชัดเจน

“จอมทัพลืมมันได้จริงๆ เหรอค่ะ แต่นิชาไม่เคยลืมเรื่องของเราค่ะ” นิชาภายังคงตอกย้ำ

“คุณกลับไปเถอะ ต่อให้คุณมาคุกเข่าอ้อนวอนผมตรงหน้า ผมก็ไม่มีวันที่จะกลับไปรักคุณเช่นเดิมได้อีกแล้วนิชา” ธนาธิปพูดอย่างตัดเยื่อใย

“งั้นวันนี้นิชากลับก่อนก็ได้ค่ะ นิชาว่าจอมทัพคงไม่สะดวกจริงๆ เอาไว้นิชาจะมาหาจอมทัพใหม่นะคะ” นิชาภายอมถอยเพื่อไปตั้งหลักใหม่ ส่วนธนาธิปไม่ได้ตอบอะไร เขาทำแค่เพียงหันหลังให้เมื่อเธอพูดจบ

เมื่อนิชาภากลับไปแล้วเป็นธนาธิปเองที่รู้สึกเจ็บกับรอยแผลที่นิชาภาเป็นคนสร้างอยู่ในใจของเขาขึ้นมาอีกครั้ง เพราะจริงๆ แล้วแผลในใจของธนาธิปมันกำลังเริ่มตกสะเก็ดแต่นิชาภาดันมาสะกิดเอาแผลเก่านี้เข้าจนเขารู้สึกเจ็บขึ้นมาอีกครั้งจนได้ ดังนั้นตลอดช่วงบ่ายของวันนี้ธนาธิปจึงไม่เป็นอันทำงานเพราะภายในใจของเขาทั้งรักทั้งแค้นนิชาภาเป็นอย่างมาก แต่จะให้เขาหวนกลับไปรักเธอเช่นเดิมเขาคงทำไม่ได้ วิธีที่เขาเลือกจึงเป็นการแก้แค้นเพื่อเอาคืนเธอให้สาสมกับที่ทำให้เขาเจ็บแบบนี้ ธนาธิปจึงเลือกปรึกษาเรื่องนี้กับพวกเพื่อนรักของเขา ซึ่งเพื่อนๆ ของธนาธิปเองก็รู้สึกไม่ต่างจากเขาเท่าไรนักเพราะความที่เป็นเพื่อนรักเพื่อนสนิทกัน


เย็นวันนี้ธนาธิปรีบกลับบ้านเพราะเขารู้สึกเป็นห่วงมนสิชาที่ต้องนอนป่วยอยู่ที่บ้าน ทั้งๆ ที่ตลอดทั้งวันเขาก็โทรศัพท์ถามไถ่อาการของมนสิชาจากพี่หวานที่มาช่วยดูแลแล้ว

“มะปรางเป็นยังไงบ้าง ยังเวียนหัวอยู่มั๊ย พี่เป็นห่วงมะปรางจังเลย” ธนาธิปรีบตรงมาที่ห้องนอนเพื่อมาหาภรรยาแล้วถามไถ่อาการทันที

“ปรางยังรู้สึกมึนๆ อยู่เลยค่ะ พอจะลุกก็เหมือนโลกกำลังหมุนค่ะพี่จอมทัพ มันเวียนหัวจนอยากอาเจียนตลอดเวลาค่ะ” มนสิชาบอกอาการของตนเองให้สามีทราบ

“งั้นเราไปหาคุณหมอกันนะ ให้คุณหมอตรวจดูสักหน่อยพี่จะได้หายห่วง พี่กลัวมะปรางจะป่วยหนักกว่านี้” ธนาธิปเสนอทางเลือกให้ภรรยา

“ขอปรางนอนพักนิ่งๆ ได้มั๊ยคะ พรุ่งนี้ปรางน่าจะดีขึ้นค่ะ พี่จอมทัพไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ” มนสิชาตอบสามีออกไป

“อืม งั้นนอนพักไปก่อน แต่ถ้ามันไม่ดีขึ้นพี่จะพามะปรางไปหาคุณหมอทันทีเลยนะ” ธนาธิปยอมทำตามใจภรรยาอีกครั้ง แต่เขาก็อดเป็นห่วงไม่ได้อยู่ดี

ธนาธิปคอยดูแลมนสิชาอยู่ใกล้ๆ แบบนี้ตลอดทั้งคืน จนใกล้รุ่งสางธนาธิปจึงได้พักผ่อนบ้าง

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น