ฮิเมะซัง

ขอขอบคุณทุกการสนับสนุน ทั้ง เข้ามาอ่าน ไลค์ แชร์ คอมเมนท์ ให้ดาว ให้เหรียญ ให้กุญแจ ทุกๆ อย่างที่มอบให้ มันมีคุณค่ามากมายจริงๆ ค่ะ

ชื่อตอน : EP.7 ทดสอบ ​(1)

คำค้น : That's mom,คนเป็นแม่,เคะท้องได้,นิยายY,ฮิเมะซัง

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.6k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.ย. 2561 11:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 500
× 0
× 0
แชร์ :
EP.7 ทดสอบ ​(1)
แบบอักษร

มี E-BOOK ขายแล้วนะ

 ​(คลิกรูปไม่ไป ติดต่อเพจ ฮิเมะซัง)

7

ทดสอบ

​(1)

เช้าวันต่อมา

วันนี้ดินมีนัดไปซ้อมดนตรีกับเพื่อนๆ แต่เช้า ผมเลยลงมาส่งเขาขึ้นรถโดยสารที่หน้าบ้าน

“จะไม่ไปด้วยกันจริงๆ เหรอ” ดินพยายามชวนผมให้ไปอยู่กับเขาที่หอ เพราะสองสามวันนี้เขาต้องซ้อมหนักกลับมานอนบ้านกับผมไม่ได้ แต่ผมอยากปล่อยให้เขาได้มีเวลาส่วนตัวไปทำอะไรตามใจโดยไม่ต้องมาห่วงว่าผมจะสบายดีไหม ก็เลยตัดสินใจไม่ไปตามคำชวนของเขา

“ไม่ล่ะ นายไปเถอะ เราอยู่นี่มีแม่คอยดูแลไม่ต้องห่วง เดินทางปลอดภัยนะ”

ผมโบกมือลาดินที่กำลังขึ้นรถโดยสารไป

“ไว้จะโทรหานะครับ”

ผมพยักหน้าแล้วยิ้มให้ ดินกลับมาเป็นปกติแบบนี้ได้ก็ค่อยโล่งใจ ดูเหมือนเขาจะเข้าใจว่าผมไม่อาจคิดกับเขาเกินเพื่อนได้ เขาถึงยอมปล่อยผมไป แต่ดูเหมือนเขาจะยังไม่ตัดใจ เพราะหลังจากที่เขาหยุดร้องไห้ เขาก็มาบอกกับผมว่า เขาจะไม่ไปไหน จะคอยดูแลผมแบบนี้จนกว่าผมจะเปิดใจ

ผมนับถือในความทุ่มเทและจริงใจของอีกฝ่าย แต่น่าเสียดายที่ผมคงรับรักเขาไม่ได้

ผมยังตัดใจจากต้นกล้าไม่ได้ และไม่รู้ด้วยว่าจะทำได้เมื่อไหร่ ผมยังรักมัน คิดถึงมันในทุกๆ ลมหายใจ อาจจะเป็นเพราะผมมีลูกกับมันก็ได้ ความเป็นแม่ทำให้ผมยังมีความหวังว่าสักวันเราจะได้อยู่ด้วยกันแบบครอบครัวจริงๆ เป็นครอบครัวที่มีครบทั้งพ่อแม่ลูก ทุกคนในครอบครัวต่างก็มีความสุข มีรอยยิ้ม ผมยังหวังว่าจะได้เห็นภาพที่ลูกวิ่งโผเข้าไปกอดกล้าเมื่อเขากลับมาถึงบ้านหลังจากทำงานอย่างหนัก

นี่คงเป็นเหตุผลที่ผมยังรักและไม่อาจตัดใจจากมัน ถึงแม้จะเป็นเพียงความหวังลมๆ แล้งๆ ผมก็เฝ้าฝันว่าสักวัน ภาพสวยงามเหล่านั้นจะมาถึง

“นี่ไอ้ลูกเวร หลีกทางหน่อย!” ผมที่ตกอยู่ในภวังค์สะดุ้งหันกลับไปมองข้างหลัง แล้วก็เห็นว่าแม่กำลังจะขับรถออกไป

“อ่าวแม่ จะไปทำงานแล้วเหรอ”

“ใช่สิ เขยิบหลบหน่อย ยืนเหม่อขวางทางเป็นนางเอกเอ็มวีอยู่ได้”

“แล้วทำไมไม่กดแตรไล่ผมเล่า”

“ถ้าฉันบีบแตรไล่แล้วแกตกใจจนลูกหลุดขึ้นมา บาปไม่กินหัวฉันถึงชาติหน้าเลยรึไง” ว่าจบแม่ก็ปิดกระจกรถแล้วขับบึ่งออกไป ผมมองตามรถแม่ที่คันเล็กลงเรื่อยๆ แล้วก็ทอดถอนใจ

แม่ไม่คิดจะคุยดีๆ กับผมเลยหรือไง

ผมตั้งท่าจะเดินกลับเข้าไปในบ้านด้วยความรู้สึกหน่ายใจ ทว่าก็ต้องหยุดชะงักเมื่อมีเด็กหนุ่มตัวสูง ผิวขาว แถมยังหน้าตาดีคนหนึ่งมายืนอยู่ตรงหน้า

“กล้า!”

ผมอุทานชื่อเขาออกมา เมื่อเห็นผู้ชายที่ไม่คิดว่าจะได้เจอมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้า ต้นกล้ายิ้มบางๆ เป็นการทักทายกลับมา

“กูขอเข้าไปคุยกับมึงในบ้านหน่อยได้ไหม”

ไม่รู้ผมมัวแต่ตะลึงจนทำตัวไม่ถูกหรืออย่างไร พอรู้สึกตัวอีกที ผมก็พาต้นกล้าเข้ามานั่งโซฟาในห้องรับแขกแล้ว

+++++++++++++++++++++

เอาแล้วๆ พระเอกโผล่มาแล้วววว กรี๊ดดดด

(มาแบบสั้นๆ ก่อน เพราะส่วนที่เหลือของ EP.7 มันยาวจนหาช่วงตัดแบ่งพาสไม่ได้เลยค่ะ อีกอย่างนิยายที่ลงในเว็บตามทันต้นฉบับไวมากกก คือกว่าฮิเมะซังจะคลอดบทใหม่ได้บทนึง นิยายก็ลงไปแล้ว 2 ถึง 3 ตอนอ่ะค่ะคุณขา หนูพลังจะหมดตัวแล้วค่าาา ฮือออ T^T)


มี E-BOOK ขายแล้วนะ

 ​(คลิกรูปไม่ไป ติดต่อเพจ ฮิเมะซัง)


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น