Liberica

ขอบคุณที่สนับสนุนนะค่ะ ติดตามไรท์กันต่อไปเรื่อยๆนะ รักกกกก

President...ผิดพลาดจนทำให้รัก : 2

ชื่อตอน : President...ผิดพลาดจนทำให้รัก : 2

คำค้น : President...ผิดพลาดจนทำให้รัก (เคะท้องได้)

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.3k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ก.ย. 2561 22:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
President...ผิดพลาดจนทำให้รัก : 2
แบบอักษร

“อื่ออออ อุ่นดีจัง”เพราะเสียงไอ้ตัวเล็กที่ทำให้ผมตื่น ไม่พูดเปล่ามันก็ยังมุดหน้าเข้าหาอกผมมากขึ้น ผมลืมตาดูไอ้ตัวเล็กที่นอนมุดอยู่กับอกผม หึหึ น่ารักไม่เบา

“จะนอนอยู่แบบนี้อีกนานไหม”ผมถามมันเสียงนิ่ง

“...เฮ้ย!”ทันทีที่มันรู้ว่าไอ้ที่อุ่นๆนั้นมันคืออกผม ก็รีบผละออกทันที

“หึหึ”

“หัวเราะอะไร ละ...แล้วนี้คุณ มานอนอยู่ที่นี้ได้ไง”

“ก็เดินมานอนไง”

“นี้คุณ!”

“ก็เมียนอนอยู่นี้ แล้วจะให้ผัวไปนอนไหนละครับ”ผมพูดกวนๆพร้อมกับขยับเอาหน้าเข้าไปใกล้มัน

“ใครเมียคุณ!”หึหึ

“จริงๆเรื่องแบบนี้มันไม่น่าจะลืมได้นะ ทั้งๆที่พึ่งเป็นผัวเมียกันเมื่อคืนแท้ๆ...มาม่ะ มาทบทวนกันอีกรอบ จะได้ไม่ลืม”ระหว่างที่พูด ผมก็ค่อยๆขยับเข้าใกล้มันมากขึ้นๆ ไอ้ตัวเล็กก็ค่อยถอยหนีตลอดจนถึงขอบเตียง มันถึงหยุด “แต่จะลืมบ่อยๆก็ได้นะ ฉันจะได้ทบทวนให้นายหลายๆรอบ จะทบทวนจนนายไม่มีวันลืมเลยละ”พูดเสร็จผมก็ค่อยๆเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้มันเรื่อยๆจนจมูกเราสองคนสัมผัสกัน

‘ก๊อกๆ’

“รัน ธี ตื่นกันรึยังลูก แม่ทำข้าวต้มทะเลมาให้นะ”จังหวะที่ริมฝีปากของผมและไอ้ตัวเล็กกำลังจะสัมผัสกันก็ถูกคุณป้ามาขัดจังหวะซะก่อน แม่งเอ่ย!ไอ้ตัวเล็กกำลังเคลิ้มเลย หึหึ

“...ตื่นแล้วครับคุณแม่ ผมขออาบน้ำก่อนนะครับ”มันรีบผลักผมให้ออกห่างมันก่อนจะพูดตอบคุณป้าและลงจากเตียงวิ่งเข้าห้องน้ำไป หึหึ ไอ้หน้าที่แดงถึงใบหูแบบนั้นน่ารักไม่เบานะเรา

เฮ้ออออ พอนึกถึงเรื่องของวันนี้ ผมก็ไม่อยากจะคิดเลย วันนี้มีหลายๆอย่างที่ต้องจัดการ ผมอยากจะบินกลับไปหาพ่อกับแม่ที่ฝรั่งเศสจัง ผมทิ้งตัวลงนอนกับเตียงแล้วมองเพดาล ยังไม่ลงมือทำก็เหนื่อยแล้ว...

Part รัน

ผมอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็เดินกลับเข้ามาในห้องนอน แต่ไม่เจออีตาขี้เก๊กนั้นอยู่ในห้องแล้ว เฮ้อออ ดี! จะได้ไม่ต้องมาต่อปากต่อคำกันอีก ตอนตื่นนอนนั้นผมก็ดันเผลอไป ดีนะที่คุณแม่มาเคาะประตูก่อน

‘แกร๊ก’ผมเดินออกมาจากห้องนอนก็ได้กลิ่นข้าวต้มทะเลหอมๆของคุณแม่ที่คลุ้งไปทั่วห้อง เฮ้อออ ได้กินซะที ไม่ได้กินอาหารฝีมือคุณแม่มานานแล้ว

“หอมจัง”ผมพูดยิ้มๆแล้วเดินไปนั่งที่โต๊ะอาหาร

“หอมก็กินเยอะๆนะลูก”คุณแม่ที่กำลังง้วนอยู่กับการตักข้าวต้มหันมาพูดกับผมก่อนหันกลับไปตักข้าวต้มต่อ

“แล้วอีตาขี้เก๊กนั้นไปไหนแล้วละครับ”ผมถามขึ้นในขณะที่คุณแม่กำลังยกถ้วยข้าวต้มมาวางที่โต๊ะ

“นี้!ไปเรียกพี่เค้าแบบนั้นได้ไงลูก”ท่านพูดดุผมพลางเอาถ้วยข้าวต้มมาวางให้ผมพร้อมกับวางฝั่งของท่าน แล้วนั่งประจำที่ของตัวเอง

“ครับๆ...พี่ธีก็พี่ธี แล้วเขาไปไหนแล้วละครับ”

“พี่เขาบอกว่าจะไปอาบน้ำที่ห้องของเขาแล้วจะไปจัดการธุระนะจ๊ะ”ท่านพูดเสร็จก็ตักข้าวต้มขึ้นมาเป่าให้เย็นก่อนจะเอาเข้าปาก

“งั้นเหรอครับ”ผมพูดแค่นั้นแล้วหันมาสนใจข้าวต้มทะเลของคุณแม่ คิดจะไปก็ไป...แต่ช่างเขาเถอะ จะทำอะไรมันก็เรื่องของเขา

“พี่เขาฝากบอกรันด้วยว่า ถ้าเสร็จธุระแล้วจะโทรหานะ...แล้วก็ กินข้าวเสร็จแล้วเราจะกลับบ้านกันนะ เตรียมตัวด้วยละ”ในที่สุด...ก็ได้กลับบ้านกันซะที จะได้พักผ่อน

“จริงสิ...พี่ทีไปไหนเหรอครับ ตั้งแต่เมื่อคืนก็ไม่เห็นแล้ว นึกว่าจะมาหาผมพร้อมคุณแม่ซะอีก”

“รายนั้นนะบินไปฮ่องกงตั้งแต่เช้ามืดแล้วละจ๊ะ พอดีงานที่นั้นมีปัญหา เลยต้องรีบไปจัดการ”

“แล้ว...คุณพ่อละครับ”ผมยังสงสัยไม่หาย ทั้งๆที่เกิดเรื่องแบบนี้กับผมแท้ๆ แต่ทำไมคนที่หวงผมที่สุดกลับไม่มาหาผมเลย

“คุณพ่อมีธุระที่ต้องจัดการนะจ๊ะ...บอกว่าตอนเย็นถึงจะได้กลับบ้านไปหาลูก”

“แล้วตอนนี้คุณพ่ออยู่ไหนเหรอครับ หลังกินข้าวเสร็จผมจะได้ไปหาก่อนกลับ”

“ตอนนี้...ตอนนี้คุณพ่อกลับไปที่บริษัทใหญ่แล้วละ เห็นว่ามีธุระที่ต้องจัดการ วันนี้คงไม่ได้กลับเข้ามาที่นี้แล้วละลูก”อะไรกัน ไอ้คำตอบติดๆขัดๆแบบนั้น เหมือนกำลังปิดบังอะไรผมเลย เฮ้ออออ ทำไมทุกคนดูแปลกๆนะ

Part ธี

“ตอนนี้เป็นไงบ้าง”กลับมาถึงห้อง ผมก็เข้าไปอาบน้ำแต่งตัวทันที เพราะต้องรีบไปหาพ่อของไอ้ตัวเล็ก พอจัดการตัวเองเสร็จผมก็เห็นไนท์ ไอ้นายและไอ้ซันที่เป็นทั้งเพื่อนสนิทของผมและมันทั้งสองก็เป็นรองหัวหน้าพรรคเดียวกันกับผมด้วย แต่...ไอ้ซัน นั้นมันจะทำอะไรเลขาของผมเนี้ย! เล่นมาดูดคอไนท์จนเป็นรอยแบบนั้น “ไอ้สัสซัน มึงเห็นหัวเพื่อนมึงไหมเนี่ย มาดูดคอเลขากูแบบนั้น เกรงใจกูบ้างก็ได้ แล้วไอ้เหี้ยนาย มึงทำไมไม่ห้ามมันหน่อยวะ”แม่งดูจากที่ไนท์มันขัดขืนไอ้ซันดูก็รู้แล้วว่าโดนบังคับ

“จะให้กูขัดมันได้ไง กูแพ้พนันมัน เพราะแบบนี้ไงกูเลยขัดมันไม่ได้”ยัง ยังไม่ปล่อย

“ไอ้สัสซัน นี้กูพูดขนาดนี้แล้วมึงก็ยังไม่เลิกอีกนะ...พอเลยๆ”พูดเสร็จผมก็เดินไปดึงแขนไนท์ให้มายืนข้างๆผม ดูจากสภาพแล้ว คงจะโดนมานานแล้วเหมือนกันมองที่คอก็เห็นว่ามีคริสมาร์กอยู่2 3ที่

“ไอ้ธี แม่งขัดกูจั...”

“มึงหยุดไปเลยไอ้สัส เรื่องของมึงเอาไว้ที่หลังได้ปะวะ เอาเรื่องกูก่อนดิ”แม่งคิดถูกคิดผิดที่เอาไอ้เหี้ยซันมาเป็นรองพรรควะเนี้ย

“เออๆ หยุดก็ได้”

“เออ! หยุดซะที แล้วตอนนี้เรื่องเป็นไงบ้างวะ”ผมพูดพรางเดินไปนั่งที่โต๊ะอาหารที่ผมให้ไนท์สั่งมื้อเช้าขึ้นมาให้ผมรวมถึงของทุกคนด้วย ทุกคนก็เดินตามผมมานั่งที่ของตัวเอง

“ตอนนี้เรื่องของมึงแพร่กระจ่ายไปทั่ว ประเด่นของมึงนี้ขึ้นมาเป็นอันดับ1แล้ว และไอ้ที่ให้ไปลบวีดีโอนั้น ถึงจะลบได้ แต่มันก็มีคนมือเร็วแคปรูปแล้วเอาลงจนได้ แต่มึงไม่ต้องห่วงไป ตอนนี้กูให้คนติดตามและค่อยลบทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นคลิปรึรูป แต่ที่สำคัญตอนนี้ทางพรรคของเราแตกตื่นกันใหญ่แล้ว และต้องการคำอธิบายเรื่องนี้โดยด่วนที่สุด”ไอ้นาย

“อื่ม กูจะตอบทุกคำถามในที่ประชุม”

“เออ พวกกูได้ฟังทุกอย่างจากไนท์ละ แล้วมึงจะเอายังไงกับน้อง”ไอ้ซัน

“ไม่รู้วะ กูรู้แค่ว่ากูต้องรับผิดชอบทั้งหมด”

“ด้วยวิธีไหนวะ”ไอ้นาย

“แต่งงาน”ไอ้ซันเสนอ

“เฮ้ย! ต้องขนาดนั้นเลยเหรอวะ”ผมพูด

“ก็ต้องขนาดนั้นดิวะ เรื่องมันก็มาถึงขั้นนี้แล้ว แถมน้องรันก็ใช่ว่าจะเป็นคนธรรมดาๆกับเค้าที่ไหน นั้นนะลูกชายสุดรักสุดหวงของท่านชวิศเลยนะเว้ย อีกอย่างมึงคิดว่าท่านชวิศจะปล่อยมึงไปง่ายๆเหรอวะ ทำชื่อเสียงของลูกเขาป่นปี้ขนาดนี้แล้ว ...มีวิธีเดียวแล้วตอนนี้ คือแต่งงานเท่านั้น”

“ก็ถูกของไอ้ซันนะเว้ย อีกอย่าง ถ้ามึงแต่งงานกับน้องนะพรรคเราอาจจะได้คะแนนเยอะขึ้นจากพวกรักร่วมเพศก็ได้นะเว้ย คะแนนจากคนพวกนี้อาจจะเอามากลบส่วนคะแนนที่หายไปก็ได้”ไอ้นาย

“ก็จริงของพวกมึงสองคน”

“ผมว่าเอางี้ดีไหมครับ บอกกับทุกคนว่าทั้งสองคนแอบคบกันลับๆอยู่ แต่เพราะโดนพวกไม่หวังดีแอบถ่ายแล้วเอาไปลงเน็ต และบอกว่าท่านพร้อมจะรับผิดชอบคุณรันด้วยการแต่งงาน แบบนี้ดีไหมครับ”

“ความคิดดีนิเมีย”ไอ้ซัน ยังจะมากวนกันอีก

“ก็ดีนะ มึงอาจจะได้คะแนนจากสาวๆเยอะขึ้นนะ พวกผู้หญิงนะชอบผู้ชายแมนๆกล้าทำกล้ารับแบบนี้แหละ”

“งั้นเอาตามนี้แหละ”

‘ก๊อกๆ’พอได้ยินเสียงผมก็ไปเปิดประตูให้ผู้มาเยือน

“สวัสดีคะคุณธี ท่านชวิศบอกให้ดิฉันมาตามคุณนะคะ”ได้เวลาแล้วสินะ แม่งยังไม่ได้แตะข้าวเลยซักเม็ด

“ครับๆ งั้นผมขอไปหยิบของก่อนนะครับ”ผมพูดเสร็จก็เดินกลับเข้ามาในห้องแล้วไปหยิบสูทมาใส่พร้อมกับหยิบเอาโทรศัพท์ “กูไปหาคุณชวิศก่อนนะเว้ย ระหว่างนี้พวกมึงก็ช่วยกันคิดรายละเอียดให้กูด้วย ไนท์ คุณก็อยู่ช่วยพวกมันที่นี้แหละ”ผมพูดเสร็จก็เดินออกไปจากห้องแล้วเดินตามเลขาของคุณลุงชวิศไป

.

.

.

‘ก็อกๆ’ในที่สุดก็มาถึง เฮ้อออออ ผมคิดไม่ออกเลยว่าคุณลุงท่านอยู่ในอารมณ์ไหน แต่ที่แน่ๆคือ ท่านเอาเรื่องผมแน่...

“เข้ามา”น้ำเสียงการตอบกลับมาของท่านนั้น ...นิ่ง เรียบ เย็นชา บอกได้เลยว่าท่านอารมณ์ไม่ค่อยดี

‘แกร็ก’คุณเลขานี้ก็ทำหน้าที่ดีสุดๆ ไม่รอให้ผมพร้อมก่อนเลย

“เชิญค่ะ”และผมก็เดินเข้าไปตามที่เธอบอก แต่...คุณลุงไปไหนวะ

“เชิญนั่งสิคุณธีระ”ผมหันไปตามเสียง ก็เห็นท่านกำลังนั่งอยู่ที่โซฟาตัวยาวในห้องที่อยู่มุมฝั่งซ้ายของห้อง แล้ว...ไอ้การเรียกชื่อผมแบบนี้ บอกได้เลยว่าท่านต้องโกรธผมมากแน่ๆ ผมเดินไปนั่งฝั่งตรงข้ามกับท่าน ตามที่ท่านบอก แต่...ทำไมต้องเงียบแบบนี้ด้วยละ

“...กาแฟคะ”แล้วก็เป็นคุณเลขาที่ทำลายความเงียบระหว่างผมกับคุณลุง

“ขอบคุณครับ”ผมหันไปขอบคุณคุณเลขา หลังจากนั้นเธอก็เดินออกไปจากห้อง ทำให้ในห้องเหลือเพียงผมกับคุณลุงสองคน บอกตรงๆ...โคตรเครียดเลยตอนนี้ ผมได้แต่นั่งนิ่งๆพร้อมกับก้มหน้ารับชะตากรรมของตัวเอง

“คุณจะรับผิดชอบยังไงกับเรื่องที่เกิดขึ้น”น้ำเสียงโคตรนิ่งเลย

“ผมจะแต่งงานกับรันให้เร็วที่สุดครับ”ผมเงยหน้าขึ้นมาตอบคำถามของท่านอย่างจริงใจ

“หึหึ...ก็เป็นความคิดที่ดีนิ”

“แล้วเรื่องข่าวคุณจะแก้ยังไง ไม่ให้รันต้องเสียหายไปมากกว่านี้”

“ผมจะจัดงานแถลงข่าวเกี่ยวกับเรื่องทั้งหมด ผมจะบอกว่าผมกับรันเราแอบคบกัน และเรื่องคลิปผมจะบอกว่ามีผู้ไม่หวังดีแอบถ่ายแล้วเอาคลิปลงโซเชียลครับ”ผมตอบไปตามความจริงเรื่องแผนทั้งหมด

“ผมได้ยินเรื่องทั้งหมดมาจากคุณกนกรดาแล้ว มันก็ช่วยไม่ได้ละนะ เรื่องมันก็เกิดถึงขั้นนี้แล้ว ถ้าถามว่าผมโกรธไหม ผมตอบได้เลยผมโกรธมาก แต่เรื่องนี้จะโทษคุณคนเดียวก็ไม่ได้”

“ขอบคุณนะครับคุณลุงที่เข้าใจ แต่ผมจะพยายามแก้ไขปัญหานี้ให้เร็วที่สุด”

“ลุงดีใจนะที่ได้ยินคำตอบแบบนี้ แต่ก่อนจะเริ่มแผน ไปถามรันรึยังว่าจะยอมทำตามแผนนี้รึป่าว”คุณลุงพูดด้วยน้ำเสียงที่ดีขึ้น เฮ้อออ โล่งงง

“ยังเลยครับคุณลุง”

“งั้นก็ไปคุยให้เรียบร้อย ตกลงกันได้เมื่อไรก็พากันมาบอกลุง”ท่านพูดเสร็จก็เดินไปหยิบเสื้อสูทที่โต๊ะทำงาน “ยังไง ลุงก็ฝากน้องด้วยนะ ลุงเชื่อว่าหลานจะไม่ทำให้ลุงผิดหวัง”ท่านพูดแค่นั้นแล้วก็เดินออกไปจากห้อง

เฮ้ออออ เคลียร์ไปอีกหนึ่ง ต่อไปก็...คนในพรรค และต่อไปคือคนสำคัญ...รัน

.

.

.

Part รัน

เฮ้ออออ ตอนนี้ก็จะ6โมงเย็นแล้ว ทั้งวันผมก็มีแต่นั่งๆนอนๆ ยังดีที่มีคุณแม่ค่อยชวนทำโน้นทำนี้ เน็ตก็เล่นไม่ได้เพราะคุณแม่บอกว่าระบบมันมีปัญหากำลังแก้ไขอยู่ ทีวีก็ดูไม่ได้สัญญาล้ม จะออกไปไหนก็ไม่ได้คุณแม่บอกว่าวันนี้คุณพ่อให้เอารถทุกคนคันไปตรวจเช็ค เอารถไปเช็คตั้งแต่เช้าจนตอนนี้ก็มืดแล้ว นี้จะตรวจอะไรกันนักกันหนาวะ โทรหาไอ้ตุนเพื่อนสนิทก็ไม่รับสาย วันนี้มันวันอะไรวะเนี้ย หยังกับคนติดเกาะที่ตัดขาดจากโลกภายนอกเลย อีตาขี้เก๊กนั่นก็ไม่เห็นจะโทรมาเลย ไหนคุณแม่บอกจะโทรมา จนป่านนี้ยังไม่เห็นโทรมาซักกะสาย โอ๊ยยยยยยย เบื่อเว้ยยยยยยยย

“รัน เบื่อไหมลูก”ผมที่นั่งดูหนังอยู่ที่ห้องโถงหลักก็หันไปตามเสียงเรียกของคุณแม่

“เบื่อมากกกกกกกเลยครับ”

“555 มากกกกกกกเลยเหรอลูก”ท่านขยี้หัวผมพรางพูดติดตลก

“ใช่ครับ มากกกกกกกเลย555”

“ถ้าเบื่อมากกกก ก็ไปช่วยคุณแม่ทำอาหารดีไหมครับ”

“ดีครับ ถ้าคุณแม่ไม่กลัวผมทำครัวไหม้นะ”555 ผมก็ว่าไปงั้นแหละ ก่อนจะยายไปอเมริกาผมช่วยท่านทำอาหารบ่อยๆ

และผมก็ได้มาช่วยคุณแม่ทำอาหารในครัว วันนี้มีแต่ของโปรดของผมทั้งนั้นเลย ไม่ว่าจะเป็นแกงพะแนงหมู มัสมั่นไก่ ไข่เจียวชะอม ปลาทูทอด น้ำพริกกะปิและอาหารอีก3อย่าง และของหวานนี้ ไฮไลท์เลยมันคือ! มันคือ! มันคืออออออออ...บัวลอยมะพร้าวอ่อน ทุกอย่างผมกับคุณแม่เราช่วยกันทำ ยกเว้นบัวลอย หึหึ ไม่อยากจะอวด ผมทำเองคนเดียว ไม่ได้ให้ใครช่วยนะจะบอกให้ หึหึ

“คุณหญิง คุณหนูคะ คุณผู้ชายมาแล้วคะ”

“ดีเลย อาหารก็เสร็จพอดี”

“น้องรัน ออกไปตามคุณพ่อมากินข้าวเร็ว...เดียวแม่จะจัดโต๊ะรอ”คุณแม่

“ได้ครับ”

ผมเดินออกมาตามคุณพ่อตามที่คุณแม่บอก ท่านจะทำหน้ายังไงนะ ตั้งแต่เรื่องเมื่อคืนก็ยังไม่ได้คุยกับท่านเลย

“...งั้นก็เอาตามนั้น แต่เรื่องสำคัญคือหลานต้องไปคุยกับรันเกี่ยวกับเรื่องนี้”มีแขกมาเหรอ ผมเดินเข้าไปใกล้ก็ได้ยินเสียงเหมือนคุณพ่อกำลังคุยกับใครบางคน และเรื่องที่คุยมันเกี่ยวกับผมด้วย

“คุณ! มาได้ไง”พอผมเดินเข้าไปในห้องโถงหลักก็เจออีตาขี้เก๊กนั้นกำลังนั่งคุยกับคุณพ่ออยู่

“พ่อเป็นคนชวนมาเองลูก”แล้วไหงคุณพ่อเป็นแบบนี้ละ ไม่โกรธเขาเลยเหรอ

“คุณพ่อ...แต่ อีตานี้เขา...”

“เอาละๆ ที่พ่อชวนธีมานี้ก็เพราะจะคุยเรื่องนี้นิแหละ”

“คุยอะไรกันครับ เรื่องมันก็จบไปแล้วจะคุยอะไรอีก”

“ไว้ค่อยคุยนะลูก นี้แม่ให้มาตามไปกินข้าวใช่ไหม”

“ใช่ครับ”

“งั้นเราก็ไปกินข้าวกันก่อนแล้วค่อยคุยนะ ป่ะธี ไปกินข้าวกัน”ยังจะไปชวนอีตาขี้เก๊กนี้อีก คุณพ่อเป็นอะไรของคุณพ่อนะ หึ้ย!

ผมเดินตามคุณพ่อกับอีตาธีไปที่ห้องกินข้าว เหมือนอาหารมื้อนี้จะไม่อร่อยแล้วซิ ไม่โทรมาหาเรา แต่บุกมาถึงบ้านแบบนี้โดยไม่บอกกล่าวผมเลยซักกะคำ ถึงคุณพ่อจะเป็นคนชวนก็เถอะ หึ้ย!

“สวัสดีครับคุณป้า”

“สวัสดีจ๊ะ นั่งก่อนซิลูก เอ้า!รัน ไปยื่นอะไรตรงประตู มากินข้าวซิลูก”ไม่อยากจะร่วมโต๊ะกับอีตาบ้านี้เลย

“ครับ” ผมเดินไปนั่งข้างๆคุณแม่ส่วนเขาก็นั่งฝั่งตรงข้ามกับคุณแม่ และหัวโต๊ะก็มีหัวหน้าครอบครัวอย่างคุณพ่อนั่งอยู่

บรรยากาศการทานข้าวเป็นไปอย่าราบรื่น มีคุยเรื่องผมบ้าง คุยเรื่องเขาบ้าง แต่ส่วนใหญ่ก็จะคุยเรื่องชีวิตของเขาตอนที่ย้ายไปเรียนที่ฝรั่งเศสซะมากกว่า และอีกเรื่อง ผมพึ่งรู้ว่าเขาจบจากอ๊อกฟอด สุดยอดไปเลย ผมนี้เคยสอบตั้งหลายครั้ง แต่ก็แห้วทุกครั้ง โคตรอยาก

“บัวลอยมะพร้าวอ่อน ของโปรดผมเลยนะครับเนี้ย”

“น้องเป็นคนทำเองทั้งหมดนะ”

“ไม่อยากจะเชื่อ ว่ารันจะทำอาหารเป็น”อ้าวๆพูดงี้หมายควายว่าไง ผมจ้องเขาตาเขม็ง ส่วนเขาก็ยิ้มกวนๆส่งมาให้ผม

“555 เห็นงี้นะ น้องทำอาหารเป็นตั้งหลายอย่างนะ”คุณแม่พูดยิ้มๆกับเขาก่อนจะหันมามองที่ผม และทุกคนก็มองมาที่ผมเป็นตาเดียว ผมก็ยิ้มให้แค่คุณพ่อคุณแม่เท่านั้น

“...คุณลุงคุณป้าครับ พ่อกับแม่ฝากมาบอกว่าจะมาหาวันพรุ่งนี้นะครับ”

“ได้เลยจ๊ะ จะมาหาตอนไหนก็บอกป้านะ ป้าจะได้เตรียมตอนรับ”มาหา พ่อแม่อีตาขี้เก๊กนี้ทำไมมาหาคุณพ่อคุณแม่กะทันหันแบบนี้ละ มีอะไรรึป่าวนะ

“แล้วคุยให้พ่อแม่เราฟังแล้วใช่มั้ยเรื่องแต่งงาน”แต่งงาน? ได้เราแล้วหนีไปแต่งงานกับคนอื่นเหรอวะ หึ เลว!

“คุยเรียบร้อยแล้วครับ และท่านก็ดีใจมากที่จะได้รันมาเป็นลูกสะใภ้”หึหึ แต่งกับคนชื่อรันสินะ หึหึ เอ๊ะ!!!! รัน!!! เรานิ

“แต่งงานกับรัน! คุณหมายความว่าไง!”ผมผุดลุกขึ้นยื่นถามอีตาบ้านั้นอย่างจริงจัง

“คือว่า...ลูกกับธีต้องแต่งงานกันให้เร็วที่สุด”

“ทำไม ทำไมรันต้องแต่งด้วย ก็แค่มีอะไรกันครั้งเดียว รันไม่ถือหรอกนะครับ เพราะเรื่องมันเป็นเพราะไอ้พวกศัตรูทางการเมืองของเขา!”เสียงเริ่มดัง

“มันไม่ใช่แค่นั้นนะสิลูก”คุณพ่อ

“แล้วมันอะไรละครับคุณพ่อ!”ผมถามเสียงดังขึ้นอีก

“ผมขอคุยเรื่องนี้กับรันเองนะครับ”เขาพูดแค่นั้นกับคุฯพ่อแล้วลุกมาดึงผมให้ไปกับเขาที่สวนกุหลาบหลังบ้านของคุณแม่ ระหว่างทางผมก็ขัดขืนเขาตลอดทาง แต่ก็ไม่หลุดซะที ไอ้บ้าเอ้ย!

“จะปล่อยได้รึยัง”พอมาถึงสวนเขาก็ยังคงจับข้อมือผมอยู่ ทันทีที่ผมพูดเสร็จเขาก็ปล่อยตามที่ผมบอก “เอาละ ว่ามา มันอะไรอีก”ผมถามเสียงนิ่งเข้าประเด็นทันที

“พวกมันถ่ายคลิปเราสองคนเมื่อคืนแล้วเราลงเน็ต”คลิปเมื่อคืน! หมายความว่าไง

“หมายความว่าไง คลิปเราสองคนเมื่อคืน”

“ก็คลิปที่เรามีอะไรกันเมื่อคืน”ตอนนี้...หน้าผม มันชาไปหมด และน้ำตาก็ค่อยๆไหลลงมาโดยไม่มีแม้แต่เสียงสะอื้นไห้

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}