Belladonna

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

สัตว์ประหลาดน่ะไม่ได้น่ารักสำหรับทุกคน : สิ่งมีชีวิตที่แสนงดงามนั้นมักมีความลับดำมืดที่ไม่อยากให้ใครรู้

ชื่อตอน : สัตว์ประหลาดน่ะไม่ได้น่ารักสำหรับทุกคน : สิ่งมีชีวิตที่แสนงดงามนั้นมักมีความลับดำมืดที่ไม่อยากให้ใครรู้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 430

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ต.ค. 2561 14:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สัตว์ประหลาดน่ะไม่ได้น่ารักสำหรับทุกคน : สิ่งมีชีวิตที่แสนงดงามนั้นมักมีความลับดำมืดที่ไม่อยากให้ใครรู้
แบบอักษร

หมายเหตุ 1

ประโยคที่อยู่ใน "....." คือคำพูด

​ประโยคที่อยู่ใน '.....' คือความคิด ของตัวละครนะคะ

ตอนพิเศษเป็นเรื่องของลูกมังกรหยางกุ้ย อ่านทวนเรื่องของลูกมังกรเริ่มจาก [บท 2.20 เมล] ค่ะ


_________________________________________


"ไปด้วยกันไหม? บ้านข้าน่ะ มีเพื่อนให้เจ้าเล่นเยอะเลยนะ" จิ้งจอกตนนั้นโบกกระดูกของเล่น ยิ้มล่อลวงให้ผมหลงเชื่อ ยอมก้าวออกจากไข่ ...  

วันนั้นผมถูกเทพเจ้าและมังกรอีกตนขโมยชีวิต

นั่นเป็นบทเรียนแรกเกี่ยวกับสิ่งที่เรียกว่าเทพเจ้า 


ชาติกำเนิดแท้จริงของผมเป็นกึ่งมังกรและแวร์วูลฟจากโลกเบื้องล่าง แต่ถูกขโมยร่างจนต้องมารออยู่บนนี้

ชีวิตกับฝูงจิ้งจอกที่สมาชิกมีแต่ตัวผู้ล้วนของเทพอินาริไม่เลวนักสำหรับมังกรหนึ่งเดียวในฝูง ... ก็แค่ต้องหลบหลีกการลวนลามและจับกดตั้งแต่ผมเริ่มเข้าสู่วัยรุ่น

ครับ ... ผมเรียนรู้ที่จะยอมรับและรับมือกับมันได้แล้ว ก็หน้าตาผมน่ะงดงามตั้งแต่ผมยังไม่เกิดในโลกเบื้องล่าง


ดูๆไปผมหน้าเหมือนแม่มังกรเบลล์ล่ะนะ เพียงแต่งดงามกว่า


........................................


ผมรอและรอให้เทพอินาริคืนชีวิตกลับมา จนกระทั่งวันหนึ่งที่ได้ชีวิตกลับมาแบบไม่รู้ตัว 

สติของผมหายไป วูบหนึ่งผมอยู่ที่โลกเบื้องบน วูบต่อมาผมลืมตาตื่นจากความเจ็บปวดที่หน้าผาก รับรู้ตัวตนที่เปลี่ยนไปกับประสาทสัมผัสที่เปลี่ยนจากมังกรกลายเป็นแบบสัตว์สองขา 

สภาพแวดล้อมของโลกเบื้องล่าง อากาศสกปรกอัดในปอด แสงจ้าเกินไป วิงเวียนเกินไป รับรู้ทุกอย่างมากเกินไป 

ผมพุ่งไปมุดหาที่มืดใต้โซฟา 


แล้วผมก็เห็นสาวน้อยแสนสวยตาดำผมสีเงินยืนอยู่ตรงหน้า

นั่น ... คือตัวเมียตัวแรกที่ผมเคยเห็นในระยะประชิด

"................" "................"

ใบหน้าร้อนผ่าวแบบนี้นี่มัน ...

ความรู้สึกเหมือนผีเสื้อบินเต็มท้องนี่คืออะไรนะ ...

มันคือ ...

"คลื่นไส้จะอ้วก?" ใครบางคนตอบ

"โก่งคอแบบนั้น!? ดูเหมือนจะสำรอกน่ะ รึบเอาไปข้าง--" เสียงใครอีกคนเสียดแทรกโสตประสาทอ่อนไหวของผม กลิ่นเหม็นของตัวผู้วาบเข้ามาอัดโสตประสาท พริบตาต่อมาโลกหมุนเหวี่ยง​ ผมถูกหิ้วปีกขึ้นมา  และ...  

ประจันหน้ากับมังกรตัวผู้อีกตัวที่มีตาสีฟ้า ... จำได้ว่านั่นคือร่างที่ควรจะเป็นของผม 

มันตนนี้คือคนที่ขโมยชีวิตของผม 


"อ๊อออกกก!!! โอ๊กกกก!!! แค่กๆ" 

"......................."

"อุ่ก! ขากกกก!! ถุ้ย!!!"


ผมพ่นสายอ้วกใส่มันโดยไม่ลังเล


.....................................


ที่นี่ กายหยาบของผมกลายเป็นมังกรเด็ก มีมังกรตัวเมียชื่ออลันเป็นพี่สาวแม่เดียวกัน นางตั้งชื่อให้ผมว่าหยางกุ้ยตามชื่อพ่อของนาง เทพอินาริคืนชีวิตให้ผม ขีดเส้นโชคชะตาให้แม่เบลล์และพ่อมิลเลอร์กลายเป็นพ่อแม่ (บุญธรรม) ของผมอีกครั้งอย่างที่ควรจะเป็น

ขโมยตัวนั้นชื่อเมล ส่วนสาวน้อยแสนสวยคนนั้นเป็นจิ้งจอกชื่อคิว นางทำพันธะสัญญาเพื่อให้ผมรอดชีวิต

คือเราผูกพันกัน ร่างนี้ของผมเป็นของนาง เราเป็นของกันและกัน 

?

อย่ามองผมด้วยสายตาแบบนั้น ก็แค่พูดตามคอนเซปต์การทำพันธะสัญญาที่พวกจิ้งจอกตัวผู้ใช้กับเหยื่อตัวเมียน่ะ


แต่หลังจากวันนั้นคิวหายไปจากชีวิตผม และกลับมาอีกครั้งในห้าปีต่อมา


สาวน้อยเปลี่ยนไปกลายเป็นเด็กน้อย ข้างกายนางมีร่างเยินๆของไอ้เมลนัวเนียอยู่

'*อย่าเอาร่างกรูไปทำท่าวิปริตได้มั้ย!*' ผมซ่อนสีหน้าอย่างยากเย็น มองหน้าไอ้เฒ่าโรคจิต 

ไอ้เมลมองตอบ หรี่ตา ปลดปล่อยรังสีอำมหิต

ผมทำท่าผงะ หน้าตื่นกลัว วิ่งไปหลบหลังราเวน 

ราเวนทำตาเขียวปั๊ดใส่ไอ้เมลจนมันหด ก่อนทำเสียงสองโอ๋เอ๋เอ็นดูผม จับผมนั่งตัก ผมหงายซบอกนุ่มนิ่มของราเวน ทำหน้าอ้อน ตากลมโตบ้องแบ๊วอย่างที่รู้ว่าพวกแม่ๆต้องกิ๊วก๊าวเข้ามารุมล้อม ละศักดิ์ศรีตัวผู้ยอมเป็นตุ๊กตาที่แสนจะงดงามเพื่อสุขสบายกับรัศมีของตัวเมีย ไม่จำเป็นต้องสนใจสายตาร้อนแรงของตัวผู้หน้าเหม็นรอบนอก  


นั่นเป็นวันสุดท้ายของชีวิตสงบสุขในร่มเงาของตัวเมีย ... คิวจัดการเปลี่ยนชีวิตของผมให้เหมือนนักเรียนประจำที่ไม่มีวันหยุด

ถึงนางจะน่ารักจนผมหวั่นไหว แต่คิวไม่ใช่อาจารย์ที่ปรานีนัก 


...........................................


"ลุกขึ้นมาได้แล้ว! วันนี้จะสอนเวทย์ช่วยบิน" 

วันนั้นในมิติกระจก คิวบอกแบบนั้น นางท่องมนตร์เร็วๆ ให้ฟัง แล้วสอนภาคปฎิบัติจับขาผมเหวี่ยงขึ้นสูง ....


"กรี๊ดดดด!!!!!!!"


คือว่าถึงผมจะเคยเรียนรู้มนตราช่วยบินจากโลกเบื้องบน แต่ด้วยร่างนี้บางอย่างผมก็ยังทำไม่ได้อ่ะครับ

ผมเก็บคองอเข่า รอรับแรงกระแทกจากพื้นมิติกระจกที่ใกล้เข้ามา


ตูมมมม!!


อุ่ก!! 

ผมนอนนิ่งรอสติกลับ สำรวจตัวเอง ไม่ตาย ไม่หัก ไม่--

... มีปลายเท้าหนึ่งเขี่ยผมให้นอนหงาย ผมลืมตัวคำรามฮื่อ

"............"

ไม่ใช่คิว เป็นสาวสวยมากก ผมยาวสีทองเกือบขาว ตาสีม่วงงดงามกว่าตาของคิวกำลังจ้องมองมา

ตัวเมีย ... ตัวเมีย นางเป็นตัวเมีย ถ้างั้น ...

"............" ผมปล่อยมนตราผูกพันตามความเคยชินแม้ยังมึนงงจากแรงกระแทก

"..........." สาวสวยจ้องหน้านิ่่ง

ผมตั้งสติ ปั้นยิ้มหวานให้

สาวสวยกระพริบตา นั่งลง แล้วถกกางเกงของผม 

"............"

สาวสวยจ้องที่หว่างขา เอียงคอมองมังกรอีกตัวตรงนั้น

"............" ผมควรจะทำอะไรต่อ? กรี๊ด ... ใช่ไหม? ใบหน้าเหมือนผิดหวังนิดๆนั่นคืออะไร?

สาวสวยจับหนังคอของผม ลุกยืน หิ้วผมขึ้นมาด้วยมือเดียว พาผมเข้าห้องอะไรสักอย่างที่ดูรก และ ....


จ๋อม!! 


.... หย่อนผมลงหม้อน้ำเดือด


"กรี๊ดดด!!!! เอ๋งงงง!!! แกว๊กกกก!!! แกว๊กๆๆๆๆ" ผมรีบกลายร่างทะลึ่งพรวดออกมาจากหม้อ พุ่งหนีแต่หางถูกคว้า

"ตะกวดหรอกหรือ" สาวสวยมองร่างแปลงของผมแล้วรำพึง


ฉึ​ก!!

'ตะ ตะกวด?'

'อะ อะไรเล่า!!!! กะ.. ก็แค่ผมยังเด็ก หัวโต ขะ.. เขา ยะยังไม่ใหญ่ และ และผมตัวยาวเพราะสายพันธุ์เอเซียผสม และ และ เกล็ดยังเพิ่งขึ้น พะ เพิ่งหะ หายจาก ขะ ขี้เรื้อน และ และ และ ..'

"แ​ง้ง้ง้!!!!"

'โหดร้ายเกินไปแล้ว!! พวกแม่ๆไม่เคยเอ่ยถึงร่างนี้เลยนะ! ตัวเมียน่ะ ตัวเมียที่ดีไม่มีทางทำร้ายจิตใจใครขนาดนี้หรอกนะ!'

"แอ๊!!!! แกว๊กๆๆๆๆๆๆ แฮ่!! แง่งงง!!! แกว๊กๆๆๆๆๆ" 

ผมแว้งกัดข้อมือที่ยึดหางไว้ ถีบขาหลัง ดิ้นหนีรัวๆ จนหลุดออกมาได้


แสบจากน้ำร้อน หน้ามืดตามัวจากอารมณ์ช๊อค ระหว่างพุ่งหนีออกสู่ความมืดมิดเบื้องหน้าผมไม่ทันสังเกตว่ากลิ่นและรสเลือดในปากมันแปลกๆ



_____________________________________________


หลังจากหลบเลียแผลใจและแผลกาย ผมมะงุมมะงาหราอยู่ในความมืดจนฟ้าสาง

ไม่ใช่โลกเบื้องล่าง ไม่ใช่สวรรค์เบื้องบน พวกแม่ๆของผมอยู่ไหน อลันอยู่ไหน ที่นี่ที่ไหน? อะไร? ยังไง? คิวล่ะ คิวหายไปไหน คิวอยู่กับผมเป็นคนสุดท้ายในกระจกนั่น คิวไม่อยู่ สัญญาณของนางหายไป คิว-

อาการแพนิคของร่างลูกมังกรเริ่มครอบงำ ผมเริ่มบินวนไปวนมารอบชะง่อนหิน

วืดดด!! 

อะไรบางอย่างตะครุบผมจากเบื้องบน 

ผมตั้งท่าสู้กลับ แต่สิ่งที่จับตัวผมไว้คือมังกร .... 

เผ่าพันธุ์เดียวกัน ถึงจะเป็นตัวผู้ แต่เอาเถอะ ลองดูสถานการณ์ก่อน ดีกว่าบินไปเรื่อยๆ


.... หลังจากนั้นผมถึงได้บทเรียนว่าอย่าไว้ใจตัวผู้



พวกมันพาผมมาที่รังของมันไกลจากป่าหินที่ผมหลงทาง ร่ายมนตร์ให้ผมอยู่ในร่างมังกรที่แท้จริง จับผมมัด แล้วเริ่มเปิดประมูล

ที่นี่เหมือนเป็นตลาดรวมสัตว์อสูรหลากเผ่าพันธุ์ และมีแต่ตัวผู้

ค้นความทรงจำที่อินาริเคยเล่า มีสถานที่พิลึกพิลั่นแบบนี้แห่งเดียว คือ ...


"เรียกเสียแพง กะแค่ตะกวดหน้าเหียกแบบนี้เรอะ!" มังกรตัวผู้หน้าเหมือนหมูจ้องมองผมด้วยสายตาประหลาด​


ฉึก!!


'ตะกวดพ่อง! ตะกวดบ้านมรึงงามขนาดนี้! บ้านมรึงสิตะกวด! โคตรเหง้าศักราชต้นตระกูลบ้านมรึงเป็นตะกวดทั้งตระกูล!'

ป๊อง!


ไอ้ตัวที่จับผมร่ายมนตราบังคับให้กลายเป็นร่างสองขาใส่ผม มีเสียงฮือฮาอู้อ้าทันทีื ตัวผู้ต่างเผ่าพันธุ์หลายตัวเข้ามาเกาะกรง ... น้ำลายยืด


มีสถานที่แห่งเดียวที่รวมสัตว์อสูรตัวผู้กลัดมัน ... ผมมองหว่างขาของตัวผู้ที่มาเกาะกรงบางตัว

สถานที่ที่มีการแลกเปลี่ยนตัวผู้ระหว่างฮาเร็ม ... สถานที่ที่ไอ้เมลเคยจะลวงเอาผมมาทิ้ง


ที่นี่คือตลาดค้าทาส ในขอบเขตแห่งสัมปรายภพ


ตุบ! 

ผมหน้าเขียว น้ำตาร่วง อ่อนระทวย ค่อยๆม้วนตัวร่วงลงกองกับพื้นกรง 

มังกรที่เอาผมมาขายโวยวาย รีบแหวกไอ้หื่นรอบกรง เปิดประตูเข้ามา จะ-

ผมกลายสู่ร่างมังกรขั้นสูงสุด พ่นไฟที่แรงที่สุดระเบิดรอบวง

พวกมันแค่ผงะ ถึงไฟกระจอกของลูกมังกรจากโลกเบื้องล่างทำอะไรมังกรบนโลกนี้ไม่ได้ แต่สิ่งที่มัดผมไว้กับกรงระเบิดออก 

กลายร่างเป็นขั้นสองที่ตัวเล็กกว่าแต่มีความเร็วสูงสุด พุ่งลอดฝูงไอ้หื่น


"เฮ้ย!! แย้หลุด จับมันเร็ว"


"แกว๊กก!! แกว๊กกๆๆๆๆๆๆๆๆ แฮ่! แง่ง! แกว๊กกกกก!!!."  

คำแปล : 'สัส! แย้พร่อง! พ่อมรึงสิแย้! แม่มรึงด้วย! โคตรเหง้าศักราชบ้านมรึงเป็นแย้ แย้ที่บ้านหน้าสันขวานทั้งตระกูล!!'


วิ่งวนหลบหนี พ่นไฟทำลายข้าวของรัวๆ ถึงเวทมนตร์ของผมจะอ่อนด้อยแต่ผมยังมีวิทยายุทธที่เรียนจากพวกแม่ๆพอเอาตัวรอดมาแบบฉิวเฉียดวินาทีต่อวินาที


ชั่วขณะแห่งการหนีตาย ผมเหลือบเห็นผมสีทองกับตาสีม่วง 

พี่สาว ...

ถึงจะดูน่ากลัวแต่อยู่กับพี่สาวอาจมีชะตากรรมที่ดีกว่า ... ถ้าชะตาของผมต้องอยู่ในฮาเร็ม ถ้าผมต้องสละพรหมจรรย์ ...


"งี๊ดดดดด!!!" 

คำแปล : 'พี่สาวคร๊าบบบบบ!!!'

ผมโผเข้าหาอ้อมอกอวบคู่นั้น


คว๊ากก!!! โครมมม!! 


เสียวแปลบที่หาง ได้กลิ่นเลือด ปลายหางของผมถูกกรงเล็บสะบั้น วินาทีถัดมาผมถูกตะครุบ พวกนั้นรุมกดผมไว้ เอาหัวกระแทกพื้นกะจะให้สลบ 

เลือดตกต้องพื้นดิน เจ็บแสบปวดร้อนที่หน้าผาก ... มีแสงวาบ


ตูมมมมมมม!!! คว่ากกก!!! แพร่ดดด!!


เสียงระเบิด มีเสียงอวัยวะฉีกขาด เสียงระเบิดของของเหลว และใยสีขาวของอะไรบางอย่างพุ่งมาคลุม 

แล้วน้ำหนักที่กดผมเอาไว้หายไปฉับพลัน แทนที่ด้วยขามหึมาเหมือนขาของแมลงมาครอบตัวของผม

ขาทั้งแปด ...


"แหกตาดูก่อนว่าเด็กคนนี้เป็นคนของใคร" เสียงแหบพร่าของพี่สาวดังมาจากแมงมุมขนาดยักษ์ที่คร่อมผมอยู่


สรุปว่าพี่สาวได้ตัวผมไปล่ะครับ


.....................................


ผมรอด ไม่มีใครตามจับอีกแล้ว มีตัวผู้ที่รอดชีวิตจากระเบิดใยแมงมุมเหลืออยู่ไม่กี่ตัว ที่เหลือมัววุ่นวายดิ้นออกจากใยแมงมุม หรือหาที่ซ่อน 


พี่สาวกลายร่างลดรูปให้อยู่ในร่างเล็กกว่า มองไปรอบๆ แล้วพุ่งไปข้างหน้า

ผมลนลานลุกขึ้นจะรีบตาม

แมงมุมตรงหน้าผมกำลังปลดทรัพย์และคนเจ็บ กับอาศัยจังหวะวุ่นวายขโมยอาหาร

นางเก็บซากแขนขาขาดมายัดใส่ถุงที่ถักจากใย เหมือนจะเก็บไว้เป็นอาหารรองท้อง 

ฟุ ฟุ ฟุ ฟุ ฟี่ ~* .... ขาทั้งแปดกระโดดสกิ๊ปๆ ลั้นลาไปมาระหว่างซาก เหมือนนางกำลังอารมณ์ดี

".............................."   เอาเถอะ อย่างน้อยนางก็เป็นตัวเมียแสนสวย



ผมบินตามห่างๆ รอจนนางเสร็จธุระ ร่อนลงแล้วกลายร่างเป็นสองขา

"พะ ... พี่สาวคร๊าบบบบ" ผมเลือกโทนเสียงเล็กแผ่วน่าเอ็นดูในโทนลูกแมว 

แมงมุมตัวนั้นชะงักจังหวะการโจรกรรม หันขวับมามอง

ผมกลืนน้ำลาย ช้อนตามอง

แมงมุมมองหน้าผมนิ่ง ผมค่อยๆ ปล่อยมนตราผูกใจของเผ่าจิ้งจอก แต่ยังลังเลที่จะก้าวเข้าไปหา

แมงมุมนิ่งสักพัก ก่อนเปลี่ยนร่างกลายเป็นสาวสวย ใยสีขาวพร่างพรมปิดทิวทัศน์งดงามกลายเป็นเสื้อคลุมอย่างรวดเร็วแต่ไม่อาจปกปิดส่วนโค้งเว้าอันงดงามของรูปร่างตัวเมียโฉมงาม 

อาาา ... ถ้าเป็นพี่สาว ... ถ้าเป็นพี่สาวล่ะก็ ผมยอมครับ

สกัดกั้นความเขินอาย เดินหน้าร้อนผ่าวเข้าไปหาโฉมงาม 

 "พะ พี่ ครับ ผะ ผมชื่อ หยาง" ผมแนะนำตัว 

บนพื้นดิน ผมต้องแหงนมองหน้าพี่สาว ในร่างสองขานางดูสง่างามขณะที่ผมในวัยสิบขวบสูงแค่สะโพก 

ท่ามกลางอาทิตย์ใกล้ลับฟ้า พี่สาวดูงดงามจนผมเขินบิดไปมา แต่แอบเร่งมนตราผูกพันใส่พี่สาวรัวๆ

พี่สาวมองหน้าผม คิ้วเรียวข้างหนึ่งเลิกขึ้น

"คิเคียวไม่ได้บอกหรือว่ามนตราผูกพันมีข้อจำกัด" เสียงแหบพร่าเย้ายวนดังขึ้น

ข้อจำกัด? นั่น? 

หืออออออ!!

มีแรงบางอย่างดึงตัวผมไถลพรวดเข้าหาพี่สาว

... ผมพุ่งสู่สะโพกผาย

... หน้าจมลงไป

ในดินแดนลี้ลับนั้น ผมสัมผัสถึงงวงและกลิ่นขมคอของตัวผู้


"... ชื่อ อารัคเน่ .." 


ผมได้ยินเสียงนั้นก่อนสติหลุดลอย


_____________________________________________​


หมายเหตุ 2 

- เรื่องลำดับเวลา เรื่องการหายไปของคิเคียว ฯลฯ จะค่อยๆ เฉลยนะจ้ะ รอบทต่อไป ใจเย็นน่อ

- เรื่องของอิตะกว- หมายถึง น้องหยางกุ้ยมาจากภาพนี้ล่ะ เห็นแล้วเอามาจิ้นแต่งต่อ












แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}