โฉมชบา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ไฟสวาท 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 28.2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 21 พ.ค. 2561 10:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ไฟสวาท 100%
แบบอักษร

โชคดีที่เธอเคยเป็นนักกีฬากรีฑามาก่อน เมื่อรู้ว่ามีภัยจึงใส่เกียร์หมาหนีออกมาได้ทันเวลา และโชคดีที่มีรถโดยสารผ่านมาพอดี เธอจึงกระโดดขึ้นรถแม้ไม่รู้ว่าจุดหมายของมันคือที่ไหน แต่ขอให้ไปไกลจากที่นี่ก็พอ

อิงดาวพยายามกดโทรศัพท์หาแฟนหนุ่มอีกครั้งเมื่อตั้งสติได้ เพื่อไม่ให้เขาเหยียบย่างไปที่นั่น เกรงว่าเขาอาจจะไม่ได้รับความปลอดภัย

แต่โทรเท่าไหร่ก็โทรไม่ติด ไม่คิดเลยว่าทริปโรแมนติกที่วาดหวังจะพังไม่เป็นท่าจากผู้ชายคนนั้น

พอนึกถึงเขา ความรู้สึกโกรธก็ทำให้ใจเธอเต้นแรง แม้ทุกอย่างจะจบลงแล้วแต่สัมผัสของเขายังอยู่ จูบแรกของเธอถูกเขาขโมยไปอย่างจาบจ้วง แต่ที่แปลกกว่านั้นคือในความโกรธของเธอมีความอ่อนหวานเหมือนกำลังล่องลอยอยู่บนปุยเมฆซุกซ่อนอยู่ การเล้าโลมของเขาปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบของเธอให้ลุกฮืออย่างที่เธอไม่รู้ตัว

“ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด”

การสั่นสะเทือนของโทรศัพท์ที่วางอยู่บนตึกดึงรั้งอิงดาวออกจากจินตนาการอันฟุ้งซ่าน เธอแทบจะตบหน้าตัวเองเมื่อรู้ตัวว่าปล่อยใจไปกับเรื่องเหลวไหลที่ควรจะลืมมันเสีย

อิงดาวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเมื่อมองหน้าจอก็ปรากฏเป็นชื่อแม่ของแฟนหนุ่มนั่นเอง

“สวัสดีค่ะแม่”

“ดีจ๊ะหนูอิง แม่มีเรื่องรบกวนหน่อย แม่ขอยืมเงินสักสองพันไปส่งแชร์หน่อยได้ไหมลูก เมื่อกี้ขอตากฤช ตากฤชไม่ให้ แถมยังเดินหนีขึ้นข้างบน ปิดห้องเงียบ แล้วพรุ่งนี้วันสุดท้าย ถ้าแม่ไม่เอาไปจ่ายมีหวังถูกประจานในไลน์กรุปแน่ๆ” กมลรัตน์กล่าวถ้อยคำมายืดยาว หากอิงดาวกลับไม่ได้ยินประโยคอื่นใดเลยนอกจาก ‘เมื่อกี้ขอตากฤช ตากฤชไม่ให้ แถมยังเดินหนีขึ้นข้างบน ปิดห้องเงียบ’

หรือเพราะความตกใจทำให้เธอฟังผิด

“แม่ว่าไงนะคะ พี่กฤชอยู่บ้านเหรอคะ”

“อยู่สิจ๊ะ เนี่ยเพิ่งกลับมาเมื่อกี้นี้เอง”

“เป็นไปได้ยังไง” อิงดาวพึมพำออกมา ก็เมื่อชั่วโมงก่อนกฤชพลบอกเธอว่ากำลังจะมาถึง แล้วทำไมชายหนุ่มถึงอยู่บ้านได้ล่ะ

“อะไรเป็นไปไม่ได้จ๊ะ” กมลรัตน์ถามกลับด้วยน้ำเสียงของคนที่ไม่รู้เรื่องราวใดๆ

มันต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆ และคนที่จะให้คำตอบเธอได้ก็คือแฟนหนุ่มของเธอเท่านั้น

“อิงขอคุยกับพี่กฤชหน่อยได้ไหมคะ”

“แล้ว...เอ่อ...ค่าแชร์แม่ล่ะ”

“เดี๋ยวอิงคุยกับพี่กฤชเสร็จ อิงจะโอนให้ค่ะ” อิงดาวตัดบท เพราะรู้ว่าหากเธอไม่ตอบตกลง กมลรัตน์คงพิรี้พิไร จนเธออาจจะไม่ได้คุยกับกฤชพล และเธอจะไม่ได้รับคำตอบที่ต้องการ

“โอเคจ๊ะ งั้นรอเดี๋ยว” น้ำเสียงที่ตอบกลับมาสดชื่นขึ้นเป็นกอง ก่อนที่อิงดาวจะได้ยินเสียงฝีเท้าของกมลรัตน์เดินขึ้นบันได และเคาะประตูเรียกลูกชาย

“ตากฤช หนูอิงอยู่ในสายลูก รับสายน้องหน่อย”

ในเวลานั้นอิงดาวกลั้นหายใจจนปวดหนึบในอก เธอภาวนาว่ากฤชพลไม่ได้อยู่ที่บ้าน ส่งที่กมลรัตน์เห็นนั้นเป็นภาพลวงตา

แต่ความจริงก็คือความจริง โลกของเธอล่มสลายลงในพริบตาเมื่อได้ยินเสียงแฟนหนุ่มตอบกลับมาว่า

‘แม่ วางสายเดี๋ยวนี้!!!’

แล้วอิงดาวก็ได้ยินเสียงเหมือนโทรศัพท์กระแทกบางอย่าง ก่อนที่สัญญาณจะขาดหาย แล้วมีเสียง...ตู๊ด...ตู๊ด...ตู๊ด เข้ามาแทนที่

ไม่จริง อิงดาวบอกตัวเอง มันต้องมีบางอย่างผิดพลาด หญิงสาวยกโทรศัพท์แล้วกดไปยังหมายเลขเมื่อสักครู่อีกครั้ง แต่คราวนี้เหมือนอีกฝ่ายปิดเครื่องไปแล้ว

อิงดาวมองโทรศัพท์ด้วยความงุนงง และเมื่อผ่านไปเกือบห้านาที ความจริงบางอย่างก็กระแทกเข้าสู่สมองเธออย่างจัง กฤชพลอยู่บ้าน แต่โกหกเธอว่ากำลังจะมาถึงโรงแรมแล้ว แล้วมีอะไรที่เขาโกหกเธออีก

หญิงสาวเสิร์ชหาข้อมูลเกี่ยวกับรางวัลพิเศษที่กฤชพลอ้าง ซึ่งเธอก็ไม่พบข้อมูลนั้นเลย

เขาจะหลอกเธอเหรอ...แม้ข้อมูลที่ได้มาชี้เป้าไปทางนั้นเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่เธอก็ไม่อยากเชื่อเพราะเขาเป็นแฟนเธอ คนที่เธอให้ความไว้วางใจเป็นอันดับต้นๆ ของชีวิต

อาจจะเป็นเรื่องเข้าใจผิดจริงๆ และเพื่อให้ทุกอย่างกระจ่าง อิงดาวจึงโทรศัพท์ไปยังห้างสรรพสินค้าที่แฟนหนุ่มพูดถึง

โชคดีที่เพิ่งจะสองทุ่มเท่านั้น คอลเซนเตอร์ของห้างจึงยังไม่ปิดทำการ เมื่อพนักงานรับสาย อิงดาวก็กรอกเสียงสั่นๆ ของตัวเองลงไปทันที

“สวัสดีค่ะ ดิฉันอยากสอบถามเกี่ยวกับห้องที่ได้รางวัลจากห้าง...ไม่ทราบว่ามีรางวัลนี้หรือเปล่าคะ”

“รอสักครู่นะคะ”

ขณะที่รอสายจากพนักงาน อิงดาวก็รู้สึกเหมือนหัวใจของเธอกำลังถูกบีบด้วยมือที่มองไม่เห็น ความเครียดทำให้ประสาททุกส่วนตึงไปหมด และในใจก็กลัวคำตอบอย่างเหลือเกิน ทว่ายังไงเธอก็ต้องรู้ให้ได้ว่าอะไรเป็นอะไร

“ไม่มีนะคะ”

คำตอบนั้นทำให้ใจของเธอดำดิ่งสู่หุบเหว เธอถูกหลอกโดยคนที่เธอไว้ใจมากที่สุด

“เช็คดูอีกครั้งได้ไหมคะ”

“เช็คแล้วค่ะ ทางห้างเราไม่มีการมอบรางวัลด้วยการให้ไปพักที่โรงแรมแห่งนั้นอย่างแน่นอนค่ะ เพราะปกติหากมีการมอบโรงแรมที่พักเราจะใช้โรงแรมในเครือของเรา”

นั่นสินะ ทำไมเธอไม่ฉุกใจคิดเรื่องนี้มาก่อน ห้างดังที่ว่าก็มีโรงแรมอยู่ในเครือ แล้วหากจะมอบรางวัลสมนาคุณแก่ลูกค้าทำไมถึงต้องใช้โรงแรมของคนอื่นให้เงินออกนอกกระเป๋าด้วยล่ะ

มือที่จับโทรศัพท์อ่อนแรง พร้อมกับน้ำตาที่ไหลรินเมื่อรู้ว่าอะไรเป็นอะไร เธอไม่ใช่ผู้หญิงอินโนเซนส์ขนาดที่ไม่รู้ว่ากฤชพลหลอกเธอมาที่นี่เพื่อการใด แต่เพราะเธอไม่เคยคิดว่าเขาจะชั่วช้ากับเธอได้ขนาดนี้ โชคดีที่เธอหลุดรอดออกมาจากชายหื่นคนนั้นได้ หาไม่แล้วป่านนี้เธอคงถูกปู้ยี้ปูยำจนสูญสิ้นศักดิ์ศรีและคงไม่อาจจะมองหน้าใครได้อีก

“น้อง หมดระยะแล้ว”

เสียงของคนขับรถดังขึ้น ดึงรั้งสติอิงดาวให้กลับมา เธอปาดน้ำตาแล้วมองไปรอบๆ และสิ่งที่เห็นคือรถบัสโดยสายที่จอดเรียงรายอยู่อีกฟากหนึ่งของถนน

“สถานีขนส่งใช่ไหมคะ” เธอถามคนขับรถเพื่อความแน่ใจ เพราะตั้งแต่เกิดมาเธอไม่เคยเดินทางมายังจังหวัดนี้เลย

“ใช่”

พอได้คำตอบเช่นนั้นอิงดาวก็ก้าวลงจากรถแล้วไปจ่ายค่าโดยสาร โชคดีที่ยังเหลือรถเข้ากรุงเทพเที่ยวสุดท้าย เธอจึงไม่ต้องค้างที่นี่อีกคืน หญิงสาวซื้อตั๋วรถทัวร์เพื่อเดินทางกลับบ้าน ความสับสน ความเจ็บปวดยังครอบงำในหัวใจ เธออยากให้ทุกอย่างเป็นเพียงความฝัน เมื่อตื่นขึ้นมาแล้วทุกอย่างก็อันตรธานหายไป


มาต่อกันแล้วนาจา ในที่สุดก็น้องอิงก็รู้แล้วว่าแฟนหนุ่มเป็นคนยังไง เรื่องราวยังคงเข้มข้นต่อไปเรื่อยๆ อยากให้ติดตามกันต่อ ส่วนอีกสองหนุ่มดุจตะวันนั้นโฉมกำลังเขียน แต่มันก็มีตันเลยเบี่ยงมาซีรีย์นี้อ่าน สำหรับเรื่องเต็มมีให้โหลดที่เมพนะคะ วันนี้ยังเป็นราคาโปรโมชั่น 129 โหลดก่อน ฟินก่อนน้าาา 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}