คนโง่ๆ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP.11 กินข้าวกับที่บ้าน part2

ชื่อตอน : EP.11 กินข้าวกับที่บ้าน part2

คำค้น : สายไหม กิลด์ แฟน(ผู้ชาย)คนแรกของผม กินข้าวกับที่บ้าน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 20 พ.ค. 2561 00:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.11 กินข้าวกับที่บ้าน part2
แบบอักษร

กินข้าวกับที่บ้าน​​

​Part Guild

​วันเสาร์ เวลา9นาฬิกา ​ณ บริษัท The best design company ฝ่ายผลิต

"บอสไม่ต้องทำก็ได้ครับ"พนักงานคนหนึ่งรีบมาห้ามผมขณะที่ผมกำลังจะจับแปรงทาสีขึ้นมาทาขอตั้งเหล็กให้เป็นสีขาว

หลังจากที่มีเรื่องเกิดขึ้นพวกเราก็แก้ปัญหามาจนถึงวันนี้ ตอนนี้งานเหลือเพียงเล็กน้อยเท่านั้นแต่ถ้าร่วมแรงร่วมใจกันจะเสร็จเร็วกว่ามาก

"งานจะได้เสร็จเร็วขึ้นไง"ผมก็ยังคงดึงดันจะทำต่อ

"แต่นี่ไม่ใช่หน้าที่ประทานนะครับ ถ้าเปื้อนเสื้อผ้าจะทำยังไงครับ"

"เรียกผมว่าบอกก็จริงแต่ทีจริงแล้วผมลีดเดอร์ใครๆก็รู้ ผมไม่ได้ดีแต่ให้งานนะผมก็ทำงานเป็น ถ้าไม่ให้ผมทำรู้นะครับว่าจะเกิดอะไร"ผมยิ้มให้พนักงานคนนั้น"ไปทำงานต่อเถอะเดี๋ยวตอนเที่ยงผมก็ไปแล้ว"

"ครับมีอะไรก็บอกผมนะครับ"ผมพยักหน้าแล้วกลับไปทาสีต่อ

วันนี้เป็นวันเสาร์ก็จริงแต่บริษัทผมเป็นบริษัทเอเจนซี่รับ จัดสถานที่ ตกแต่งบ้าน ตกแต่งสวน ฝ่ายผลิตกับฝ่ายจัดสถานที่วันหยุดที่แน่นอนไม่ค่อยมีหรอกครับเพราะลูกค้าหลายๆคนก็ต้องการจัดอะไรต่างๆในวันหยุด ส่วนมากจะจัดเวรทำงานมากกว่า แต่ฝ่ายอื่นก็หยุดวันปกติกัน

"บอสครับเหนื่อยไหม"สายไหมนั่งยองๆลงข้างผม แล้วยื่นผ้าเย็นมาให้

"ไม่เหนื่อยหรอก เช็ดหน้าให้หน่อยดิมือกูเปื้อน"ผมยื่นหน้าไปให้สายไหมเช็ดหน้าให้

"นี่ที่ทำงานนะครับ"

"ก็แค่เช็ดป่ะ ไม่เป็นอะไรหรอก"สายไหมค่อยๆยื่นผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดหน้าผมเบาๆ เย็นจัง~​~​ "คอด้วย"ผมเงยหน้าขึ้นให้สายไหมเช็ดได้สะดวกขึ้น วันหลังให้มันเช็ดให้ผมที่คอนโดด้วยดีกว่า

"งั้นผมไปช่วยคนอื่นต่อนะสิบเอ็ดโมงจะได้ออกไปข้างนอกเร็วๆ"สายไหมลุกขึ้นเต็มความสูง

"เออๆแต่อย่าไปใกล้แถงเค้าเชื่อมเหล็กนะเดี๋ยวสะเก็ดไฟโดนผิวจะด่าง"

"ผิวด่างไม่เห็นเป็นไรเลย ผมก็ผู้ชายนะด่างนิดๆหน่อยๆเอง"ผมไม่ยอมจริงนะถ้าผิวสายไหมด่างและด้านก็เวลาจับมันจะไม่ลื่นมือนี่

เวลา11นาฬิกา

ตอนนี้คืบหน้ามาของงานฝ่ายผลิตมาถึง98เปอร์เซ็นแล้ว เหลือเพยียงแค่รอให้สีขาวและฟ้าที่ทาบนของต่างๆแหงสนิท

"งั้นผมจะออกไปแล้วนะ"ผมเช็ดสีที่เลอะออกจากมือ 

"ครับบอสขอบคุณมากนะครับ"เจมส์หัวหน้าฝ่ายผลิตโค้งให้ผมเบาๆ

"ผมหวังว่าสีจะแห้งสนิทและไม่มีกลิ่นเหม็นของสีนะครับคุณเจมส์"ผมแสยะยิ้มให้เจมส์

"คะ..ครับบอส แฮร่"เจมส์ยิ้มแห้งแล้วเกาหัวเบาๆแล้วหันหลังไปหาพนักงานคนอื่น"ยกทุกอย่างออกไปตากแดดที่ลานจอดรถหน้าบริษัทด่วน!"แล้วหันมายิ้มให้ผม ในเวลาที่คนอื่นกำลังโกยของที่ถูกทาสีไปที่ลานจอดรถ

"รู้นะครับว่าถ้าวันพรุ่งนี้ผมไปดูสาถานที่แล้วได้กลิ่นของสีผมหักนะครับเงินเดือนน่ะ"ผมฉีกยิ้ม

"คะ..ครับบอสพวกเราจะทำให้เต็มที่"มันเป็นรอยยิ้มจากผู้ที่ทรงเสน่ห์ก็จริงแต่สำหรับพวกเขาเหมือนรอยยิ้มแห่งหายนะชัดๆ

"ผมไปจริงๆล่ะ ขอบคุณที่พยายามมาด้วยกันนะครับทุกคน!"ผมตะโกนบอกทุก

"ครับบอส! "

"เดินทางปลอดภัยนะครับ"เจมส์ยกมือสวัสดีผม ผมรับไหว้ สายไหมก็ไหว้เจมส์และคนอื่นๆที่ยื่นอยู่ห่างๆด้วย เจมส์อายุ30ปีก็จริงครับ แต่สำหรับผมการทำงานไม่มีคำว่าอายุ เว้นแต่ว่าอายุร่างกายนะครับถ้าเอาคนอายุ50มาทำฝ่ายผลิตก็คงไม่ดีมากนัก

"ป่ะ ผมอยากกลับบ้านแล้ว"!

.

.

.

เวลา11นาฬิกา30นาทีโดยประมาณ ณ บ้านของสายไหม

"แม่!!!"สายไหมเปิดประตูเข้าไปในบ้านแล้วโผ่เข้ากอดผู้เป็นแม่"ผมคิดถึงแม่มากๆๆๆๆๆ"ผมเดินตามสายไหมเข้าไปแล้วยกมือไหว้แม่พ่อ และพี่ของสายไหม

"ใช่ซี้ฉันมันไม่สำคัญ เชอะ!"พ่อของสายไหมที่นั่งอยู่บนพูดขึ้นแล้วสะบัดหน้าหนี

"ผมก็คิดถึงพ่อเหมือนกัน"สายไหมผละออกจากแม่แล้วเดินไปนั่งข้างๆพ่อก่อนจะซบลงที่ไหล่พ่อ 

"มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ"ผมเดินเข้าไปหาแม่ของสายไหมที่กำลังตักข้าวใส่จานของทุกๆคน

"พี่ไม่ต้องทำหรอกไปอาบน้ำไป"สายไหมไล่ผมไปอาบน้ำ

"ผมขออาบน้ำหน่อยนะครับ"ผมหันไปถามแม่สายไหม"

"จร้า"แม่สายไหมยิ้มให้ผมจางๆ

ผมจึงเดินไปเอาเสื้อผ้าที่มีติดรถไว้ตลอดออกมาแล้วค่อยไปอาบน้ำที่ห้องน้ำชั้นหนึ่งของบ้านหลังนี้ ใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยแล้วออกไปนั่งกินข้าวกับทุกคนยกเว้นสายฝน

"แล้วน้องสายฝนล่ะครับ"ผมถามขึ้น

"ไปทำงานพิเศษน่ะ"อากิตตอบ 

"ขยันกันทั้งบ้านเลยนะครับ"

"ไม่ให้ขยันได้ไง ก็หนี้สินมันเยอะเหลือเกินนี่หน่า ถ้าฉันเลือกได้ฉันก็ไม่อยากติดการพนันหรอก"อากิตสีหน้าหม่นลง"ถ้ารู้ว่าพอมีลูกเมียแล้วจะทำให้เค้าลำบาก"

"ให้มันผ่านไปเถอะ เรื่องก็ผ่านมานานแล้วนะพ่อ"พี่กายพูด"เดี๋ยวอีกไม่นานพวกเราก็สบายแล้ว"

"ยังไง"อากิตเหล่ไปมองพี่กาย

"ก็เดี๋ยวพวกเราก็ได้ค่าประกันมาจ่ายหนี้แล้ว555"พี่กายหัวเราะอย่างขำขัน

"นี่แกแช่งให้ชั้นตายหรอ ไอ้กาย!"

"รักหลอกจึงหยอกเล่นไงพ่ออย่าเครียด ตอนนี้ก็ใกล้เกษียณ​แล้วเพลาๆเรื่องงานลงแล้วดูและสุขภาพแทนเถอะเดี๋ยวแกไปอยู่กับยายแก่ๆกันสองคนลูกไปทำงานจะดูแลกันยังไง"

"ฉันยังแข็งแรงฟิตปั๋งเว้ย"อากิตทำถ้าเบ่งกล้าม

"หรอ"น้าส้มพูด

"เป็นไงลูกฉันมันดื้อไหม"อากิตถาม

"ก็..."ผมมองหน้าสายไหมที่กำลังนั่งกินข้าวฝีมีแม่อย่างมีความสุข"ดื้อบ้างครับ"

"แกไปทำอะไรไว้ล่ะ"อากิตถามสายไหม ที่ตอนนี้นั่งแก้มป่องและมองแรงใส่ผม

"ผมไม่ได้สร้างปัญหาสะหน่อย"สายไหมทำสีหน้าไม่พอใจ แต่ทำไมน่ารักว่ะ

หลังจากที่เรากินข้าวกันเสร็จผมกับสายไหมก็อาสาเก็บโต๊ะและล้างจานเหมือนเดิม แล้วเราก็ไปนั่งรวมกันที่หน้าทีวีนั่งคุยกันไปเรื่อยๆจนเวลาล่วงเลยถึงหนึ่งทุ่ม

"งั้นพวกผมขอตัวก่อนนะครับ"ผมลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกมาข้างโซฟา

"ผมไปนะพ่อแม่"สายไหมลุกตามผมก่อนจะเข้าไปกอดพ่อและแม่ทีละคน

"ฝากมันด้วยนะ"น้าส้มยิ้ม

"ครับ"พวกเราสองคนยกมือไหว้สามคนที่นั่งอยู่หน้าทีวี

ขณะที่เรากำลังขึ้นรถ

ปัก! (เสียงปิดประตูรถ)

"ให้ผมไปบ้านพี่จริงดิ"สายไหมหันหน้ามาถามผมตอนคาดเข็มขัด

"ก็ไปดิไม่มีใครห้าม"

"บ้านพี่เป็นยังไงอ่ะ"

"บ้านกูก็มีสวนหน้าบ้านหลังคาสีน้ำเงินตัวบ้านเป็นสีขาวออกแบบสไตล์คลาดสิคผสมกับโมเดิร์น​บ้านก็ใหญ่นะแต่ถ้าเทียบกับเศรษฐีที่มีเงินเข้าพอๆกับบ้านกู บ้านกูก็คงสู้ไม่ได้อ่ะหลังใหญ่ไปก็ดูแลอยาก"ผมอธิบายยาว

"ไม่ใช่ๆ ผมหมายถึงคนในบ้านพี่เป็นยังไง"

"อ่อ"ไอ้เราก็เข้าใจผิดตั้งนาน"ไปดูเอาเองล่ะกัน"ผมยิ้ม 

.

.

.

ณ บ้านของกิลด์

"สวัสดีครับคุณหนู"ผมเปิดประตูลงมาก็เจอหัวหน้าพ่อบ้าน ชื่อลุงชาติ

"สวัสดีครับผมไม่ได้ซื้ออะไรเข้ามาเลย"ผมบอกลุงชาติที่เดินมารับผมที่โรงรถ

"ไม่เป็นไรครับ แล้วนั้นใครหรอครับ"ลุงชาติถามขณะสายไหมกำลังลงจากรถ 

สายไหมเดินตรงมายืนข้างๆผมแล้วไหว้ลุงชาติ

"สวัสดีครับ"

"สวัสดีครับ เชิญข้างในเลยครับ"ลุงชาติบอกผมกับสายไหม

"คะ..ครับ"สายไหมค่อยเดินตามผมมา

"เลขาคนใหม่ที่บอกไว้นะครับ"ผมตอบคำถามของลุงชาติ

"ครับ"ลุงชาติพยักหน้า

พอเดินเข้าบ้านผมก็พาสายไหมเดินไปยังห้องนั่งเล่นซึ่งเป็นเหมือศูนย์รวมของบ้านผม ทุกคนกำลังนั่งดูที่วีขนาดใหญ่กันอยู่ รวมถึงแม่บ้านพ่อบ้านด้วย

"อ้าวมาแล้วหรอ"พ่อผมทัก"พาใครมาด้วยอีกล่ะ"

"เลขาที่ผมบอกไงพ่อ"ผมนั่งลงบนโซฟาคู่ที่ว่าง"มานั่งนี่ดิ"สายไหมยกมือไหว้พ่อกับแม่ผมก่อนจะไปไหว้ทุกคนที่เหลือ แล้วค่อยเดินมานั่งที่พื้นข้างๆเหมือนแม่บ้านพ่อบ้านคนอื่นๆ

"นั่งข้างบนสิลูก!"แม่ผมรีบบอกให้นั่งข้างบน

"ไม่เป็นไรครับ ผมเกรงใจ"สายไหมยิ้มแหย่ๆ พร้อมเอามือมาเกาหัว

"นั่งข้างบนเร็วๆจะนั่งโซฟาหรือนั่งตักกู"

"นั่งก็ได้"สายไหมรีบลุกขึ้นมานั่งข้างผมทันที แม่ผมก็ขำเล็กๆ"ข้างล่างก็มีพรมทำไมผมนั่งไม่ได้"สายไหมกระซิบข้างๆหูผม"แถมพูดมาได้ว่านั่งตักให้ตายสิอยากให้คนอื่นรู้หรอว่าผมกับพี่เป็นอะไรกัน"

"ถ้าอยากนั่งก็นั่งได้แต่วันนี้นั่งข้างบนไปก่อนนะ ส่วนเรื่องเราอ่ะ บ้าน-กู-รู้-หมด-แล้ว"ผมยิ้มกว้าง สายไหมก็เบิกตากว้างเช่นกัน

"ทำไงง่ะผมจะโดนไล่ออกไหม แล้วพี่จะถูกพ่อกับแม่แอนตี้ไหม"สายไหมลนลานอย่างเห็นได้ชัด สีหน้าวิตกกังวล

"เครียดอะไรพ่อกับแม่กูไม่ได้ซีเรียสเรื่องนี้ซะหน่อย แต่ก็ช็อคนิดหน่อยเพราะก็รู้ว่ากูจีบผู้หญิงมาตลอดแล้วอยู่ดีๆก็ไปได้กับเด็กผู้ชายน่ะนะก็เลยค้างไปซักพักตอนที่รู้"

"จริงหรอ?"สีหน้ากังวลดูลดลงอย่างเห็นได้ชัด

​"อื้อ"ผมพยักหน้า"พ่อกูเป็นฝรั่งก็เลยรับเรื่องนี้ได้แบบไม่ต้องคิดอะไรเท่าไหร่ แต่พ่อกูยังอยากมีหลานอยู่ แต่ก็ไม่มายเนาะกูจูบกับมึงตอนนี้ยังได้เลย"ผมยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ แต่สายไหมเอามือมาดันผมออก

"แล้วแม่พี่ล่ะ"สายไหมถามสีหน้ากลับมากังวลเหมือนเดิม

"รอดูเอาเองล่ะกัน"

"หิวกันรึยัง?"แม่ผมถามขึ้น

"นวลฉันฝากไปจัดโต๊ะหน่อยนะ จัดโต๊ะเสร็จก็แยกย้ายไปกินข้าวได้เลย"แม่บ้านพ่อบ้านทุกคนที่นั่งอยู่บนพรมลุกขึ้น

"งั้นผมขอไปช่วยด้วยคนนะครับ"สายไหมลุกขึ้นแล้วเดินตามป้านวลไปกับคนอื่นๆไป


Part Saimai

​ผมเดินตามป้านวลเข้าไปในครัว

"มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ"ผมถามขณะยืนมองเค้าหยิบนู้นหยิบนี่กัน

"คุณหนูไปนั่งรอเถอะค่ะ เดี๋ยวพวกเราจัดการเอง"ป้านวลบอกผม

"ไม่เป็นไรครับ ผมอยากช่วยแล้วก็ไม่ต้องเรียกผมว่าคุณหนูด้วย"

"แล้วจะให้เรียกว่าอะไรล่ะคะ"ป้านวลถามพรางยิ้มอย่างเป็นมิตร

"สายไหมเฉยๆครับ มาผมยกไปให้"ป้านวลตักแกงจืดเทลงในถ้วยเซรามิกสีขาว

"จ่ะ เดินระวังๆนะ"คนที่นี่ก็น่ารักกว่าที่คิดแหะ 

พอจัดโต๊ะและทำความรู้จักกับพ่อบ้านและแม่บ้านที่นี่เสร็จ พ่อของพี่กิลด์ก็เรียกผมมากินข้าวครับ เราก็กินข้าวไปบนโต๊ะแบบเงียบๆ

"กินเยอะๆสิแม่ทำเองเลยนะ"แม่พี่กิลด์พูด

"แม่ผมนี่ซดจรจะหมดแล้วนะ"พี่กิลด์ตอบ

"ฉันไม่ได้หมายถึงแก ฉันหมายถึงสายไหม โน๊ะลูก"คำสุดท้ายแม่พี่หันมาหาผม"ตักให้น้องเค้าสินั่งนิ่งอยู่ได้!"

"คร้าบๆแหม่ไม่ค่อยชอบเลยนะคนนี้น่ะ"พี่กิลด์พูดประชดแล้วตักผัดผักให้ผม

"แน่นอน! อร่อยไหม"แม่พี่กิลด์ถามผม 

"อร่อยมากครับ เหมือแม่ทำให้เลย"ผมไม่ได้อวยนะครับมันอร่อยจริงๆ งั่มๆๆ

"แน่นอน เพราะนี่คือแม่อีกคนของหนูนะ"???

"รู้รึยังว่าแม่กูชอบหรือไม่ชอบมึง"พี่กิลด์หันมาคุยกับผม

"ผมว่าผมรู้แล้วล่ะครับ"ผมยิ้มให้พี่กิลด์ ถ้ารู้ว่าแม่กับพ่อพี่กิลด์ใจดีขนาดนี้ผมคงไม่ต้องมานั่งเครียดเหมือนก่อน1ชั่วโมงที่แล้ว

"ถ้ามีทนายอยู่ใกล้ๆคงเซ็นมรดกให้แล้วมั้ง! แม่ลำเอียง"พี่กิลด์เบ้ปากให้ผู้เป็นแม่

"รำตรงแล้วมันไม่สวย"แม่พี่กิลด์ตอบกลับ

"ผ่าม!!"ตบท้ายด้วยพ่อของพี่กิลด์

"ไปจับคู่เล่นตลกคาเฟ่หลังเกสียรกันเถอะครับ หารายได้เข้าบ้าน555"พี่กิลด์หัวเราะ ผมไม่เคยเห็นพี่กิลด์หัวเราะแบบนี้มาก่อน ดูมีความสุขมากๆเลยล่ะ ผมเองก็เผลอยิ้มตามโดยไม่รู้ตัว

"นี่มันก็ค่ำแล้วค้างที่นี่ไหม"พี่กิลด์ถามผม พร้อมกับตักปลาทอดให้ผม ที่ผมไม่เข้าใจคือทำไมพ่อของพี่กิลด์ถึงตกใจขนาดนั้น แต่ตัดภาพไปที่แม่ของพี่กิลด์กลับยิ้มแบบมีความสุขมากๆ

"อืม"ผมมองนาฬิกาในแขน"แล้วแต่ครับผมยังไงก็ได้"ทำไมกันนะทุกคนถึงทำตัวแปลกๆ พี่กิลด์นี่ตัวดีเลยยิ้มเจ้าเล่ห์สุดๆ ผมรู้สึกไม่ค่อยปลอดภัยจากชายคนนี้เท่าไหร่

"งั้นค้างนี้นะ"พี่กิลด์ย้ำ

"รบกวนด้วยนะครับ"ผมก้มหัวลงเล็กน้อยเป็นการขออนุญาต

"อะ..อืม"พ่อพี่กิลด์ตอบสั้นๆ

ทำไมทุกคนทำตัวแปลกไป ผมทำอะไรผิดรึเปล่านะ!









messagesจากไรต์:ตอนต่อไปสายไหมจะทำอะไรผิดรึเปล่ามารอดูกัน!  ขอบคุณที่เข้ามารับชมอ่าน คอมเม้นต์ ไลค์ ทั้งหมดนี้คือกำลังใจน้าขอบคุณมากคร้าาา ถ้าผิดพลาดประการใดก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยเด้อ 


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น