คนโง่ๆ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP.9 ศึกบนโต๊ะอาหาร

ชื่อตอน : EP.9 ศึกบนโต๊ะอาหาร

คำค้น : สายไหม กิลด์ แฟน(ผู้ชาย)คนแรกของผม ศึกบนโต๊ะอาหาร

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ค. 2561 00:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.9 ศึกบนโต๊ะอาหาร
แบบอักษร

​ศึกบนโต๊ะอาหาร

​Part Guild

​ณ หน้าร้านอาหารญี่ปุ่น

"ดีนะร้านอาหารญี่ปุ่นมีแค่ตะเกียบ ถ้าเป็นร้านที่มีมีดมีซ้อมหลายหลายอันผมไม่มาหรอกนะครับบอส"สายไหมพูดขณะที่พวกเรากำลังเดินเข้าร้านอาหาร​

"เออน่า เดี๋ยววันหลังจะสอนเพราะมีลูกค้าหลายชอบนัดมาคุยข้างนอก"​ผมมองเห็นโต๊ะที่ตั้งป้ายชื่อผมกับสายไหมอยู่ไม่ไกลนัก พวกเราจึงเดินเข้าไปหา คุณเชนทำงานเป็นถึงหัวหน้าฝ่ายบริษัทชื่อดังอย่างzzz ซึ่งเป็นลูกค้าของเราในวันนี้

"สวัสดีครับ"ผมกับสายไหมยกมือไหว้ ทางนั้นก็รับไหว้อย่างยิ้มแย้ม แล้วจ้องมองไปที่สายไหมตาเป็นมัน

"ไม่ต้องไหว้ขนาดนั้นหรอกครับอายุก็พอๆกัน เชิญนั่งครับ"คุณเชนผายมือลงเก้าอี้สองตัวฝั่งตรงข้ามเขา คุณเชนมีบุคลิกที่ดูผู้ดี ตัวสูงครับแต่ตัวเตี้ยกว่าผมนิดหน่อย เอาตรงๆนะครับหน้าตาก็งั้นๆ ผมหล่อกว่าเยอะ ถ้าจะมาชิงสายไหมไปจากผมไม่มีทาง!บอกเลย!

"ครับ ผมกิลด์ครับ ส่วนนี่สายไหมเลขาคนใหม่ผมครับพอดีจ๋าลาคลอดนะครับ"เลขาของผมหรือจ๋าผมค่อนข้างที่จะมีชื่อเสียงในเรื่องความงามที่ดังไปทั่วจึงไม่แปลกที่คุณเชนเขาจะรู้จัก ถึงแม้ว่าผมจะร่วมงานกับบริษัทนี้มาหลายครั้งแล้วแต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เจอกับคุณเชน

"อ๋อครับ งั้นผมขอคุยเรื่องงานก่อนเลยนะครับ ถ้าคุยเสร็จเร็วจะได้กินข้าวเร็วๆ"คุณเชนขำเล็กน้อยสงสัยคงจะหิว

"ได้ครับ"หลังจากนั้นพวกเราก็คุยงานกันไปเรื่อยๆจนเลยไปถึง1ชั่วโมง สรุปก็นัดแนะกันเรียบร้อยสายไหมก็ส่งข้อมูลต่างๆที่คุยกันเมื่อครู่เข้ากลุ่มเรียบร้อย

"หลังจากนี้ก็ตามสบายนะครับคนกันเอง"คุณเชนยกมือขึ้นแสดงให้พนักงานเห็นว่าเอาอาหารมาเสิร์ฟได้แล้ว ผ่านไปครู่เดียวอาหารญี่ปุ่นมากหน้าหลายตาก็มาวางอยู่ข้างหน้าพวกเรา

"งั้นผมไม่เกรงใจแล้วนะครับ"สายไหมตาวาวเป็นประกายกับอาหารที่วางอยู่ตรงหน้า

"แล้วแต่เถอะครับ แต่ไม่ต้องรีบกินนะครับ ผมอยากอยู่นานๆ"คุณเชนมองสายไหมอีกแล้ว! แต่ขณะที่ผมกำลังจะกินอาหารที่โต๊ะ ผมแอบเห็นคุณเชนมองผมแล้วยิ้มจางๆ ผมบอกเลยว่าผมรู้สึกไม่ถูกชะตากับหมอนี่เลย คิดว่าข่มผมได้ล่ะซี้!นี่ใครผมไม่ยอมให้หมาคาบไปแดกต่อหน้าต่อตาผมหรอกนะ!

"อาหารน่ากินดีนะครับ"ผมเริ่มบทสนทนา

"ครับน่ากินดี แต่..."ผมกำลังจะคีบซูชิที่อยู่ฝั่งสายไหมผมจึงไม่ได้มองหน้าคุณเชนที่มองมาทางผม"คนตรงหน้าผมน่ากินกว่าเยอะ"นั้นไงเริ่มรุก สะ สายไหมแล้ว?

"แค่ก! แค่ก!"สายไหมหันหน้าไปทางอื่นก่อนปิดปากเพื่อไอสำลัก 

"เป็นไรไหม?"ผมยื่นกระดาษทิชชู่ให้สายไหมที่กำลังหันมา

"เป็นไรมากไหมครับน้องสายไหม"สายตาสายไหมที่มองคุณเชนตอนนี้กลับเปลี่ยนไปจากเดิม โกรธหรอ? มีคนจีบต้องโกรธด้วยหรอ? หลังจากนั้นสายไหมก็หันมามองหน้าผมสายตาที่ดูเคืองนั้นเพิ่มทวีคูนเป็นสองเท่าจากเมี่อกี้

ผมยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆสายไหม"โกรธกูรึเปล่า?"

"ไม่ได้โกรธ!"สายไหมสะบัดหน้าหนีผม ไม่เคยเป็นแบบนี้แฮะ

"อย่าไปสนเลยครับ เค้าก็บอกอยู่ว่าไม่เป็นไร มาคุยเรื่องเราต่อดีกว่า"คุณเชนจิกตามองมาที่ผมแบบหวานเยิ้ม เชี่ยสาวสองที่มหาลัยเก่ากูยังไม่รุกหนักขนาดนี้เลย ผมรู้แล้วทำไมสายไหมถึงโกรธ สงสัยเป้าหมายของคุณเชนจะไม่ใช่สายไหม แต่เป็นผม!

"อ่อครับ"ผมพยักหน้าเบาๆแล้วหันไปดูสายไหมที่นั่งหน้าบูดก้มหน้าอยู่"นี่สายไหม"ผมเข้าไปใกล้ๆหูของสายไหมอีกครั้ง"นี่ทำงานอยู่นะเรื่องส่วนตัวเอาไปเดี๋ยวพี่จะกลับไปเคลียร์ที่ห้องนะครับ ตอนนี้นั่งหลังตรงแล้วยิ้มแย้มนะ"ผมลูบมือของสายไหมที่อยู่ใต้โต๊ะเบาๆ

สายไหมพยักหน้าเบาๆแล้วยืดตัวตรงขึ้นมาแต่หน้ายังงออยู่ เฮ้อ..นึกว่าผู้ชายจะไม่งอลเก่งเหมือนผู้หญิงซะอีก นี่แค่มีคนมาแซวผมนิดหน่อยๆเองนะ ผมก็เบื่อโมเมนต์นี่เป็นนะต้องตามง้อเนี่ย แต่คนงอลน่ารักผมให้อภัย

" ดื่มไหมครับ"คุณเชนถามผม"ถ้าดื่มเดี๊ยวผมสั่งให้"คุณเชนยิ้มให้ผม 

"ไม่ดีกว่าครับ เดี๊ยวไม่มีคนขับรถกลับ"

"เดี๊ยวผมไปส่งก็ได้นะครับ"

"ผมมีเลขามาด้วยเกรงใจนะครับ"

"ผมไม่ได้บอกว่าจะเอาเลขาคุณไปด้วยหนิครับ"คุณมองที่สายไหมแล้วคว่ำปากลงเล็กน้อย ตอนนี้คุณชายที่ดูผู้ดีกลับกลายเป็นนางร้ายในละครหลังข่าวไปโดยอัตโนมัติ

"ผมไม่ได้บอกว่าผมเกรงใจคุณหนิครับ ผมเกรงใจเลขาของผม"ผมยิ้มตอบ เชี่ย!นี่งาน นี่งาน ท่องไว้นี่งานผมพูดไรไปว่ะเนี่ย! ไอ้กิลด์เอ๊ยยยยยยย"ปวดหัวหรอ?"ผมหันหน้าไปหาสายไหมที่นั่งกุมขมับอยู่

"ครับ ผมปวดมากเลย"สายไหมเอาหัวมาพิงไหล่ผมแล้วนวดขมับเบาๆ ดูก็รู้ครับว่าตอแหล

"งั้นผมขอของหวานเลยนะครับ"ผมยกมือขึ้นบอกพนักงานว่าให้เสิร์ฟของหวานสองที่เพราะผมไม่ชอบกินของหวานอยู่แล้ว รีบสั่ง รีบกิน รีบกลับ ผมจะได้รีบไปคุยกับสายไหมที่นั่งหน้าบูดอยู่เนี่ย

หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้พูดอะไรกันจนกินของหวานเสร็จครับฝั่งนั้นคงจุกที่ผมตอกกลับไป สายไหมก็ดูอารมณ์ดีขึ้นเล็กๆเพราะได้ขึ้นของหวานถึงแม่จะไม่ใช่ของโปรดแต่ขอแค่เป็นขนมมันก็ชอบหมดแหละครับ  คงไม่เอาไปพูดว่าบริษัทผมเสียๆหายๆหรอกนะครับที่ ผมพูดไปก็ผมเคืองนี่ พวกเรากินข้าวเสร็จก็จ่ายเงินครับซึ่งผมก็ต้องเป็นฝ่ายเลี้ยงอย่างน้อยก็สบายใจกว่าให้ลูกค้าจ่ายนะครับ 

"ไว้โอกาสหน้าเจอกันนะครับ"คุณเชนพูดลา

"ผมหวังว่าจะได้เจอกันอีก ส่วนเรื่องานผมจะส่งคนไปตามเวลาที่คุยกันไว้นะครับ"

"ครับ"

"สวัสดีครับ"เราสามคนลากันเรียบร้อยแล้วผมกับสายไหมหันหลังเดินออกมา

"..."เงียบ อย่าเงียบแบบนี้สิขอร้อง

"ไว้พี่จะคุยที่ห้องนะ ไม่โกรธนะโอ๋ๆ"

สายไหมพองลมที่แก้ม อยากให้ผมหอมแก้มก็บอกเถอะ555มีความคิดไปเองสูง"ผมไม่ได้โกรธ"

"ผมไม่โกรธบ้านไหมสิ หน้าบูดขนาดนี้ พี่บอกเลยกลับไปคงต้อง...คุย'ยันเช้า'"










messageจากไรต์:มีใครยังอยู่บ้างงงงงง เปิดเทอมมาก็งานเยอะเลยเด้อ คงจะไม่ได้ลงทุกวันเหมือนแต่ก่อนน้า วันนี้ปั่นงานเสร็จแล้วมาเขียนต่อ ก็จะเบลอๆหน่อยๆอาจจะตรวจคำผิดได้ไม่ทั่วเด้อ ขอบคุณที่ยังไม่ทิ้งกันน้า ขอบคุณทุกคุณที่อ่านจร้า




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น