wickedwish_

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

มายาที่ 21 : กลางคืนกลางวันก็ยิ้มได้ทั้งวัน

ชื่อตอน : มายาที่ 21 : กลางคืนกลางวันก็ยิ้มได้ทั้งวัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.2k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 16 พ.ค. 2561 21:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
มายาที่ 21 : กลางคืนกลางวันก็ยิ้มได้ทั้งวัน
แบบอักษร

มายาที่ 21





ดวงดาวสำหรับคนอื่นอาจปรากฏแค่เพียงบนผืนฟ้าในช่วงเวลาค่ำคืน หากแต่สำหรับเขาแล้ว...ดวงดาวนั้นปรากฏอยู่ในทุกๆที่ ทุกๆช่วงยาม ทุกๆจังหวะก้าวที่มีกันและกัน


เหมือนกับในตอนนี้ที่ดวงดาวกำลังปรากฏอยู่ในช็อป Diesel พร้อมหยิบจับเสื้อยืดแขนยาวสีดำทาบไปที่หน้าอกของตนตรงหน้ากระจกบานใหญ่ ดวงดาวยิ้มหยีมาทางเขาที่ในมือกำลังหอบถุงพลาสติกพะรุพะรังจากการแวะจับจ่ายวัตถุดิบเข้าห้อง ราวกับว่ายิ่งอยู่ด้วยกัน ดาวดวงนี้ก็ยิ่งเปล่งแสงเจิดจรัสมากขึ้นเรื่อยๆ มากขึ้นเรื่อยๆเสียจน


เขาเริ่มหวง


ด้วยความที่วันนี้เลิกเที่ยงทั้งคู่ ลูกแกะตัวน้อยเลยชวนเขามาซื้อของที่ซุปเปอร์ในห้าง ตอนแรกก็กะจะกลับเลยแหละ แต่เหมือนบางคนอยากแวะร้านเสื้อผ้าซึ่งเขาก็ไม่เคยขัดใจอยู่แล้ว อื้ม...ตามใจแฟนจริงๆนะ


“คุณ...สวยไหม” เฟยคลี่เสื้อที่ว่าให้ดู


“สวย...” พยักหน้ารับ “แต่มันตัวใหญ่ไปเปล่า”


“ผมไม่ได้ใส่ซะหน่อย” เดินมาจิ้มนิ้วไปที่แก้มคนตัวโต “ของคุณต่างหาก”


“หืมม? กูไม่ได้อยากได้”


“เอาน่า แต่งตัวบ้างสิคุณ” เฟยว่าพร้อมดึงมืออีกคนให้ตามไปที่ราวแขวนเสื้อผ้าด้วยกัน รู้อยู่หรอกว่าเกรทน่ะใส่อะไรก็หล่อ สังเกตได้จากการใส่แค่เสื้อนักศึกษาก็หล่อ หรือเสื้อบอลกับกางเกงขาสั้นก็หล่อ หรือไม่ใส่อะไรเลยก็ยังหล่อ...แน่ะ คิดอะไรไม่ดีอีกแล้วเฟย ทะลึ่งจริงนะเรา...


คนถูกดึงได้แต่โอนอ่อนไปกับความเอาจริงเอาจังของคุณแฟนแกะ คิดๆดูแล้วเขาก็ไม่ค่อยแต่งตัวจริงๆนั่นแหละ ก็แหม วันๆเขาจะได้ไปไหนกันเชียวนอกจากเรียนแล้วก็กลับห้อง อ้อ...จะมีซ้อมบอลบ้างเป็นช่วงๆ


เขาไม่ชอบอะไรที่วุ่นวายเอามากๆ อย่างตอนปีหนึ่งที่มีรุ่นพี่มารบเร้าให้ไปเป็นตัวแทนประกวดเดือนคณะเขาก็รีบปฏิเสธหัวชนฝาเพราะไม่อยากเป็นที่จับตามองของใครๆ อีกอย่าง คณะวิศวะคนหน้าตาดีก็เยอะจนเกลื่อน แค่เขาปฏิเสธคนเดียวคงไม่ได้ทำให้ตัวเลือกลดลงไปถึงหนึ่งเปอร์เซ็นต์เลยมั้ง


“คุณ! ตัวนี้โคตรเท่เลย” เฟยหยิบเสื้อแจ็คเก็ตสีเขียวขี้ม้าที่มีสติ๊กเกอร์คูลๆแปะอยู่ตรงช่วงไหล่และอก ตอนแรกเขาเล็งตัวนี้ไว้ แต่พอทาบบนตัวเกรทแล้วแบบ...อื้ม คงต้องยกให้พี่แกแล้วแหละ โถ่...พ่อคุณ หล่อระเบิดสุดๆไปเลย แฟนใครเนี่ยยย


“อื้อ”


“สองตัวนี้ด้วยเนอะ” เฟยชี้ไปที่เสื้อยืดแขนยาวกับแขนสั้น


“ตามใจ” ไม่ได้ประชด เพราะเขาตามใจจริงๆ...ตามใจตั้งแต่อีกฝ่ายเข้ามาตามตื้อจนตอนนี้เป็นแฟนกัน เขาก็ยังคงตามใจอยู่เหมือนเดิม เห้อออ ตามใจเก่งจริงๆนะเรา...


“ผมซื้อให้นะ”


“ไม่เอา ของกู กูจ่ายเองได้”


“โห คุณก็จ่ายหมดทุกอย่างอ่ะ” เฟยมุ่นคิ้ว ก็เกรทอ่ะจ่ายทุกอย่างจริงๆ ตั้งแต่อยู่ด้วยกันมา มีอะไรเจ้าตัวก็ซื้อให้หมด ตอนแรกเขาคิดว่าพี่แกคงแค่อยากจะจ่ายหนี้แทนส่วนของไอ้น้องกิวที่ยืมเขาไป แต่นานวันเข้าเขากลับเริ่มรู้สึกว่า...ตานี่มันชอบเทคแคร์นี่หว่า ฮึ่ยยย เทคแคร์เก่ง!


“ก็แล้วมึงจะซื้อให้ทำไม วันเกิดก็ไม่ใช่” ดึงเสื้อในมืออีกคนมาถือ


“ก็อยากซื้อให้แฟนนี่”


“ซื้อเองได้ มีตังค์!” กระแทกเสียงพร้อมทำหน้าขึงขัง แม่ง...ยังไงก็ไม่ชินกับคำว่าแฟนซักที แล้วไอ้หน้าตาออดอ้อนแบบนั้นเขาก็ไม่ชิน นี่กะจะฆ่ากันให้ตายคาร้านเสื้อผ้าเลยหรือไง


“รวยจังเล้ย”


“ก็คงไม่รวยเท่าคนขับมินิหรอกครับ” ดีดหน้าผากคนตัวขาวอย่างหมั่นไส้ไปหนึ่งที รายนั้นถ้าเขาไม่พาเจ้าตัวไปเอาของที่คอนโดก็คงไม่รู้ว่าคุณหนูเฟยของเขาน่ะขับมินิคูเปอร์ แถมยังเป็นมินิรุ่นJCWที่เขาอยากได้มากๆเสียด้วย แต่เพราะมันเล็กสมชื่อจนไม่สามารถใช้งานในเชิงธุรกิจได้ ป้ากับม๊าเลยไม่อนุมัติโครงการนี้


“รวยเพราะคุณไม่ให้ใช้ตังค์นั่นแหละ” เฟยแลบลิ้นใส่คุณแฟนพระเอก (เป็นคำที่ผสมระหว่างคุณแฟนกับพ่อพระเอก) ก่อนจะคว้าฉวยเสื้อผ้าทั้งหมดมาจากฝ่ามือหนาแล้วส่งให้พี่พนักงาน “ผมจ่ายแล้ว แบร่ๆๆ”


เกรทโคลงหัวในท่าทางยียวนกวนอารมณ์นั่น คงจะเกิดมาพร้อมกับความกวนตีนจริงๆแหละ สงสัยต้องเปลี่ยนฉายาจากนางฟ้าแห่งคณะมนุษย์มาเป็นนางฟ้าแห่งความกวนตีนแทน…


แต่เอาเข้าจริง หลังๆมานี้เขากลับไม่รู้สึกหงุดหงิดเวลาเห็นท่าทางแบบนั้นแล้ว กลับกันมันเป็นความรู้สึกที่...เอ็นดู อื้ม...เรียบร้อยแล้วไอ้เกรทเอ๊ย หลงเขาเข้าจริงๆแล้วว่ะ เห้อออ ร้ายนัก!


“ไม่ลองหรอคะน้องเฟย”


“ผมว่าน่าจะพอดีนะครับ แต่ยังไงถ้าใส่ไม่ได้ผมเอามาเปลี่ยนวันหลังได้อยู่เนอะ” เลิกคิ้วเชิงถามพี่พนักงาน ที่พูดออกไปแบบนั้นก็เพราะเขาจำไซส์เสื้อคุณแฟนได้แม่นยำเลยยังไงล่ะ ก็แหงสิ...แฟนทั้งคนนี่นา


“ได้แน่นอนค่ะ”


เฟยยิ้มอย่างเป็นมิตรให้พี่ๆสาวสวยที่จำไม่ได้ว่าชื่ออะไรบ้าง นี่จำหน้าได้ก็บุญแล้วเพราะเขาไม่ได้มาบ่อยขนาดนั้น  แถมที่พี่ๆจำเขาได้ราวกับลูกค้าขาประจำก็คงเพราะเขาเป็นลูกคุณแม่ล่ะมั้ง เรื่องแบรนด์เสื้อผ้าเนี่ยคุณแม่เขาครั่มหวอดอย่าบอกใครเชียว


“นี่ค่ะน้องเฟย โอกาสหน้าเชิญใหม่อีกนะคะ”


“ขอบคุณครับ” รับถุงกระดาษจากพี่พนักงานผมสั้นที่เมคอัพจัดเต็มสุดๆ แต่ก่อนจะหันไปหาคุณแฟนเจ๊แกก็ดันถามคำถามที่ทำเอาเขาทั้งสองสะดุ้ง


“แฟนหรอคะ?”


ตายละ เอายังไงทีนี้  “เอ่อคือ...” เฟยหันไปหาเจ้าของตำแหน่งแฟนที่ว่า เรื่องสถานะพวกนี้เขาไม่เคยคิดที่จะปิดบังใครหรอก หากแต่การที่เก็บเป็นความลับมาจนถึงตอนนี้ก็เพราะกลัวว่าเกรทจะไม่สบายใจมากกว่า


เป็นแฟนกันครับ” คนตัวโตเดินเข้ามาโอบเอวสอบจากด้านหลัง


มึ๊งงงง ใครไม่ตายกูตายได้มั้ยคะ อกสาววายจะแตก เดินมาแสดงความเป็นเจ้าของเบอร์สุด แล้วแฟนน้องเฟยคือแบบหล่อ...หล่อแบบพระเอกหนังอะไรซักเรื่อง แง่งงง อิชั้นขอเฟดตัวเองออกจากออร่าสีชมพูตรงนี้ อยู่ไม่ได้แล้วฮรือออ พนักงานสาวเม้มปากแน่นพลางกับสะกดกั้นอาการไม่ให้ร่างกายบิดไปบิดมา


คนถูกโอบได้แต่ยิ้มหยีให้กับการกระทำสุดน่ารักก่อนจะจูงมือคุณแฟนพระเอกออกจากร้าน  “คุณอ่ะ!” เฟยเงยมองคนตัวสูงด้วยหน้าตาที่อธิบายไม่ถูก จะว่าเขินก็ไม่ใช่จะว่าดีใจก็ไม่เชิง ไม่รู้เฟ้ย...มันเหมือนราวกับเขาถูกบอกรักอีกรอบเลย ตาบ้าเกรทเอ๊ย


“อะไร ไม่ชอบหรือไง”


“ใครว่า...ชอบสุดๆเลยต่างหาก”


“ก็ดีแล้ว” เกรทว่าก่อนจะเดินนำอีกฝ่ายไป จริงๆเขาอยากจะยีหัวนุ่มๆนั่นให้ฟูฟ่องเสียจริงถ้าไม่ติดว่าหอบของพะรุงพะรังอยู่ เขาชอบนักเวลาเห็นผมไอ้ลูกแกะฟูๆเหมือนตอนตื่นนอน มันให้ความรู้สึกแบบว่า...น่ารัก หง่ะ เกรท ชมแฟนตัวเองอีกแล้ว


“เดี๋ยวผมช่วยถือ” คนตัวขาวเดินเข้ามาแย่งถุงพลาสติกในมือคุณแฟน


“ถือเองได้ เดินไปเถอะน่า”


“คุณ ผมก็เป็นผู้ชายนะ!”


เกรทแทบจะหลุดขำในตอนที่คุณแฟนแกะขมวดคิ้ว เขายื่นถุงพลาสติกที่เต็มมือหนึ่งข้างให้อีกฝ่ายถือ อยากถือก็ถือเลยครับ ไม่อยากขัดใจพี่แก เดี๋ยวเมื่อยก็คงส่งกลับมาให้เขาถือคืนเองนั่นแหละ


“นี่คุณ”


“อื้อ” เหลือบมองคนที่เดินอยู่ข้างๆ


“ผมขอไปเลี้ยงสายนะ”


นั่นไง นึกแล้วว่าวันนี้มันดูเอาใจแปลกๆตั้งแต่อยากซื้อของให้ แถมยังมาช่วยถือของอีก เนี่ย ทำอะไรหวังผลตลอด เจ้าเล่ห์ที่สุดอ่ะลูกแกะตัวนี้ “เลี้ยงใคร”


“เลนนี่ไง เด็กผู้ชายที่ตัวสูงกว่าผมนิดหน่อย” เฟยว่าพร้อมทำมือประกอบ “เด็กที่เมื่อวานก่อนเดินมาส่งผมตรงลานจอดรถคณะ คุณเห็นป่ะ”


“คนที่เดินกอดคอมึงมาตั้งแต่ลงจากตึก”


“ช่าย”


“ไม่ให้ไป”


“อะ...อ้าว อะไรอ่าคุณ” เขย่าแขนพ่อพระเอกใจร้าย แต่เหมือนจะไม่ได้ผล เกรทเดินนำเขาลิ่วไปหน้าตาเฉย


รู้ตัวอีกทีเขาทั้งสองก็มาหยุดยืนที่เจ้าพรีอุสสีเทาคันเก่งเสียแล้ว แต่นี่ไม่ใช่เวลาจะมาตกใจในความเดินเร็วของตัวเองหรอก เพราะเขาต้องไปเลี้ยงสายกับเลนนี่ให้ได้! นี่ผลัดน้องมาเป็นรอบที่ยี่สิบแปดแล้วมั่งเนี่ย ถ้าพี่ปีสูงรู้ว่าเขาไม่ยอมเลี้ยงน้องเพราะมัวแต่ตามเต๊าะผู้ชายอยู่คงต้องโดนเฉ่งยกใหญ่แน่ๆ


“ก็ไม่ให้ไป” ยัดของที่ซื้อมาทั้งหมดลงในกระโปรงรถก่อนจะเปิดประตูเข้าไปนั่งหลังพวงมาลัย


“ไม่รู้อ่ะ คุณห้ามผมไม่ได้หรอก” เปิดประตูเข้ามานั่งข้างๆพร้อมกอดอกทำหน้าบึ้ง


“ยอมกูซักเรื่องได้มั้ย”


“คุณ ผมก็แค่ไปเลี้ยงสาย คุณหึงผมกับน้องรึไง”


“ถ้าบอกว่าหึงมึงจะไม่ไปมั้ยล่ะ”


“ก็ไปอยู่ดี ผมเบี้ยวเลนนี่มาหลายทีแล้ว”


“เฟย กูไม่ชอบไอ้เด็กนั่น!” จริงๆก็ไม่ได้เหม็นขี้หน้าอะไรขนาดนั้นหรอก เขาก็แค่ไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับคนของเขา ยิ่งแต่ไอ้คนของเขาดันฮอตสุดๆด้วยแล้ว เขาก็ยิ่งหวง แม่งง...มีแฟนนี่มันวุ่นวายหัวใจจริงๆว้อยย


“เลนนี่มันไปทำอะไรให้คุณห๊ะ!?”


“นี่มึงเห็นมันดีกว่ากูหรอ!”


โอ้ยยย ออกตัวแรงสุดอะไรสุด นี่ถ้าไม่ติดว่าต้องไปเลี้ยงน้องจริงๆเขาคงกระโดดโลดเต้นที่เกรทหึงเขาขนาดนี้แล้ว แต่นี่มันเรื่องสำคัญอ่ะ เพราะตอนปีหนึ่งพี่หมวกเลี้ยงเขาดีมากๆ ขนมของเทคหรือแม้แต่ชีทเรียนก็ไม่เคยขาด แต่พอเขาขึ้นเป็นพี่เขาแทบไม่ได้ให้อะไรน้องเลย เห้อออ รู้สึกว่าตัวเองเป็นพี่ที่แย่จริงๆ


“ไปกันใหญ่แล้ว” ลูบแขนอีกคนให้ใจเย็นลง


“…..”


ผมรักคุณคนเดียวนะ


เกรทพยายามไม่สนใจถ้อยคำทำลายล้างนั่นโดยการเสหน้าหนีไปทางกระจกอีกฝั่ง ทำไมวะ เขายอมอีกฝ่ายทุกเรื่อง แล้วทีเรื่องนี้เรื่องเดียวทำไมมันยอมเขาบ้างไม่ได้ เนี่ยยย ไม่อยากทะเลาะเลย เพิ่งคบกันแท้ๆ


“คุณ...” เฟยสะกิดชายเสื้อคนขี้งอน แต่จนแล้วจนรอดพี่ขรึมแกก็นิ่งอยู่อย่างนั้น เอ้ออ สงสัยต้องใช้ท่าไม้ตายหว่ะ อยู่ดีๆไม่ชอบ ชอบให้มารร้ายออกโรงนักใช่ไหม


เฟยเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้อีกฝ่ายก่อนจะช้อนปลายคางของคนตัวโตให้หันกลับมา แทบจะในวินาทีเดียวกันที่กลีบปากสีพีชสดกดประทับลงบนไออุ่นนุ่มของชายตรงหน้า เพราะเกรทไม่ขัดขืนเขาจึงแช่จุมพิตไว้นานเสียจนเจ้าตัวเริ่มยกแขนขึ้นโอบรอบร่างเขาไว้กรายๆ


“อืมมห์...”


เฟยไถ่ถอนริมฝีปากออกพร้อมกับถูไถจมูกของตนเองไปมากับจมูกของคุณแฟนพระเอก “ให้ผมไปน้า”


ฮึ่มมม จบวิชาการอ่อยมาจากสำนักไหนหรอ ทั้งการเต๊าะ ทั้งการง้อแม่งเอาเขาอยู่หมัดหมด เขาล่ะเบื่อตัวเองจริงๆ เบื่อที่ต้องมาแพ้ให้กับอะไรแบบนี้ เบื่อที่ไม่เคยจะสามารถรับมือกับการกระทำอันร้ายกาจได้ เบื่อที่ไอ้ฟันเฟือนเหล็กไม่เคยทำงานได้เป็นปกติเลยซักครั้ง เห้อออ เกรทพรูลมหายใจออกมาอย่างลูซเซอร์


“อยากไปก็ได้...แต่กูไปด้วย”










































ไม่คิดไม่ฝันเหมือนกันว่าคนอย่างเขาจะต้องมานั่งคุมแฟนแจที่ร้านเหล้า เอาจริงๆสมัยคบกับญาดาเขาก็ไม่ได้ตัวติดกับเจ้าหล่อนขนาดนี้ แต่พอเป็นไอ้ลูกแกะเนี่ยไม่ได้เลย ไม่ใช่เขาไม่ไว้ใจอีกฝ่ายนะ เขาไม่ไว้ใจไอ้ผู้ชายพวกนั้นต่างหาก...มีแฟนเป็นนางฟ้านี่คงต้องเพิ่มความระแวงเป็นเท่าตัว


“เลี้ยงแน่นะตี๋”


“เมื่อกี้กูก็เลี้ยงมึงไม่ใช่หรือไง”


จิ๊ปากใส่เพื่อนรักผิวแทนก่อนจะหันไปมองคนตัวขาวที่นั่งอยู่โต๊ะฝั่งตรงข้ามต่อ ตอนแรกแม่งบอกเขาว่าจะพาไอ้เด็กเลนนี่นั่นไปกินแค่ชาบูหม้อไฟ แต่ไปๆมาๆดันมาโผล่ที่ฟรายเดย์เฉย


โชคดีที่ไอ้บลูสามารถซื้อได้ด้วยเงิน เขาเลยมีคนนั่งเป็นเพื่อนตั้งแต่ร้านแรกจนถึงตอนนี้ คนที่โดนคุมมีส่งข้อความมาแซะเขาด้วยนะว่าตามขนาดนี้ก็มานั่งด้วยกันเลยมั้ย แหม มึงอย่าท้ากูนะเฟย


ลูกแกะ


พ่อเกรท

ยังไม่ได้เคลียร์เรื่องมาร้านเหล้าเลยนะ

ลูกแกะ

โถ่คุณ ก็พี่ปีสูงชวนอ่ะ

ไม่มาก็น่าเกลียดเปล่า

พ่อเกรท

เหอะ

กลับห้องมึงโดนลงโทษแน่

ลูกแกะ

กลับตอนนี้เลยได้มะ

อยากโดนลงโทษ

พ่อเกรท

มึงลุกมา!

ลูกแกะ

แง่....คนซาดิสม์

อย่าทำลูกแกะเลย ลูกแกะกลัวแล้ว

พ่อเกรท

กวนตีน

รีบกินรีบเสร็จ

ลูกแกะ

คร้าบบ

พ่อเกรท

ห้ามกินเยอะ

ห้ามเต้น

ลูกแกะ

ห้ามเต้นด้วยหรอ

พ่อเกรท

ถ้าเต้น กูจะไปลากคอมึงกลับห้อง

ลูกแกะ

จะเป็นพ่อหรือจะเป็นผั-

เลือกกก

พ่อเกรท

ไอ้เฟย!!

ลูกแกะ

งืออออ

ไม่คุยด้วยแล้ว




เจ้าตัวคงจะรู้ว่าถ้าขอมาฟรายเดย์ในค่ำคืนวันศุกร์แบบนี้เขาคงต้องไม่ให้ชัวร์ๆ ก็แหงล่ะ พวกร้านเหล้าชื่อดังทั้งเจ็ดในเครือ Seven bars ของมอเขาจะมีการจัดโปรพิเศษตามวันที่ตรงกับชื่อร้าน อย่างฟรายเดย์ก็จะมีโปรโมชั่นลดราคาครึ่งหนึ่งให้กับนักศึกษาคณะมนุษย์และนิติศาสตร์ในทุกวันศุกร์


เพราะงั้นเหล่าเด็กสองคณะที่ว่าก็จะชอบแห่มากินกันในวันนี้ แล้วพอเด็กคณะมนุษย์มารวมตัวกันเยอะๆเข้าก็อาหารตาสำหรับหนุ่มๆสิครับ ทั้งชายงามหญิงงามนี่ของขึ้นชื่อคณะนี้เขาเลยล่ะ


“อ่ะ คุยโทรศัพท์แล้วก็หน้าบูด ให้กูเดาไหม”


“รู้แล้วจะถามทำแมวอะไร”


“เอาน่า มึงก็มานั่งจ้องเขาขนาดนี้แล้ว จะกลัวอะไรวะ” บลูตบไหล่เพื่อนรักเบาๆ


หมั่นไส้ก็หมั่นไส้ ตลกก็ตลก เพิ่งเคยเห็นไอ้เกรทเป็นเอามากขนาดนี้ แต่ก็ไม่แปลกหรอก แฟนมันแม่งโคตรจะสวย นี่ถ้าไม่ติดว่าเฟยชอบไอ้ตี๋อยู่ก่อนแล้วเขาจะรีบชิงตัดหน้าจีบซะเลย นาทีนี้ไม่มีคำว่าเพื่อนแล้วครับ ฆ่าได้ฆ่า...แต่ก็นั่นแหละ มึงแพ้ตั้งแต่เริ่มต้นแล้วไอ้บลูเอ๊ย


“เฟยแต่งตัวน่ารักอ่ะ”


“น้อยๆหน่อย”


เขาล่ะเซ็ง นี่ขนาดให้ไอ้ลูกแกะเปลี่ยนมาใส่เสื้อยืดแขนสั้นสีดำกับกางเกงยีนส์ธรรมดาๆแล้วนะยังโดนชมว่าน่ารักอีก ตอนแรกมันจะใส่ขาสั้นออกมา แล้วคิดว่าเขาจะยอมหรอครับ เหอะ...ชอบโชว์มากหรือไงขาอ่อนน่ะ!


“ง่าา พี่เฟยย นางฟ้าของน้อนนนน”


“กูย้ายไปเรียนคณะมนุษย์ได้ไหม กูอยากเจอแบบพี่เฟยย”


เสียงไอ้สองคู่หูกล้วยหอมจอนซนดังมาจากด้านหลัง เอออ่ะ แฟนมันนั่งอยู่ตรงนี้มึงยังจะกล้าแซวอีก นี่ถ้าไม่ติดว่าเป็นน้องคณะ เขาลุกขึ้นเตะปากไปแล้ว เห้ยยย เกรท ทำไมป่าเถื่อนแบบนี้ เริ่มพาลแล้วนะเรา...


“ผิดร้านป่ะ นี่ไม่ใช่ทิวซ์เดย์” บลูพยักเพยิดหน้าถามฟาร์มกับปาล์มที่กอดคอกันมายืนอยู่ข้างโต๊ะพวกเขาอย่างไม่รู้ตัว เนี่ย ดูแต่สาว รุ่นพี่คณะมึงอยู่ตรงหน้าไม่รู้จักทักทาย เดี๊ยะโดนซ่อม


“อ้าวว ทีพวกพี่ยังมาได้โลย”


“อ่า...ไหนๆก็เจอกันแล้ว พี่เลี้ยงพวกผมหน่อยดิ”


โอ้โห เจอหน้าก็ขอให้เลี้ยง สาดเหล้าซักแก้วใส่ให้หายสร่างเมาจะดีไหม “ตอนแรกก็ว่าจะเลี้ยงแหละ แต่ท่าทางพวกมึงดูไม่เคารพรุ่นพี่ กูไม่เลี้ยงละ” บลูแสร้งว่าเสียงแข็ง


“ใครจะไม่เคารพพี่เกรทกับพี่บลูล่ะคร้าบบบ” พูดเสร็จไอ้เด็กสองคนก็ทรุดเข่าลงกับพื้นพร้อมถูหน้าไปมาที่ต้นขาของพวกเขาราวกับน้องหมาที่เจอเจ้าของ แหม่ เล่นใหญ่!


“เอาไงพี่ตี๋ น้องมันทำขนาดนี้ละ”


“เดี๋ยวๆ มึงไม่ใช่เรอะที่บอกว่าจะเลี้ยง”


“น่า...ไหนๆมึงก็เลี้ยงกูอยู่ละ เลี้ยงเพิ่มอีกซักสองตัวจะเป็นไร เนี่ยย มันอาจช่วยมึงสอดส่องผู้ชายที่จะเข้ามาจีบแฟนมึงได้ด้วยนา ถือว่าทำบุญ” ว่าเข้าไปนั่น...จริงๆไม่ได้อยากจะผลาญเงินไอ้เพื่อนรักเล้ย เขาก็แค่อยากมีเพื่อนร่วมโต๊ะเยอะๆแค่นั้น แหงล่ะ กินกันหลายๆคนสนุกจะตาย


“น้าา พี่เกรท”


“นวดให้เลย เฮียเกรทสปอร์ตใจดี”


“เออๆไอ้สัส!” บอกตัดรำคาญ นี่มันที่สาธารณะไม่ใช่ชมรมฟุตบอลที่พวกมึงจะมาทำตัวปัญญาอ่อนได้เหมือนทุกทีนะโว้ย ไม่อายตัวเองก็ช่วยอายแทนกูหน่อยเถอะ นี่ถ้าพี่โด้อยู่นะจะยุพี่แกให้สั่งวิดพื้นเสียให้เข็ด


เห้อออ มาเฝ้าแกะอยู่ดีๆก็ต้องมาเสียตังให้หมาเฉยเลย คือไม่ได้เสียดายเงินหรอก เลี้ยงเพื่อนเลี้ยงน้องแค่นี้เขาเลี้ยงได้สบายอยู่ละ แต่แค่อยากส่องใครบางคนเงียบๆมากกว่าไง ไอ้เชี่ยบลูนี่ก็สรรหาเรื่องเก่ง!


ด้วยเหตุนี้เขาจึงสั่งมิกเซอร์มากขึ้นเป็นพิเศษ ขืนสั่งเหล้าเพียวๆมาให้พวกมันแดกมีหวังได้เมาเรื้อนแน่ และเขาก็คงไม่มีเวลาตามเก็บศพใครทั้งนั้น แค่ลำพังตามดูใครบางคนก็หัวร้อนจะแย่ อ่ะๆ ไอ้รุ่นพี่ที่นั่งข้างๆโอบแฟนกูทำไมว่ะ ฮึ่มมมม!


“ใจเย็นพี่ตี๋ เดี๋ยวแก้วก็ได้แตกคามือหรอก”


“อารมณ์เสีย”


เกรทถอนหายใจพลางกระดกของเหลวสีน้ำตาลเข้าปากจนหมดแก้ว ทีหลังไม่ให้มาแล้วโว้ยย แล้วเหมือนเจ้าตัวจะรู้นะว่าเขามองอยู่ มันเลยทำปากขมุบขมิบว่า ไม่มีอะไรครับ แหม่ กูก็ดันแปลออกไปอีก ภาษารักรึไงกัน


“เอ้อ แล้วแฟนพี่เกรทคนไหนอ่ะครับ”


“ใช่ๆ เห็นพี่บลูบอกว่าจะให้ผมกับไอ้ปาล์มช่วยสอดส่องแฟนพี่เกรทนี่”


“นู่น” บลูชี้ไปที่โต๊ะคนตัวขาว


ปาล์มอ้าปากมองรุ่นพี่สองคนอย่างอึ้งๆ “ไม่ใช่คนเสื้อดำใช่ไหม”


“ใช่”


ฟาร์มเบ้ปากทำหน้าจะร้อง “ไม่ใช่คนที่เป็นนางฟ้าคณะมนุษย์ใช่ไหม”


“ใช่”


“แง่งงงงงงงงงง ทำไมพี่เกรททำแบบนี้ พี่ทรยศผมได้งัยยยย อีพี่เลว”


“พี่แม่งเหี้ย ไหนพี่มึงบอกว่าไม่มีอะไรกันไงครับ แล้วได้กันเป็นแฟนนี่คืออะไร ฮือออ”


“ไอ้สัส นี่กูยังเป็นรุ่นพี่พวกมึงอยู่ไหม” เกรทแทบจะปาแก้วในมือใส่ไอ้กล้วยหอมจอมซนขี้โวยวาย ไม่ใช่โมโหที่พวกมันบอกว่าเขาเลวหรอกนะ โมโหที่พวกแม่งเสียงดังเนี่ย อายชิบหาย


“จริงๆกูเห็นมานานแล้วแหละฟาร์ม พี่เฟยแม่งมองแต่พี่เกรท ฮึก”


“เออกูก็เหมือนกัน แล้วพี่เกรทแม่งก็เสือชิบหาย เห็นเงียบๆแต่ฟาดพี่นางฟ้ากูเรียบนะจ้ะ ฮือ ชนแก้ว”


นี่พวกมึงปรับทุกข์กันโดยลืมไปหรือเปล่าว่ากูก็นั่งอยู่ตรงนี้ด้วย เขาล่ะปวดหัวกับคนเมา แล้วเชี่ยบลูคืออะไร นอกจากไม่ช่วยห้ามไอ้เด็กสองคนนี่แล้วยังนั่งขำอีก เลี้ยงเสียขาวสุกนัก!


ฟาร์ม กูเฮิร์ท ทำไมพี่เกรททำกับเราแบบนี้วะ

“เซมมม กูเสียจัยย แต่...ฮึก ชีวิตยังมีพรุ่งนี้เสมอ พี่ตูนกล่าวไว้”

“เออได้ เอาคนนั้นมั้ย ที่นั่งตรงข้ามพี่เฟยอ่ะ น่ารักดี”

“ชื่อไรว้า เหมือนจะอยู่ปีหนึ่ง”

เกรทนั่งฟังคนนกขี้เมาสองตัวบ่นเจื้อยแจ้วไปเรื่อยเปื่อยจนร่วมชั่วโมง จริงๆฟังไปฟังมาก็เพลินดีเหมือนกัน ใจความแม่งวนอยู่อย่างเดียวอ่ะ เป็นเรื่องที่เขาคบกับไอ้ลูกแกะพร้อมด่ากราดที่เขาแทงข้างหลัง เอ้ออ ให้ทำไงวะ คนหน้าตาดีสองคนก็ต้องคู่กันอยู่แล้วเปล่า แน่ะ...ติดความมั่นหน้ามาจากใครอีกแล้วเนี่ย


เป็นตอนนั้นเองที่สายตาคู่คมหันไปจับจ้องกับคุณนางฟ้าเช่นเดิม จริงๆเขาก็มองแต่คุณเขาคนเดียวนั่นแหละ แต่ครั้งนี้ไอ้ตัวดีมันดันเลื้อยอยู่บนไหล่ของรุ่นพี่หน้าใสเนี่ยสิ แม่งง เปลี่ยนจากลูกแกะเป็นลูกแรดดีไหม!


เกรทวางแบงค์สีเทาไว้บนโต๊ะก่อนจะสาวเท้าไปหาคนตัวขาวที่แก้มเริ่มขึ้นสีแดงจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ “กลับได้ละ” มือหนาช้อนศีรษะคุณแฟนจอมดื้อให้หันมาอีกทาง ก่อนจะพยายามดึงแขนเจ้าตัวให้ลุกขึ้น


“เอ่อ...พี่เป็นใครครับ?”


“แฟนน้องเฟยหรอ”


 “เปล่า” เกรทตอบหน้าตายก่อนจะหันลงมองสบตากับใครบางคนที่กำลังทำหน้าบึ้ง สงสัยคงจะไม่พอใจที่เขาตอบออกไปอย่างนั้น แต่เจ้าตัวก็ต้องรีบเปลี่ยนปฏิกิริยาสีหน้าทันทีเมื่อประโยคที่เขาพูดต่อไป... “เป็นผัว


อื้อหือ ‘ผัว’เต็มปากเต็มคำเหลือเกิน เฟยกระพริบตาปริบๆอย่างไม่เชื่อรูหู ก็ใครมันจะไปคิดล่ะว่าพี่เกรทคนนิ่งของเขาจะมีมุมเฟียสๆด้วย เนี่ยย...สงสัยต้องให้รางวัลซะหน่อยแล้ว ชอบอ่ะชอบ


เด็กหนุ่มยอมโอนอ่อนให้คนตัวโตลากมาขึ้นรถอย่างง่ายดาย อย่าว่างั้นว่างี้เลย นี่ถ้าไม่ติดว่าเขาชอบเทเลี้ยงสายบ่อยๆ เขาขอกลับตั้งนานแล้ว โชคดีที่แกล้งเมา พี่ๆเลยยอมปล่อยให้มากับเกรท จริงๆก็ไม่ได้แกล้งหรอก ก็แอบมึนนิดๆอยู่เหมือนกันนะ นี่พี่หมวกกะมอมเขาให้หัวราน้ำเลยหรือไง เอ้ออ...แล้วเลนนี่กลับไงเนี่ย


“ทีหลังไม่ต้องมา”


“อะไรอ่า”


“เมาแล้วอ่อยไปทั่ว”


จุ๊บ! หอมแก้มคนขับที่ตอนนี้ขมวดคิ้วจนหน้าผากแทบจะย่นเป็นหมาปั๊กไปหนึ่งที “ไม่ได้เมาซ้าหน่อยย” ลากเสียงพร้อมคลอเคลียอยู่ที่ซอกคอแกร่งอันคุ้นเคย อ่าา...กลิ่นคนขี้หึงนี่มันหอมจังเลย


“ไม่เมาก็เหี้ย” เกรทโคลงหัว “กลับไปอาบน้ำเลยเข้าใจไหม”


“ผมชอบที่คุณบอกว่าเป็นผัวจัง”


โว้ยยย นี่มันไม่ได้ฟังเขาเลยใช่มั้ยเนี่ย แล้วนั่นอะไร แววตาฉ่ำเยิ้มแบบนั้น นี่ถ้าไม่ติดว่าขับรถอยู่เขาจะบีบจมูกเสียให้เข็ด ชอบทำหน้าตาแบบว่า แบบว่า...อยากชาร์จแบต! เห้ยยย เกรท คิดอะไรไม่เอา!


“พะ...พอเลย เมาแล้วก็นอน ถึงแล้วเดี๋ยวปลุก” ผลักหัวลูกแกะขี้เฟียออก


“อ๊ะ คุณเลี้ยวเข้าซอยนั้น” เฟยชี้นิ้วโยเย


“เลี้ยวทำไม”


“มันเป็นทางลัด เลี้ยวนะ เลี้ยวนะ เลี้ยวนะ”


“จำเป็นมั้ยเนี่ย”


“เลี้ยวววววววววววววววววว”


“เออๆ…เลี้ยวก็เลี้ยว” หักพวงมาลัยเข้าซอยที่ว่า จริงๆก็รู้แหละว่ามันเป็นทางลัด แต่ตอนกลางคืนซอยมันเปลี่ยวนี่นา เลยคิดว่าถ้ามาทางนี้ใครบางคนอาจจะกลัว แต่รู้แล้วว่าขืนไม่ทำตามสงสัยจะได้ตายหมู่ ก็ไอ้ลูกแกะเล่นเขย่าแขนเขาไม่หยุดซะขนาดนั้น  เห้ออออ ลูกแกะเวอร์ชั่นเมานี่ทำเอาเขาปวดหัวสุดๆ


“จอดเลย ตรงนี้”


“จอดทำไม”


“จอดเดี๋ยวนี้นะ!!”


คนตัวขาวตะโกนลั่นจนเกรทเหยียบเบรกแทบไม่ทัน เอ้ออ นี่เมาเบอร์ไหนกันวะเนี่ย สงสัยต้องกล่อมไอ้ตัวดีให้หลับซะก่อนไม่งั้นเขาคงต้องเผชิญกับพฤติกรรมแปลกๆไปตลอดทาง…พอเลยครับคุณเฟยกับร้านเหล้า!


ไม่ทันจะได้หันมาส่งใครบางคนเข้านอน ลูกแกะตัวร้ายก็ก้าวข้ามฝั่งขึ้นมาอยู่บนตักเขาเสียแล้ว “เมาเกินไปแล้วนะมึงอ่ะ” ยกแขนโอบรอบเอวสอบพร้อมลูบไล้เบาๆที่สะโพกมน เห้อออ ไอ้หนูของพ่อ...โดนสะกิดนิดสะกิดหน่อยก็คอยแต่จะคำรามนะเอ็ง


“ไม่มาวเลย นี่ดูหน้าผมซี่” เอามือทาบที่แก้มคนตัวโตให้ประสานสายตา


“เป็นอะไร กูไม่ได้งอน ไม่ต้องง้อ”


“ใครว่าง้อ ผมจะให้รางวัล”


“รางวัลอะ...อื้อ” ไม่ทันจะได้เอ่ยปากถาม  ความวาบหวามก็ประกบทาบลงมาซะแล้ว นางฟ้าขี้แกล้งเริ่มลากไล้เรียวลิ้นไปตามความนุ่มหยุ่นอย่างโหยหา กลีบปากนุ่มทั้งสองค่อยๆเปิดออกให้ลิ้นร้อนชื้นได้เข้าสัมผัสเกี่ยวกระหวัดซึ่งกันและกัน  จุมพิตหวานถูกปอกป้อนราวกับคืนนี้จะไม่แยกจาก


“อืมมห์ เฟย...กลับห้องค่อยทำน่า” เกรทผละริมฝีปากออก ก่อนจะเกลี่ยนิ้วโป้งช้อนมองนัยน์ตาใส เห้ออ อย่าอ่อยได้ไหม เขาจะตายแล้วนะ เจ้าตัวก็รู้นี่ว่าเรื่องแบบนี้เขาเคยขัดที่ไหน กลับกันเขายิ่งแต่เครื่องติดง่าย...


“อยากลองในรถนี่”


“กูไม่อยากทำมึงตอนเมา…”


อื้ม...ใครจะไปคิดกันว่าฤทธิ์แอลกอฮอล์จะทำให้จากคนที่หื่นอยู่แล้วอย่างคุณแฟนแกะ สามารถเพิ่มดีกรีความหื่นขึ้นไปได้อีก ในรถจริงดิ...เอาจริงดิ ตั้งแต่คบกับอีกฝ่ายมา ดูเหมือนชีวิตเขาจะเริ่มเอ็กซ์ตรีมมากขึ้นเรื่อยๆ...


“บอกว่าไม่เมางาย”


ว่าเสร็จนางฟ้าตัวร้ายก็ถอดเสื้อยืดสีดำออกเผยให้เห็นผิวเนื้อเนียนสวย ถึงจะมีแค่แสงจันทร์สลัวสาดส่องกระทบร่าง แต่ความขาวออร่าราวกับหิมะกลับไม่ถูกความมืดบดบังเลยแม้แต่นิด “ไอ้เฟย...”


“นี่...จูบโชว์ก็ด้าย”


คนตัวเล็กเอ่ยพร้อมตะโบมจูบไปทั่วผิวแก้มและซอกคอของเขา เห้ออออ ทำไมน่ารักขนาดนี้วะ จับขังไว้ในห้องแล้วมอมเหล้าทุกวันดีไหมเนี่ย เห้ยยย คิดไม่ดีอีกแล้วนะเกรท!


“สรุปไม่ได้เมาใช่ไหม”


“นิดนึง”


“ไอนสไตน์เป็นชาวอะไร”


“ถามอารายของคุณฮึ” วางคางเกยบนบ่ากว้างพร้อมกับหอมฟุดฟิดไปมา เขาชอบกอดเกรทจังเลย ชอบตัวอุ่นๆของเกรท ชอบเนื้อแน่นๆของเกรท แต่ที่ชอบยิ่งกว่าก็คือตอนที่ถูกเกรทกอดนี่ล่ะ


“เช็คไงว่ามึงเมาขั้นไหน”


“ชาวยีววววว”


“อ่ะ แสดงว่าคุยรู้เรื่อง” จุ๊บแก้มนุ่มของอีกคนคืน “นี่เอาจริงดิ ในรถเนี่ยนะ”


“คุณอย่าอ่อนได้ป่า กลัวหรอ ไหวอ้ะป่าวเบเบ้”


ไม่ถึงหนึ่งนาทีอาภรณ์ท่อนล่างของเด็กชายปากดีก็ถูกถอดทิ้งออกจนหมด ส่วนเขาแค่เพียงรูดซิบกางเกงให้ส่วนแข็งขืนดีดผึงออกมา เขาล่ะเกลียดสายตายั่วยวนนั่นชะมัด มันทำให้เขาแทบคลั่ง


“อ๊า...คุณ”


เกรทเอนหลังพิงกับพนักเบาะพลางช่วยจับสะโพกบางที่ค่อยๆทิ้งปากทางสีสวยลงมาอย่างเชื่องช้าให้รับตัวตนของเขาไปจนหมด โชคดีที่ไม่เขาก็อีกฝ่ายจะพกเจลหล่อลื่นติดตัวไว้ตลอด...จึงช่วยลดการเสียดสีลงไปได้เยอะ เห้ย...เขาไม่ได้หมกมุ่นซะหน่อย ก็แค่เตรียมพร้อม...แค่นั้นจริงๆ


“ค่อยๆ เดี๋ยวก็เจ็บ”


“อื้อ...อึก! ขะ...ขยับแล้วนะ”


ครับ


ริมฝีปากหยักเริ่มดูดประทับที่เนื้อผิวขาว ในขณะที่อีกคนก็เริ่มขับควบห้วงอารมณ์รัญจวน เขาเคยคิดนะว่าเวลาคุณแฟนแกะออนท็อปให้เขาจะนอนอยู่เฉยๆให้อีกฝ่ายปรนเปรอ แต่เอาเข้าจริงเขาทำไม่ได้ว่ะ...ร่างกายของเฟยเหมือนมีแรงดึงดูดให้เขาเข้าลิ้มรสสัมผัสทุกที


“อื๊อ...คุณ..”


เขาเคยคิดว่าไม่อยากจะมีอะไรกับแฟนบ่อยๆเพราะกลัวจะเบื่อเร็ว การได้ทำอะไรซ้ำๆยังไงมันก็ต้องเบื่อเร็วอยู่แล้วใช่มั่ยล่ะ แต่พอเป็นไอ้คนนี้ มันเหมือนกับทุกๆอย่างที่เขาตั้งกฎไว้ถูกทำลายจนหมด เพราะยิ่งได้เสพสมเขาก็ยิ่งเสพติด


“อาาห์ เฟย...”


“คุณ…อ๊าา”


ใครจะไปรู้ว่าคนที่เกลียดขี้หน้าในวันนั้นจะทำให้เขาหลงรักหัวปักหัวปำได้ในวันนี้ นี่แม่งทำเสน่ห์ใส่เขาหรือเปล่าวะ...แต่ถ้าทำ ก็คงเป็นเขาเองนี่แหละที่ไม่ยอมปล่อยให้อีกฝ่ายไถ่ถอนมนต์สะกดซักที


“นี่เฟย...ทำไมถึงรักกูล่ะ”


“มาถามอะไร...อื๊อ..ตอนนี้เนี่ย ”


เด็กหนุ่มโอบรัดลำคอเขาแน่นเพราะตอนนี้เป็นเขาที่เริ่มส่งแรงกระทั้นจากเบื้องล่างเข้าช่วย เนื่องจากใครบางคนไม่อาจทนทานความเสียวซ่านได้ไหวจึงเริ่มอ่อนระทวย โถ่...เก่งไม่จริงนี่หว่า


“ก็คุณน่ะ...อึก!...อบอุ่น”


“...แค่นี้เนี่ยนะ”   


“มะ...มันไม่ใช่แค่ความอบอุ่นทางร่างกาย...อื้อ แต่มันเป็นความอบอุ่นที่ส่งออกมาจากหัวใจของคุณ อึ๊...โคตรน้ำเน่าเลยเนอะ” ลูกแกะตัวน้อยแค่นหัวเราะ “แต่มันเป็นอย่างนั้นจริงๆนะ อ๊า...คุณเหมือนไออุ่นที่ผมไม่เคยได้รับมาก่อน มันเป็นไออุ่นที่ผมรู้สึกได้แต่ครั้งแรกที่เจอ และมันก็เป็นไออุ่นที่คุณมีให้ผม...แค่คนเดียว


“อย่างนั้นหรอ...อืมมห์”


“อ๊า เกรทแรงไป...ละ...แล้ว อื๊อ...คุณอ่ะ” เฟยกัดริมฝีปากเมื่อถูกกระแทกเข้าจุดกระสัน “ทำไมถึงรักผม”


“ไม่รู้สิ...เป็นเพราะมึงรักกูมั้ง...”


“ขะ...ขยายความหน่อยซี่”


“กูคงแพ้ความรักที่มึงมีให้กู กูไม่รู้ว่ามันใช้อะไรวัด...กูรู้แค่ว่ามันมากมายซะจนหัวใจกูถูกหลอมละลาย...แล้วอีกอย่าง...อืมห์” กระซิบไปที่ใบหูอีกคน “ยิ่งมึงรักกู...กูก็ยิ่งรักมึง”


“ฮึ นึกว่าคุณจะไม่รู้ซะแล้ว...อึก...ว่าผมน่ะ...โคตรรักคุณเลย


บอกแล้วไงครับว่าการคบกับไอ้ลูกแกะตัวร้ายน่ะโคตรจะเปิดโลก วันดีคืนดีก็ชวนเขาเมคเลิฟในรถ นี้ไม่รู้เหมือนกันว่าในอนาคตจะต้องเจออะไร


อื้ม...มีอะไรให้เซอร์ไพรส์ได้ตลอดสิน่า เพราะงั้นเขาเลยถามเจ้าตัวเรื่องเหตุผลที่รักเขาซะเลย ถามมันตอนนี้เนี่ยล่ะ แต่เหมือนจะเป็นเขาเองที่โดนหมัดฮุกสวนกลับจนแทบน็อค


มีคนเคยบอกว่าคนเมามักจะพรั่งพรูสิ่งที่อยู่ในใจออกมา แต่เอาจริงๆเขาว่า ถึงไม่เมาไอ้ลูกแกะก็พร้อมที่จะบอกความรู้สึกในใจให้เขาฟังอยู่แล้ว เนี่ย...เชื่อใจแฟนจริงๆเลยนะเกรท


“อีกรอบนะ” ว่าพร้อมปรับเอนเบาะให้คนตัวหอมนอนราบไปกับพื้น ตอนนี้เป็นเขาที่เปลี่ยนขึ้นมาเป็นฝ่ายคุมเกมส์แทน จะว่าไปกลิ่นกายของไอ้ตัวขาวที่ผสมกับกลิ่นแอลกอฮอล์นิดๆดันทำเอาเลือดในกายเดือดพล่านมากกว่าเดิม มันเป็นกลิ่นที่แบบ...โคตรเอ็กซ์

“ติดใจล่ะซี่”


“ปากดีให้ได้ตลอด” ว่าพร้อมกดจมูกลงที่พวงแก้มนิ่มดังฟอด อย่าว่าแต่ร่างกายเลย ทั้งหัวใจ ท่าทางยียวน หน้าตาออดอ้อน น้ำเสียงกระเหง้ากระหงอด ทุกๆอย่างที่เป็นไอ้ลูกแกะน่ะ


เขาติดใจมาตั้งนานแล้ว...









TBC

=================================================================================

เหลือที่ไหนยังไม่ได้ทำกันอีกคะลูก พี่เกรทเป็นเหยื่ออารมณ์ของหนูใช่ม้ายยย


ปล. ถ้าชอบก็ช่วยคอมเม้นติชมหรือติดแท็ก #มายาดวงดาว เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยเน้อ

ทุกคอมเม้นทุกกำลังใจของทุกคน make my day มากๆน้าาา❤❤❤

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น