Pim.nr

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

DADDY ผู้ชายคนนี้เเหละพ่อของลูกฉัน 12 100 %

ชื่อตอน : DADDY ผู้ชายคนนี้เเหละพ่อของลูกฉัน 12 100 %

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.9k

ความคิดเห็น : 28

ปรับปรุงล่าสุด : 19 พ.ค. 2561 06:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
DADDY ผู้ชายคนนี้เเหละพ่อของลูกฉัน 12 100 %
แบบอักษร


image



12


ช่วงหนึ่งเดือนผ่านมานี้ผมไม่ค่อยมีเวลาเท่าไหร่ที่จะได้ดูแลอัญชันกับลูกเพราะผมอยากจะเคลียงานที่เเสนจนถึงปีหน้าทั้งเปิดสาขาใหม่ โบนัส โปรโมชั่นพิเศษ ทุกอย่างรอการอนุมัติจากผมคนเดียว ผมจึงจะต้องรีบเคลียดให้เสร็จภายในเดือนสองเดือนนี้เท่านั้น


เพราะผมทำทุกอย่างยอมห่างจากเมียลูกก็อยากได้อยู่กับพวกเขาทั้งสองคนในเวลาที่เขาท้องเเก่จะได้มีผมดูเเลอย่างใกล้ชิด


เเละผมเองก็รู้ว่าเธอต้องเหงาเเน่เเน่ เลยให้พนักงานในร้านกาเเฟทั้งสามคนของร้านเธอมาอยู่คุยเล่นกับอัญชันในระหว่างที่ผมไม่อยู่ ส่วนร้านของเธอไม่ได้ปิดหรอกผมจ้างคนอื่นเข้ามาเเทนเเละให้พนักงานทั้งสามคนนั้นสอนจนทุกวันนี้พนักงานใหม่ทำงานได้คล่องเเละดีไม่ต่างจากทั้งสามคนนั้นเลย เเละรับรองได้ว่าพนักงานที่ผมจ้างมานั้นไว้ใจได้อย่างเเน่นอน


ผมรู้ว่าหนึ่งเดือนที่ผ่านมาอัญชันเองก็เริ่มจะอ่อนข้อให้ผมบ้างเเล้วยอมคุย ถามผมอย่างนู้นอย่างนี้ ซึ่งผมเองดีใจมากที่ทุกอย่างมันกำลังจะดีขึ้น

เเต่วันนี้ทันทีที่ผมเลิกงานเเล้วก็หอบงานมานั่งทำที่ห้องพักคนป่วยอีกด้วยเพราะอยากจะได้คุยกับเธอเพราะช่วงที่ผ่านมาผมกลับเข้าห้องคนป่วยทีไรเธอก็หลับไปซะเเล้วเลยไม่ได้คุยกันพอเช้ามาผมก็ออกไปตั้งแต่เช้าตั้งเเต่เธอเองยังไม่ตื่น


เเอด


ผมเปิดประตูเข้าไปเห็นอัญชันนอนเล่นมือถืออยู่บนเตียงคนไข้เเล้วก็เปิดทีวีทิ้งไว้อีกด้วย


“ ทานข้าวหรือยังคุณ ”

“ ยัง คุณละ ”

“ ยังเหมือนกัน ทานไหมเดี๋ยวผมลงไปซื้อข้างล่างให้กิน ”


ทำไมเวลานี้เเล้วยังไม่ได้ทานอะไรอีก มันเลยเวลาอาหารมานานมากเเล้วนะ


“ ไม่เอายังไม่หิว ”

“ ดื้อ! ลูกผมหิวเเล้วถ้าคุณไม่หิวคุณก็ต้องกินเพื่อลูก ”


ทำไมชอบดื้อจังนะ ตัวเองไม่ได้กินข้าวลูกในท้องก็ไม่ได้กินด้วย เเถมตัวเองนั้นเเหละอาจจะปวดท้องได้อีก ยิ่งไม่ค่อยเ้ข็งเเรงเเล้วอย่างนี้ผมจะปล่อยให้อยู่คนเดียวได้อย่างไงตอนที่ผมไปดูงาน


“ เป็นอะไรไป ”

“ เปล่า ”

“ ปากแข็ง !!! ”

ถึงผมจะมองคนไม่ค่อยออกว่ากำลังคิดอะไรอยู่เเต่กับอัญชันตอนนี้ผมดูก็รู้ว่ากำลังไม่พอใจอยู่ เเต่ผมก็ไม่ถือสาหรอก คนท้องฮอร์โมนมันกำลังเปลี่ยนอารมณ์ก็จะแปรปรวน เรื่องเเบบนี้ผมปรึกษาหมอมาหมดเเล้ว


ฮึก !


อ้าวเห้ย อยู่ดีดีก็ร้องไห้ รู้นะว่าอารมณ์แปรปรวนเเต่มันไหวไปไหมจากโกรธไม่พอใจกับเป็นร้องไห้สะงั้น เอาดีไงวะกู


“ ร้องไห้ทำไม หึ ”


ผมเดินไปหาเธอยังเตียงผู้ป่วยเเล้วเอามือลูบผมเธออย่างปลอบโยน ผมไม่เคยปลอบหรือง้อผู้หญิงที่ไหนนี่หว่า ไม่รู้จะทำยังไง


“ ฮึก ! ไม่ได้อยาก ฮึก ร้องสักหน่อย “

“ ขอโทษ จะให้อภัยไหมละ ”


เธอเป็นผู้หญิงคนที่สองรองจากมัมของผมที่ผมเอ่ยคำขอโทษออกมา ที่ไม่เคยขอโทษกับเเด๊ดก็เพราะว่าเเด๊ดไม่ชอบคำนี้


“ ไม่ ! ”

“ เเล้วจะให้ผัวทำยังไงครับ ”

“ ไม่รู้ ”


😀 ผมยิ้มออกมาเพราะอัญชันพูดคำว่าไม่รู้ เเล้วก็เอามือมาดึงเสื้อของผมให้เข้าไปใกล้ๆ อยากกอดละสิเเต่ตัวเองขยับมากไม่ได้ ผมจึงนับลงบนเตียงเเล้วก็ขยับเข้าไปสวมกอดเธอ


พรึ่บ


นี่ถือเป็นครั้งเเรกที่ผมได้กอดจากเธอด้วยความเต็มใจ มันทำให้ผมมีความสุขเหลือเกิน นึกไปนึกมาผมก็อยากให้อัญชันเป็นเเบบนี้ไปตลอดเหมือนกันนะ


“ ฮึก เหงา หายไปไหนไม่เห็นหน้าเลย ”

เเละเเล้วความสงสัยที่ผมอยากรู้ว่าเธอโกรธเคืองอะไรผมก็ออกมาเรียกว่าน้อยใจดีกว่า


“ ทำงานไงครับ เร่งทำให้เสร็จเร็วเร็วตอนอัญท้องเเก่ผมจะได้มีเวลาดูเเลคุณอย่างเต็มที่ไง ”


“ จริงนะ ”

“ จริงสิครับ จะโกหกทำไม ”


เเล้วผมก็ดันเธอออกจากอ้อมกอดเพราะกลัวว่าเธอจะอึดอัด เเละก็ค่อยค่อยเช็ดน้ำตาที่มันเปื้อนเเก้มให้เเห้งหายไป


“ ร้องไห้เป็นเด็กเด็กไปได้ ”

“ ก็บอกเเล้วไงว่าไม่ได้อยากร้อง !! เเต่มันไหลเอง !! ”


นางพญากลับมาครอบงำอีกเเล้วครับ 55555


“ ทานข้าวนะ เดี๋ยวลงไปซื้อให้ “


หงึก หงึก


จากนั้นผมก็ลงไปซื้ออาหารมาให้คนดื้อทาน หึ ไหนบอกว่าไม่หิว ซื้ออะไรมาเยอะขนาดไหนคุณเเม่ก็ทานจนหมดเกลี้ยงไม่เหลือ


“ อือ ความจริงก็ยัง เเต่นี่มันดึกเเล้ว ”

“ ดึกก็ไปซื้อให้ได้ เมียลูกอยากกินซะอย่าง ”

“ ไม่เอา ”

“ ตามใจ ”


ผมปรับเตียงให้อยู่ในระดับที่นอนได้สบายเเล้วจัดการห่มผ้าให้คนป่วย ซึ่งไม่นานเธอก็หลับซะเเล้ว พออิ่มเเล้วก็หลับง่ายจริงจริง


จุ๊ฟ


“ ฝันดีนะครับเมีย ”


จุ๊ฟ


“ ฝันดีนะครับลูกพ่อ ”


ผมก้มไปหอมหน้าผากของอัญชันเเล้วก็ก้มไปจูบท้องที่เริ่มนูนออกมาอย่างชัดเจนตามอายุครรภ์ เเล้วก็กลับไปนั่งทำงานต่อจนเวลาล่วงเลยจนถึงตีสอง เอกสารที่เซ็นก็เกือบเสร็จสมบูรณ์เเต่ยังเหลืออีกหนึ่งที่ ที่ต้องรีบไปเคลียก็คือที่สวิตเซอร์เเลนด์

เเต่ผมยังไม่รู้ว่าจะบอกกับอัญชันยังไงดีเพื่อไม่ให้เธอน้อยใจเหมือนวันนี้อีก

@เช้าต่อมา


ผมออกมารับโทรศัพท์ตั้งเเต่เช้าตรู่ ผมกลัวว่าคนนอนหลับตะตื่นเลยเดินออกมารับสายข้างนอก


“ ครับมัม ”

“ มัมได้ข่าวว่าหลุยซ์รีบเคลียงานที่ไทย ตั้งหลายเดือน มีเรื่องอะไรรึเปล่า ”

“ มีนะมีเเน่ครับมัม เดี๋ยวพอกลับไปนู้นผมจะอธิบายให้มัมฟังนครับ ”


ข่าวไวซะเหลือเกิน เเต่ก็คงไม่เเปลกเท่าไหร่หรอกเพราะว่าที่บ้านมันใหญ่สุดไม่มีใครกล้าขัดคำสั่งได้เเม้เเต่คนเดียวกระทั่งเเม้เเต่เเด๊ดก็ยังอยู่ในโอวาทของมัมเลย


“ ก็ได้ มันจะรอหังข่าวจากปากลูกนะ เเล้วนี่จะมาวันไหน ”

“ อีกวันสองวันนี้เเหละครับมัม ”


ฮึก ฮื่ออออ ฮึก


“ เเค่นี้ก่อนนะครับมัม รักนะครับ ”


ผมรีบวางสายจาดมัมเมื่อได้ยินเสียงร้องไห้ที่ดีงออกมาจากในห้องพัก สงสัยจะตื่นขึ้นมาเเล้วไม่เห็นผมละมั่ง


“ เป็นอะไร ไหนบอกสิ ”

“ ไปไหนมา ตื่นมาไม่เห็น จะทิ้งกันอีกเเล้วใช่ไหม ”


เห็นไหมละว่าผมเดาไม่เคยผิด นับวันเธอยิ่งอ่อนเเอลง ผมละหนักใจถ้าเธอรู้ว่าผมจะไปเคลียงานที่สวิต


“ ใครจะกล้าทิ้งเมียทิ้งลูกตัวเองละ ออกไปคุยโทรศัพท์กับมัมมาต่างหาก ”

“ มีเรื่องอะไรหรอ ”


เอาวะบอกก็บอก ดีกว่าให้เธอรู้ทีหลังหรือรู้จากปากคนอื่น


“ ถ้าบอกเเล้วจะไม่งอเเงนะ ”

หงึก หงึก


“ คือพอดีว่าผมจะไปเคลียงานที่สวิตให้เสร็จ เเล้วจะรีบกลับมาอยู่กับคุณ ”


“ อือ ”

“ ไม่งอแง ? ”

“ ก็บอกเเล้วไงว่าจะไม่งอเเง ”


จุ๊ฟ.



————————————————————


เม้นมาโลด

มาเเล้วมาครบ 100 % อีกตอนจะตามมาเร็วเเค่เม้นกันมาเยอะๆน่าาาาาาาา 😘

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น