-[TAKE]-

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 38

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.4k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 03 มี.ค. 2558 23:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
38
แบบอักษร

 

 

 

เด็กน้อยของผม

 

38

 

“ว่าไงนะ!!!

แพรพูดด้วยน้ำเสียงตกใจมากพอสมควรเมื่อได้ยินสิ่งที่เปรมภพพูด เธอทรุดนั่งด้วยอาการลมจับอย่างกระทันหันทำให้ทั้งตรีภพและดวงยี่หวาต่างพากันรับร่างของแพรเอาไว้แทบไม่ทัน

“คุณแม่!

“คุณแม่!

ทั้งคู่เอ่ยเรียกด้วยความเป็นห่วง...

อกของแพรแทบแตกสลาย...แค่เปรมภพข่มขืนเด็กในบ้านยังไม่พอ ยังทำให้เขาท้องอีก...แถมที่สำคัญคนที่ตั้งท้องยังเป็นเด็กผู้ชายซะด้วย...ตอนนี้แพรไม่รู้เลยจริงๆ ว่าจะต้องทำยังไงต่อ...เรื่องที่เกิดขึ้นมันกระทันหันเกินไปจนเธอตั้งตัวไม่ทัน

“พี่เปรมแน่ใจแล้วนะคะ ว่าฟังไม่ผิด...พีเป็นผู้ชายจะท้องได้ยังไง”

ดวงยี่หวาถามด้วยความมั่นใจ...

“นั่นสิ...ตาเปรม”

แพรถามขึ้นด้วยสีหน้าเป็นกังวล เธอจับมือลูกชายคนรองไว้แน่น...

“ครับ คุณแม่...ผมไปดูผลเอ็กซ์เรย์ของพีมาแล้ว...พีท้องจริงๆ”

เปรมภพตอบตามความจริงที่ได้ไปเห็นมา...เขาเองก็แทบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองเหมือนกัน...ไม่คิดว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นได้

“หมอบอกว่าเพราะมีร่างกายที่ผิดปกติมาแต่กำเนิด พีมีรังไข่และมดลูกเหมือนผู้หญิงทำให้สามารถตั้งครรภ์ได้เหมือนผู้หญิงปกติ”

เปรมภพยังเล่าต่อ...

“โธ่ เคราะห์ซ้ำกรรมซัดอะไรเนี่ย...ทำไมต้องมาเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นด้วย”

แพรแทบลมจับอีกรอบให้มันรู้แล้วรู้รอดไป! นี่เธอจะทำยังไงดี!!! จะทำยังไงถึงจะแก้ปัญหาแบบนี้ได้...ตรีภพเองก็เป็นลูกของเธอจะให้จับลูกตัวเองเข้าคุกหรือว่าเห็นตรีภพในห้องขังเธอคงทำไม่ได้แน่ๆ แต่ถึงแบบนั้นก็ยังไม่น่าห่วงเท่ากับจิตใจของพี ถ้าหากรู้ว่าตัวเองท้องตั้งแต่อายุ 14 แล้วละก็...คงรับไม่ได้แน่ๆ

“แล้วเรา...จะทำยังไงดีคะคุณแม่”

ดวงยี่หวาพูดขึ้นด้วยสีหน้าเป็นกังวล...

“คงต้องจัดการขั้นเด็ดขาด!

!!!

 

อีกด้านหนึ่ง

“โธ่เว้ย!

โครม!

ผมปัดของที่อยู่บนโต๊ะด้วยความโมโห หลังจากที่ถูกกักบริเวณไม่ให้ออกไปจากบ้านมันเลยทำให้อารมณ์เสียอยู่ไม่น้อย! คุณแม่นะคุณแม่! ยึดรถ ยึดบัตรเครดิตไม่พอ ยังจะสั่งห้ามไม่ให้ใครช่วยผมอีก!

“คะ คุณตรีคะ”

ขณะที่ผมกำลังหัวเสียอยู่จู่ๆ เอื้อยปรี่เข้ามาอย่างเร็วพร้อมกับนั่งลงอยู่ใกล้ เธอก้มหน้าต่ำไม่กล้าหันมามองผมสักนิด...เพราะตอนนี้ในสายตาของคนๆ อื่นๆ ผมดูน่ากลัวราวกับยมทูตเลยก็ว่าได้

“อะไร!!!

ผมตะคอกใส่...ทำให้เอื้อยถึงกับสะดุ้งตัวโหยงด้วยความกลัวพอสมควร...

“คะ คุณจินนี่มาขอพบคะ”

แต่สิ่งที่เอื้อยเอ่ยออกมามันยิ่งทำให้ผมอารมณ์คุกกรุ่นมากยิ่งยิ่งเก่า มาตอนนี้คงจะรู้เรื่องของผมแล้วสิ! แม่งเอ้ย! คงจะมาต่อว่าผมอีกคนแน่ๆ

“บอกไปว่าตอนนี้ฉันยังไม่ต้องการพบใคร”

“ตะ แต่...”

“บอกให้ไปอย่างไงละ!!!

ผมตะคอกเสียงดัง...

“คะๆ”

เอื้อยพยักหน้ารับแล้วรีบตั้งท่าลุกออกไป แต่ยังไม่ทันที่เธอจะก้าวพ้นประตูก็เจอกับจินนี่ที่มองตรีภพอยู่...

“ทำไมจินนี่จะมาพบไม่ได้คะ พี่ตรี”

 

!!!

 

 

 

===================

ตอนที่แล้วเม้นเยอะ ตกใจแปป...ประวัติการณ์เบย ฮ่าๆ แล้วก็ขอบคุณมาก สำหรับคำแนะนำสำหรับคนที่หาตอนเก่าๆ ไม่เจอ ยังไงก็ลองไปทำดูได้เน้อ^^ แค่พิมพ์ชื่อเรื่อง เด็กน้อยของผม แล้วก็ชื่อตอน ที่กูเกิ้ล รับรองขึ้นแน่ๆ

 

เดะพรุ่งนี้เทคมาต่อให้นะ คืนนี้ราตรีสวัสดิ์ครับผม^^

 

สุดท้าย ขอฝากอีบุ๊คหน่อยน้าาา

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}