Inred2

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่64 เลขหมายปลายทางที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ขณะนี้

ชื่อตอน : บทที่64 เลขหมายปลายทางที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ขณะนี้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 74.7k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ค. 2561 20:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่64 เลขหมายปลายทางที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ขณะนี้
แบบอักษร

​[ไมเคิล]

“ไมค์คะ”

“…”

“ไมค์คะ ตื่นได้แล้ว วันนี้ไมค์ต้องไปส่งรินที่สปาก่อนไปทำงานนะคะ”

“อื้มมมม ขอนอนก่อน”

“ไมค์คะ… งั้นรินไปอาบน้ำก่อนนะคะ”

ผมดึงผ้าห่มสีเทาผืนหนาให้ขึ้นสูงขึ้นก่อนจะพลิกตัวหันหลังให้มิรินที่เขย่าตัวผมเพื่อให้ไปส่งที่สปา คืนพรุ่งนี้โรงแรมของเธอจะมีปาร์ตี้ต้อนรับเธอที่กลับมาจากต่างประเทศและเข้ามาช่วยบริหารโรงแรมของครอบครัว

“ไมค์ ถ้ารินอาบน้ำเสร็จแล้วไมค์ต้องตื่นนะคะ”

ผมถอนหายใจก่อนข่มตาลงอีกครั้ง ผมพึ่งได้นอนตอนเช้านี่เองเพราะเมื่อคืน… ผมกับอรเรา…กันอยู่นาน…พอสมควร

หลังจากที่ผมแยกกับอรในครัวเมื่อคืน มันทำให้ผมกลับมานอนคิดบางอย่าง คนที่ควรนอนอยู่ข้างๆผมตอนนี้ควรเป็นอร ไม่ใช่มิริน

ผมหลับตาและนอนคิดถึงเรื่องเมื่อคืน ผมค่อยๆช่วยเธอใส่เสื้อนอนตัวนั้นๆทั้งๆที่มันขาดด้วยแรงดึงของผม ริมฝีปากบางชมพูระเรื่อที่ผมครอบครองอยู่นานใต้แสงจันทร์… ผมยังไม่ลืมความรู้สึกนั้น  ความรู้สึกที่หัวใจพองโตและรู้สึกอิ่มเอมเมื่อได้สัมผัสตัวเธอ

ผมกอดเธออยู่ในครัวพร้อมมอบจูบที่อ่อนโยนที่สุดซึ่งผมไม่เคยให้ใครมาก่อน ผมกอดเธออยู่แบบนั้นเนิ่นนานก่อนจะยอมปล่อยให้เธอกลับห้องไป

‘อรต้องไปนอนแล้วนะคะ’

‘ยังอยากกอดอยู่เลย’

‘มันจะเช้าแล้วนะ ให้อรได้นอนดีกว่านะคะ’

‘ห้ามไปไหนรู้มั้ย ไม่ให้ไปไหนรู้มั้ย’

‘ค่ะ’

ผมนึกถึงเสียงและสีหน้ายิ้มนั่นของเธอตอนที่เดินไปส่งเธอที่หน้าห้องนอน อยู่ๆมันก็ทำให้ผมอมยิ้มออกมาไม่รู้ตัว คนอะไรเวลายิ้มแล้วต้องยิ้มตามตลอดเลย

ผมพลิกตัวไปมาก่อนที่จะลุกขึ้นมานั่งยิ้มอีกครั้งเมื่อรู้ว่าถ้าเดินไปที่ครัวก็จะเจอเธอทำอาหารเช้าอยู่

ผมว่า… มันถึงเวลาแล้วนะที่ผมจะบอกเธอว่าผมรู้สึกยังไง ผมอยากตื่นมาแล้วเจอเธอในทุกๆเช้า ผมอยากนอนข้างๆเธอทุกวัน ผมอยากพาเธอไปเที่ยว อยากทำให้เธอยิ้ม อยากทำให้เธอหัวเราะ

ผมซื้อบ้านใหม่แล้วหนีไปอยู่กับเธอสองคนดีมั้ย ไปอยู่ต่างประเทศเธอจะชอบมั้ยนะ ให้ตายสิ!! ผมไม่น่าคิดถึงเธอตอนเช้าๆแบบนี้เลย แท่งเอ็นของผมมันเริ่มตุงขึ้นนิดแล้วด้วยสิเนี่ย

นี่ผมเป็นอะไร ผมหยุดยิ้มไม่ได้เลย…

ผมหันไปมองประตูห้องน้ำที่มิรินอาบน้ำอยู่ ก่อนจะก้าวลงจากเตียงใหญ่และตรงไปที่ครัว



“อร”

ผมเดินมาที่ครัวก่อนจะเรียกชื่อเธอ แต่ก็พบว่ามันว่างเปล่า มีเพียงไข่ดาว ขนมปัง เบคอน แล้วก็น้ำผลไม้ที่วางอยู่บนโต๊ะอาหารด้านนอก

“ไปอาบน้ำสินะ”

เท้ายาวเดินตรงมาที่ด้านหลังของคอนโดก่อนที่จะเคาะประตูห้องนอนของเธอเบาๆ

ก๊อกๆๆๆ

ผมเคาะประตูห้องเธอพลางถอนหายใจยาวๆเพื่อลดความประหม่า ผมรออยู่สักพักใหญ่ๆด้านในก็ยังไม่มีเสียงตอบรับ

ก๊อกๆๆๆ

“อร”

ผมถอนหายใจยาวก่อนจะเตรียมคำพูดที่จะพูดกับเธอ ผมรู้ว่ามันยากที่จะเข้าใจในเมื่อผมมีมิรินอยู่ ผมอยากให้เธอรอ ผมอยากให้เธอเข้าใจว่าผมรู้สึกกับเธอยังไง

ก๊อกๆๆๆ

“อร อาบน้ำหรอ” ผมเคาะประตูและเรียกเธอครั้งที่สามก่อนจะเริ่มใจเต้นรัว

ก๊อกๆๆๆ

“อรอินทร์”

กริ๊ก! ผมเรียกชื่อเธอครั้งแล้วครั้งเล่าก่อนจะลองบิดลูกบิดประตูแล้วพบว่ามันไม่ได้ล็อคอย่างที่ผมคิด ผมเปิดประตูห้องเข้าไปช้าๆและมองไปในห้องน้ำก็ไม่เห็นว่าเธออยู่ในนี้

ผมเดินเข้ามาในห้องและมองดูรอบๆด้วยความสับสน โต๊ะเครื่องแป้งที่ไร้ของวาง โต๊ะหัวเตียงที่โล่งและถูกทำความสะอาดอย่างดี เตียงนอนที่ถูกยกขึ้นพิงพนัง นี่มันอะไรกัน

ควับ!!

ผมเปิดประตูตู้เสื้อผ้าด้วยความอยากรู้ก่อนจะหัวใจเต้นรัวจนต้องเอามือมากุมที่หน้าอกตัวเอง นี่มันความรู้สึกอะไรกัน ผมรู้สึกใจเต้นแรงอย่างไม่เคยป็นมาก่อน ความรู้สึกเจ็บแปล็บๆที่หัวใจนี่มันคืออะไร

“นี่มันอะไร”

ผมยืนมองตู้เสื้อผ้าตรงหน้าด้วยความสับสน มันโล่ง ไม่มีแม้แต่เสื้อสักตัว ผมก้มลงเปิดลิ้นชักด้านล่างก็พบกับความว่างเปล่า

ผมถอยหลังกลับมายืนกลางห้องก่อนจะมองไปรอบห้องอีกครั้งด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไป

นี่ผม… นี่ผม… เสียเธอไปงั้นหรอ

ทั้งๆที่ตั้งใจจะมาบอกความรู้สึกที่ผมมีต่อเธอ  ทั้งๆที่ผมรู้ใจตัวเองแล้วเนี่ยนะ

อร… ฉันขอโทษ

ฉัน… ฉันต้องทำยังไง

ฉัน… ฉันขอโทษที่ปกป้องเธอไม่ได้

ผมชักเท้าถอยหลังก่อนรีบเดินออกจากห้องตรงกลับมาที่ห้องนอน และรีบโทรศัพท์หาอรอินทร์ด้วยความรู้สึกกังวลที่ผมไม่เคยเป็นมากถึงขนาดนี้

เลขหมายปลายทางที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ขณะนี้…’

ผมรีบกดวางสายและโทรไม่อีกครั้งด้วยสีหน้าที่เริ่มเป็นกังวลมากขึ้น

‘เลขหมายปลายทางที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ขณะนี้…’

กริ๊กๆ!

ประตูห้องน้ำบานใหญ่ถูกเปิดออกและตามด้วยเสียงใสเล็กๆของคนที่นุ่งผ้าเช็ดตัวสีขาว

“โทรหาใครหรอคะไมค์ รีบไปแต่งตัวสิคะ รินต้องไปสปา พรุ่งนี้จะมีงานสำคัญนะคะ” ผมไม่ได้สนใจสิ่งที่มิรินพูดก่อนจะกดโทรศัพท์ด้วยความรีบร้อนอีกครั้ง

‘เลขหมายปลายทางที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ขณะนี้…’

“อ่อ ไมค์คะ เดี๋ยวก่อนไปสปาส่งรินที่ร้านรองเท้าก่อนนะคะ รินต้องไปรับรองเท้าที่สั่งไว้”

‘เลขหมายปลายทางที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ขณะนี้…’

“จริงๆรินอยากทำเล็บด้วยนะคะเนี่ย หรือจะแวะทำเล็บก่อนดีนะ”

‘เลขหมายปลายทางที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ขณะนี้…’

“ไมค์ไม่สนใจรินเลยนะคะ!!!!!!!”

ความคิดเห็น