คนโง่ๆ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.7 เลขาคนใหม่

คำค้น : กิลด์, สายไหม, เลขาคนใหม่, แฟน(ผู้ชาย)คนแรกของผม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.5k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ค. 2561 20:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.7 เลขาคนใหม่
แบบอักษร

​เลขาคนใหม่

​Part Guild

​ณ คอนโดของกิลด์

ตอนนี้ผมตื่นมาประมาณ20นาทีแล้วล่ะครับ แต่ผมกลับลุกขึ้นจากเตียงไม่ได้เพราะอะไรน่ะหรอ เพราะมีไอ้ลูกหมาที่ไหนก็ไม่รู้นอนกอดพร้อมเอาขาพาดเอวผมอย่างกับเป็นหมอนข้าง 

"ตื่นได้แล้ว~​"ผมหยิกแก้มของร่างเล็กที่นอนอยู่ในวงแขนของผม ซึ่งตอนนี้กำลังดุลหัวไปมาอย่างรำคาญ

"อืมมม..."ยังไม่ลุกอีก ผมเอามือไปยีผมของมันไปมา

"งื้อออ~​~​จะนอน!"เกรี้ยวกราจแต่เช้าเลย555

"มันตีห้าครึ่งแล้ว"ร่างเล็กพลักตัวลุกขึ้นครึ่งตัวแล้วหรี่ตามองผม 

"พี่ลวนลามผมหรอผมมานอนตรงนี้ได้ไง"หลักฐานมันก็คาตาอยู่

"โห้ทั้งแขนทั้งขาพาดกูอยู่แบบนี่ยังจะหาว่ากูลวนลามอีก"พูดจบสายไหมก็ก้มลงมองแขนและขาตัวเองก่อนดึงแขนขากลับอย่างรวดเร็ว ก่อนจะสะดุ้งโหยงจนผมตกใจ"เป็นไร?"

"กะ..ก็ของพี่มัน."สายไหมกัดปากแล้วก้มหน้างุดลง

"ของกูมันอะไร?"

"ของพี่มันขะ..แข็งอ่ะ"พูดแค่นี้ทำเป็นเขินนะเราน่ะ55 อยู่กับเด็กแล้วเลือดมันพุ่งพล่านโว้ย!!

"ก็เป็นปกติของผู้ชายที่สุขภาพแข็งแรงทุกคนหนิ ไม่เคยสังเกตุตัวเองหรอ"หลังจากผมพูดไม่เสร็จสายไหมก็ส่องดูของตัวเองทันที"มันจะตื่นทุกๆเช้าไปสังเกตุตัวเองเอาล่ะกัน หรือจะให้กูสังเกตุให้ก็ได้นะ"ผมยิ้มแบบเจ้าเลห์และไล่ดูเรือนร่างภายใต้เสื้อกล้ามและกางเกงขาสั้น

"ไปทำกับข้าวดีกว่า.."ร่างเล็กเปลี่ยนเรื่องก่อนจะลุกแล้วเดินออกจากห้องนอนไปที่ห้องครัว

ผมตื่นมาทุกเช้าก็จะออกกำลังกายเล็กน้อยๆครับ วิดพื้น20ครั้ง แพล้ง2นาที สิทอัพอีก20ครั้ง ทำ3เซ็ท

ผ่านไป20นาที

"พี่กิลด์ผมทำกับข้าวเสร็จละ..แล้ว"ร่างเล็กเดินเข้ามาในห้องนอนเห็นผมกำลังยืดกล้ามเนื้ออยู่พอดีในสภาพเหงื่อท่วมตัว

"มึงอาบก่อนเหอะกูรอคูลดาวท์แป็บ"

"พี่เล่นเกมอญู่หรอถึงรอคูลดาวท์ แล้วรีบนุ่งผ้าเช็ดตัวด้วยบ็อกเซอร์พี่แม่ง..."ร่างเล็กเบี่ยงหน้าหนีแล้วรีบวิ่งมากอบโกยเสื้อผ้าที่จะใส่ในตู้ของตัวเองอย่างรวดเร็ว บทจะซื่อก็ซื่อเกิ๊น

"ก็รอให้ร่างกายเย็นไง แล้วบ็อกเซอร์กูเป็นไรหรอ"ผมยิ้มที่มุมปาก ผมก็รู้อยู่นะครับว่าบ็อกเซอร์ผมตอนนี้เนี่ยแนบเนื้อกับตัวผมเพราะเหงื่อผมท่วมตัวเหมือนคนพึ่งอาบน้ำ แต่ก็แค่อยากให้มันพูดขำเท่านั้นแหละ

"ไม่รู้! ผมไปอาบน้ำล่ะบายยยย"สายไหมรีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำทันที ถ้าเป็นคนอื่นผมคงจับปล้ำแล้วก็แยกย้ายกันไปนานแล้วแหล่ะแล้วทำไมต้องเป็นเด็กคนนี้ก็ไม่รู้∩ω∩​ที่ทำให้ผมยิ้มไม่หยุด

.

.

.

ณ บริษัท The best design company​

"โต๊ะมึงอยู่ตรงนี้แหละ"ผมชี้โต๊ะของสายไหมให้มันดู โต๊ะตัวนี้ตั้งอยู่ในของผมครับซึ่งเป็นห้องประธานบริษัท ตัวโต๊ะตั้งอยู่ที่ข้างประตูฝั่งขาวของห้องนี้

"แล้วโต๊ะตัวที่ตั้งอยู่ข้างนอกล่ะ"สายไหมวางกระเป๋โน๊ตบุ๊คลงที่โต๊ะ

"อันนั้นของเลขาเก่า เค้าก็ไม่ได้ลาออกซะหน่อยจะเคลียโต๊ะให้มึงที่มาอยู่แค่หกเดือนก็ใช่เรื่อง"ที่จริงผมอยากให้มันอยู่ใกล้ๆผมมากว่านะครับ ที่พูดก็แค่แถไปเฉยๆ55

"อ่อ..งั่นให้ผมทำไรก่อนอ่ะว่นนี้ไม่มีประชุม"ร่างเล็กยืนมองผม

"เช็คคำผิดรายงานการมันประชุมที่ผ่านมาไป"ผมเดินไปหยิบเอกสารที่กองอยู่โต๊ะผมประมาณสี่ห้าเล่มมาวางที่โต๊ะมัน

ปัก!

"ทำไมต้องรุนแรง"สายไหมพูดก่อนจะ​นั่งลงเปิดเอกสารเพื่อจะทำงานตามที่ผมสั่ง

"ก่อนอื่นไปชงกาแฟมาให้กูก่อน"ผมเดินไปนั่งเก้าอี้ที่โต๊ะทำงานของผม"กาแฟดำไม่ใส่น้ำตาลขอเข้มๆ"

"โอเคครับบอส"เรียกผมว่าบอสด้วยน่าร้ากกก ผมตบหัวตัวเองไปหนึ่งทีทำงานเว้ยทำงาน มาทำงานไม่ได้มาหาเมียจำไว้ไอ้กิลด์

ผ่านไป10นาที

"มาแล้วครับบอสแบบเข้มๆเลย"ร่างเล็กเดินเอาแก้วกาแฟสีขาวมาวางให้ผมที่โต๊ะ "ลองชิมดูสิครับถ้าไม่ถูกใจผมจะไปชงใหม่ให้"

"อืม..ใช้ได้"ผมพยักหน้าแล้ววางแก้วลงบนที่รองแก้วที่นี่ผมใช้เป็นเครื่องชงกาแฟครับเพราะผมคิดว่ากาแฟซองมันไม่อร่อยเท่าไหร่ แค่นั้นแหละครับไม่มีอะไร∪▽∪​"ไปทำงานต่อไป"ผมบอกให้สายไหมที่ยื่นเฝ้าผมอยู่กลับไปทำงานต่อ

"ครับบอส"สายไหมยิ้มร่าแล้วเดินไปที่โต๊ะอย่างมีความสุข

ตอนเที่ยง

ตอนเที่ยงหรือมื้อกลางวันบางคนก็ออกไปกินข้างนอกบางคนก็กินอยู่ที่บริษัทซึ่งถ้าผมไม่มีนัดไปกินข้าวกับสาวที่ไหนผมก็จะกินข้าวอยู่ที่นี่แหละครับ โดยจะส่งตัวแทนออกไปซื้อข้าวกล้องหรืออาหารเข้ามาและที่ทุกคนรู้ครับผมต้องจ่ายเพราะฉนั้นพนักจึงไม่มีใครออกไปกินข้าวที่ข้างนอกเลย ทุกคนจะมารวมกันอยู่ที่ห้องชงกาแฟครับในห้องนี้ก็จะมีโต๊ะตัวใหญ่วางไว้ตรงกลางห้อง เราก็จะกินอาหารกันบนโต๊ะนี้แหละครับ

เมนูวันนี้เป็นคะน้าหมูกรอบ ผัดกระเพรา ไข่เจี้ยวที่พนักงานพากันทำเอง ไก่ทอด ต้มปลาครับ เวลากินเสร็จก็ช่วยกันล้างช่วยกันเก็บ บริษัทผมอยู่กันแบบบ้านๆแบบนี้แหละครับ เจตนาของผมคืออยากให้ทุกคนทำงานเหมือนอยู่บ้าน แต่ก็ไม่ชิวเกินจนเอาที่นอนมาปูขนาดนั้นนะ

"ที่นี่พี่ๆเค้าใจดีกันจังเลยครับ ผมไม่คิดเลยว่ากรรมการที่นั่งจ้องหน้าผมหน้านิ่งวันนั้นจะมาเป็นพี่ๆร่วมงานที่น่ารักในวันนี้"สายไหมยิ้มอย่างมีความสุข

"แหม่...ได้เลขาปากหวานขนาดนี้นั่งทำงานเพลินทั้งวันเลยนะคะบอส"หนึ่งในกรรมการวันนั้นที่เป็นสาวสองพูดขึ้นแซวผมกับสายไหม

"แน่นอน"ผมยิ้ม"นั่งยิ้มทั้งวันเลย"

"โดนมากี่หลุมคะบอส555เห็นเยิ้มทั้งวันเลย"ผมค้อนใส่พนักงานไปหนึ่งที่เห็นแบบนี้ผมรวยแบบใสสะอาดนะครับไม่มีสารเสพติดอยู่เบื้องหลังจริ๊งๆ 

"ไม่ใช่ล่ะ แยกย้ายไปทำงานกันได้ล่ะ"ผมพูดจบก็เดินนำเลขาคนใหม่ของผมไป

"เออ..มึงไม่มีสูทใช่ไหม"ผมคุยไปด้วยระหว่างเดิน

"ครับ"

"แล้วใช่พีซีเกมมิ่งในการทำงาน"

"ครับ"

"กูว่ามึงเก็บไว้เล่นเกมเหอะ"

"แล้วจะให้ผมทำไงล่ะครับ ผมมีเงินซื้อแยกเครื่องซะที่ไหน"

"เดี๋ยวเย็นนี้พาไปซื้อ"

"ผมบอกว่าไม่มีเงินไง"

"แล้วอยากได้ไหมล่ะ"

"อยาก..."สายไหมจับแขนเสื้อผมแล้วทำตาเป็นประกาย 

"แม็คนะมันเสถียรกว่า"ร่างเล็กพยักหน้า

"เดี๋ยวซื้อให้"ร่างเล็กกระโดดโลดเต้น

"เย้!ๆๆๆ ถ้าผมไม่ได้เป็นเลขาพี่แล้วผมเอากลับได้ป่ะ"

"ได้ดิ แต่ต้องอยู่ครบหกเดือนตามที่ตกลงกันนะ"

"ครับผมจะทำงานให้ดีที่สุดเลย!"ร่างเล็กกลับไปทำงานอย่างลั้นลา

.

.

.

ณ ห้างสรรพสินค้าชื่อดัง

"เอารุ่นไหน"ผมถามสายไหมที่ยืนเหม่อมองไปรอบๆร้านแอปเปิ้ล

"แล้วแต่พี่เหอะ ผมไม่ได้ดูสเป็คมาแถมผมเลือกแม็คไม่เป็นอะรู้แต่พีซี"สายไหมเกาะแขนผมแน่น มันจะกลัวอะไรขนาดนั้นแค่มาซื้อของในร้านที่ตัวเองไม่เคยเข้า แต่ก็น่ารักดีให้อภัย

"งั้นเอาแม็คโปรตัวท็อบ13นิ้วครับ"ผมบอกพนักงานที่ยืนบริการแบบไม่คิดอะไร เอาตัวท็อปคงดีสุดแหละส่วนขนาด13นิ้วสำหรับผู้ชายตัวสูงแต่167คงไม่เล็กไม่ใหญ่ไปแหละ"ติดฟิลม์ให้ด้วยนะครับ"

"ไปเลือกเคสไป"ผมบอกสายไหม

"ไปกับผมสิ"สายไหมลากแขนเสื้อผมไป ผมก็ได้แต่เดินตามคนที่ดึงผมไปครับ

"เอาลายไหน"ผมถามขึ้นเมื่อเราเดินมาถึงหน้าเคสหลากหลายสีสัน สายไหมใช่เวลาเลือกนานมากครับสุดท้ายก็ได้สีใส

"ทั้งหมด98790บาทครับ"ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วโอนผ่านมือถือ

"ห๊ะ!!!!เกือบแสน"ผมมองหน้าร่างเล็กที่ยืนอ้าปากค้าง

"ก็เออใช่เกือบแสน แต่เครื่องก็ปาไป95000แล้ว"ผมรับถุงมาจากพนักงานร้านแล้วพาสายไหมเดินออกมาจากร้าน ในสภาพที่ตัวแข็งทื่อสงสัยคงช็อค

"ป่ะไปซื้อสูทต่อ"ผมลากร่างอันไรวิญญานไปที่ร้านสูทประจำของผมปกติผมจะสั่งตัดแต่ว่าเคสนี้คงจะสั่งตัดไม่ทันแน่นอน

เวลาผ่านไปหลังจากซื้อสูทเสร็จ

ณ บนรถของกิลด์

"โอ้มายก๊อชชชช! วันเดียวหมดไปเป็นแสนหนึ่งบ้าไปแล้ว!"สายไหมเอามือสองข้างจับแก้มตัวเอง

"เงินกูป่ะตกใจอะไรขาดนั้น"

"ก็ผมเกรงใจนี่หน่า"ร่างเล็กทำบากจู๋"รวยมากรึไงเปย์เก่งจัง"

"อาจจะไม่รวยมาก แต่เลี้ยงน้องได้ทั้งชาตินะจ๊ะ อิอิ"ทำไมผมเสี่ยวได้ขนาดนี้ว่ะเนี่ย"แต่กูขอค่าตอบแทนหน่อยได้ไหม"ผมยิ้มที่มุมปาก

"จะเอาอะไรล่ะ ผมไม่มีเงินให้พี่หรอกนะ"

"กูไม่เอาเงินหรอก กูขอแค่...."ผมมองไปที่มัน

"ไม่ให้ทำเรื่องอย่างว่าด้วย"น่ะมันรู้ทัน ผมไม่ได้จะล้วงเกินอะไรขนาดนั้นจริงๆนะ

"ไม่ขนาดนั้นหรอก"

"แล้วจะเอาอะไรล่ะ"สายไหมทำแก้มป่อง

"ค่าสูทขอนอนกอดเท่าที่พอใจไม่มีอะไรมากกว่านั้น...ส่วนค่าโน๊ตบุ๊คขอ...จูบได้ไหม"ผมถามไปแล้วหันมองหน้าสายไหม

"จะ..จูบหรอ"หน้าแดงใหญ่เลยว่ะ อยู่กับเล็กแล้วกระชุ่มกระชวยโว้ย! 

เงียบไปสักพักครับ

"กะ.กะ..ก็ได้"ร่างบางตอบเสียงเบาแล้วเลี่ยงที่จะสบตาผมที่มองอยู่

"สัญญาแล้วนะ"ผมชูนิ้วก้อยขึ้น

"อื้อ"ร่างบางตอบสั้นแล้วเอานิ้วก้อยมาเกี่ยวกับผมโดยที่ยังคงไม่มองหน้าเหมือนเดิม

ว่าง่ายจังนะครับ∩▽∩​










messageจากไรต์:ชะตากรรมของน้องสายไหมจะเป็นอย่างไรต่อไปนี้รอติดตามน้าจ้า น้องสายไหมจะรอดจากเงื้อมมือของพี่กิลด์รึปล่าว หึหึ ฝากไลค์ คอมเม้นต์ ติดตามเพื่อเป็นกำลังใจให้กัลลลลด้วยเด้อ ขอบคุณที่มาอ่านจร้าาาา รักเสมอ




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น