HooligansS

ให้กำลังใจกันด้วยน้าาา

เพลิงกัลป์ : ตอนที่ 13/2 ทาครีม

ชื่อตอน : เพลิงกัลป์ : ตอนที่ 13/2 ทาครีม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ค. 2561 22:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เพลิงกัลป์ : ตอนที่ 13/2 ทาครีม
แบบอักษร


“งั้นก็น่าจะรู้นะ ว่ากู เซ็กจัดแค่ไหน” !!!

“มะ มะ มัน ไม่เห็นเกี่ยวกันเลยนะ”ผมรีบเบือนหน้าหนีทันที ร่างสูงกระตุกยิ้มมุมปากด้วยท่าทีสบายๆ ก่อนจะเอนหลังพิงเก้าอี้พลางหยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบๆ

“กูแค่อยากรู้ว่าไอเพลิงคนนั้นมันรักมึงจริงหรือเปล่า”

“ยังไง?”

“ก็ถ้ามันเอามึงบ่อย ก็คงแปลว่ามันรักมึงจริงๆไง เพราะเวลามันรักใครก็ต้องอยากครอบครองเป็นธรรมดา”พูดจาแบบนี้ด้วยท่าทีแบบนี้ได้ยังไง คนอะไรหน้าหนาจริงๆ ผมรีบเอามือขึ้นมาลูบแก้มตัวเอง ตาก็เสไปมองทางอื่น จะให้บอกได้ไงเล่า! ว่ามันบ่อยโคตรๆเลยแหละ

“อะ เอ่อ อาหารมาแล้ว”ผมทำท่าดีใจ เอื้อมมือไปหยิบแก้วน้ำพี่เพลิงไปไว้ข้างโต๊ะเพื่อให้วางอาหารได้สะดวก กลิ่นปลาร้าตีขึ้นมาทันที ผมยิ้มหน้าบานลืมเรื่องก่อนหน้านี้ไปหมด

“ตำปูปลาร้า ตำซั่วเผ็ดๆ แล้วก็นี่ตำไทยไข่เค็มค่ะ”ชี้ไปที่จานต่างๆก่อนจะมองหน้าพี่เพลิงยิ้มๆแล้วเดินไป ไม่ถึงสิบวินาทีเด็กอีกคนก็เดินมาพร้อมกระตี๊บข้าวเหนียว แล้วก็จานข้าวเจ้า

“ข้าวเหนียวฝั่งนี้ครับ”ผมพูดขึ้น สักพักก็นั่งกินกันไป แต่พี่เพลิงอะดิ กินอย่างกับแมวดม!!!

“พี่เพลิง กินเยอะๆสิครับ”อดไม่ได้ที่จะพูด ทั้งๆที่กินมานานแล้วอาหารมันแทบจะไม่พร่องลงไปเลย ร่างสูงที่กำลังเล่นมือถือเงยหน้าขึ้นมามองผมช้าๆ

“ไม่หิว”ตอบได้หน้าตายมาก!ทั้งๆที่ผมสั่งมาอย่างกับเลี้ยงญาติแบบนี้

ฮือออออออ ตายแน่ผม

“ละ แล้ว”

“มึงก็กินให้หมด...”

สุดท้าย ก็ต้องขอเขาห่อกลับมาบ้าน จริงๆมันก็หมดไปหลายอย่างนะครับ แต่ผมกินคนเดียวจะให้หมดเกลี้ยงก็ไม่ใช่ ตอนนี้เลยเดินถือถุงลาบปลาดุกตำซั่วแล้วก็ตำไข่เค็มอยู่ ผมกะเอาไว้กินตอนที่เล่นน้ำ มันคงหิวแน่ๆกับการใช้พลังงานเยอะๆ

“หึ”ใบหน้าหล่อเหลากระตุกยิ้มน้อยๆ ทั้งๆที่รู้ว่าคนตรงหน้ากำลังเยาะเย้ยกลายๆ แต่มันกลับทำให้ผมยิ้มออกมา นานๆทีจะเห็นคนคนนี้อารมณ์ดี

“พี่เพลิงจะเล่นน้ำกับก้านมั้ย”แล้วก็ยังคงไม่จบกับเรื่องนี้

“ไม่ มันร้อน” ครับ ตามนั้น

นั่งรถมาด้วยความเงียบสักพักก็มาถึงบ้านพัก ผมเลยรีบวิ่งเข้าบ้านไม่รอพี่เพลิงเลยด้วยซ้ำ จัดการเอาหมวกไปเก็บแล้วก็หยิบจานมาแกะอาหารใส่

“มึงจะรีบไปไหน”หลังจากลงจากรถเรียบร้อยพี่เพลิงก็ยืนมองผม ไม่มีคำว่าช่วยหรอกคนนี้ มองผมแกะอยู่แบบนั้น สุดท้ายก็เอ่ยปากถามออกมา

“เล่นน้ำครับ”

“คนเดียว?”ถามแปลก พี่เพลิงไม่เล่นด้วย ก็ต้องเล่นคนเดียวสิ แต่ถ้าพูดออกไปแบบนั้นคงโดนตบคว่ำ

“ใช่ครับ”ผมยิ้ม แกะเรียบร้อยเลยจัดการเดินเข้าไปในบ้าน อ่อผมเอาอาหารวางไว้ที่โต๊ะหน้าบ้านพักครับ เวลาหิวจะได้ขึ้นมากินแล้วก็ลงไปใหม่สะดวกดี  เดินมาถึงครัวเปิดตู้เย็นมีน้ำแล้วก็น้ำแข็งก้อนอยู่เลยจัดการหยิบแก้วเก็บความเย็นมาใส่น้ำแข็งพร้อมใส่น้ำ

ถือว่าพร้อมแล้ว!!!

พี่เพลิงนั่งอยู่ที่เก้าอี้หน้าบ้านตรงโต๊ะแหละครับ ร่างสูงนั่งไขว่ห้างเล่นมือถือไปด้วย ผมเลยอดที่จะสงสัยไม่ได้

“พี่เพลิงไม่ร้อนหรอครับ ทำไมไม่เข้าไปในบ้านแอร์เย็นๆ”

“เรื่องของกู”ได้แต่พยักหน้าไป ทั้งๆที่งงๆอยู่นะ

อ้อ ลืมไปต้องทาครีมกันแดด เพราะผมเป็นคนผิวแพ้ง่ายแล้วก็ดำง่ายมากๆ เลยต้องบำรุงหน่อย ผมยืนเก้ๆกังทาอยู่สักพัก เสียงถอนหายใจจากคนข้างๆก็ดังขึ้น

“มึงมานี่มา”มือหนากวักเรียกผมด้วยใบหน้าที่โคตรๆจะรำคาญ ผมเดินเข้าไปอย่างไว พี่เพลิงลุกขึ้นยืนก่อนจะดึงผมลงไปนั่งที่เก้าอี้ตัวที่คนตัวโตนั่งก่อนหน้านี้ ซึ่งเป็นเก้าอี้ที่สามารถนอนได้อะ ไม่รู้ว่าเรียกว่าอะไร ครีมในมือถูกกระชากออกไป มือหนาจัดการบีบครีมออกมาก่อนจะทาลงที่แขนของผม

พี่เพลิงทาครีมกันแดดให้ผม!!!!

“ขอบคุณครับ >////<”คิดว่าหน้าคงต้องแดงแปร๊ดแน่ๆ นานๆทีจะมีโมเมนท์แบบนี้ สัมผัสอุ่นๆที่แผ่ซ่านไปถึงขั้วหัวใจมือพี่เพลิงลูบไร้แขนผมไม่เบานัก แต่มันก็ดีต่อใจ

“แค่เห็นแล้วรำคาญ”ทำเสียงเข้มๆ พลางบีบครีมมาทาแขนอีกข้าง ความจริงผมก็ทาไปแล้วนะ แต่ช่างมันเถอะ

“ครับ”ผมยิ้มหน้าบาน พี่เพลิงทาไปทั่วตัวเลยครับทั้งคอหูหลัง แถมตอนนี้ยังจะทาขาให้ด้วย

“ยกขาขึ้นมา”

“มะ ไม่เป็นไร ก้านทาเองก็ได้ๆๆ”รีบปฏิเสธจนลิ้นพันกันรัวๆ พี่เพลิงจิ๊ปากเสียงดัง บ่งบอกได้ว่า อย่าขัดใจ

ผมจำต้องยกขาน้อยๆพี่เพลิงนั่งยองๆก่อนจะลากไร้ครีมไปทาขาผม นิ้วเรียวยาวถูวนเบาๆทั่วขาก่อนจะลากยาวไปถึงเท้า ผมได้แต่นั่งหน้าแดง เขินจนพูดไม่ออก ภาพวันก่อนๆก็แวบเข้ามาในหัว น้ำตาพาลจะไหลเลยได้แต่กัดฟันฮึ้บไว้

“เสร็จแล้ว”ผลักขาผมออกแรงๆ ผมเลยรีบลุกขึ้นยกมือไหว้คนโตกว่า ก่อนจะเอาส้อมจิ้มปลาดุกกินแก้เขิน

พี่เพลิงก็ทำไม่รู้ไม่ชี้นั่งกดโทรศัพท์ยิกๆ ผมก็ได้แต่ยืมเงียบๆสักพักก็จะเดินไปเช่าห่วงยางเพื่อมานอนเล่นในน้ำ แต่ก็คิดได้ว่า ไม่มีตัง

“เอ่อ คือ พี่เพลิงครับ”

“อะไร?”เสียงห้วนๆส่งมาทันควัน ผมได้แต่ยืนบิดไปบิดมาไม่กล้าขอเงิน คือถ้าผมสามารถแบมือขอเงินพี่เพลิงได้ มันก็ทำให้คิดถึงวันเวลาเก่า เพราะก่อนที่พี่เพลิงจะความจำเสื่อม เป็นพี่เพลิงที่คอยดูแลเรื่องค่ากินอยู่ผมทุกอย่าง อยากได้อะไรแค่แบมือขอพี่เพลิงก็พร้อมจะซื้อให้

“คือ...”

“...”

“ก้านจะเช่าห่วงยาง แต่ว่า...”พี่เพลิงถอนหายใจ ก่อนจะล้วงกระเป๋ากางเกงก่อนจะดึงธนบัตรยับๆออกมาจากกระเป๋า

“เอาไป แล้วไปเร็วๆ ยืนค้ำหัวอยู่ได้”ธนบัตรสีแดงวางลงบนโต๊ะมันยับพอสมควร ตามนิสัยเจ้าตัว เพราะพี่เพลิงเป็นคนพกเงินแค่แบงค์ใหญ่ๆ เงินร้อยสองร้อยนี่จะยัดไว้ในกระเป๋ากางเกง

“ขอบคุณครับ”ผมยิ้มร่า วิ่งไปทางด้านชายหาด ที่นี่เป็นรีสอร์ทที่ติดกับหาดจอมเทียน ส่วนใหญ่จะมีคนลงเล่นน้ำทะเลไม่เยอะมากแถมยังเป็นเฉพาะพวกที่มาพักรีสอร์ท บริเวณนี้โดนคนส่วนมากจะติดเล่นน้ำในสระมากกว่า   แล้วตรงที่พี่เพลิงนั่งอยู่สามารถมองลงไปทางทะเลได้อย่างชิวๆ

ส่วนที่เช่าห่วงยางมีที่เดียวคือของเจ้าของรีสอร์ทเดินไปสักพักก็ได้มา ผมรีบแบกแล้ววิ่งลงทะเลเลย ตอนนี้คนเล่นเยอะผิดปกติ ดีแล้วแหละไม่เหงา

ผมเหมือนคนบ้าเลยครับเล่นคนเดียว คิดแล้วขำ แต่ถ้ามาทั้งทีแล้วไม่ได้เล่นก็เสียเที่ยวหนะสิ ผมวางห่วงยางไว้แล้วขึ้นไปนอนแผ่ให้ห่วงยางไหลไปตามคลื่น

“ว้าว ”ผมรีบเอื้อมมือไปหยิบสิ่งที่ลอยมาตามน้ำ ปลาหมึกครับ แต่ว่ามันน่าจะตายแล้ว

“น่าสงสารตัวนิดเดียวเอง” ผมเอามันมาวางไว้บนห่วงยางก่อนจะเขี่ยๆเล่น ดีที่คลื่นยังไม่แรงมากผมเลยลอยไปไม่ไกล ผมมองไปทั่วทะเลยิ้มๆ ปล่อยให้ใจลอยไปกับน้ำทะเล คิดถึงช่วงเวลาที่ผมเคยมีความสุขมากๆ วันที่พี่เพลิงคอยดูแลเอาใจใส่ พาไปเที่ยวแบบที่ผมไม่เคยได้ไป ได้สัมผัสกับทุกสิ่งอย่างที่มันเป็นสิ่งใหม่ๆ ได้รู้สึกรัก ดีใจ มีความสุข แล้วก็ทุกข์ แบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

“คุณครับ”

“เหวอ!!!!”ผมสะดุ้งจนห่วงยางคว่ำ ดีที่ใครสักคนอุ้มผมไว้ทั้งตัว ใครจะไปคิดหละ ว่าอยู่ดีๆจะมีคนมาทัก ทั้งๆที่เล่นคนเดียวแท้ๆ

มือผมคล้องคอเขาไว้ คงเป็นผู้ชาย เพราะความกลัวตกเลยลืมตัว แถมยังลืมซ้ำสองอีกว่าตกไปก็ไม่เป็นไร เพราะตั้งใจมาเล่นน้ำอยู่แล้ว เลยรีบปล่อยมือออก

“แฮะๆ”ผมยืนนิ่งๆมือก็เอื้อมไปหยิบห่วงยางที่ลอยตุ้บป่องๆมาถือไว้ ก่อนจะเอาผมมาเหน็บหูแก้เขิน เหมือนเมื่อกี้หนังยางจะหลุด ไม่รู้ไปหลุดอีท่าไหน ตอนนี้ผมที่ยาวถึงกลางหลังเลยสยายลงมาผม  คนตรงหน้าเป็นผู้ชายสูงๆ แล้วก็เป็นฝรั่ง

“คูณมาคนเดียวหรอค้าบ” สำเนียงแปลกๆถูกส่งมา ผมเลยยิ้มๆ

“เปล่าครับ มากับ กับ....”ขอนึกก่อนนะ จะบอกว่าอะไรดีหละ

“กับ?”ฝรั่งคนนี้หล่อพอสมควรแล้วก็มีสีผิวแทนๆหน่อยคงเพราะอาบแดด เขาก้มหน้ามามองผมเพราะส่วนสูงห่างกันพอสมควร

“มากับ...พี่ชาย”ผมรีบตอบมือก็ดันห่วงยางไปไกลๆเพราะรู้สึกร้อนอยากให้น้ำสูงถึงคอ ฝรั่งคนนั้นยังเดินตามมาอยู่

“ดี้จั่งเลย ง้านโผมขอเล่นด้วยคนได้หมาย”เขาว่า ผมเลยพยักหน้าส่งๆไป ดีเหมือนกัน เล่นคนเดียวมันเหงา

“ก็ได้ คุณชื่ออะไร จริงๆแล้วพูดภาษาอังกฤษกับผมได้นะ”ดูแล้วคงไม่ถนัดภาษาไทย ผู้ชายตรงหน้ายิ้มกว้าง

“คริส”

“ก้านครับ ยินดีที่ได้รู้จัก”เราจับมือกัน สักพักเขาก็บอกว่าจะลากผมไปไกลๆให้

"ฮ่าๆ คริสไปตรงนู้นอีก"ผมชี้ให้เขาออกไปไกลอีกคนตรงหน้าก็ทำตาม มีหลายครั้งที่มันคว่ำ คว่ำบ่อยพอสมควรไม่รู้ทำไม ส่วนใหญ่คริสก็จะอุ้มผมไว้ ผมเล่นสนุกสุดๆโดยไม่คิดเล็กคิดน้อยอะไร แถมคริสยังคอยจับผม ดูแลผมพอสมควร เขาน่ารักนะ เล่นกันเกือบๆสิบนาทีสุดท้ายผมก็รู้สึกร้อนๆหนาวๆเมื่อเขาลากผมมาถึงบริเวณหน้ารีสอร์ทที่ผมพักอยู่ มองไปด้านหน้าบ้านก็ไม่เห็นพี่เพลิง จึงโล่งใจไปเปราะนึง ทั้งๆที่รู้ว่าถ้าพี่เพลิงเห็นคงไม่เป็นไร พี่เพลิงคงไม่มาหึงหวงผมหรอก ผมเลยหันไปมองหน้าคริส ก่อนจะสะดุ้งอีกครั้งเมื่อคริสทำหน้าแปลกๆพลางมีไออุ่นๆบริเวณใบหูของผม

“แค่ผัวไม่เล่นด้วยถึงกับต้องมีชู้เลยหรอเมีย”


................................

รีสอร์ท

แหมพี่เพลิงมาเพราะแกล้ง หรือว่าหึงจริงๆน้าาาาา

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}