vampire rose

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 28 (100%) nc

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.2k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ค. 2561 14:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 28 (100%) nc
แบบอักษร

ตอนที่ 28

                [PART : เกรย์]

                ค่ายโคตรรัก

                “ออกศึกอีกหนึ่งเดือนต่อจากนี้มึงจะต้องฝึกหนักแล้วนะ เพื่อเตรียมไปชกนัดที่ต่างประเทศ ไอ้สัดฟังกูอยู่รึเปล่า!”


                “อัก โอ๊ย พี่กระทืบลงมาได้ เกือบโดนของผมแล้วเนี่ย” ออกศึกโวยวายออกมาเมื่อผมเอาเท้าไปเหยียบมันที่นอนหงายอยู่บนสังเวียนมวย คือกูไม่ได้เหยียบตรงนั้นของมึงสักนิด...โวยทำเพื่อ


                “กูไม่ได้เข้าใกล้จุดนั้นของมึงด้วยซ้ำ กูบอกว่าให้ซ้อม อ๊ะ...” ผมกำลังถือใบตารางฝึกอยู่ก็ต้องล้มลงไปทับบนตัวของร่างสูงตรงหน้าเพราะมันเอื้อมมือมาดึง แววตาเราสบประสานกันพอดี มันยิ้ม


                “พอเข้ามาถึงช่วงฝึกก็เอาแต่ฝึกผมเชียวนะ ไม่คิดจะพูดเรื่องอื่นกับผมบ้างรึไงครับ” ผมว่าไอ้ท่าคร่อมมันอยู่คงไม่เป็นภาพที่ควรมองเท่าไหร่ ผมดันตัวเองลุกขึ้น มือหนาเลื่อนมาโอบรัดเอวไว้แน่น


                “ไอ้ออกศึกปล่อย! นี่ค่ายมวยนะเว้ยไม่ใช่บ้าน”


                “หือ แสดงว่าถ้าอยู่บ้านทำได้...พี่เกรย์ ไม่อยากลองเปลี่ยนบรรยากาศบ้างเหรอ อยู่บนสังเวียน น่าตื่นเต้นดีนะ...” มันกระซิบข้างหูไม่พอ ยังมีหน้ามาจูบหูเบา ๆ จนผมร้อนวูบ


                “เชี่ยออกศึก! อื้อ! มึงจะบ้าเหรอวะ เกิดใครมาเห็นจะทำยังไง คนอื่นก็อยู่” ผมพูดออกมาตามความจริงก่อนชะงักกับคำพูดของตัวเองที่ไม่ได้มีท่าทีขัดขืน...มันกระตุกยิ้มพอใจ ยอมปล่อยมือออกจากเอวผม


                ผมรีบเด้งตัวออก มันลุกขึ้นนั่งตามและจับมือผมไว้


                “พี่เกรย์น่ารักจังเลยนะครับ น่ารักจนผมอดใจไม่ไหว ขอจูบหน่อยได้ไหม”


                “จูบพ่อง กูไม่ให้จูบ...” ไอ้คนหน้าด้าน! มันขอแต่กลับใช้มือมาโอบคอผมเข้าไปหามันแล้วจูบ...


                คือมึงจะถามกูทำไมในเมื่อมึงก็จูบเหมือนเดิม และที่บ้าไปกว่านั้นคือ ผมยอมให้มันทำเรื่องนี้กับผมโดยไม่ขัดขืน


                มันยอมปล่อยผมออก ผมหายใจหอบ


                “ชอบจูบผมไหม” คำถามยียวนชวนเขิน...


                “ไม่” ผมตอบทันควัน มันทำจมูกย่นเล็กน้อยแต่ออกศึกมันน่าจะรู้แล้วแหละว่าผมแค่เขินมัน


                “หึ เดี๋ยวก็จับจูบอีกจนหายใจไม่ออกเลยนิ” มันทำท่าเขยิบเข้ามาใกล้อีก ผมรีบยกมือดันหน้ามันไว้


                “เข้ามาอีกเจอตีนกูแน่ ไอ้เชี่ยเลิกทำหน้าหื่นแถวนี้สักทีได้ไหม” ออกศึกหัวเราะ ก่อนเสียงลูกน้องเรียกความสนใจของเราสองคน


                “ขอโทษนะครับ ขอขัดจังหวะนิดหนึ่ง อันนี้ขนมที่เฮียให้ผมไปซื้อมาครับ” ไอ้ลูกน้องออกศึกยื่นถุงขนมมาให้        ผมเลยจะเอามาตรวจดูว่ามันเอาอะไรมากินบ้าง เดี๋ยวต้องคุมน้ำหนักมันอีกแล้วไงครับ


                ยังไม่ทันหยิบถุงจากลูกน้อง ออกศึกยื่นมือไปรับถุงขนมเอง เหมือนไม่อยากให้ผมดู...อะไรของมัน พอลูกน้องมันยื่นถุงให้ลูกพี่มันเสร็จก็วิ่งหายไปเลย


                “เอามานี่ไอ้เชี่ย กูขอดูหน่อยว่ามึงซื้ออะไรมากิน” ทำไมมันเป็นกล่อง ๆ แบบนั้น


                “ก็พวกขนมขบเคี้ยวแหละครับ โอ๊ะ พี่เกรย์...” ผมดึงมาจากมันก่อนจะเปิดดู และเงยหน้ามองมันที่ถอยกรูไปติดขอบสังเวียน เพราะว่าในถุงมันมี...ขนมที่มันชอบกิน และถุงยางอีก 2 กล่อง


                “เออ คือผมแค่ฝากลูกน้องมันซื้อมาให้ด้วย กะว่าจะเอามาเก็บไว้...” มันเริ่มยกไม้ยกมือแก้ตัว


                “มึงสะสมถุงยางเหรอ ถึงซื้อมาสะสม ไม่คิดจะใช้รึไง” ผมพูดออกไปทำเอามันเงยหน้ามองผมที่ยืนขึ้น หน้าตาของมันบ่งบอกทุกอย่างว่าคิดอะไรอยู่ ผมโยนถุงเซเว่นไปตรงตักมัน


                “พี่เกรย์ที่พูดเมื่อกี้ พี่พาผมคิดไปไกลมาก” ผมก้าวออกมาจากสังเวียนแล้วกระตุกยิ้ม พร้อมกับทิ้งถ้อยคำให้กำลังใจร่างสูงไว้


                “ถ้ามึงตั้งใจซ้อมดี ๆ คืนนี้จะไปนอนบ้านกูก็ได้ แม่กูไปเที่ยวต่างจังหวัดกับเพื่อนพอดี” ประโยคเดียวจากผม          ทำเอาไอ้นักมวยที่กำลังนอนเกลือกขี้เกียจซ้อมอย่างไอ้ออกศึกลุกขึ้นอย่างมีเรี่ยวมีแรง


                “เฮ้ย! มึง ๆ มาซ้อมมวยกับกูบนสังเวียนสักคนดิ เร็ว ๆ!” มันรีบตะโกนกวักมือเรียกลูกน้องมันด้วยความกระตือรือร้น ผมเหลือบมองส่ายหน้าเอือมนิด ๆ กับท่าทีตลกของมัน บางทีผมอาจจะหาเรื่องให้ตัวเองไม่นอนอยู่ก็ได้...



                ออกศึกซ้อมมวยจริงจังหนักมาก มันชกต่อยกับลูกน้องที่มันเรียกมาช่วยฝึกแบบไม่ได้พักกันเลยทีเดียว ผมกำลังติดแผ่นตารางซ้อมอันใหม่ให้เด็กในค่ายด้วย พลางมองมันชกอยู่บนสังเวียนได้สองชั่วโมงเต็ม พอมีของมาล่อซ้อมคล่องเชียวนะมึง...


                ตุบ ๆ เสียงหมัดหนักต่อยออกไป ผมว่าสักพักลูกน้องมันอาจจะช็อกได้


                “กี่โมงแล้ววะ” ผมถามไอ้พวกลูกน้องอีกส่วนที่นั่งมองลูกพี่มันชกตาปริบ ๆ


                “บ่ายสามโมงครับ” เวลาเดินไวจริง แป๊ปเดียวบ่ายสาม แล้วนี่มันยังไม่กินข้าวด้วย เห็นกินแต่ขนมขบเคี้ยวที่ซื้อมา ผมว่าผมควรไปหยุดมันให้เลิกต่อยสักที ผมเดินเข้าไปใกล้สังเวียน


                “ไอ้ออกศึก พอได้แล้ววันนี้ มึงทำโปรแกรมครบละ” ร่างสูงตรงหน้าหยุดปล่อยหมัดและหันมายิ้มแฉ่งให้ผม ใบหน้าหล่อเต็มไปด้วยเหงื่อไหลอาบไปทั่ว เสื้อกล้ามสีดำกับกล้ามแขนน่ากิน...สำหรับสาว ๆ ถ้าเห็นนะครับ


                ส่วนผมเห็นก็เฉย ๆ...เฉยจนหัวใจใกล้พัง


                “ผมยังต่อได้อีกนะครับ ถ้าพี่อยากให้ผมซ้อมต่อ...” คือมึงคึกอะไรเบอร์นั้น ผมกระดิกนิ้วให้มันเดินตามผมลงมา


                “เลิกซ้อม จะกลับไหม บ้านน่ะ”


                “กลับครับ! รอผมด้วยพี่เกรย์...เฮ้ย ๆ มึงเอานวมไปเก็บให้กูด้วย” ออกศึกรีบถอดนวมตัวเองให้ลูกน้องแล้ววิ่งตามผมด้วยความเร็วแสง มันเดินมาเกาะเอวผมแบบไม่อายลูกน้อง


                ผมหยิบกระเป๋าตัวเอง ส่วนมันดื่มน้ำอึก ๆ ทดแทนน้ำในร่างกาย สายตาคมกริบจ้องผมออกนอกหน้ามาก ผมรู้เลยว่าตัวเองต้องเจอกับอะไรบ้างคืนนี้ ผมหลบสายตาเดินออกไปก่อน มือหนากลับคว้ามือผมไว้


                “อย่าคิดหนีนะครับพี่เกรย์ เพราะพี่ไม่มีทางหนีผมพ้น” มันย้ำ


                “กูบอกให้มึงไปบ้านเฉย ๆ ไม่ได้บอกว่าจะให้ทำอะไร...” ผมชะงักกับมันที่ก้มหน้าลงมาใกล้ คือมันทำบ่อยมาก แต่ผมไม่เคยชินสักที


                “ว่าแล้ว ว่าพี่ต้องพูดแบบนี้ การให้แฟนเข้าไปนอนด้วยที่บ้าน ไม่มีทางที่ผมจะนอนข้างผู้ชายที่ผมรักได้เฉย ๆ หรอกนะครับ” มันกระซิบขี้เล่น ผมจะยกมือต่อยตามความเคยชิน


                มือของมันกุมมือผมไว้ได้หมด...รู้ว่าไม่มีทางหนีพ้น


                “ตอนนี้กูหิว” ผมพูดขึ้น ออกศึกเลิกคิ้วไม่ยอมปล่อยมือผม


                “แล้วทีนี้ยังไงครับ” คือประเด็นผมดันหลุดปากไปเสนอมันเองไง! ไปยั่วมันเอง รับไปเองเลย!ไอ้เกรย์เอ๊ย


                “พากูไปกินข้าวก่อนก็แล้วกัน จากนั้น...มึงอยากทำอะไรก็ตามใจมึงละกัน” คำพูดคล้ายการอนุญาต ออกศึกยกยิ้มมุมปากอารมณ์ดีขึ้นทันที มันเอาผ้าขนหนูเช็ดเหงื่อตัวเองไปด้วย


                “เลือกร้านเลยครับ ผมจ่ายไม่อั้น แพงแค่ไหนก็จ่าย” มันพูดตามใจพลางเดินตามผมออกมาจากค่ายมวย


                “ทำไมมึงต้องตามใจกูขนาดนั้นด้วย เลือกร้านที่มึงอยากกินเหอะ กูกินได้หมด”


                “ตามใจเมียคือสิ่งที่แฟนควรทำ...” เสียงเข้มพูดอย่างขี้เล่น

“และสิ่งที่เมียควรทำคือ ทำตัวน่ารักอ้อน ๆ ให้ชื่นใจหน่อยนะครับ” ออกศึกแกล้งหยอกก่อนผงะออกกับกำปั้นผมอีกรอบ แต่มันต้องตาโต ผมยังไม่ได้บอกว่าจะต่อยสักนิด


                “กูทำตัวอ้อนไม่เป็น ทำได้แค่นี้แหละ...” ผมเขย่งเท้าแล้วงับหูมันนิดหนึ่ง ออกศึกหูแดงระเรื่อขึ้นทันที

                “วันนี้ซ้อมเหนื่อยหน่อยนะ” ผมพูดกระซิบข้างหูมันจบเดินลิ่วนำหน้ามันไปที่รถ โดยได้ยินเสียงมันพูดต่อท้ายแผ่วเบาจนผมไม่ได้ยิน


                “ถึงจะเหนื่อย แต่สำหรับคืนนี้ ผมว่าแรงผมยังมีเหลือเฟือ...” ผมหันกลับไปมองมัน


                “หือ มึงว่าอะไรนะเมื่อกี้”


                “อ้อ แค่จะถามว่าตกลงพี่เกรย์กินข้าวอะไรครับ ผมจะได้พาไป” ผมหรี่ตา มันพูดประโยคนี้จริงเหรอวะ แต่ผมไม่ได้ใส่ใจอะไร


                “ไปกินข้าวหมูแดงที่มึงเคยพากูไปกินก็ได้ อร่อยดี” มันพยักหน้าตกลงตามโดยไม่ได้คัดค้านอะไรสักนิด ดูมันอารมณ์ดีเป็นพิเศษเลยแฮะ...


                เวลา 17:00 น. ที่บ้าน

                “อ๊ะ! ไอ้ออกศึกเดี๋ยวสิวะ เราอยู่หน้าประตูบ้าน...อือ” ผมดันหน้ามันที่กอดเอวผมจากด้านหลังแล้วซุกหน้าลงตรงซอกคอ จุดไวต่อสัมผัสของผม ผมรีบปิดประตูให้เรียบร้อย  


                “หึ พี่บอกว่าให้ผมทำอะไรก็ได้นี่ครับ ผิวพี่นุ่มจัง” ผมใช้มือเขกหัวมันไม่แรงนัก


                “ไอ้เชี่ยกูหมายถึงให้ถึงห้องก่อนได้ไหมล่ะ อ๊ะ! มึงอุ้มกูทำไม” ผมหันไปด่าก็ต้องร้องเสียงหลง เมื่อมันอุ้มผมขึ้นในอ้อมแขน เดินดุ่ม ๆ ขึ้นไปบนห้องประดุจว่าคือบ้านของมัน


                เออดี...ผมห้ามอะไรแม่งไม่สนใจสักนิด


                ออกศึกเปิดประตูห้องผมเข้าไป ก่อนวางผมลงบนเตียงและโถมน้ำหนักตัวมันลงมาหาผม เชี่ย...กูไม่รอดแน่ ๆ สายตาเข้มกำลังเล้าโลมตามร่างกายของผม แม้ว่าเราทั้งคู่ยังใส่เสื้อผ้าอยู่


                ทำไมผมถึงรู้สึกสะท้าน


                “เดี๋ยว มึงจะไม่ให้กูอาบน้ำหน่อยเหรอวะ อื้อ” ผมเผลอคราง ริมฝีปากหนากำลังก้มลงมาคลอเคลียใกล้คอผม


                “อาบทำไมครับ ค่อยอาบก็ได้” เสียงเข้มเริ่มแหบพร่า ความต้องการเริ่มควบคุมมันแทนที่จะเป็นสติ


                “อื้อออ มึงไปอยากมาจากไหนวะ ทำอะไรบ่อย...” มือมันเลื่อนมาถลกเสื้อผมขึ้น แบบไม่เกรงใจกูสักนิด แถมกางเกงผมยังถูกถอดออกอย่างง่ายดาย จนเหลือเพียงร่างกายเปลือยเปล่าปรากฏต่อสายตาร่างสูง


                “ไม่ว่าใคร ก็อยากสัมผัสคนรักตัวเองไม่ใช่เหรอครับ หรือมันไม่จริง” มันถามในขณะที่ผมรับรู้ถึงความแข็งแกร่งภายใต้กางเกงมัน ส่วนนั้นของมันที่สามารถทำให้ร่างกายผมละลายได้ มันไล่จูบตรงไหปลาร้าผมด้วยความต้องการ


                ไฟปรารถนาถูกจุดขึ้น...


                มันมีอารมณ์แล้ว ผมยกเข่าตัวเองไปแตะจุดศูนย์กลางคนตรงหน้า ไอ้ออกศึกสะดุ้ง


                “อึก พี่เกรย์ อย่าแกล้งสิ เดี๋ยวผมอดใจไหว” เสียงเข้มข่มอารมณ์ มันเอื้อมไปหยิบถุงยางก่อนตาโตเล็กน้อยแล้วผละออกจากผม


                “เป็นอะไรของมึง ทำไมทำหน้าแบบนั้น”


                “เราไม่มีเจลหล่อลื่นนี่ครับ ผมไม่อยากทำให้พี่เจ็บ” มันส่งเสียงจิ๊ในลำคอ ไอ้งั่ง...มันทำท่าลุกออกจากเตียง  ทั้งที่สภาพมันทนไม่ไหวอยู่แล้ว ผมยิ้มมุมปากก่อนจะใช้ขาพาดตรงไหล่มัน และการกระทำของผมก็หยุดมันได้ กลายเป็นมันอึ้งไปเลย


                “ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้นแหละ ใช้นี่ก็ได้” ผมเอาขาลงแล้วดันตัวเองให้ลุกขึ้นไปนั่งคร่อมไอ้ออกศึกที่นั่งอยู่


                “พี่เกรย์จะใช้อะไรเหรอครับ อึก อืม...พี่เกรย์ทำอะไร” ผมใช้มือรูดซิบกางเกงคนตรงหน้า มือผมเลื่อนผ่านลงไปในกางเกงก็เจอกับส่วนแข็งที่ชูชัน เพียงแค่มือผมสัมผัสถูกมันแทบจะปลดปล่อยออกมา ออกศึกเลื่อนมาประคองเอวผมไว้อย่างอ่อนโยน


                มือผมเริ่มเต็มไปด้วยน้ำรักชุ่มไปหมด น่าจะพอให้มันผ่านส่วนล่างของผมเข้าไปได้...ผมคิดว่านะ ทำถูกรึเปล่าวะ โอ๊ย ไม่อยากเชื่อเลยว่าผมกำลังทำแบบนี้ กูกำลังยั่วไอ้ออกศึกอยู่ชัด ๆ


                “อย่าฝืนนะครับ ผมไม่อยากให้พี่...” มันมองผมด้วยความเป็นห่วง เมื่อผมยกตัวเองขึ้นนิดหนึ่งและพยายามใส่แก่นกายเข้ามาทางช่องทางรักที่ไม่ได้มีการเตรียมตัว


                อึก เจ็บ...


                “อื้อ! ไอ้ออกศึกอย่าจับสิ กูจะทำให้มึงอยู่นี่ไง” ผมสะดุ้งเฮือกกับมือหนาเลื่อนมาประคองเอวผมไว้สองข้าง


                แววตาเข้มกับรอยยิ้มอ่อนโยนของมัน ทำเอาผมสะอึก...


                “ผมช่วยดีกว่านะครับ พี่จะได้ไม่เจ็บมาก” พูดจบ ยังไม่ทันพูดอะไรต่อผมก็ต้องร้องออกมาด้วยความเจ็บแปล๊บ เพราะมันกดตัวผมลงกับแก่นกาย ช่องทางรักได้รับแรงกระแทกกับแรงเสียดสีทำเอาผมกำไหล่ไอ้ออกศึกแน่น


                สวบ!


                “อ๊า!!! อื้อออ อึก ออกศึกกูเจ็บ” ผมมือสั่น


                “ไม่เป็นไรนะครับ ผ่อนคลายนะ หายใจเข้าลึก ๆ อืม พี่เกรย์นุ่ม...อัก อย่าตีสิครับ” ผมทุบไหล่มันด้วยความหมั่นไส้กับท่าทีมีความสุข ผมพยายามหายใจเข้าออกช้า ๆ


                ราวกับว่าร่างกายถูกเติมเต็มด้วยความปรารถนาของกันและกัน...


                “อือออ ออกศึก.....ขยับได้ละ” ผมบอกอย่างกลั้นใจ เพราะเห็นมันไม่ยอมขยับตัว คงกลัวผมเจ็บ ออกศึกยกมือข้างหนึ่งเลื่อนมาจับท้ายทอยผมไว้เบา ๆ


                “ไหวแน่เหรอครับ” มันห่วงผมมากจนผมรับรู้ได้ ทำมาเป็นห่วงกู....ทำมาถึงขนาดนี้แล้ว ผมใช้มือโอบรอบคอก่อนจะพูดประโยคสั่งที่แสนพิเศษสำหรับออกศึก


                “กูสั่งให้มึงขยับ คืนนี้กูไม่อยากอยู่เฉย ๆ หรอกนะ...” ผมสวมกอดมันหลังจากพูดจบ ไอ้ออกศึกทำหน้าอึ้งหนักมาก มันอ้าปากค้างไปชั่วครู่แล้วยิ้มกว้าง


                “ยั่วขนาดนี้ คงไม่จบแค่รอบเดียวหรอกนะครับพี่เกรย์” คำยืนยันจากปากมันทำเอาผมชะงักไป เชี่ยแล้ว...


                “อ๊ะ!!! อื้อออ ไอ้ออกศึกกูให้รอบเดียวเว้ย ไม่ได้บอกว่าหลายรอบ อา อื้อออ!! อ๊า....” แรงขยับไม่รุนแรงมากจากมัน ทำให้สติผมเริ่มละลายลงไปเรื่อย ๆ เสียงครางต่ำสลับกับเสียงครางหวานดังระงม


                “ร่างกายของพี่ ต้องจดจำแค่ผมคนเดียวเท่านั้นนะครับ พี่เป็นของผมเท่านั้น...” มันจูบตรงไหปลาร้าดูดเม้มจนเป็นรอยแสดงความเจ้าโดยที่ผมไม่รู้สึกตัวเลยด้วยซ้ำ


                “อ๊า!!! อื้อออ ออกศึก...”


                ความสุขจากการถูกเติมเต็มยังคงดำเนินไปต่อเนื่อง จนเวลาล่วงเลยไปถึงเท่าไหร่แล้ว ก็ไม่มีใครรู้....



                01:00 น.

                “พี่เกรย์ กินน้ำหน่อยไหมครับ” ผมนอนคว่ำหน้าด้วยอาการหายใจไม่ทั่วท้อง เหนื่อยหอบ ผมหันไปมองทางต้นเสียงด้วยสายตาดุ ออกศึกหัวเราะเล็กน้อยและยื่นขวดน้ำมา


                “ไอ้เชี่ยเอ๊ย มึงแม่ง...จะทำบ้าอะไรหลายรอบ!” ผมพลิกตัวนอนหงายด้วยสภาพไม่มีแรงใดใด ผ้าผืนบางปิดไว้แค่ตรงเอวของผม เตียงยับยู่ยี่ไปหมด


                “อ้าว พี่บอกเองว่าตามใจผมนิครับ โอ๋ อย่าโกรธนะ” โอ๋พ่อง...ผมปาหมอนใส่มัน ออกศึกรับไว้ทัน


                “กูบอกว่าทำได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าให้มึงใส่มาไม่ยั้งขนาดนี้ พรุ่งนี้กูจะเดินได้ไหม” ผมพูดบ่นแต่ไม่ได้โกรธอะไรมันหรอกครับ แต่เอวกูอะ เคล็ดไปหมด


                “ถ้าเดินไม่ไหว ผมอุ้มเอง ตกลงกินน้ำไหมครับ” ผมกำลังจะรับขวดน้ำก็ชะงักเมื่อมันเอาไปดื่มแล้วก้มลงมาจูบผมเพื่อปล่อยน้ำเปล่าลงมาภายในปากผม


                “อื้อออ...” ยังมีหน้ามาจูบกูต่ออีก! “พอแล้ว อือ กูเหนื่อย” ผมดันหน้ามันออกเสียงเริ่มแหบ


                ใบหน้าหล่อเข้มดูมีชีวิตชีวามาก เหอะ...อยากยกเท้าถีบมันจริง ๆ แต่แรงไม่เอื้ออำนวย ออกศึกเลื่อนมือมาปัดผมของผมออกจากหน้าเล็กน้อย


                “พี่ชอบทำหน้าเหมือนด่าผมในใจตลอดเลย วันนี้พี่เกรย์ออนท็อป โคตรงานดี” พูดปั๊ป ภาพเหตุการณ์เมื่อกี้เด่นชัดขึ้นมาในความทรงจำผมทันที


                “อยากโดนกูถีบออกไปนอกห้องไหม เงียบ ๆ ไปเลย กูอยากอาบน้ำ” ผมบอก ครั้นพอจะลุกขึ้นกลับไม่มีแรงสักนิด ข้างล่างชาไปหมด ผมเหลือบมองกล่องถุงยางที่ใช้ไปหนึ่งอัน ตอนรอบที่สอง


                ปึก**!** ผมโยนกล่องใส่ไอ้ออกศึกด้วยความหมั่นไส้


                “โอ๊ย โยนมาทำไมครับ เมียโวยวายจัง ถ้าลุกไม่ไหวเดี๋ยวผมไปเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดให้ รอก่อนนะ” ออกศึกยิ้มพูดเอาอกเอาใจแล้วลุกขึ้นหายเข้าไปในห้องน้ำ ผมไม่มีสิทธิ์คัดค้านอะไรหรอกครับ ลำพังแรงยกแขนยังแทบจะไม่มีเลย


                พลังงานหายไปกับเรื่องอย่างว่าเยอะจัง...


                ผมหลับตาลงแวบหนึ่งก็ต้องลืมตามขึ้นมา เมื่อรู้สึกถึงผ้าขนหนูที่เช็ดขาของผมอยู่ ออกศึกขึ้นมานั่งบนเตียงโดยขาผมพาดอยู่บนตักเขา ผ้าถูกลูบไล้ตามเรียวขาแผ่วเบา


                “อือ มือมึงเย็น” ผมบ่นเล็กน้อย มันยิ้มและตั้งใจเช็ดมาก แววตาเข้มมองผมด้วยความรัก


                รักที่ปิดบังไม่ได้...ผมเผลอจ้องหน้ามันนานไปหน่อย จนมันหันมามอง


                “อย่ามองผมขนาดนั้นสิครับ ถ้าไม่อยากให้ผมจับพี่กดอีกรอบ” ผมพลิกตัวไปนอนตะแคงแทน มันกำลังเช็ดอยู่หลุดหัวเราะเล็กน้อย เพราะตอนผมพลิกตัว ลืมว่าตัวเองโป๊อยู่ ข้างหลังส่วนที่ไม่มีผ้าขนหนูปิดเลยปรากฏต่อสายตามัน


                “ว้าว ก้นเล็ก ๆ ขาวจัง” ออกศึกยื่นมือมาจิ้มกวน


                “ไอ้สัด! รีบเช็ดไปเลย อย่ามายุ่ง” ผมรีบเอาผ้าขนหนูเลือนปิดข้างหลังของตัวเองด้วย หน้าแดงซ่านไปหมด


                “อายทำไมกันครับ ผมเห็นทุกอย่างของพี่หมดแล้ว...” มันว่าพลางเช็ดทำความสะอาดตามขาให้ผมต่อ ใครจะไม่อายวะ ถึงจะเคยเห็นก็เถอะ...ยางอายกูยังมีโว้ย ผมกำลังเคลิ้มหลับอีกรอบก็ลืมตาอีก เพราะออกศึกมันถาม


                “อ้อ พี่เกรย์ครับ ผมคิดแพลนไว้ด้วย”


                “แพลนอะไรของมึง”


                “ผมจะจัดปาร์ตี้แวมไพร์ที่ค่ายโคตรรัก เป็นการจัดปาร์ตี้เลี้ยงลูกน้องในค่ายด้วย ” ผมฟังทั้ง ๆ ที่ง่วง มันพูดต่อ


                “ผมอยากเห็นพี่เกรย์ใส่ชุดเสื้อขาวตัวยาว บวกกับกางเกงขาสั้น พี่จะโดนแวมไพร์อย่างผมกิน มันจะเซ็กซี่ขนาดไหนกันนะ พี่เกรย์เห็นว่ายังไงบ้างครับ” ผมได้ฟังแค่ประโยคที่ว่า ผมอยากเห็นพี่เกรย์....

ก่อนสติผมเข้าสู่ห้วงนิทราเนื่องจากเหนื่อยมาก เลยไม่รู้ว่ามันบ่นอะไรไปบ้าง 





==============100%================

ขอบคุณคอมเมนต์เเละกำลังใจดีๆจากคนอ่านที่น่ารักกก ><

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น