Vixious

อยากกินหมูกระทะ

ชื่อตอน : Chapter 41

คำค้น : Artsmen, Yaoi, BL, อักษร

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.4k

ความคิดเห็น : 78

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ค. 2561 20:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 41
แบบอักษร

41


" ขอพี่ดราฟท์คืนแล้วกันนะครับ " ผมพูดเสียงดังฟังชัดบอกพี่พิงที่ขมวดคิ้วมองผมเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ ก่อนจะเพิ่งมาระลึกได้ 3 วิให้หลังว่าคำที่ผมพูดแม่งโคตรเสี่ยวเลย

ย้อนเวลาให้หน่อยได้มั้ยอะ ฮือออ ขอเปลี่ยนเป็นคำอื่นเถ๊อะ

แต่เอาจริงๆ ก็ไม่รู้หรอกว่าถ้าเปลี่ยนได้จะเปลี่ยนเป็นอะไร เพราะยังไงในใจผมมันก็อยากได้พี่ดราฟท์คืนจริง ๆ ตามที่พูดนั่นแหละ

แม่งเอ๊ย..

พอบอกพี่พิงไปตามใจอยากแล้วผมก็จูงมือพี่ดราฟท์หันหลังกลับทันที ผมไม่อยากจะอยู่ต่อปากต่อคำอะไรกับเขาหรอกครับ ประสาทแดกเปล่า ๆ แค่ฟังพี่ดราฟท์คุยกับพี่พิงเมื่อกี๊ผมก็เอียนจนจะอ้วกละ ถ้าต้องมาเถียงต่ออีกนี่ผมคงเส้นสมองแตกตายแน่ ๆ

ผมก้าวฉับ ๆ จับมือพี่ดราฟท์เดินตรงไปไม่สนใจใคร แต่หลังจากเดินไปได้ไม่กี่ก้าวผมก็รู้สึกถึงแรงที่มาคว้าคอเสื้อด้านหลังของผม แน่นอนครับว่าผมก็รีบหันหลังกลับไปหาทันทีพร้อมจะมีเรื่องแม่งกลางคณะถ้าแรงที่ว่ามันเป็นแรงของพี่พิง แต่เหมือนพี่ดราฟท์จะเร็วกว่าผมไปหนึ่งสเต็ป พี่มันปล่อยมือผมแล้วเปลี่ยนไปกระชากข้อมือพี่พิงออกจากคอเสื้อผมทันที

แต่พี่กระชากแบบนั้นมันก็เหมือนกระชากคอเสื้อผมไปด้วยน่ะสิโว้ย! ยังดีที่พี่พิงปล่อยคอเสื้อผมก่อนผมเลยไม่ได้โดนกระชากตามไปด้วยมากนะเนี่ย โห่

พี่พิงพยายามดึงข้อมือตัวเองกลับแต่พี่ดราฟท์ก็จับเอาไว้แน่น แน่นจนผมเห็นเส้นอะไรทั้งหลายแหล่ที่ข้อมือพี่มันแบบโคตรชัดอะครับ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าพี่พิงจะเจ็บมั้ย

" ดราฟท์! ปล่อย! " พี่พิงพูดพลางชักสีหน้าใส่พี่ดราฟท์อย่างหัวเสีย ส่วนพี่ดราฟท์ก็ขมวดคิ้วเป็นปมมองหน้าพี่พิงเขม็งไม่ต่างกัน

" จะทำอะไร " พี่ดราฟท์ถาม

" ไม่ต้องมายุ่ง เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับดราฟท์ " พี่พิงพูดแล้วหันมามองผมด้วยสีหน้าเหมือนผมไปตบหัวแมวพี่มันตายเมื่อวาน " เตรียมตัวเอาไว้เลย อย่าคิดว่าจะจบง่าย ๆ "

" ผมว่าพี่อยู่เฉย ๆ ดีกว่า " พี่ดราฟท์รีบพูดขึ้นมาทันที " ถ้าพี่มายุ่งอีกผมก็ไม่รับประกันนะว่าอะไรจะเกิดขึ้นบ้าง "

" อะไรอะ ขู่เหรอ " พี่พิงพูดพลางขำฝืน ๆ " ดราฟท์จะทำอะไรเราได้ ต่อยเราแกยังไม่กล้าเลย "

" ผมแค่ไม่อยากใช้กำลังแก้ปัญหาเฉย ๆ แต่ถ้าพี่ไม่เหลือทางเลือกให้ผม.. ก็รอดูเอาเอง " พี่ดราฟท์ตอบด้วยน้ำเสียงนิ่ง ๆ ยิ่งทำให้สิ่งที่พี่เขาพูดยากที่จะเดาว่าพูดจริงหรือพูดเล่น

พี่พิงก็ดูจะมีสีหน้าหวั่น ๆ กับที่พี่ดราฟท์พูดเล็กน้อย แต่ไม่นานก็กลับมาเหยียดยิ้มให้พี่ดราฟท์เหมือนเดิม

" เหอะ งั้นเราก็จะรอดู "

ผมว่าไม่ต้องถึงมือพี่ดราฟท์ก็ได้ ถ้าเกิดมายุ่งกับผมอีกก็ไอ้กายเนี่ยแหละที่จะมีเรื่องกับพี่พิง ช่างแม่งละภาพลักษณ์ผมอะ

" แล้วก็อีกอย่างนึง.. " พี่ดราฟท์พูดแล้วเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยถามคนตรงหน้า " พี่บอกว่าพี่จะได้เล่นซีรีส์ใช่ปะ

" แล้วทำไม "

" เสียดายเนอะ " พี่ดราฟท์พูดพลางถอนหายใจออกมาเบา ๆ " ผมก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่าถ้าคลิปพี่มันหลุดไปแล้วเนี่ย.. เขาจะยังเอาพี่อยู่มั้ย เสียภาพลักษณ์ซีรีส์เขาหมด "

" ... " พอได้ยินแบบนั้นพี่พิงที่กำลังยื้อแขนตัวเองอยู่ก็หยุดชะงักทันที

" หรือคนในคณะเขาจะมองพี่ยังไงก็ไม่รู้นะ ที่อุตส่าห์แอ๊บใส ๆ ก็.. ความแตกซะแล้วอะเนอะ "

ผมก็ไม่รู้หรอกนะครับว่าไอ้คลิปที่พี่พิงไปนัวเนียกับฝรั่งที่เขาพูด ๆ กันก่อนหน้านี้มันแรงถึงขั้นไหน แต่ถ้าแรงขนาดพี่ดราฟท์เอามาแบลคเมล์พี่พิงได้นี่ก็..

โหย..

" ผมก็ไม่อยากใช้วิธีนั้นหรอกครับ " พี่ดราฟท์พูดต่อ " พี่อย่ามาทำให้ผมไม่มีทางเลือกก็แล้วกัน "

" ปล่อย.. "

" ขึ้นอยู่ที่พี่แล้วนะ "

" ปล่อย! " พี่พิงกัดฟันพูดพร้อมกับดึงแขนตัวเองกลับอย่างแรงจนหลุดออกจากมือพี่ดราฟท์แต่ก็ทำเอาพี่เขาเซถอยหลังไปเล็กน้อย พอไม่มีมือพี่ดราฟท์จับอยู่แล้วบนข้อมือของพี่พิงก็เหลือแต่รอยแดงที่น่าจะทำเอาพี่เขาเจ็บอยู่เอาเรื่อง

ขอผมสยองให้กับแรงบีบพี่ดราฟท์เป็นรอบที่ 2 เหอะครับ

" ก็พอแค่นี้แล้วกัน อย่ามายุ่งกับพวกผมอีก " พี่ดราฟท์พูดกับพี่พิงแล้วหันมาคว้ามือผมเดินออกไปทันทีไม่รอดูทีท่าพี่พิงต่อ ส่วนผมก็เดินตามพี่มันไปแล้วหันไปมองพี่พิงอีกรอบหนึ่ง แต่พอเห็นว่าพี่เขาดูจะจมอยู่กับตัวเองไม่ได้เดินตามมาแล้วก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก

ขอให้มันจบกันตรงนี้เถ๊อะ สาธุเลยจ้า


หลังจากเดินมาได้สักพักผมก็หันไปมองพี่ดราฟท์ที่ยังหน้าบูดเป็นตูดหมาไม่หายแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจออกมาเบา ๆ

หนักเอาเรื่องเหมือนกันนะเนี่ยวันนี้

" เลิกดุได้แล้วมั้ง " ผมพูดไปเดินไป พี่ดราฟท์ได้ยินแบบนั้นก็เลิกคิ้วที่ขมวดอยู่ขึ้นแล้วยิ้มกลับมาให้ผมบาง ๆ

" หื๊อออ ดุอะไร ไม่มี๊ " พี่มันพูดแล้วส่ายหน้าทันที

" อ๋อเหรอครับบบ "

" จริ๊งงง " พี่มันพยักหน้าให้ผมรัว ๆ

" เชื่อตายเลย " ผมพูด พอพี่มันได้ยินแบบนั้นก็ขำให้ผมเบา ๆ

งั้นที่ผมเห็นเมื่อกี๊นี่ก็คงเป็นภาพหลอนสินะครับ สงสัยจะเมาค้าง แหม่

" เออ กาย " พี่ดราฟท์เรียกชื่อผมแล้วเปลี่ยนเรื่องทันที " แล้ว.. สรุปว่า.. มันยังไงอะ "

อะไรยังไงวะ ถามกำกวมแบบนี้พี่ต้องการให้ผมเข้าใจคำถามจริง ๆ รึเปล่าเนี่ย

" หมายถึงอะไรอะ " ผมขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วถามพี่มันกลับงง ๆ

" ก็เรื่องที่เรา.. "

" อ๋อ " จู่ ๆ ผมก็นึกออกว่าพี่มันหมายถึงอะไรเลยพูดขัดขึ้นมาทันที " ก็.. นั่นแหละ "

" นั่นแหละคือ? "

" ก็นั่นแหละไง " ผมยังคงตอบคำเดิม

" คือมึงไม่โกรธกูแล้วใช่มั้ยอะ "

" เดี๋ยว ๆ ๆ โกรธดิวะ " พอผมตอบแบบนั้นพี่ดราฟท์ก็ได้แต่ทำหน้าจ๋อย " ทีหลังอะ พี่ไม่ต้องมาโกหกผมเลยนะ ไม่ต้องมาคิดแทนผมด้วยว่าผมจะสบายใจหรือไม่สบายใจถ้ารู้เรื่อง "

" ค.. ครับ "

" ผมโคตรเกลียดเลยคนโกหกอะ ถ้าโกหกกันแล้วมันจะเชื่อใจกันได้ไงวะ " ผมพูดต่อ ส่วนพี่ดราฟท์ก็เม้มปากแน่นแล้วพยักหน้าเบา ๆ ตามที่ผมพูด

" ขอโทษครับ "

" แต่ว่า.. ก็.. ผมชอบพี่อะ เพราะงั้นจะยกโทษให้ก็ได้ " ผมตอบพลางยักไหล่ พอได้ยินผมพูดแบบนั้นพี่ดราฟท์ที่เดินคอตกก็เงยหน้าขึ้นมามองผมตาวาว

ยังไง ๆ เหตุผลส่วนใหญ่ที่พี่มันโกหกก็ดูจะทำเพื่อผมใช่มั้ยล่ะ จากที่ผมแอบฟังเขาคุยกันไอ้เรื่องที่ไปกินข้าวกับพี่พิงหรือเรื่องรูปเรื่องแชทอะไรก็เคลียร์หมดแล้วว่าพี่ดราฟท์ไม่ได้โกหก แถมพี่มันก็ตัดขาดกับพี่พิงชัดเจนออกซะขนาดนั้นคงไม่กลับไปหาอีกหรอก

เอาเป็นว่า.. จะขอลองเชื่อใจดูอีกรอบแม่งก็แล้วกัน

อย่าทำให้ผมผิดหวังนะเฟ้ยพี่ดราฟท์

" สรุปว่า.. "

" เออ แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ " ผมพยักพเยิดหน้าตอบทำเอาพี่ดราฟท์ต้องฉีกยิ้มออกมาจนปากกว้างถึงหลังหูเห็นฟันครบทุกซี่

" ฮึ่ยยย ไอ้กายยย " พี่ดราฟท์พูดแล้วเอามือมาคล้องคอผมพลางเอาหัวพี่มันโน้มลงมาซบกับหัวผมทันที " ขอบคุณนะครับบบ "

" เดี๋ยว ๆ ๆ นี่มันกลางคณะโว้ย!! " ผมพูดแล้วผลักหัวพี่ดราฟท์กลับทันที แต่พี่แม่งก็ไม่รู้สึกสลดหรืออะไรแถมยังยื่นนิ้วก้อยมาให้ผมอีกต่างหาก " อะไรอีกอะ "

" เกี่ยวก้อยกูก่อนเร็ว " พอพี่มันบอกแบบนั้นผมก็มองพี่มันแปลก ๆ เล็กน้อยแต่ก็ทำตาม " กูสัญญานะครับว่าต่อจากนี้กูจะไม่โกหกมึงอีกไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตาม "

" โห่ เล่นอะไรเป็นเด็ก พูดมาเฉย ๆ ก็ได้ " มาเป็นเป็นเกี่ยวกงเกี่ยวก้อย น่าอายจะตายชัก

" มึงแม่งไม่เก็ตฟีลเลย เกี่ยวก้อยเชียวนะ "

" งั้น ๆ อะ "

" เอ้อ แล้วก็นะ กูสัญญาว่าจะไม่กลับไปยุ่งกับพี่พิงอีก "

" ดีมากครับผม "

" แล้วก็จะพยายามไม่ทำให้มึงต้องเสียใจ "

" เวรี่กู้ด "

" แล้วก็จะรักแค่มึงคนเดียวด้วยครับ "

" เยี่ยมไป.. " ผมหยุดชะงักแล้วหันขวับไปมองพี่มันทันที

" เยี่ยมไปเล้ยยย "

" ไอ้เชี่ยพี่ พูดมาได้ไม่อายคนบ้างวะ " ถึงคนจะไม่ได้เยอะอะไรขนาดนั้นก็เถอะ แต่อย่างไอ้ผู้หญิงคนเมื่อกี๊ที่เดินผ่านก็ต้องได้ยินเราคุยกันแน่ ๆ อะ

" ก็รักอะ "

" ไม่เกี่ยวโว้ย! "

" ก็รักอะะะ " พี่ดราฟท์พูดอีกรอบทำเอาผมได้แต่เม้มปากแน่นแล้วรีบก้าวเดินนำไปทันที " เฮ้ยยย รอด้วยยย! "




____________________




BABBLING CORNER

รีดรู้มั้ยเรื่องที่แล้วไรท์ดองไป 2-3 ปี55555 เอ้อ เห็นมีรีดคนนึงเดาถูกด้วยว่าพี่ดราฟท์จะทำอะไร มีความรู้ทันนนน เก่งเฟ่อ55555

ปล. #กายกินไก่



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}