ลูกตุ้มเงิน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชอบอ่านนิยายผิดตรงไหน? (ต่อ)

ชื่อตอน : ชอบอ่านนิยายผิดตรงไหน? (ต่อ)

คำค้น : ตามรอยนิยายรัก, ท่องเที่ยว, ญี่ปุ่น, นิยายรัก, ลูกตุ้มเงิน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 65

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ค. 2561 12:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ชอบอ่านนิยายผิดตรงไหน? (ต่อ)
แบบอักษร

​แล้วก็เป็นเช่นนั้น ทั้งพ่อกิตและแม่พัชได้แต่เก็บความสงสัยเอาไว้ถามลูกสาวคนเดียว ดังนั้นเมื่อสิตางศุ์กลับมาจากทำงาน คำถามเกี่ยวกับหนังสือเดินทางจึงเป็นคำถามแรกจากแม่พัช

            “แม่ขา..หวานกลับมาแล้วค่ะ หิวจังเลย” ลูกสาวคนเดียวของบ้านเดินตามกลิ่นหมูทอดเข้าไปในครัว

            “งั้นก็ไปล้างมือเตรียมกินข้าวได้แล้วลูก เออ..หวานจะไปต่างประเทศเหรอ?”

            “เอ่อ...ค่ะ” สิตางศุ์ที่กำลังจะเดินไปล้างมือถึงกับชะงัก ทั้งนี้ก็เพราะสิ่งที่เธอกลัวที่สุดก็คือพ่อกับแม่ของเธอจะไม่อนุญาตนี่ละ หญิงสาวจึงได้แอบเตรียมการทุกอย่างเอาไว้ให้พร้อมก่อน แล้วจึงตั้งใจจะขออนุญาตท่านเป็นลำดับสุดท้าย ประมาณว่าจะมัดมือชกกันเลยทีเดียว เพราะคิดว่าพ่อกับแม่ของเธอต้องเห็นกับความตั้งใจจริงของเธอและเงินที่ได้เสียไปแล้วบ้าง

            “หืม ทำไมไม่เห็นบอกแม่เลย แล้วจะไปไหน ไปยังไง ไปกับใคร ไปเมื่อไหร่ และไปกี่วันลูก”

            “โห...มาเป็นชุดเลยค่ะแม่ ตอบไม่ทันเลย แฮ่ ๆ”

            “ไม่ต้องมาแฮ่ ๆ ตอบมาเลยจ้ะไม่ต้องมาโยกโย้ เร็ว ๆ แม่รอฟังอยู่”

            “อาทิตย์หน้าหนูจะไปญี่ปุ่นค่ะ หนูเตรียมทุกอย่างไว้พร้อมแล้ว ทำพาสปอร์ต ซื้อตั๋วเครื่องบิน จองโรงแรม ซื้อตั๋วรถไฟของที่โน่นไว้แล้วด้วยค่ะ แม่ให้หนูไปนะคะ แม่จ๋าใจดี๊..ดี..” จากที่จะเดินไปล้างมือ สิตางศุ์เปลี่ยนเป็นเข้าไปโอบกอดแม่ของเธอ เอาใบหน้าแนบแผ่นหลังของแม่พัชเอาไว้ เสียงอ่อนเสียงหวานอย่างตั้งใจอ้อนเต็มที่

            “แล้วจะไปกับใคร ไปกี่วันลูก” แม่พัชที่กำลังยืนทอดหมูอยู่หน้าเตาถามกลับ

            “ไป...เอ่อ....ไป....” สิตางศุ์ส่งเสียงอึกอักอย่างคนที่ความคิดยังไม่ตกผลึก ก่อนจะตัดสินใจตอบ “ไปกับทัวร์ค่ะ มีเพื่อนไปเยอะแยะเลย แค่สองอาทิตย์เองค่ะแม่ กลับมาจะได้มีแรงเริ่มงานใหม่ไงคะ”

            “บริษัททัวร์เหรอ เชื่อถือได้หรือเปล่า แม่ได้ข่าวว่ามีทัวร์ที่เอาลูกทัวร์ไปปล่อยลอยแพรที่ต่างประเทศก็มีเยอะนะ ทัวร์ของเรานั่นเชื่อถือได้หรือเปล่า”

            “เชื่อถือได้สิคะแม่ ไม่ต้องห่วงค่ะ มีเลขที่จดทะเบียนถูกต้อง เปิดมานาน แล้วก็มีคนที่เคยใช้บริการมารีวิวให้เยอะแยะเลยค่ะ”

            “ถ้าอย่างนั้น ก็ได้อยู่นะ ไปกันหลาย ๆ คนแม่ก็ไม่ต้องห่วงมาก”

            “เยส!!” เสียงแสดงความดีใจของลูกสาวคนเดียวดังขึ้น ก่อนจะเงียบลงสวนทางกับรอยยิ้มกว้างที่ฉายชัดอยู่บนใบหน้า

            “ยิ้มอะไรยัยหวาน” เสียงจากพ่อกิตที่เดินเข้ามาในครัวดังขึ้นถามลูกสาว ก่อนจะหันไปพูดกับภรรยาของตนเอง “กับข้าวเสร็จหรือยังแม่ พ่อหิวแล้ว เหลืออะไรบ้างล่ะ ให้พ่อช่วยไหม?”

            “ช่วยยกออกไปที่โต๊ะแล้วกันค่ะ หวานไปล้างมือตักข้าวเลยลูก” แม่พัชพูดกับสองคนพ่อลูก พร้อมกับหยิบจานมาหมูทอดในกระทะใส่ ก่อนส่งจานให้กับพ่อกิต

            “ได้เลยค่ะ” น้ำเสียงที่เริงร่าตอบกลับอย่างไม่ต้องใช้ความคิด พร้อมกับเดินไปล้างมือตามที่ผู้เป็นแม่บอกอย่างว่าง่าย

            “แล้วตกลงยิ้มอะไรกันแม่ลูก” พ่อกิตยังคงส่งเสียงถาม เพราะยังไม่ได้คำตอบให้กับคำถามของตัวเอง

            “หนูจะไปต่างประเทศค่ะพ่อ แม่อนุญาตแล้วด้วย พ่อก็ต้องอนุญาตด้วยนะคะ”

            “มีอย่างนี้ด้วย ต้องอนุญาตเลยเหรอลูก”

            “ใช่ค่ะ ต้องอนุญาตสิคะ เพราะว่าหนูเตรียมทุกอย่างไว้หมดแล้ว นะคะพ่อกิตผู้ใจดีที่สุดในโลกกกก” สิตางศุ์ลากเสียงยาวอย่างต้องการเน้น พร้อมกับช่วยยกกับข้าวจานสุดท้ายในครัวตามออกไปวางที่โต๊ะอาหาร พอวางจานกับข้าว ก็เข้ามากอดพ่อของตน ทำตาปริบ ๆ ขอความเห็นใจเต็มที่

            “ฮ่าฮ่า ไม่ต้องมาทำตาปริบ ๆ เลยยัยหวาน ไหนบอกรายละเอียดมาก่อนเลย”

            “ก็คือว่า หนูจะไปญี่ปุ่นอาทิตย์หน้านี้ค่ะ เตรียมทุกอย่างไว้หมดแล้ว”

            “ไปกับใคร?”

            “กับ...เอ่อ...ทัวร์ค่ะ บริษัททัวร์”

            “ทัวร์ไหน ทัวร์ลุงกรของแกหรือเปล่า”

            “เออ ใช่สิ พี่กรก็ทำบริษัททัวร์นี่นา” เสียงจากแม่พัชดังขึ้นอย่างคนที่เพิ่งจะนึกออก

            “ม่ายยย...ไม่ใช่ค่ะ” สิตางศุ์ส่ายศีรษะตอบกลับ “ไม่ใช่บริษัททัวร์ของลุงกรค่ะ พอดีว่าบริษัทนี้หนูเช็คมาทุกอย่างแล้วค่ะ ราคาคุ้มมาก แล้วก็พาไปที่สวย ๆ ที่หนูอยากไปทั้งนั้นเลยค่ะ”

            “แล้วมันบริษัทอะไรล่ะ จะได้ถามลุงแก ให้เขาตรวจสอบให้ ไม่ใช่ว่าเป็นบริษัททัวร์เก๊นะ” พ่อกิตยังคงถามต่อ

            “ไม่เก๊ค่ะ ไม่เก๊แน่นอน เพื่อนหนูใช้บริการมาแล้วค่ะ” หญิงสาวพูดออกไปเสร็จ ก็ต้องแอบเบือนหน้ามาถอนหายใจอย่างคนลุ้นหนักและเสียใจที่ต้องโกหกพ่อแม่

            “เช็คดี ๆ นะลูกนะ ไปต่างบ้านต่างเมือง ถ้าเกิดอะไรขึ้นมาแล้วมันลำบากลูก”

            “แสดงว่าพ่ออนุญาตให้หนูไปแล้วใช่ไหมคะ?” สิตางศุ์แหงนมองพ่อของเธออย่างมีความหวัง แต่พ่อกิตกลับทำหน้าตาย

            “เหรอ..พ่อบอกแล้วเหรอว่าอนุญาต”

            “พ่อขาาา...ขอหนูไปนะคะ หนูทำงานมาปีกว่าไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลย เก็บเงินมาตลอดก็เพื่อการณ์นี้เลยค่ะ ตอนนี้มีเวลาว่างก่อนจะเริ่มงานใหม่อยู่นิดหนึ่ง ขอหนูไปเที่ยวพักผ่อนหน่อยนะคะ” ลูกสาวคนเดียวนวดแขนผู้เป็นพ่อเอาใจไปด้วย

            “ฮ่าฮ่าฮ่า ไป ๆ”

            “เย้!! ขอบคุณค่ะพ่อ” สิตางศุ์ส่งเสียงดีใจ กระโดดหอมแก้มพ่อกิตฟอดใหญ่ ก่อนที่จะต้องส่งเสียง โอดครวญ

            “ดีใจอะไร พ่อบอกให้ไปตักข้าว”

            “หูยยยย..พ่ออ่ะ....” เสียงโอดครวญดังขึ้นจากลูกสาวคนเดียวทันที

            “คุณก็ชอบไปแกล้งลูก ยัยหวานหน้าง้ำแล้วเห็นไหมคะ” แม่พัชเดินตามออกมา ต่อว่าพ่อกิตอย่างไม่จริงจังนัก

            “ก็เบรคไว้หน่อย เดี๋ยวจะดีใจจนข้าวปลาไม่กินกันพอดี”

            “เบรคจนกินไม่ลงเลยมากกว่าสิคะ” สิตางศุ์ส่งเสียงแย้งพ่อของตน สีหน้ายังคงไร้ซึ่งรอยยิ้ม

            “อะ ๆ ถ้าเช็คดีแล้ว จะไปก็ไป”

            “เย้!! พ่อของหนูใจดีที่สุดในโลกเลยค่ะ” สิตางศุ์วางโถข้าวแล้วโผเข้ากอดพ่อของเธอเอาไว้แน่นด้วยความดีใจ


ความคิดเห็น