Kamui Yato

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 25 [ สามปีก่อนเริ่มศึกมนุษย์ดัดแปลง ]

ชื่อตอน : ตอนที่ 25 [ สามปีก่อนเริ่มศึกมนุษย์ดัดแปลง ]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ค. 2561 12:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 25 [ สามปีก่อนเริ่มศึกมนุษย์ดัดแปลง ]
แบบอักษร

"ไงโกคู โกฮัง พิคโกโร่ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ"

"""คุณพ่อ/คุณปู่/ท่านอิซานะ"""

"คุณปู่มาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ"

โกฮังถามชายหนุ่มผมดำในชุดจอมยุทธสีดำคล้ายโกคูที่โผล่มายังหุบเขาขณะที่เขาและโกคู พิคโกโร่ กำลังฝึกวิชากันอยู่อย่างไม่ทันได้ตั้งตัว อิซานะจึงอธิบายเรื่องที่เขามาที่นี่ให้สองพ่อลูกและพิคโกโร่ฟัง

"จริงๆแล้วเรามาที่นี่ก็เพราะ เราจะให้พวกลูกย้ายบ้านไปอยู่ในเมืองหลวงบ้านปู่ ที่นั่นมีที่ฝึกวิชาด้วยนะ แถมยังมีโรงเรียนดีๆด้วย มันคงดีสำหรับโกฮังที่จะได้ทั้งฝึกวิชาและเรียนไปด้วย"

"อันนี้เราต้องไปถามจีจี้ก่อนละ คุณพ่อ"

อิซานะพยักหน้าอย่างเข้าใจ หลังจากนั้นโกคูก็ใช่วิชาเคลื่อนย้ายพริบตาไปหาจีจี้ที่บ้านเพื่อถามตามคำชวน ซึ่งดูเหมือนว่าจีจี้จะตกลงเพราะถ้าเป็นเรื่องเรียนของโกฮังแล้วละก็มนุษย์ป้าขี้บ่นอย่างจีจี้มีหรือจะไม่ยินดี หลังจากนั้นพวกเขาก็ใช้เวลาย้ายข้าวของเครื่องใช้ไปยังบ้านใหม่ โดยมีพิคโกโร่เข้ามาช่วยด้วย จึงใช้เวลายกย้ายกันเพียงแปปเดียว

"หว๋า ใหญ่จัง นี่บ้านคุณพ่อจริงหรอคะ ?"

"ใช่แล้วหนูจีจี้ บ้านหลังนี้พ่ออยู่กันแค่สี่คน บางทีมันก็เหงาเพราะคางูยะไปๆมาๆ(ยัยนี่หวงแต่ผลไม้เทพเจ้า) จึงอยู่กับ เดียร์และคาร่า เท่านั้น เรื่องอื่นช่างเถอะ รีบเข้าไปเลือกห้องที่ชั้นสองเลย ส่วนเรื่องการเรียนไม่ต้องเป็นห่วงบ้านของพ่อมีห้องสมุดที่เก็บรวมหนังสือวิชาการในระดับสูงอยู่เต็มบ้าน ส่วนเรื่องโรงเรียนไว้รอโกฮังสิบขวบก่อนเดี๋ยวพ่อหาโรงเรียนให้"

พูดถึงตรงนี้จีจี้ก็ตาเป็นประกาย มันเป็นเรื่องดีมากที่จะให้โกฮังได้เรียนหนังสือสูงๆตั้งแต่เนิ่นๆ ยิ่งโกฮังที่มีความรู้เหนือกว่าระดับมัธยมปลายด้วยแล้ว ทำให้ค่าใช้จ่ายในการจ้างครูสอนพิเศษก็ยิ่งแพงมากขึ้น แต่ตอนนี้ดูเหมือนเรื่องนั้นจะหมดห่วงแล้วเพราะพ่อปู่ของเธอจัดการทุกอย่างให้ทั้งหมด และในขณะที่ทุกคนกำลังวุ่นวายกับการเลือกห้องจู่ๆก็มีหญิงสาวผมบรอนทองเดินอุ้มเด็กทารกออกมาจากห้องและพูดขึ้น

"มากันแล้วหรอ"

"คุณแม่เดียร์ กับหนูคาร่านี่นา"

"เดียร์พาจีจี้ไปสำรวจบ้านหน่อยสิ เดี๋ยวเราจะพาพวกโกคูไปฝึกวิชาหน่อย"

เดียร์ทำตามที่อิซานะว่า เธออุ้มคาร่าพร้อมพาลูกสะใภ้ไปชมพื้นที่โดยรอบบ้าน (คฤหาสน์ขนาดยักษ์) โดยรอบพร้อมพูดคุยกันตามปกติ เนื่องจากทั้งสองได้รู้จักกันได้หลายเดือนแล้ว จึงสนิทกันอยู่พอสมควร ถึงแม้ทั้งคู่จะมีอายุไม่ต่างกันมากนักก็เถอะ และหลังจากที่สองสาวจากไปอิซานะก็ทำหน้าจริงจังไปทางพวกโกคูและพูดขึ้น

"จริงๆแล้วเราไม่ได้ให้พวกนาย ย้ายมาอยู่ที่นี่เท่านั้น แต่เราจะฝึกวิชาให้ และมันคงดีต่อลูกด้วยนะโกคู ถ้ามาอยู่ที่นี่ ลูกสามารถฝึกได้ตลอด แถมจีจี้จะไม่บ่นลูกด้วย"

"จริงหรอคุณพ่อ แบบนั้นก็แจ๋วเลยสิ"

เห็นสีหน้ายินดีของโกคูก็ช่วยไม่ได้ที่อิซานะจะถอนหายใจทำหน้าแบบเอือม ๆแต่หลังจากนั้นเมื่อพวกเขาช่วยกันจัดของกันเสร็จพิคโกโร่ก็จากไปแล้วตามคำแนะนำของเขา อิซานะจึงพาทั้งสองคนลงมายังชั้นใต้ดินที่เขาสร้างขึ้นก่อนจะไปรับพวกโกคู ซึ่งที่นี่เขาสร้างไว้เป็นโซนมิติฝึกซ้อมอยู่ข้าง ๆห้องวิจัย

และเมื่อทุกคนเข้ามาในห้อง ทุกอย่างที่ควรเป็นแค่ห้องใต้ดินก็ต้องเปลี่ยนไปเมื่อ ที่นี่กลับกลายเป็นดินแดนที่เงียบสงบไร้สิ่งมีชีวิตใดๆ มันคล้ายๆกับดาวของเจ้าพิภพสูงสุดเลยก็ว่าได้ สองพ่อลูกจึงดูตื่นเต้นมากที่เห็นว่ามีที่แปลกๆในบ้านหลังนี้ด้วย

"จริงๆแล้วเราก็คงสอนอะไรให้พวกนายไม่ได้มากนัก แถมวิชาที่เราจะสอนให้มันก็คงธรรมดา สำหรับพวกนายในตอนนี้"

"ธรรมดาเราก็สนนะคุณพ่อ ว่าแต่ว่าวิชาที่คุณพ่อจะสอนให้คืออะไร ?"

"ไว้ดูเองก็แล้วกัน ลูกกับโกฮังลอง ลองปล่อยบอลพลังใส่พ่อสิ เอาแบบรัวๆเลยแล้วกัน"

แม้สองพ่อลูกจะยังงงๆอยู่ แต่ก็ทำตามที่อิซานะกล่าวอย่างว่าง่าย อิซานะ ถอยหลังทิ้งระยะห่างจากทั้งคู่ไปถึงสิบเมตร ก่อนที่ทุกอย่างจะเริ่มขึ้น ทั้งคู่เริ่มปล่อยบอลพลังลูกเล็กๆแต่มีพลังทำลายสูงใส่อิซานะด้วยความเร็วสูงและพร้อมเพรียงกันหลายทิศหลายทางนับร้อยลูก

""ย่ะ ย่ะ ย่ะ ย่ะ ""*200

ตุ้ม ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

ลูกบอลพลังสีทอง พุ่งเข้าใส่อิซานะแบบไม่ยั้งมันมีลูกเล่นต่างๆมากมายทั้งเลี้ยวซ้ายทีขวาที แต่ถึงอย่างนั้นมันกลับมีเรื่องที่น่าตกใจเกิดขึ้น เมื่ออิซานะโยกตัวหลบลูกบอลพลังที่สองพ่อลูกปล่อยมาเพียงแค่การเคลื่อนไหวเล็กน้อย บ้างก็โยกคอเบี่ยงตัวซ้ายขวา โดยการเคลื่อนไหวของเขาในแต่ละครั้งไม่มีการเคลื่อนไหวที่สูญเปล่าเลย

"แค่นั้นยังไม่พอ เข้ามาเลย จะแปลงเป็นซุปเปอร์ไซย่าด้วยก็ได้นะ"

อิซานะกล่าวพลางกวักมือเรียกทั้งคู่อย่างท้าทาย สองพ่อลูกจึงทำตามที่ว่า พากันแปลงเป็นซุปเปอร์ไซย่า 2 ร่างของทั้งคู่มีออร่าสีทองและสายฟ้าพุ่งเข้าใส่ ระดมหมัดเท้าใส่อิซานะแบบไม่ยั้งมือ แต่ว่าหมัดและเท้าที่ถูกปล่อยมาจากสองพ่อลูกก็ถูกอิซานะโยกตัวหลบอย่างง่ายดาย มันไม่โดนแม้แต่ชายเสื้อของเขาเลยด้วยซ้ำ

จนผ่านไปหลายชั่วโมงแม้ว่าทั้งคู่จะเพิ่มความเร็วไปมากเท่าเหล่าก็ยิ่งทำให้พวกเขาเหนื่อยหอบเพิ่มขึ้นเท่านั้น แม้จะประสานงานเข้าคู่ได้ดียิ่งขึ้นก็ยังไม่สามารถโจมตีโดนแม้แต่ชายเสื้อของเขาเลย ทั้งคู่จึงหยุดและอ้าปากถามอิซานะอย่างสงสัย ทั้งที่ภายในใจตื่นเต้นไม่น้อย

"แฮ่ก ๆคุณปู่ วิชานี้มันคืออะไรกันแน่"

"วิชานี้เรียกว่า ฮาคิการสังเกต เป็นวิชาที่ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการรับรู้ทุกสิ่งรอบกายได้หลายเท่าตัว ซึ่งวิชานี้สามารถจับการเคลื่อนไหวของศัตรูที่อำพรางพลังได้อีกด้วย แม้มันจะดูไม่วิเศษ แต่ถ้านำวิชานี้ผสานเข้ากับ Ki Sense ที่พ่อเคยสอน มันจะเพิ่มปฏิกิริยาตอบสนองให้มากกว่าเดิมถึง 20 เท่าและอาจจะทำให้เห็นภาพอนาคตล่วงหน้าได้ไม่เกิน 10-20วิ และถ้าใช้พร้อมกับเนตรวงแหวน มันจะทำให้พวกลูกหลบการโจมตีได้เกือบทุกรูปแบบ โดยไม่นับรวมในโหมดซุปเปอร์ไซย่า"

'แบบนี้มันไม่ธรรมดาแล้ว!!'

สองพ่อลูกได้แต่คิดไม่ได้พูดออกมา แต่มีหรืออิซานะจะไม่รู้ความคิดของทั้งสอง แต่เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะจริงๆแล้ววิชาพวกนี้ก็เป็นวิชาที่ไม่ได้ดีเด่อะไรเลย สู้แก่นแท้แห่งอัตนิยมไม่ได้เลยด้วยซ้ำเพราะมันสามารถหลบหลีกด้วยสัญชาติญาณของร่างกาย จะดีกว่าก็ตรงมันกินพลังน้อยกว่าและเหนื่อยยากกว่ากันใช้แก่นแท้แห่งอัตนิยม

"สรุปว่า พวกลูกสนใจสินะ ถ้าอย่างนั้นพ่อจะเริ่มฝึกให้เลยก็แล้วกัน เริ่มจากโกฮังปู่จะเบิกเนตรวงแหวนให้ก่อน"

""โอ้ววว!""

หลังจากนั้นอิซานะก็ทำตามที่กล่าวไว้ โดยบอกวิธีการเบิกเนตรวงแหวน ซึ่งเพียงสองวันโกฮังที่มีสายเลือดอุจิวะไหลเวียนก็เบิกเนตรวงแหวน สามลูกน้ำ หรือเนตรวงแหวนชารินกันได้ เมื่อทุกอย่างเป็นไปตามที่หวังอิซานะก็เริ่มสอนฮาคิการสังเกตต่อเลย และด้วยพรสวรรค์ในเรียนรู้ด้านนี้ของทั้งคู่มีมากจึงทำให้สามารถเรียนรู้เรื่องฮาคิได้เร็วมาก จนสามารถใช้ได้อย่างอิสระต่อเนื่องนานนับสิบวันคืน

และแล้วสามปีก็ผ่านไป

ในช่วงสามปี ในโลกดราก้อนบอลแซดก่อนจะเข้าศึกมนุษย์ดัดแปลง อิซานะก็เข้าไปปั่นป่วนเนื้อเรื่องการฝึกของพวกโกคูถึงสองปีเต็ม หลังจากฝึกฮาคิผสานกับไคเซนส์ และใช้มันได้อย่างสมบูรณ์แบบต่อเนื่องถึงหนึ่งปีเต็ม อิซานะได้ ให้โกคูและโกฮัง เข้าฝึกในห้องแรงโน้มถ่วงที่มีพลังหนาแน่นเป็นพิเศษที่ชั้นใต้ดินคฤหาสน์จนทั้งสอง ในตอนนี้มีพลังเหนือกว่าในอนิเมะภาคเซลล์เกมส์ไปแล้ว โดยเฉพาะโกคูที่เข้าสู่ซุปเปอร์ไซย่าขั้น 3 ได้ก่อนภาคจอมมารบูเสียอีก

แต่เรื่องนี้มีเพียงโกคู โกฮังอิซานะเท่านั้นที่รู้กัน เนื่องจากอิซานะได้กล่าวบอกไว้ไม่ให้โกคูเปิดเผยพลังตัวเองถ้าไม่เกิดสภาวะคับขันจริงๆ ซึ่งดูเหมือนโกคูจะเข้าใจและทำตามที่อิซานะบอกอย่างเคร่งคัด ส่วนโกฮังในวัย10ปีตอนนี้ก็ไม่น้อยหน้า ถึงแม้จะไม่สามารถเข้าสู่ซุปเปอร์ไซย่า ขั้น 3 ได้ แต่พลังในขั้นที่สองก็เกินกว่าที่จอมมารบูอ้วนแยกร่างกับบูผอมไปแล้วจะรับไหว

แต่การฝึกก็ต้องแลกมาด้วยการโดนบ่นจากภรรยาทั้งสองอย่างคางูยะที่กลับมาแล้ว เดียร์ และลูกสะใภ้อย่างจีจี้ ที่บ่นเขาว่าเอาตัวโกฮังไปฝึกวิชาจนไม่ได้เรียน แต่ไม่นานภรรยาทั้งสองและจีจี้ก็ถูกเขาสยบ โดยเขาอ้างเหตุผลเวลาเดี๋ยวจะแบ่งเวลาฝึกไว้ให้ เขาจะให้โกฮังทั้งเรียนทั้งฝึกไปเลย นั่นจึงทำให้สามสาวพึงพอใจและไม่คัดค้าน

ส่วนคนอื่น ๆในหมู่พวกพ้องของโกคูอิซานะก็ไม่ได้ไปฝึกให้ ยกเว้นพิคโกโร่และพระเจ้าร่างแยกของพิคโกโร่ไว้คนหนึ่ง ถ้าถามทำไมถึงพูดว่าคนหนึ่งนั่นก็เพราะ อิซานะให้บอกให้ทั้งสองคนรวมร่างให้เป็นหนึ่งเหมือนกาลก่อน ส่วนเรื่องพระเจ้าตนใหม่นั้นไม่ต้องเป็นห่วงเลยเพราะเขาได้นำเด็นเด้ จากดาวนาเม็กใหม่ที่เขาช่วยชีวิตไว้จากพวกทหารของฟรีเซอร์

และถ้าถามถึงฉากนั้น พวกชาวนาเม็กจริงๆแล้วตอนนี้ส่วนมากก็ยังมีชีวิตอยู่ เพราะก่อนที่ฟรีเซอร์จะบุกดาว อิซานะได้ไปเยือนดาวนั้นกับพิคโกโร่ พร้อมบอกให้ชาวนาเม็กส่วนใหญ่ ย้ายจากดาวดวงเก่าไปสร้างดาวดวงใหม่ เนื่องจากดาวนาเม็กนั้นคงอยู่ได้อีกไม่นานนัก ย้ายก่อนย้ายหลังก็มีค่าเท่ากัน แต่ก็มีบางตนที่ไม่เชื่อคำพูดของเขาจึงถูกทหารของฟรีเซอร์ฆ่าตาย เหลือเพียงแค่พวกเด็นเด้และหัวหน้าหมูบ้านทั้ง 7 ที่เขาช่วยไว้ได้ทัน

ทำให้ตอนนี้มีพระเจ้าองค์ใหม่ไวกว่าเนื้อเรื่อง แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่ต้องใส่ใจเพราะเขาต้องการให้ทุกอย่างมันสนุกมากยิ่งขึ้นไปอีก แต่ก็นะช่วงนี้เขาก็ต้องเพลาๆไว้บ้าง ก็เพราะลูกสาวหรือคาร่านั่นแหละ ตอนนี้เธอที่มีอายุสามขวบปีสามารถเดินได้แล้ว(บนอากาศ) แถมยังซนมากเลยด้วยไม่รู้ว่าได้ใครมา

ยิ่งลูกสาวที่ได้สายเลือดอันสุดโกง อย่างสายเลือดพระเจ้าของเขา ทำให้คาร่ามีพลังหลายรูปแบบในร่างอย่างไร้ขีดจำกัด แถมยังมีพลังจักระของเซียนหกวิถีไหลเวียนอยู่ด้วย เธอมีทั้งกายเซียน เนตรเซียน และคงอีกไม่นานหรอก เธอคงได้เบิกเนตรสังสาระสูงสุดได้

คาร่าวัยสามปีเธอซนมากและแอบหนีไปเล่นแถวท้ายคฤหาสน์อยู่เรื่อย ยังดีที่มีจีจี้ช่วยดูแลจึงลดภาระของเดียร์ไปได้เยอะ พูดถึงจีจี้ ตอนนี้นางคลอดลูกให้โกคูอีกคน นั่นก็คือโกเท็น แถมโกเท็นตอนนี้ก็อายุน้อยกว่าคาร่าเพียงสองปีเท่านั้น นั่นคงเป็นเพราะตัวป่วนอย่างอิซานะทำให้ทุกอย่างเกิดเร็วขึ้นไปหมด

ส่วนเดียร์ที่เป็นภรรยาคนที่สองตอนนี้ก็ไม่ได้ทำอะไรนอกจากดูแลคาร่า เดียร์ในตอนนี้มีพลังมากกว่าบิลล์ เทพแห่งการทำลายล้าง จะว่ามีพลังเทียบเท่ากับไดชินคันเลยก็ได้ จึงทำให้เธอไม่จำเป็นต้องฝึกวิชาเพิ่ม และมันก็มีอีกหลายเหตุผลด้วย เขาไม่อยากให้เดียร์ไปต่อสู้อีกแล้ว แค่ให้เธออยู่แบบสบายๆดูแลบ้านก็พอ และที่เขาให้พลังกับเธอก็เพื่อให้เธอไว้ใช้ปกป้องตัวเองและลูกสาวยามคับขัน

และสุดท้าย ก็เรื่องเซลล์ ดูเหมือนจะไม่เป็นปัญหา เจ้านั่นนั่งไทม์แมชชีนของทรังค์มายังอดีตตามเนื้อเรื่อง แต่จะได้ร่างสมบูรณ์หรือไม่อันนี้อิซานะไม่รับประกัน เนื่องจากหมายเลข 17 และ 18 ที่เขาสร้างขึ้นใหม่เป็นตัวแทนของแฝดน้องของเดียร์และมีพลังมากกว่าตัวจริงเยอะพอตัว ถ้าอยากได้ร่างสมบูรณ์เซลล์คงต้องสูบพลังจากมนุษย์ทั่วทั้งโลกหรือไม่ก็จักรวาลเลยก็เป็นได้

"ใกล้จะได้เวลาแล้วสินะ"

เสียงอิซานะที่อยู่ในห้องวิจัยใต้คฤหาสน์ เขาจ้องมองไปยังมนุษย์ดัดแปลงหมายเลข 19 และ หมายเลข 20 ผ่านจอมอนิเตอร์ที่เชื่อมต่อกับห้องวิจัยเก่า ที่ไม่ได้ดัดแปลงเพิ่มความแข็งแกร่งใด ๆให้ ก็เพราะยังไงมันก็ต้องถูกทำลายภายในวันเดียวอยู่แล้วสู้ไม่ต้องทำอะไรน่าจะดีกว่า ไม่เหมือนพวกสุดยอดตัวร้าย หยำฉา ที่อาจจะได้สังหารเหล่าอดีตพักพวก หรืออาจจะได้ทำลายล้างโลกก็เป็นไปได้(ถ้าพวกโกคูแพ้)

ถ้าถามว่าอิซานะไม่กลัวพวกโกคูตายหมดหรอ ต้องบอกเลยว่าไม่ เขามั่นใจว่าพวกโกคูจะต้องก้าวข้ามขีดจัดกัดไปได้อีกขั้น นั่นคือจุดประสงค์หลัก เมื่อพวกโกคูล้มหยำฉาได้อย่างที่เขาหวังไว้ คราวนี้แหละจะได้ถึงเวลาที่เขาจะสร้างสุดยอดนักรบที่มีความสามารถต่อกรกับพวกเทพเจ้าได้ แต่ถ้าพวกมันจะถูกหยำฉาฆ่า อิซานะก็คงไม่อยู่เฉย

"ถึงเวลาเริ่มแผนตามคำสั่งดร.หยำฉา จะเริ่มเคาท์ดาวน์ปลดปล่อยหมายเลขสิบ 19 และ หมายเลข 20 ออกจากแคบซูล เพื่อตามล่าสังหาร ซุน โกคู และพวกพ้อง ภายในสิบวิ 10 9 8 ... 3 2 1"

ปุ้งงงง ฉีดดดดดดดดดดดดด~

เสียงคล้ายหุ่นยนต์ดังออกมาจากคอมพิวเตอร์ ก่อนที่แคบซูลตามหมายเลขที่เสียงคอมว่าไว้ก็ถูกเปิดออก มนุษย์ดัดแปลงร่างอ้วน กับมนุษยดัดแปลงวัยเฒ่าก็ออกมาจากแคบซูลนั้น ก่อนจะพากันบินออกไปยังเมืองแห่งหนึ่งตามอนิเมะ ที่มีพวกโกคูรออยู่ ส่วนอิซานะที่พร้อมชมการต่อสู้ก็เตรียมตัวออกจากบ้านไปยังจุดหมาย

"เราไปก่อนนะคางูยะ เดียร์ คาร่าจัง จุ้บ จุ้บ"

"เย้ ! ไปดีมาดีน้าป๋ะป๋า"คาร่าน้อยกล่าวพร้อมลอยตัวเข้ามาหอมแก้มเขา

"รีบๆกลับมาด้วยละ อิซานะ"เดียร์ทำเพียงโบกไม้โบกมือด้วยรอยยิ้ม

"จริงๆไม่ต้องรีบกลับมาก็ได้นะที่รัก" ส่วนแม่นางภรรยาหลวงนี่สิ เธอทำเพียงสะบัดมือไล่เขาซะงั้น

"อะ อา แล้วผมจะไม่รีบกลับมานะ"

ความคิดเห็น