คนโง่ๆ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP.5 ย้ายที่อยู่

ชื่อตอน : EP.5 ย้ายที่อยู่

คำค้น : ย้ายที่อยู่ EP.5 กิลด์ สายไหม แฟน(ผู้ชาย)คนแรกของผม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ค. 2561 19:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.5 ย้ายที่อยู่
แบบอักษร

ย้ายที่อยู่

Part saimai

ณ  บ้านของสายไหม วันอาทิต เวลา11นาฬิกา

"พ่อคร้าบบบมากินข้าวได้แล้ว"ผมเรียกพ่อที่กำลังนั่งเช็คเอกสารอยู่หน้าทีวีด้วยเสียงที่ลากยาวให้มากินข้าวที่โต๊ะอาหารใกล้ๆ

บ้านผมค่อนข้างหลังเล็กครับและเป็นสองชั้น บ้านของผมอยู่ในหมู่บ้านจัดสรรทั่วไปราคานั้นก็ไม่แพงมากแต่ก็ต้องผ่อนอยู่ดี 

วันนี้เป็นวันอาทิตซึ่งเป็นวันครอบครัวของบ้านผม พวกเรานั่งอยู่บนโต๊ะอาหารขนาดหกที่นั่งกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา กินข้าวอย่างมีความสุขนั่งพูดคุยนู้นนี่นั้นไปเรื่อยเฮฮารื่นเริงกันไปเรื่อยเปื่อย

ปิ๊ง ป่อง~~

"ใครมาน่ะไอ้กันต์แกไปเปิดซิ"พ่อผมบอกให้พี่กันต์ซึ่งเป็นพี่คนโตของบ้านนี้

พี่กันต์ลุกขึ้นจากเก้าอี้ไปเปิดประตูเพื่อรับแขก"มาหาใครครับ?"พี่ถามชายหนุ่มร่างสูงที่ยืนถือตะกร้าผลไม้อยู่หน้าประตู

"มาหาสายไหมครับ"

"เข้ามาด้านในก่อนเลยครับ มารับไอ้ไหมใช่ไหมครับ แล้วกินข้าวมารึยังครับเนี่ย"ดูยังไงก็คงไม่ใช่รุ่นเดียวกันกับไอ้ไหมแน่ๆ

มาเร็วจังว่ะ●ω●

"ใช่ครับผมมารับสายไหมแล้วก็ยังไม่ได้กินข้าวเลยครับ สวัสดีครับ"ไอ้กิลด์เดินเข้ามายกมือไหว้พ่อกับแม่ผมแล้วยื่นถุงผลไม้ให้แม่ผม"ผมซื้อมาฝากครับกินได้เลยผมให้เค้าล้างมาแล้ว"

แม่ผมรับมาแล้วไม่ได้พูดอะไร ก่อนจะลุกไปจัดใส่จาน ผมจึงลุกไปช่วยแม่จัดจาน

"ไม่ยื่นให้กูว่ะ"หลังจากวันนั้นผมก็ไม่ได้ติดต่อกับไอ้กิลด์อีกเลย ก็เลยไม่ได้บอกเรื่องที่แม่รู้เรื่องของผมกับมันแล้ว

"ก็กูซื้อมาฝากแม่ กับคนที่บ้านมึงไม่ได้ซื้อมาฝากมึง"ไอ้กิลด์ยิ้มอย่างกวนตีน

"มากินข้าวด้วยกันสิหรือรีบมารับไอ้ไหมมันหรอ"ผมเล่าให้พ่อผมกับคนอื่นในครอบครัวฟังแล้วว่าผมได้งานและต้องย้ายไปอยู่กับไอ้กิลด์มันแต่ไม่ได้บอกว่าผมโดนอะไรมานะครับเพราะถ้าบอกพ่อผมฆ่าไอ้กิลด์แน่

"ไม่ได้รีบหรอกครับ งั้นขออนุญาตนะครับ"กิลด์นั่งลงข้างตำแหน่งผมนั่งซึ่งไม่มีจานข้าววางอยู่

"ตักข้าวมาให้พี่เขาสิ โอ๊ะ!ไม่ใช่สิท่านประธาน"พ่อผมพูดหยอกล้อไอ้กิลด์อย่างขำขัน

"ไม่ต้องหรอกครับเห็นเหมือนผมเป็นลูกหลานคนนึงก็พอครับ"ไอ้กิลด์มันยิ้มร่า แหม่ถูกคอกันเชียวนะ ถ้ารู้ว่ามันทำอะไรไว้กับผมบ้างคงเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือกระทันหันแน่ๆ

"อ่ะเอาไป"ผมวางจานลงหน้าไอ้กิลด์ก่อนจะกลับไปนั่งที่"บ้านกูไม่มีแอร์ก็ร้อนหน่อยนะ"

"ไปพูดกูมึงกับเจ้านายได้ไงล่ะพี่"เจ้าสายฝนน้องสาวสุดแสบพูดขึ้น

"ก็ทำตัวน่าพูดดีๆด้วยไหมล่ะ"ผมมองตาขวางใส่ไอ้กิลด์ที่กำลังยิ้มอย่างได้ใจ"แล้วจะให้เรียกว่าอะไร"

"ในบริษัทให้เรียกบอสเหมือนคนอื่นส่วนที่ที่ไม่ใช่บริษัทก็เอาที่สะดวกเถอะ"ไอ้กิลด์เริ่มตักข้าวคำแรกเข้าปาก"อะ..อร่อยจัง"กิลด์พึมพัมกับตัวเอง

"แม่กูทำเองเลยนะเนี่ยอร่อยใช่ไหมล่ะ"ผมยิ้มก่อนจะยักคิ้วใส่มัน

"อร่อยสุดๆยอดเลยครับคุณน้า"ไอ้กิลด์พูดขึ้นเพื่อจะชมแม่ผมแต่สีหน้าแม่ผมตอนนี้กลับดูกังวลสุดๆไปเลย

"ฉันอิ่มแล้วถ้ากินเสร็จขอคุยด้วยหน่อยนะคะ"แม่ผมบอกไอ้กิลด์ก่อนจะลุกไปเก็บจานและเดินออกไปที่ลานสนามหญ้าข้างบ้านข้างนอกซึ่งสามารถมองเห็นผ่านกระจกบานใหญ่รวมถึงประตูกระจกได้จากห้องนั่งเล่นและโต๊ะอาหารอย่างชัดเจน

ไอ้กิลด์จึงรีบกินข้าวเพราะดูจากสีหน้าแม่คงมีอะไรบางอย่างที่ดูไม่สบายใจอยากจะพูดกับมัน

พวกเรากินข้าวเสร็จพร้อมๆกันผมกับไอ้กิลด์จึงอาสาเก็บโต๊ะให้เรียบร้อย

"แม่มึงมีไรป่าวว่ะ"ไอ้กิลด์ถามผมขึ้นขณะล้างจานอยู่

"มีแต่กู-ไม่-บอก"ผมขยับปากให้มันดูทีละคำ"อย่าทำให้แม่กูเสียน้ำตาล่ะไม่งั้นกูฆ่ามึงตายแน่"

"คร้าบๆไม่มีอะไรนอกเหนือการควบคุมกูแน่นอน"มันพูดแล้วก็เดินออกไปหาแม่ผม

Part Guild

"คุณน้ามีอะไรหรอครับ"ผมถามแม่ของสายไหมเมื่อเดินไปถึงตรงหน้า

"ฉันรู้เรื่องของคูณกับไอ้ไหมแล้วนะคะ"ชิบหายล่ะกู

"เรื่องอะไรหรอครับ แล้วไม่ต้องเรียกผมว่าคุณด้วยผมอายุน้อยกว่านะครับ"ผมทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้อย่าบอกนะว่าจะไม่ให้สายไหมไปกับผม

"เรื่องที่เธอขืนใจลูกฉันไง"แม่ของสายไหมพูดขึ้นหน้านิ่ง แล้วเปลี่ยนสพนามทันที

"ผมขอโทษนะครับ...วันนั้นผมเมาแล้วรู้สึกถูกใจลูกของคุณน้าก็เลยเผลอตัวไป ผมขอโทษจริงๆนะครับจะให้ผมชดใช้ยังไงก็ได้"

"ฉันไม่ได้ต้องการอะไรแต่คุณช่วยรับผิดชอบเค้าด้วยการดูแจเค้าจะได้ไหม แต่ถ้ามองว่าลูกของฉันเป็นแค่ของเล่นก็ปล่อยเค้าเถอะนะลูกชายฉันไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้เค้าเป็นอ่อนไหวต่อความรู้สึกมาก"แม่ของสายไหมจับมือผมขึ้นมาประคอง"ขอร้องล่ะ ฉันไม่อยากให้เค้าต้องเสียใจกับรักครั้งแรกที่เกิดเพียงเพราะความพลาดของเธอ"

"ผมยอมรับว่าผมพลาดแต่เมื่อผมพลาดแล้วผมจะดูแลลูกของน้าให้ดีที่สุด"ผมพูดอย่างหนักแน่น มองเข้าไปในนัยตาที่แสดงถึงความห่วงใยและรักใคร่ของผู้เป็นแม่"ผมจะไม่สัญญาว่าอนาคตผมจะไม่ทิ้งสายไหมแต่ผมจะทำตอนนี้ให้ดีที่สุด ก็ขึ้นอยู้กับลูกของคุณน้าแล้วว่าเค้าจะปฏิเสธผมหรือไม่"

"ฉันเชื่อเธอนะ ฝากดูแลเค้าแทนฉันด้วย"ผมพยักหน้าเบาๆเป็นการตอบรับ

"จะทำอะไรก็ถามมันก่อนนะอย่าขืนใจมันเลย"แม่ของสายไหมยิ้มให้ผมจางๆก่อนจะเดินนำผมเข้าไปในบ้าน"ส่วนเงินเดือนกับค่าอยู่ค่ากินก็เอาเหมือนคนอื่นเถอะ ไม่ต้องเอาตามที่ลูกฉันขอก็ได้"

"หึ..ครับ"ผมจะไม่ขืนใจตราบที่ผมยังมีสติ แต่ถ้า...ผมเมาหรือโดนวางยาผมก็ไม่รับประกันความปลอดภัยของสายไหมนะครับ

"มีอะไรรึเปล่า"พ่อของสายไหมถามขึ้น

"ไม่มีหรอก"แม่ของสายไหมตอบขึ้น ผมที่เดินตามมาก็ได้แต่ยิ้ม

"ขอโทษนะครับอาจจะช้าไปนิดนึง ผมกิตติคุณหรือเรียกชื่อเล่นผมกิลด์ก็ได้ครับ"อาจจะช้าไปแต่ก็ดีกว่าจะเอาลูกเค้าไปแล้วไม่ให้เค้ารู้อะไรถึงแม้จะเห็นผมตามข่าวอยู่บ่อยๆก็ตามน่ะนะ

"ฉันส้ม ส่วนลุงแก่ๆตรงนั้นชือกิต พี่คนโตชื่อกาย น้องสุดท้องชื่อสายฝน"น้าส้มพูดแนะนำทุกคน

"จร้าแม่สาวไม่เคยแก่"อากิตพูดหยอกน้าส้ม

"ป่ะไปกัน"สายไหมเดินออกมาจากห้องนอนที่อยู่ชั้นล่างพร้อมกับกระเป๋าเป้หนึ่งใบและกระเป๋าเป้โน็ตบุ๊คหนึ่งใบ

"แค่นี้นะ"ขณะผมถามก็เดินไปถือกระเป๋าช่วยมันจนตอนนี้มันเดินตัวเบาหวิวไปลาพ่อกับแม่ล่ะ ผมจึงเอากระเป๋าไปไว้ท้ายรถแล้วก็สตาร์ทรถรอ

ปัก(เสียงปิดประตูรถ)ดังขึ้นเมื่อสายไหมขึ้นมาบนรถแล้ว

"อย่าดื้ออย่าซนล่ะ"อากิตเกาะกระจกรถแล้วพูดขึ้น"ฝากดูไอ้นี่ด้วยนะมันอาจจะดื้อหน่อย555"อากิตยิ้มร่าบอกลาลูกชาย

"รีบส่งค่าหนมมาให้น้องนะพี่จะได้เบาไปอีกเปราะนึง"พี่กายยิ้มให้สายไหมแล้วโบกมือลา

"รีบส่งเงินมานะ พี่แม่กับหนูรออยู่"สายฝนพูดแล้วยิ้มให้สายไหมเช่นกัน

ทุกคนโบกมือลากันแล้วยืมให้กันครั้งสุดท้าย

"สวัสดีครับ"เราทั้งสองสวัสดีผู้ใหญ่แล้วเริ่มออกรถ

บรื้นนนนนน~​~​

ณ บนรถ

"กูมีไรจะถาม"สายไหมเอ่ยขึ้นหลังจากออกรถได้ไม่นาน

"พูดดีๆก่อน"ผมทำหน้ากวนๆใส่มัน

"แม่คุยไรกับพี่ครับ?"เรียกพี่แล้วเว้ย มาว่ะๆ

"ก็เรื่องที่เกิดขึ้นนั้นแหละ"

"แล้วแม่ว่าไรไหม"มันหันหน้ามาถามผมดูร้อนรนนิดๆ

"ก็ประมาณว่า อย่าทำให้มึงเสียใจดูแลมึงดีๆแล้วก็ถ้าจะปล้ำมึงก็ให้บอกมึงก่อนประมาณนี้แหละ"

"มะ...แม่ไม่ได้บอกว่ากูชอบผู้หญิงแล้วอย่ามายุ่งกับกูไรงี้หรอ"มันหันหน้าหนี้ผมทันที แต่หลบไม่มิดหรอกหูแดงขนาดนั้น ก็แค่แม่บอกให้ดูแลแล้วจะปล้ำก็ให้ถามก่อนจะอายอะไรว่ะ ทำไมต้องน่ารักขนาดนี้

"ไม่นิ55หูแดงแล้วนะมึงแลัวก็เรียกกูว่าพี่แทนตัวเองว่าผมได้ไหม"

"ทำไมกูต้องทำได้วย"

ติดไฟแดง175วิ

ผมหยิบแบงค์พันออกมาสามใบแล้วยื่นให้ ฝั่งนั้นก็รับแบบไม่ปฏิเสธ​เลยซักนิด

"พี่กิลด์ครับ กระเป๋าหนักมากหรอครับเปย์จัง"

"แน่นอนครับอยู่กับพี่น่ะ อิ่มพลีไปทั้งชาติ"

"แล้วกู เอ้ย!ผมก้อยากถามอีกเรื่องนึงว่า..."

"ว่า..."

ออกรถ

"ว่า..พี่ได้ตรวดสุขภาพประจำไหม"มาแปลกถามทำไมว่ะ

"ประจำ"

"ละ..แล้ว...เวลาพี่มี..อะ...อะไรกับคนอื่นพะ..พี่ได้..สะ..ใส่ถุงไหม"

"ใส่ดิเป็นไร เขินทำไมเรื่องปกติจะตาย"หน้าแดงเชียว

"ก็..ตอนที่พี่ปล้ำผมอ่ะพี่ไม่ได้ใส่ถุงแล้วพี่ก็..ตะ..แตกข้างในผมด้วยผมกลัวเป็นโรคอ่ะ"แหม่พูดซะก็อยากแตกใส่อีกรอบเลย ขำๆนะครับอย่าซีเรียส

"กูก็ป้องกันอยู่แหม่..ไม่ใส่ถุงกับมึงคนเดียวแหละเดี๋ยววันหยุดหน้าก็พาไปตรวจสุขภาพล่ะกันจะได้สบายใจ"

"อย่าลืมล่ะพาไปด้วย!"ร่างเล็กทำแก้มป่อง"ห้ามเบี้ยว"

"ไม่เบี้ยวแน่นอน"ดูจะซีเรียสหน้าดูแฮะ ช่างเถอะถือว่าไปตรวจด้วยกันก็ได้ แต่...แก้มโครตน่ากัดเลยว่ะ










messageจากไรต์:ฝากเป็นกำลังใจให้ด้วยน้าฝากกดไลค์ คอมเม้นต์อันไหนดีไม่ดี ผิดพลาดตรงไหนบอกได้เด้อ จะพยายามทำให้ดีทีสุดน้า ตอนต่อไปการนอนคืนแรกของของสายไหมที่คอนโดกิลด์จะเป็นอย่างไรรอติดตามอ่านได้เลย! ขอบคุณที่อ่าน ที่ติดตามจร้า


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น