เจเจหมวยอินเตอร์

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่ยังคอยติดตามและสนับสนุนเจเจอยู่นะคะ เจเจจะพยายามแต่งเรื่องของคุณบาสเตียสให้ดีที่สุดเลย ส่วนคู่อื่นตอนนี้สามารถอ่านเรื่องของคุณเทรย์เวอร์&มีอา(แค้นรักซาตาน25+++) คุณโวเวล&อันดามัน(หนี้รักซาตาน25+++) ได้แล้วนะคะ ขอบคุณค่ะ^^

ล่ารักซาตาน 1 NC25+++

ชื่อตอน : ล่ารักซาตาน 1 NC25+++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.8k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ต.ค. 2561 16:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ล่ารักซาตาน 1 NC25+++
แบบอักษร

ล่ารัก1


หลังจากที่ฉันกับเดย์เดินมาหยุดที่ประตูห้องทำงานของพายุการ์ดชุดดำสองคนที่กำลังยืนอยู่หน้าห้องก็เปิดประตูให้พวกเราเข้าไปด้านในทันที ร่างสูงที่ยืนทอดกายมองออกไปนอกหน้าต่างหันกลับมามองเราสองคนด้วยแววตานิ่งๆที่ดูน่าเกรงขามก่อนจะเอ่ยปากพูด

"นั่งก่อนสิ"

"ครับ/ค่ะ"

ฉันกับเดย์นั่งลงตามคำสั่งของพายุอย่างว่าง่ายไม่นานร่างสูงที่อยู่ในชุดสีดำสุดเท่ห์ก็เดินมานั่งอีกฝั่งของโซฟาพร้อมใบหน้าเคร่งขรึมตามแบบฉบับของเขา

"เพื่อไม่ให้เสียเวลาเรามาเข้าเรื่องกันเลยแล้วกัน.."

".../..."

"สองวันก่อนพวกคุณคงได้รู้ข่าวแล้วใช่ไหมว่าสิงค์มาขอลาออกจากงาน?"

"ครับ/ค่ะ"

เราสองคนพยักหน้าหงึกหงักพร้อมกันหลังจากที่เจอคำถามแปลกๆของพายุ

"อ่าห่ะ ผมก็ไม่ได้เป็นคนใจร้ายอะไรมากมายจึงอนุญาตให้เขาลาออกไปง่ายๆเพียงแต่มีข้อแม้อยู่อย่างเดียวคือเขาต้องทำงานสุดท้ายให้สำเร็จแต่น่าเสียดาย ที่เขาทำไม่สำเร็จ"

ใบหน้าคมคายยังคงนิ่งเรียบไร้ความรู้สึกเฉกเช่นเดิม ฉันเงยหน้าขึ้นสบตากับพายุที่กำลังจ้องมองฉันอยู่ก่อนแล้วนิ่งๆโดยที่ไม่ได้พูดอะไรเพื่อรอให้เขาพูดต่อ

"และเพราะเขาทำไม่สำเร็จผมจึงต้องมาขอให้พวกคุณช่วยทำงานนี้แทนสิงค์ที"

".../..."

ไม่มีคำพูดไหนหลุดออกมาจากริมฝีปากฉันหรือเดย์เลยแม้แต่คำเดียว ประโยคที่พายุพูดดูไม่เหมือนประโยคคำถามหรือขอร้องแต่มันเป็นประโยคคำสั่งที่ฉันและเดย์เราต่างปฎิเสธไม่ได้เสียมากกว่า

"งานที่ว่าคืองานอะไรเหรอครับเฮีย?"

เดย์ถาม

"รายละเอียดของงานผมจะให้พีไปแจ้งอีกทีนะครับ ส่วนเรื่องที่ผมจะคุยก็มีแค่นี้ เชิญเดย์ออกไปด้านนอกได้เลยนะส่วนเจซซี่..คุณอยู่กับผมก่อน"

สิ้นประโยคของพายุเดย์ก็หันขวับมามองฉันราวกับจะถามว่า จะเอาไงต่อ ฉันจึงพยักหน้าให้เขาออกไปตามที่พายุสั่ง เดย์ไม่มีทางเลือกให้ปฎิเสธเขาจึงจำใจต้องลุกออกไป

ทันทีที่ในห้องสี่เหลี่ยมแห่งนี้เหลือเพียงฉันและพายุแค่สองคนร่างสูงก็ฉุดร่างของฉันให้ลุกขึ้นไปนั่งบนตักเขาแทน ใบหน้าคมคายกวาดนัยส์ตาสีฟ้าเข้มไล่มองตั้งแต่เส้นผมสีดำสนิทของฉันลงมาเรื่อยๆจนหยุดที่ริมฝีปากสีแดงสดที่เขาเคยจุมพิตลงมานับครั้งไม่ถ้วน..

"จูบผมหน่อยสิ"

เสียงพูดที่เบาหวิวจนแทบจะเหมือนเสียงกระซิบของพายุทำให้ฉันรู้ว่าตอนนี้เขากำลังคิดจะทำอะไรยิ่งเมื่อฝ่ามือร้อนๆของเขาลูบคลึงบั้นท้ายของฉันไปมาอย่างเอาใจฉันก็ยิ่งดูออก

"เร็วสิครับที่รัก"

ฉันทนฟังน้ำเสียงแหบพร่าของพายุไม่ได้จึงรีบก้มลงปิดปากของเขาด้วยริมฝีปากของตัวเองบดขยี้มอบจูบที่แสนธรรมดาให้เขาตามคำสั่งแต่เพียงเท่านี้พายุก็คงพอใจแล้ว คนอย่างเขาน่ะชอบให้ฉันเป็นคนเริ่มทุกอย่างก่อนเสมอเลยนินะ

"อื้อ~"

พายุดันร่างของฉันให้หันไปหาเขาเต็มตัว ตอนนี้ก็เลยดูเหมือนฉันกำลังขึ้นคร่อมเขาอยู่ ปลายลิ้นชุ่มชื้นสอดแทรกเข้ามาในโพรงปากแสนหวานเก็บเกี่ยวความหวานจากฉันไปจนหนำใจ เขาก็ละริมฝีปากออกเลื่อนลงมาแนบชิดที่ลำคอขาวสะอาดก่อนจะใช้ลิ้นร้อนๆโลมเลียปลุกปั่นสันดารดิบในตัวฉันให้ออกมา

"ทำไมวันนี้ไม่ใช้น้ำหอมที่ผมซื้อให้ล่ะ?"

พายุพูดพึมพำในลำคอมือก็พยายามปลดกระดุมเสื้อของฉันออกอย่างใจเย็น ฉันรู้ดีว่าอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าจะต้องเจอกับอะไรแต่ไม่ว่าจะผ่านมานานแค่ไหนฉันก็ไม่ชินกับเหตุการณ์แบบนี้สักที

"ฉันแค่อยากลอง ปะ...เปลี่ยน"

ฉันตอบกลับเสียงเรียบพยายามสะกดกลั้นเสียงตัวเองไม่ให้สั่นไปจากเดิมแต่มันยากเหลือเกิน

"ผมอนุญาตให้เปลี่ยนแค่น้ำหอมนะ" พายุผละออกจากลำคอฉันแล้วบอกเสียงแข็ง "ไม่อนุญาตให้เปลี่ยนผัวใหม่"

ฉันรีบเบือนหน้าหนีสายตาจริงจังของพายุแต่ก็ไม่วายถูกเขาจับปลายคางให้หันมาสบตาเขาเหมือนเดิมอยู่ดี

"คุณเป็นของผมเท่านั่นเจซซี่ จำไว้"

พูดแค่นั้นมือหนาก็กดศีรษะของฉันให้ก้มต่ำลงแล้วเขาก็กดริมฝีปากเข้ามาอีกครั้ง สัมผัสเร่าร้อน เอาแต่ใจ ของเขาทำให้ฉันอดที่จะเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสของเขาไม่ได้ พายุกระชากเสื้อทำงานฉันออกจากตัวอย่างรวดเร็วเขาใช้สองมือบีบคลึงสองเต้าด้วยความหื่นกระหายจนฉันรู้สึกเสียวซ่านเผลอจิกไหล่เขาอย่างลืมตัว

ความสัมพันธ์ของเราสองคนเริ่มเป็นแบบนี้มาตั้งแต่อเมื่อต้นปีที่ผ่านนี่เองค่ะ วันนั่นพายุมาสารภาพว่าเขารักฉันและพูดจาหว่านล้อมฉันทุกอย่างให้ฉันตกเป็นของเขาแต่ฉันไม่ยอมสุดท้ายพายุก็เลยต้องใช้วิธีขู่จะฆ่าคนในครอบครัวฉันแทน ฉันก็เลย..ต้องยอม แต่ถึงฉันจะเป็นของเขาฉันก็เป็นของเขาแค่ตัวเท่านั่นเพราะหัวใจของฉันมันไม่เคยหวั่นไหวไปกับเขาเลยแม้แต่นิดเดียว ถึงพายุจะดูแลฉันดีและดีกับฉันขนาดไหนฉันก็ไม่สามารถรักคนอย่างเขาลงได้หรอก

เพราะฉันรู้ดีว่าถ้าตัดคำพูดเพราะๆของเขาออกเขามันก็เป็นแค่คนสารเลวคนหนึ่งดีๆนี่เอง และถึงแม้ว่าฉันจะเลวขนาดไหนฉันก็ไม่อยากได้คนชั่วอย่างเขามาเป็สามีฉันแน่นอน!

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น