Muay MS3

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เมื่อเป็นเมียมาเฟีย 3

ชื่อตอน : เมื่อเป็นเมียมาเฟีย 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ค. 2561 15:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมื่อเป็นเมียมาเฟีย 3
แบบอักษร

-------------------------------

หลังจากที่แจ่มพาผมออกมาจากห้องรับแขกเธอกพาผมเดินมาหยุดอยู่ที่บ้านหลังหนึ่งที่ตั้งอยู่หลังคฤหาสน์ จากที่สังเกตมาคนใช้ของบ้านนี้จะมีบ้านคนหลังที่ตั้งอยู่ไม่ห่างกันมากนัก

"คุณชื่ออะไรละ ฉันชื่อแจ่มนะ"  หญิงสาวถามชื่อของชายหนุ่มตรงหน้าโดยที่ไม่ลืมแนะนำตัวเอง 

"ผมชื่ออังเปา ยินดีที่ได้รู้จักนะแจ่ม" ผมเอ่ยแนะนำตัวเองพร้อมกับส่งยิ้มที่คิดว่าเป็นมิตรมากที่สุดไปให้ 

มาอยู่ที่นี้ก็ต้องผูกมิตรกับคนอื่นบ้างสิแถมหน้าตาผมก็สุดแสนจะหล่อขนาดนี้

"ยินดีที่ได้รู้จักคุณอังเปา นี้คือบ้านพักของคุณ ส่วนบ้านพักของฉันอยู่ถัดไปอีกสองหลัง "  แจ่มยื่นกุญแจ้บ้านให้ผมที่ยืนทำหน้ายิัมอยู่หน้าประตูห้อง 

"ขอบคุณนะแจ่มที่พามานะ"เมื่อรับกุญแจแล้วก็เอ่ยปากของคุณด้วยรอยยิ้ม 

"ไม่เป็นไรมันเป็นหน้าที่ของฉันอยู่แล้ว" แจ่มสะบัดมือไปมากลางอากาศเบาๆอย่างไม่ใส่ใจ 

"นายเข้าไปดูในบ้านก่อนเลยอีกสักพักเดียวฉันจะมาเรียกนายเอง" เมื่อพูดจบแจ่มก็เดินจากไปทันทีทำให้ผมต้องหันมาสนใจประตูตรงหน้า 

คือผมโดนจับมาชดใช้หนี้ง่ายๆแบบนี้เนี่ยนะ? แล้วชาติไหนผมจะใช้หนี้หมดกัน จบสิ้นแล้วอนาคตของผมจ

เกร็ก

 เมื่อไขกุญแจเรียบร้อยก็เปิดประตูเข้าไปในบ้านที่กว้างกว่าบ้านพักของผมเสียอีก เดินสำรวจอยู่หนึ่งรอบซึ้งบ้านนี้มีหนึ่งห้องนอน หนึ่งห้องน้ำ และหนึ่งห้องแต่งตัว 

โอ้...พระเจ้านี่ขนาดบ้านคนใช้ยังหรูมากกว่าพนักงานเงินเดือนเสียอีก 

"เฮ่อ..." พาร่างกายมาล้มตัวลงนอนบนเตียงสีขาวสะอาดในห้องนอนอย่างหมดแรง วันนี้ผมรู้สึกว่าเจอเรื่องแย่มามากเหลือเกินขอนอนพักผ่อนเอาแรงหน่อยดีกว่าสุดท้ายก็ดคลิ้มหลับไป

#มิคาเอล 

  เมื่อร่างบางหายลับตาไปผมจึงเดินกลับมานั่งที่โซฟาตามเดิม 

"พี่คิดอะไรถึงได้เอาเขามาไว้ที่บ้านเราแบบนี้" ผมพูดขึ้นท่ามกลางความเงียบพร้อมกับจ้องมองผู้เป็นพี่ชายที่มองมาทางผมด้วยสายตานิ่งสนิท หากไม่ได้อยู่ด้วยกันตั้งแต่เล็กจนโตผมคงอ่านความหมายของสายตาที่นิ่งสนิทนั้นไม่ออกแน่ 

"แค่เอามาใช้หนี้" ราฟาเอลเอ่ยปากตอบน้องชายที่ส่งยิ้มเจ้าเล่ห์มาทางตน

"อืม..นั้นสินะครับ" ผมหรือจะเชื่อ ร้อยวันพันปีพี่ชายไม่เคยพาใครมาที่บ้านหลังนี้เลยแล้วยิ่งเป็นลูกหนี้แล้วอย่าพูดถึง ตายสถานเดียว 

พี่ชายใครน่ากลั๊วน่ากลัว 

"แล้งงานที่ฉันให้นายไปจัดการเป็นไง" งานที่พี่ชายพูดถึงคงเป็นงานที่เกี่ยวกับบริษัทศัตรูนั้นสินะ 

"ทางเราซื้อมาได้ทั้งหมด 30% ถือว่าทางเราได้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดในตอนนี้"เมื่อพูดจบก็พยักหน้าให้นาธานมือขวาและเพื่อนคนสนิดที่ยืนอยู่ไม่ไกลนำเอกสารมาให้พี่ชายดู 

"ทำได้ดี" ราฟาเอลหยิบเอกสารขึ้นมาอ่านเนื้อหาต่างๆในเอกสารก่อนวางไว้ที่โต๊ะ พร้อมกับเอ่ยปากชมน้องชายที่ทำงานที่เขามอบหมายให้ทำสำเร็จเกินเป้าหมายที่เขาวางไว้ ที่จริงเขาคิดว่าจะซื้อได้แค่ 20% เท่านั้นแต่น้องชายดันซื้อมาได้มากกว่าที่คิด 

"พรุ่งนี้อย่าลืมเตรียมตัวให้พร้อมละเราจะเริ่มประชุมกันตอน 9 โมงตรง ห้ามสายเด็ดขาด" พี่ราฟาเอลลุกขึ้นเดินกลับขึ้นห้องไปชั้นบนแต่ก่อนจะไปยังมิวายพูดเรื่องการประชุมที่ทำให้ผมต้องกุมหัว

ผมเป็นคนไม่อยากจะฟังคนแก่ที่พูดแต่เรื่องไม่เป็นเรื่องบางทียังพาลูกสาวมาด้วย บางทีผมยังสงสัยว่ามาประชุมหรือพาลูกสาวมาหาลูกเขยกันแน่ 

"นายก็ไปพักเถอะนาธาน"ผมหันไปมองมือขวาคนสนิทที่ยืนนิ่งประดุจรูปปั้นก่อนจะลุกขึ้นเดินกลับขึ้นไปบนห้องพร้อมกับคิดถึงใบหน้าเอ๋อๆของคนใช้ใหม่ 

"มีเรื่องสนุกๆ อีกแล้วสินะ" 

#อังเปา 

 กลับมาพบกันอีกครั้งนะครับหลังตื่นนอนที่แสนจะสบายกายสบายใจ นอนเล่นอยู่ไม่นานนักแจ่มก็มาเคาะประตูบอกว่าจะพาไปที่ห้องครัวผมจึงต้องลุกจากเตียงนอนแสนนุ่มเดินออกจากบ้านหลังน้อยมา 

"นี่แจ่ม" ผมเรียกแจ่มที่เดินนำหน้าอยู่ด้วยเสียงที่ดัง 

"มีอะไรหรือเปล่า" แจ่มหยุดเดินแล้วหันมาถามนายหนุ่มที่เรียกเธอ 

"เราจะต้องเดินไปอีกไกลไหม" เห็นเดินมาตั้งนานยังไม่เห็นวี่แววของห้องครัวที่แจ่มพูดถึงเลย 

"เดินไปอีกนิดก็ถึงแล้วละ" เมื่อพูดจบแจ่มก็หันหลังเดินต่อไปซึ่งมีผมเดินตามไปติมๆ  ตลอดเส้นทางที่เดินผ่านยอมรับเลยว่าบ้านนี้ต่างเต็มไปด้วยดอกไม้ ต้นไม้และพืชพรรณต่างๆที่ผมไม่เคยเห็นถูกปลูกเอาไว้อย่างเป็นระเบียบ 

"ถึงแล้วละคุณอังเปา" ภาพตรงหน้าของผมคือบ้านหลังหนึ่งที่อยู่ติดกับคฤหาสน์หลังใหญ่ที่มีไอ่พี่น้องบ้าอำนาจสองคนเป็นเจ้าของ 

"เข้ามาสิคุณอังเปา" ผมเดินเข้าในบ้านตามแจ่มเข้าไปเมื่อมาอยู่ในห้องก็ต้องอ้าปากค้าง สมแล้วที่มีชื่อว่าห้องครัวก็ดูสิมีแต่ของใช้ที่เป็นสำหรับการทำอาหารทั้งนั้น หม้อ จาน มีด กะทะ ฯลฯ อีกมากมายที่เป็นของใช้ในการทำอาหาร

เกิดกี่ชาติผมถึงจะสามารถมีแบบนี้กับเขามั่งละเนี้ย 

____________________________________

ความคิดเห็น