miew

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 37

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 27.4k

ความคิดเห็น : 61

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ค. 2561 10:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 37
แบบอักษร

หลังจากที่ปลาเก๋าตื่นเต็มตา ปลาเก๋าก็ลุกขึ้นมานั่งกอดอกทำหน้ามู่ทู่ใส่ปิง ไม่ได้! มันต้องมีงอนกันบ้าง บอกไปแปปเดียวเนี่ยรอจนหลับ แถมกลับมายังมีอารมณ์หื่นอีก ยังไม่พอแค่นั้นทั้งกลิ่นไวน์กลิ่นน้ำหอมคลุ้งเลย ไอ้ไวน์ไม่เท่าไหร่ แต่น้ำหอมเนี่ยกลิ่นของผู้หญิง มนุษย์เมียเป็นอะไรที่ไวต่อสัมผัสมาก รับรู้ได้เลยถ้ามีสิ่งแปลกปลอมติดตัวสามีกลับบ้านมา

“ เป็นอะไร? ตื่นขึ้นมาเอาแต่นั่งหน้ายุ่ง ที่กลับมาช้าเพราะคุยงานอยู่ ” ปิงไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมต้องมานั่งอธิบายอะไรให้ปลาเก๋าฟังด้วย แค่สายตาจับผิดที่มองมา ปิงก็พูดออกมาเองโดยที่ปลาเก๋าไม่ต้องถาม

“ คุยงาน คุยกับผู้หญิงใช่มั๊ย นั่งใกล้กันรึเปล่า ” คนหน้าบูดบึ้งถามปิงเสียงเหวี่ยงนิดๆ ปิงถึงกับนึกขำในใจเพราะต้องจมูกดีแค่ไหนถึงรู้ว่าที่คุยด้วยก่อนกลับคือผู้หญิงคงเป็นเพราะกลิ่นน้ำหอมที่ติดมา แต่ไม่ว่าน้ำหอมแบรนด์ไหนก็ไม่หอมเท่าตัวของปลาเก๋าหรอก หอมจนอยากสูดดมไปทั้งตัว อยากคลอเคลียอยู่ใกล้ๆ

“ ใช่ ” ตอนนี้ปลาเก๋าจ้องปิงเขม็งเลย ไม่เคยมีใครกล้าจ้องหน้าปิงเพราะปิงเป็นคนน่ากลัว น้อยคนมากจะกล้าสบตากับปิง ถ้าจะมีก็คงเป็นปลาเก๋าคนแรกนี่แหละเล่นจ้องหาเรื่องด้วย ปิงถอดเสื้อสูดตัวนอกออกพร้อมกับคลายเนคไท ถอดนาฬิการาคาแพงเป็นล้านไว้บนโต๊ะหัวเตียง ปลดกระดุมตรงข้อมือออก และสุดท้ายก็ปลดเข็มขัดวางทิ้งไว้ที่ปลายเตียง

“ สวยรึเปล่า ” ปลาเก๋ายังมีอารมณ์ถามถึงความสวยของคนที่ปิงคุยด้วย ปิงปลดดึงเนคไทออกและปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกสองเม็ดขึ้นไปนั่งบนเตียงและรวบตัวปลาเก๋าเข้ามากอดโดยที่ปลาเก๋านั่งหันหลังให้ปิง ทำให้แผ่นหลังบางพิงอยู่กับอกแกร่งของปิง ปิงคลอเคลียอยู่ต้นคอของปลาเก๋าสูดเอากลิ่นหอมประจำตัวที่มาจากแป้งเด็กของปลาเก๋าเข้าเต็มปอด

“ ไม่รู้เพราะไม่ได้สนใจ มัวแต่คิดถึงคนที่รออยู่บ้าน สวยรึเปล่าเลยไม่รู้ แต่สำหรับคนอื่นอาจจะสวย ” พูดจบปิงก็กดจูบซอกคอของปลาเก๋า ตอนนี้อาการลุ่มหลงของปิงแสดงออกมาอย่าเปิดเผย ปลาเก๋าเองก็หน้าร้อนหลังจากได้ยินคำตอบของปิง ที่หงุดหงิดไม่พอใจก่อนหน้านั้นหายไปหมดเหมือนไม่เคยเกิดขึ้น

“ ไม่ใช่ว่าแค่พูดให้ผมดีใจเล่นนะ ถ้าคุณเบื่อผมเมื่อไหร่ล่ะก็ผมจะหะ- อื้มมม! ” ปลาเก๋าขยับตัวนั่งหันหน้าไปพูดกับปิงแต่พูดไม่ทันจบประโยคก็โดนปิงกระแทกปากประกบจูบอย่างรุนแรงคล้ายทำโทษจนปากแตก ปิงไม่อยากได้ยินคำว่าหาคนใหม่จึงจูบปิดปากปลาเก๋าอย่างแรงให้ไม่มีโอกาสได้พูดคำนั้นออกมา แค่ได้ยินยังหงุดหงิดแล้ว คำพูดที่เหมือนว่าหาคนใหม่ได้ง่ายๆมาแทนที่ปิง มันเลยหงุดหงิดจนอยากจะตบคนพูดให้เลือดกลบปากหรือฟันหลุดสักซี่เลยทีเดียว

“ จ๊วบ กึก! อย่าพูดอีก เพราะฉันไม่ชอบ ฉันไม่เคยพูดเอาใจใคร อยากให้ฉันแสดงให้ดูมั๊ยว่าฉันหลงใหลกวางน้อยอย่างเธอมากแค่ไหนปลาเก๋า ” ปิงจูบและกัดปากปลาเก๋าก่อนจะพูด พอพูดจบปิงก็ฉกชิมความหวานปนกลิ่นคาวเลือดในโพรงปากอุ่นนุ่มของปลาเก๋าอีกครั้ง จูบสูบพลังงานและลมหายใจปลาเก๋าจนมือไม้อ่อนแรงกันเลยทีเดียว สัมผัสหวานฉ่ำทำให้อยากละเลียดฉกชิมนานๆ

“ อ่าส์.. แฮ่กๆๆ อ๊ะ! ” หอบหายใจไม่เท่าไหร่ก็ต้องสะดุ้งเพราะปิงกัดเข้าที่คอแรงๆให้เกิดรอยสมกับความซาดิสม์ของปิง แต่แทนที่ปลาเก๋าจะเจ็บและห้ามหรือผลักไส แต่ปลาเก๋ากลับชอบ ทั้งเจ็บและรู้สึกดี ปิงหลงปลาเก๋า ปลาเก๋ารู้ดีแต่ใช่ว่าโลกนี้จะมีแค่ปลาเก๋าคนเดียวที่ทำให้ปิงหลงใหลได้ ถ้าปิงเจอคนใหม่ที่สร้างความพึ่งพอใจให้ปิงได้มากว่าหรือเท่ากับปลาเก๋า ปลาเก๋าไม่อยากจะคิดถึงจุดนั้นเลย มันเหมือนมีจุดเล็กๆที่อยู่กลางใจและความคิดของเราทำให้มันแผ่ขยายออกเป็นวงกว้าง และสิ่งนั้นคือความกลัว ปลาเก๋ากลัวว่าจะมีคนอื่นนอกจากปลาเก๋าที่ปิงสนใจ แค่คิดก็รู้สึกหน่วงในอกแล้ว

“ ไม่ต้องคิดอะไร ร่างกายของเราตอบมันได้ดีว่าคำพูด ว่าฉันหลงใหลเธอมากแค่ไหน ” ปิงจูบปลาเก๋าอีกครั้ง ดูดดึงทั้งลิ้นและริมฝีปากจนน้ำลายผสมเป็นเนื้อเดียวกัน ผละจากปากก็ลงมาที่ลำคอระหงส์ ขบกัดดูดเม้มคลอเคลียและเลื่อนลงมาที่จุกสีชมพูชูชันใต้เนื้อผ้าสีขาวบางๆ เลียจนชุ่มและขบกัดจนร่างบางสะท้านด้วยความเสียวซ่าน

“ อ๊ะ! อ๊าาาาส์ อ่ะ อืมมมมม ” แผ่นหลังของปลาเก๋าถูกฝ่ามือหนาของปิงดันให้ได้องศากับปากและลิ้นของปิงที่กำลังละเลียดชิมร่างกายของปลาเก๋า ส่วนมืออีกข้างขย้ำแก้มก้นที่เต็มมือหนาของปิง ไม่ว่าจะกอดปลาเก๋ากี่ครั้งปิงก็ไม่เคยรู้สึกเบื่อ แต่กลับกันยิ่งกอดยิ่งติดใจยิ่งอยากได้มากขึ้นอีก

“ ฮึมมมม จุ๊บ หวาน.... ” ปิงผละปากออกจากจุกสีชมพูของปลาเก๋าและพูดออกมา คนฟังหน้าแดงตาเยิ้มด้วยแรงอารมณ์ แกนกายของปลาเก๋าแข็งขึงดุนดันอยู่ในกางเก่งในสีขาวสะอาดปลายหัวสีสดมีน้ำสีใส่เยิ้มปริมออกมา ขาเรียวของปลาเก๋าเกี๋ยวรัดรอบเอวของปิงเอาไว้แน่น

“ รับปากกับผม ว่าจะพาผมไปกับคุณทุกที่ที่คุณไป ผมไม่ชอบนั่งคิดอะไรไปเองคนเดียว ” ปลาเก๋าสบตากับปิงแล้วพูดออกมา พร้อมกับบดเบียดร่างกายกับสิ่งที่กำลังขึงขังใต้กางเกงของปิงอยู่ตรงก้นงอนๆของปลาเก๋านั่งทับอยู่ตอนนี้ ปิงบีบเฟ้นเอวบางที่ขยับพริ้วไหวล่อลวงปิงอยู่ตอนนี้

“ ฮึมมม ฉันจะพาเธอไปทุกที่ปลาเก๋า แต่ต้อนนี้ฉันต้องการเข้าไปในตัวเธอก่อน ” ปิงพูดและจับปลานอนหงายและถอดกางเกงในตัวน้อยออก ปิงเอามาสูดดมอย่างหื่นกระหายทำอย่างกับโรคจิตที่ทำให้ใจปลาเก๋าสั่นไหวอย่างรุนแรง เลือดฝาดขึ้นริ้วแดงปรั่งบนใบหน้าขาวเนียนก่อนจะพูดขึ้น

“ คุณปิง!! อย่าทำแบบนั้นสิครับ อย่างกับโรคจิตคุณรู้ตัวรึเปล่า แล้วอีกอย่างผมอายนะของที่ใส่ในที่ลับใครให้เอามาสูดดมเต็มปอดอย่างนั้นกัน ” ปิงยกยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ปลาเก๋าแถมยังจับตรงเป้ากางเกงในมาเลียพร้อมกับจ้องหน้าปลาเก๋าไม่ละสายตา ทั้งที่ปิงทำแบบนั้นกับกางเกงในแต่ปลาเก๋ากับขนลุกซู่เสียวซ่านอย่างกับโดนปิงสัมผัสโดยตรงจนร่างสะท้าน

“ หอม กลิ่นเธอหอมมาก ฉันยากกลืนกินเธอทั้งตัวเลยปลาเก๋า ” ปิงพูดจบก็โยนกางเกงในตัวน้อยทิ้งก่อนจะจับขาอ่อนทั้งสองของปลาเก๋าข้างขึ้นจนสะโพกปลาเก๋าลอยจากพื้นเตียงจนเห็นอะไรต่ออะไรไปหมด แต่มันไม่หน้าอายเท่ากับสายตาของปิงที่มองอย่างกับจะกินปลาเก๋าไปทั้งตัวหรอก แถมยังเลียปากเมื่อเห็นช่องทางที่ขมิบเพราะอาการตื่นเต้นของปลาเก๋า และปิงก็ทำในสิ่งที่ปลาเก๋าคิดไม่ถึง

“ ยะ.. อย่า!! อ๊าาาาส์ อื้มมมมม มะ.. อ๊ะ.. อ๊ะ! มันสกปรก แฮ่กๆ หยะ.. หยุดนะคุณ อ๊าาาา!! ” ปิงใช้ลิ้นเลียช่องทางของปลาเก๋า ความเสียวซ่านเกิดขึ้นจนตัวปลาสั่นเทิ้มคำพูดขาดห้วงเพราะเสียวจนหายใจไม่ทัน ลิ้นร้อนตวัดเลียจนน้ำลายชุ่มช่องทางของปลาเก๋า ปิงไม่เคยนึกรังเกียจเลยแถมยังพยายามเอาลิ้นสอดเข้าไปข้างในอีกต่างหาก ปกติปิงจะเตรียมพร้อมให้ปลาเก๋าด้วยนิ้ว แต่ครั้งนี้ปิงใช้ลิ้นกับปลาเก๋า ความรู้สึกของปลาเก๋ายิ่งกว่าทิ้งตัวลงมาจากตึกสิบชั้นเสียอีก ท้องไส้ปั่นป่วนไปหมด จะพูดก็พูดไม่ได้ ได้แต่จิกดึงผ้าปูที่นอนจนมันจะหลุดติดมือ เสียวจนขาสั่น

“ สำหรับฉันเธอคือของหวาน ไม่มีส่วนไหนสกปรก มีแต่ส่วนที่ฉันอยากชิมและลิ้มลอง ” ปิงผละออกจากช่องทางของปลาเก๋า ปลาเก๋าหอบจนตัวโยนโกยเอาอากาศเข้าปอด เมื่อกี้เกือบขาดอากาศหายใจตาย แต่ปิงไม่ยอมให้ได้พักนาน ลิ้นร้อนเลียและดูดนิ้วเท้าท้าวเรียวของตนที่นอนหอบอยู่จนปลาเก๋าร้องห้ามเสียงหลง

“ แฮ่กๆ... อ๊ะ!! หยุดนะคุณ!! เท้าผมมันเป็นของต่ำอย่าทำแบบนี้ อ๊ะ!! ” ปิงกัดเข้าที่หัวแม่เท้าของปิง ขนาดเท้ายังนิ่มและหอมขนาดนี้ ปิงไม่สนหรอกว่าอยู่ต่ำหรือสูง เพราะทุกส่วนของร่างกายคือปลาเก๋า ปิงไม่ถือเรื่องไร้สาระอย่างต่ำหรือสูง สกปรกหรือสะอาด สนแต่ว่าทุกส่วนคือปลาเก๋าที่เขาหลงใหล

“ ไม่ว่ามันจะอยู่ส่วนไหนของร่างกายเธอฉันก็ไม่สน ถ้าฉันสามารถกลืนกินหรือลิ้มลองได้ ฉันจะกลืนกินมันทั้งหมด ” ปิงพูดพร้อมกับกัดขาอ่อนขอปลาเก๋าแรงๆจนปลาเก๋าสะดุ้งทั้งที่หน้าแดงซ่าน ปลาเก๋าดันตัวลุกขึ้นนั่ง ปลดกระดุมถอดเสื้อและกางเกงให้ปิงอย่างรวดเร็ว เสื้อผ้าราคาแพงถูกโยนทิ้งอย่างไม่ใส่ใจ ปลาเก๋าไม่สนอะไรทั้งนั้นเพราะตอนนี้ปลาเก๋าได้ยินแต่เสียงหัวใจของตัวเองที่เต้นอย่างหนักหน่วง เต้นจนกลัวว่ามันจะหยุดเต้นไปเฉยๆ ปลาเก๋ากำลังจะถอดเสื้ออกจากตัวทั้งที่ดูเหมือนไม่ได้ใส่แต่ปิงเอ่ยห้ามไว้ก่อน

“ อย่าถอด เธอดูเซ็กซี่น่ากินมากในชุดนี้ ฉันชอบ ” ปลาเก๋าหยุดชะงักมือที่จะถอดเสื้อออก หน้าค่อยๆแดงกับคำว่าชอบของปิง แล้วปลาเก๋าก็เปลี่ยนเป้าหมายไปที่แกนกายของปิง ปลาเก๋าเหลือบมองหน้าปด้วยใบหน้าที่แดงซ่านระคนเขินอายก่อนจะพูดขึ้น

“ ถ้าคุณชอบแบบนี้ผมจะใส่ทุกวัน ไม่ซ้ำสีเลยครับ ” พูดจบปลาเก๋ายิ้มหวานให้ปิงแล้วก็อ้าปากกลืนกินแกนกายขนาดใหญ่ของปิง ปิงมองปลาเก๋าที่กำลังกลืนกินตัวตนของปิงขยับหัวขึ้นลงอย่างช้าๆ ยิ่งมองอย่างชอบที่ปลาเก๋าปรนเปรอด้วยปากและลิ้นให้ ภาพอีโรติกที่ปิงกำลังมองอยู่ตอนนี้ทำให้แกนกายเต้นตุบๆ ไม่ว่าจะดึกดื่นเที่ยงคืนก็ไม่สร้างความง่วงงุนให้คนทั้งสองที่กำลังร้อนระอุในตอนนี้ได้ ปลาเก๋าใช้ปากกับปิงจนปิงปลดปล่อยน้ำเหนียวข้นเข้าปากปลาเก๋ามันเยอะจนใหลเยิ้มออกจากมุมปาก ปลาเก๋าตวัดลิ้นเลียรอลขอบปากก่อนจะถามปิง

“ อึก อ๊าาาส์ ชอบรึเปล่าครับ ผมอยากได้ความเจ็บปวดที่สุขสมจากคุณแล้ว อ๊ะ! เจ็บจัง.. อาาาาส์ ซี๊ดดดดด ” ปลาเก๋าขยับขึ้นมาคร่อมตรงแกนกายของปิงและจับสอดใส่ช่องทางของตัวเอง ถึงจะเจ็บจนนิ่วหน้า แต่ก็สุขสมจนปลาเก๋ากระตุกปลดปล่อยน้ำสีขุ่นออกมาทั้งที่เพิ่งจะสอดใส่แกนกายของปิงเข้าไปในตัว

“ ซี๊ดดดดดด ฮึ่มมมม ปลาเก๋าขยับเลย ฉันจะแตกแล้ว ” ปิงเองก็รู้สึกไม่ต่างกัน ปลาเก๋าเอามือยันหน้าท้องที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของปิงยกขาตั้งฉากขึ้น และขยับขึ้นลงตามจังหวะ ปิงเองก็สวนกระแทกจังหวะใส่ปลาเก๋าจนขาเรียวสั้นระริก ไม่ว่าปิงจะปลดปล่อยออกมากี่ครั้งก็ไม่มีทีท่าว่าจะเหนื่อยล้าสักนิด เป็นปลาเก๋าเองที่หมดแรงข้าวต้มไปก่อน แต่ก็ไม่เหลือบ่ากว่าแรงของปิงที่จะเป็นฝ่ายกระแทกกระทั่นความเป็นชายใส่ช่องทางคับแคบ มีแค่เสียงครางกับเสียงเนื้อกระทบกับของทั้งสองที่แรงเบาตามจังหวะรักอัดแน่นความหนักหน่วงร้อนแรงเต็มไปด้วยรสสัมผัสวาบหวาม ครั้งแล้วครั้งเล่าจนเกือบรุ่งสาง


ปึกๆๆๆๆ พรั่บๆๆๆ

“ อ๊ะๆๆๆ อ๊าาา...//...ซี๊ดดดดด ฮึ่มมมม อ่าาาส์.. ” รอบสุดท้ายทั้งสองปลดปล่อยออกมาเกือบพร้อมกัน นับยกไม่ได้เลยเพราะศึกรักอันดุเดือดนี้ไม่มีใครแพ้ชนะ มีแต่ความเสียวซ่านและสุขสมกันทั้งสองฝ่าย ในขณะที่จวนเจียนจะหลับแล้ว ปลาเก๋าบ่นงุ้งงิ้งด้วยเสียงแหบแห้ง

“ ผมปวดไปทั้งตัวเลย คุณไม่ยั้งมือเลยนะ ผมเดินไม่ไหวไปหลายวันแน่ๆ ” ปิงอุ้มคนบ่นขึ้นแนบอกแล้วพาเข้าไปในห้องน้ำ ครั้งนี้ร้อนแรงกันมากแถมปลาเก๋านึกครึ้มใจไม่ปรับความคุ้นชินให้ตัวเองด้วยนิ้วก่อนเริ่มบทรักอีก ปลาเก๋าไม่อยากจะเชื่อว่าปิงอายุสามสิบแล้ว คึกอึดทนอย่างกับพึ่งจะยี่สิบเศษๆ เอาซะปลาเก๋าเบิร์นไขมันได้โดยไม่ต้องเข้าฟิตเนสเลย เหงื่อไหลชุ่มเสื้อตัวบางที่ใส่

“ อยากทำตัวน่ารังแกเอง นอนไปเถอะเดี๋ยวอาบน้ำให้ ” ปิงพูดกับคนใกล้หลับ ปิงเปิดน้ำใส่อ่างและอุ้มปลาเก๋าลงนั่งในอ่างพร้อมกัน ปิงจับปลาเก๋านั่งพิงอก และปล่อยให้น้ำอุ่นเพิ่มระดับขึ้นมาเรื่อยๆ เสื้อเชิ้ตสีขาวถูกถอดออกปลาเก๋านั่งระหว่างขาของปิงและพิงตัวไปกับแผ่นอก เอนหัวให้ได้องศาที่พอเหมาะ หลับตาปล่อยให้ปิงอาบน้ำทำความสะอาดร่างกายให้ ปิงจับขาปลาเก๋าขึ้นเหยียบขอบอาง แล้วล้วงเอาลูกๆที่ปล่อยไว้ออกมา เสียงครางแผ่วๆออกมาจากปากคนหลับ ปิงคาดการณ์ไว้ว่าไม่พ้นจับไข้แน่นอน

เมื่อทำความสะอาดร่างกายและอาบน้ำจนเสร็จ ปิงก็พาปลาเก๋าออกมาจากห้องน้ำ เช็ดตัวให้แห้งแล้วพามานอน แน่นอนว่าที่นอนถูกเปลี่ยนเป็นชุดใหม่เรียบร้อยแล้วเพราะแม่บ้านสาวใช้รู้หน้าที่ดีเมื่อปิงกดเรียก ปิงพาปลาเก๋าขึ้นไปนอนบนเตียงใส่เสื้อให้ปลาเก๋าลวกๆส่วนตัวเองก็ใส่แค่กางเกงนอน ปิงลมตัวนอนลงกอดปลาเก๋าเอาไว้ก่อนจะกดจูบตรงหน้าผากของปลาเก๋าที่หลับลึกไปแล้ว

“ ฉันคงจะไม่ใช่แค่หลงเธอแล้ว ฉันคิดว่าฉันรักเธอเข้าให้แล้วล่ะปลาเก๋า เหยื่อที่เสือหลงจนเกิดเป็นความรัก ฉันไม่ปล่อยเธอไปจากเสืออย่างฉันแน่นอน ” ปิงพูดกับคนหลับก่อนจะกระชับกอดและหลับตามปลาเก๋าไป ทั้งสองนอนตอนพระอาทิตย์ขึ้นพอดี





-สามวันต่อมาที่บ้านของกร-

ปลาเก๋าป่วยนอนติดเตียงได้สามวันแล้ว ขิงรู้เพราะโทรหาปลาเก๋าแต่ปิงเป็นคนรับ ที่ป่วยไม่ใช่ไข้หวัดแต่เพราะพักผ่อนไม่เพียงพอเพราะกิจกรรมก่อนนอนจึงไม่ได้นอน เห็นบอกว่าหายไข้แล้วแต่งยังเดินไม่ถนัด ขิงรู้แบบนั้นก็อายหน้าแดงก่อนวางสาย ช่วงนี้กรงานยุ่งเห็นบอกว่าหุ้นส่วนฝากให้กรแนะนำความรู้เกี่ยวกับธุรกิจให้ลูกสาวของหุ้นส่วนคนนั้น ที่กรบอกขิงก่อนเพราะกลัวขิงคิดมาก แต่กรก็พยายามกลับตรงเวลาเสมอ ส่วนตอนนี้กรอยู่เซี่ยงไฮ้ไปตั้งแต่เมื่อคืนตอนห้าทุ่ม ก่อนไปก็มานอนกกขิงอยู่เป็นชั่วโมง กรไป-กลับคงถึงตอนดึกๆของวันนี้ กรจะรีบทำงานและรีบกลับมากกเมียต่อ

ขิงก็ไม่ได้ว่าอะไร อาจจะมีความวิตกกังวลอยู่บ้างเพราะอยู่ในช่วงท้องใกล้คลอด ตอนนี้ขิงอยู่บ้านคนเดียว แต่แม่บ้านสาวใช้และพี่บอดี้การ์ดอยู่กันเยอะ สองสามวันนี้รู้สึกไม่ค่อยดี ปวดท้องถี่บ่อยมาก แต่ไม่อยากให้กรเป็นห่วงเลยไม่ได้บอกอะไรไป ขิงแค่สังเกตตัวเองดูไปก่อน ถ้าหนักขึ้นจริงๆถึงจะไปหาหมอ เพราะขิงโทรถามหมอภีมแล้ว หมอภีมบอกว่าเป็นอาการของคนท้องใกล้คลอด ไม่แน่ขิงอาจคลอดก่อนกำหนดที่หมอคำนวณไว้ หมอภีมบอกว่าถ้าอาการเกิดบ่อยและหนักขึ้นให้รีบบอกเพราะจะได้เตรียมตัวขิงผ่าคลอดเลย


“ เธอเป็นใคร เด็กของลูกชายฉันหรอ? ” ขิงที่นั่งอ่านนั่งสือแม่และเด็กอยู่ถึงกับสะดุ้งเสียงของคนที่เข้ามาใหม่ เขาเดินมาจากด้านหลังขิงเลยต้องหันกลับไปมอง ขิงก็เจอกับคนที่หน้าคลายกรแต่มีอายุแล้วเท่านั้น

“ เอ่อ.... คือ.. สวัสดีครับ ผมชื่อขิงครับ ” ขิงสวัสดีชายมีอายุที่เดินมานั่งอยู่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม เขาขมวดคิ้วนิดหน่อยเมื่อเห็นท้องของขิง พ่อของกรมาที่บ้านกรวันนี้เพราะอยากเจอกับขิง คนที่ทำให้กรทิ้งงานและแก๊งไปเป็นเดือนเพื่อไปตามกลับมา พ่อของกรมองสำรวจใบหน้าสวยหวานเหมือนผู้หญิงที่นั่งเกร็กอยู่ตรงหน้า นี่เป็นครั้งแรกหลังจากตอนที่พ่อของกรจัดการลินที่เคยทำให้กรมีจุดอ่อนตอนยังเรียนมหาลัยอยู่

“ ฉันชื่อเดชา เป็นพ่อของกรคนที่เป็นเจ้าของบ้านหลังนี่และเป็นหัวหน้าแก๊งเหยี่ยวดำ ที่นี่เรียกฉันว่านายใหญ่ เอาละนะเข้าเรื่องเลยแล้วกันฉันจะไม่พูดอ้อมค้อม ฉันอยากให้เธอเลิกยุ่งกับลูกชายฉันซะ ฉันจะให้เงินตามที่เธอเรียกร้อง ขอแค่เธอออกไปจากชีวิตลูกชายของฉันก็พอ ” คำพูดเรียบนิ่งและเย็นชาทำให้คนที่เกร็งทีแรกหายเกร็งเป็นปลิดทิ้งเพราะแรงถีบเบาๆของลูกชายทั้งสองด้วย ตอนนี้ขิงไม่คิดว่าตรงเกร็งอะไรแล้วรู้แค่ว่าต้องตอบโต้คนที่มีศักดิ์เป็นพ่อของคนรักกลับไป

“ แล้วถ้าผมไม่ไปล่ะครับ คุณท่านจะทำอะไรกับผมครับ ” คนที่ดูขลาดกลัวหายไปแล้ว เหลือแต่คนที่ไม่เกรงกลัวสิ่งใดในโลกใบนี้ อาจจะดูถือดีเกินไปแต่ขิงเลือกที่จะตั้งคำถามกลับมากกว่าตอบคำถามกับพ่อของกร เดชามองเด็กน้อยที่นั่งอยู่ตรงหน้าอย่างพิจารณา ไม่ใช่ว่าจะขัดขวางความรักลูกชาย แต่ของแบบนี้มันต้องทดสอบกันบ้างว่าคู่ควรที่จะมาเป็นนายหญิงของแก๊งมาเฟียใหญ่รึเปล่า เพราะกรก็ดูหวงเด็กคนนี้มาก ถึงจะขัดขว้างไปก็ทำอะไรไม่ได้มากอยู่ดี

“ ฉันจะทำอะไรเธอได้ในเมื่อเธอไม่ยอมไป แต่เธอก็ไม่ใช่คนเดียวที่ลูกฉันควงนี่ เพราะถ้าใช่คงไม่มีรูปพวกนี้หรอก ฉันให้เธอ10ล้าน ออกไปจากชีวิตของลูกชายฉัน กรควรมีคนที่คู่ควรและเหมาะสมยืนอยู่ข้างกาย ” ขิงดูรูปที่คนของเดชาวางลงบนโต๊ะ เป็นรูปกรที่มีสาวสวยควงแขนอยู่ รูปที่เห็นทำขิงใจสั่นไม่น้อย เพราะรักและไว้ใจกร ตอนนี้ขิงก็ยังคงเชื่อใจกรอยู่เหมือนเดิม ขนาดพาแฟนเก่าเข้ามาอยู่ด้วยในบ้านยังเจอมาแล้ว แต่รูปที่เห็นก็ทำให้หน่วงที่อกได้เหมือนกันแต่ขิงก็ต้องถามไถ่เหตุผลกันก่อน บางทีสิ่งที่เห็นอาจจะไม่เป็นเหมือนอย่างที่คิด

“ ผมอาจจะพูดถือดีเกินไป แต่ผมขอตอบคำถามของคุณท่านว่าผมไม่ไปไหนทั้งนั้น ต่อให้เอาเงินทั้งทุกสกุลทั่วโลกมาให้ผมเพื่อแลกกับความรักของผม ผมก็ไม่เอา มันอาจจะเป็นคำพูดที่หรูดูดีเกินไป แต่ความรักของผมที่มีต่อคุณกรเงินที่คุณท่านหามาซื้อไม่ได้หรอกครับ ส่วนเรื่องผู้หญิงคนนี้กับคุณกร ผมไม่รู้ว่าคุณท่านเอารูปพวกนี้มาจากไหน แต่ผมจะรอถามเรื่องทั้งหมดจากคุณกรด้วยตัวเองครับ ขอประทานโทษที่แสดงกริยาอวดดีต่อท่านด้วยครับ ” ขิงพูดตามที่ใจคิดและสุภาพที่สุด เดชาคิดว่าสิ่งที่เอามาให้ขิงดูจะทำให้ขิงตีโพยตีพายร้องไห้และรับเงินจากเขาปมากกว่าถอยออกไปตัวเปล่า แต่เด็กคนนี้ก็ไม่เอา ขิงใจเย็นกว่าที่คิด ดีสำหรับการเป็นนายหญิงนักแน่นและมั่นคง ทั้งสองนั่งจ้องตากันในความเงียบชั่วอึดใจก่อนที่เดชาจะพูดขึ้นอีกครั้ง

“ คิดดีแล้วหรอที่จะดื้อด้านดันทุรังอยู่กับลูกชายของฉัน อยากเป็นจุดอ่อนให้กรห่วงหน้าพะวงหลังงั้นหรอ ลูกชายของฉันไม่สามารถอยู่ปกป้องเธอได้ตลอดเวลา เธอปกป้องตัวเองให้ปลอดภัยได้มากน้อยแค่ไหนกันล่ะ? ” มันเป็นความจริงอย่างที่พ่อของกรพูด ขิงไม่สามารถดูแลตัวเองให้ปลอดภัยได้ถ้าหากเกิดอันตราย และกรก็เป็นคนที่มีอันตรายอยู่รอบตัว ใช่ว่าขิงจะไม่รู้ข้อนั้น ยิ่งตอนนี้ขิงเองก็ท้องจวนเจียนจะคลอดแล้ว กรยิ่งห่วงไหนจะเรื่องคนที่ตามฆ่าแซมอีก แต่ขิงก็ไม่กลัวที่จะอยู่เคียงข้างกรหรอก แต่มันก็มีหลายอย่างที่ต้องเอาตัวรอดและรักษาชีวิตเอาไว้

“ ผมอาจจะอ่อนแอ แต่ผมจะรักษาชีวิตของตัวเองและลูกเอาไว้สุดความสามารถของผม ถึงเกิดอะไรขึ้นหรือเป็นยังไงผมก็ยังจะอยู่กับคุณกรครับ ” ขิงตอบอย่างหนักแน่น เดชาเลิกคิ้วขึ้นสงสัยเพราะขิงพูดถึงลูก? ในขณะที่ทั้งสองคุยกันโดยที่มีคนของเดชายืนอยู่ด้วย คนของกรก็ได้โทรรายงานธันว่านายใหญ่เข้าพบกับขิง ธันรายงานกรทันที ทำให้กรรีบกลับจากงานที่ไปดูอยู่เซี่ยงไฮ้โดยเร็ว เพราะงานที่ไปดูเป็นงานสำคัญแต่กรก็ไปกลับได้อย่างไม่มีปัญหา และกรสั่งธันให้คนที่คอยดูแลขิงสังเกตการณ์อยู่ห่างๆ เพราะกรต้องใช้เวลาเดินทางกลับอย่างน้อยที่สุดสองชั่วโมง

“ ลูก? ” คำถามเชิงสงสัยของเดชาดังขึ้น ขิงเลยตอบคำถามให้หายสงสัย ยอมรับว่าเป็นขิงที่ยืนเคียงข้างกรไม่ใช่เรื่องง่าย แต่คนเราคิดจะรักแล้วมันต้องปรับเปลี่ยนเพื่อที่จะสามารถยืนข้างคนที่เรารักได้อย่างมั่นคง

“ ใช่ครับผมท้องลูกชายแฝด มันอาจจะดูเกินจริงและน่าเหลือเชื่อไปหน่อยแต่ผมสามารถตั้งท้องได้เหมือนกับผู้หญิงทั่วไปและผมกำลังจะคลอดในอีกไม่กี่สิบวันตามกำหนดครับ ” ขิงลูบท้องที่ใหญ่โตอย่างหวงแหน เดชาตกใจอยู่เหมือนกันกับเรื่องที่เกินความคาดหมายไปจากที่คิด แต่ก็ดีใจที่มีคนมาสืบสกุลทั้งที่เด็กคนนี้เป็นผู้ชาย แถมเดชายังได้หลานชายที่เป็นฝาแฝดอีกด้วย กรไม่พลาดการป้องกันเรื่องพวกนี้แน่นอน เพราะกรต้องป้องกันจากการที่จะโดนจับผูกมัดด้วยเรื่องที่คู่นอนท้องหรือป้องกันตัวเองจากโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ ถึงจะคู่นอนจะไม่เคยผ่านมือใครมาก็ตาม ทุกครั้งที่มีความสัมพันธ์ทางกายต้องป้องกันไว้ก่อน แสดงว่ากรหลงเด็กคนนี้มากถึงขั้นไม่คิดป้องกันตัวเองเลย แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไรกันต่อ เสียงปืนและเสียงกรี๊ดของแม่บ้านและสาวใช้ก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งคฤหาสน์ ขิงตกใจไม่น้อยที่มีการปะทะกันขึ้นในวันที่กรไม่อยู่อย่างนี้

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! กรี๊ดดดดด!!

!!!!

“ หาตัวเมียไอ้กรให้เจอ!!!! ” คนของแก๊งฉลามขาวเมื่อรู้ว่ากรไปทำงานที่เซี่ยงไฮ้ด่วนจึงสบโอกาสบุกเข้ามาในคฤหาสน์ของแก๊งเหยี่ยวดำที่มีกรเป็นหัวหน้าแก๊งในตอนนี้ แต่พวกนั้นอาจจะมาผิดวันไปหน่อยเพราะอดีตหัวหน้าแก๊งอย่างเดชาอยู่ด้วย รับรองได้ว่าถ้าหลานทั้งสองที่กำลังจะเกิดมาและแม่ของหลานได้รับอันตรายแม้แต่น้อยหรืออยู่ในสภาวะเสี่ยงต่อคนทั้งสาม เดชาตามไปล้างโคตรพวกนั้นที่กล้ามาเหยียบจมูกของแก๊งเหยี่ยวดำแน่นอน คิดจะลูบคมกันต้องทิ้งชีวิตของตัวเองไปแล้วเท่านั้น

“ นายใหญ่ครับ!! คฤหาสน์ถูกบุก!! พวกผมจะสกัดไว้ก่อน!! กรุณาพาคุณขิงหนีไปด้วยนะครับ!! ” ลูกน้องของกรวิ่งกระหืดกระหอบมารายงานนายใหญ่อย่างเดชา สีหน้าแสดงความตึงเครียดเพราะกลัวว่าเดชาจะไม่ช่วยขิง อีกอย่างตอนนี้ยังติดต่อกรและธันไม่ได้แสดงว่าทั้งสองกำลังเดินทางกลับมา ส่วนที่กำลังปะทะอยู่ตอนนี้ถือว่าเสียเปรียบเพราะฝั่งที่บุกมาเอาพวกมากเข้าถล่ม เลยรับมือยากอยู่พอควร เอกเองก็พาคนออกไปดูที่คาสิโนที่ท่าเรือฝั่งทางใต้ทางส่วนหนึ่งเพราะโดนบุกถล่มก่อนไม่ถึงครึ่งชั่วโมงต้องไปช่วยแมนรับมือ ตอนนี้ขอความช่วยเหลือจากปิงแล้วคงรอไม่เกินยี่สิบนาทีแต่มันก็เป็นเวลานานสำหรับความปลอดภัยของขิงและคุณหนูน้อยทั้งสองอยู่ดี

ตอนนี้ต้องกันพวกที่บุกเข้ามาก่อน ช่วยเท่าที่ทำได้และรอกำลังเสริมจากปิง พวกนั้นวางแผนที่จะบุกเข้ามาจับตัวขิงไปแน่นอน ตอนนี้แซมอยู่กับธัน กรไปที่เซี่ยงไฮ้แบบกระทันหันแต่ก็พาคนไปด้วยสี่ห้าคน แต่สิ่งไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น พวกที่บุกมาคงคิดว่ากว่า90%ทำสำเร็จจับขิงไปได้ แต่ไม่คิดว่าตัวเป้งอย่างเดชาจะอยู่ที่นี่ในวันนี้ด้วย

“ นายครับ คนของนายน้อยคงต้านได้ไม่มากเท่าไหร่คนฝั่งนั้นเยอะกว่าฝั่งของเราครับ ผมจะช่วยต้านอีกแรง ตอนนี้ฝั่งเราเสียเปรียบ ผมให้สรรขับรถมารอแล้วเดี๋ยวจะคุ้มกันออกไปครับ เก่งซุ่มยิงจากบนคฤหาสน์สกัดให้ด้วยอย่าให้พวกมันเข้ามาได้ ไปครับคุณขิงเราต้องรีบออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด ” หลังจากได้ยินเสียงปืนลูกน้องของเดชา ชื่อพจน์มือขวาที่เป็นรุ่นที่สองของการ์ดที่คอยคุ้มกันเดชา ก็ออกไปดูสถานการณ์ด้านนอกก่อนจะกลับเข้ามาพร้อมกับกระเป๋าปืนสไนเปอร์เอามาให้เก่งลูกน้องฝีมือดีอีกคนรับไปจัดการประกอบลำกล้องกับตัวปืนแล้วขึ้นไปซุ่มยิ่งระยะไกล เก่งชอบและถนัดนักล่ะเรื่องนี้เพราะอายุน้อยที่สุดของกลุ่มการ์ดรักษาความปลอดภัยให้กับเดชา

“ จัดการให้เรียบร้อย อย่าให้พวกนั้นคิดว่าเล่นกับแก๊งเหยี่ยวดำได้ ” เดชาลุกขึ้นสั่งการอีกครั้งและเดินตามลูกน้องที่เป็นมือซ้ายชื่อเจษออกไป ขิงเองก็ถูกเสริฐลูกน้องฝีมือดีอีกคนของเดชาช่วยประครองตามออกไป เสียงปืนยังดังขึ้นเรื่อยๆและไม่ได้มีแค่ปืน มีระเบิดบอมขนาดเล็กด้วย สาวใช้วิ่งหนีไปหาที่ปลอดภัยหลบกันให้วุ่น

บึ้ม!!! ปัง! ปัง!

เสียงดังสนั่นของอาวุธสงครามดังเข้ามาใกล้เรื่อยๆ การ์ดของเดชาคุ้มกันให้ขิงกับเดชาออกไปสองคน อีกสองคนรับมืออยู่ในตัวคฤหาสน์ เก่งขึ้นไปบนชั้นสองของบ้านและหามุมที่เหมาะแก่การซุ่มยิ่งที่สุด หยิบปืนสไนเปอร์เพื่อนรักออกมาเล็งเป้าหมายแล้วยิงร่วงไปหลายคนแล้ว

“ จะปามาทำไมระเบิดของอันตรายแบบนั้น เอาให้ร่วงทั้งคนทั้งระเบิดเลยแล้วกัน ปิ่ว!! ” เก่งทำเสียงปืนพร้อมกับเหนี่ยวไก ลูกกระสุนปืนวิ่งผ่าอากาศเจาะกระโหลกของคนที่กำลังขว้างระเบิดขนาดเล็กแต่แรงอัดระเบิดรุนแรงที่กำลังจะปาเข้ามาในคฤหาสน์ ก็ร่วงลงพื้นทั้งคนทั้งระเบิดจริงๆอย่างที่คิด

บึ้ม!!! อ๊ากกกกกกก

“ เสร็จ!! ร่วงไปแค่หกเองหรอ แต่ก็ขอบคุณที่ช่วยทุ่นแรง ” เห็นทีจะมีแค่เก่งที่สนุกกับสงครามขนาดย่อมในตอนนี้ เสียงร้องเจ็บปวดดังขึ้นยังไม่ถึงสิบวิพวกนั้นก็ตายกันห้าหกคนแล้ว พจน์อยู่ข้างล่างช่วยคนของกรอีกแรง ส่วนขิงกับเดชาเดินออกจากบ้าน เสียงฝีเท้าวิ่งกันจ้าละหวั่นพร้อมกับเสียงอึกกระทึกคึกโครม ทั้งเสียงปืนเสียงระเบิดดังสนั่นตลอด


“ ไหวหรือเปล่าคุณขิง อดทนอีกหน่อยนะครับ เดินออกจากไปตัวบ้านอีกหน่อยก็จะเจอรถแล้วล่ะครับ ” เสริฐบอกกับคนที่ประคองเดินอยู่ตอนนี้ เหงื่อขิงผุดตามกรอบหน้าไม่ใช่เพราะเหนื่อยแต่เพราะเจ็บท้องต่างหาก ที่จริงขิงก็เจ็บเป็นพักๆมาสองวันแล้วแต่มันเจ็บๆหายๆ ตอนนี้ก็เจ็บแต่ก็ต้องกัดฟันกุมท้องไว้และเร่งฝีเท้าเดินของจากบ้าน

ปัง!

เสียงปืนดังขึ้นในขณะที่ทั้งสี่กำลังจะก้าวออกจากบ้านทำให้ต้องหยุดเดินกระทันหันแล้วหลบอยู่หลังเสาและกำแพง ตอนนี้ความอดทนของขิงก็สิ้นสุดลง เพราะทนกับความเจ็บท้องไปไหว

“ อึก!! ผะ.. ผมไม่ไหวแล้วครับ ผมเจ็บท้อง จะ.. จะคลอดแล้ว ฮึก ” ขิงบีบมือเสริฐแน่นระบายความเจ็บ เสริฐเลยต้องเก็บปืนและประคองไม่ให้ขิงทรุดนั่งลงกับพื้น ก่อนจะบอกกับทุกคนผ่านเครื่องสื่อสารที่สวมไว้ที่หู ขิงหอบหายใจเพราะเจ็บท้องคลอด

“ ทุกคน คุณขิงเจ็บท้องจะคลอดแล้ว ตอนนี้เดินไปต่อไม่ไหว ขอคนคุ้มครองสองคน ผมจะอุ้มคุณขิงไปที่รถ ” เสริฐเป็นผู้ชายที่ตัวใหญ่และแข็งแรงอุ้มขิงได้สบายอยู่แล้ว แต่ขอคนคุ้มกันสักสองคนแค่นั้น

ปัง! ปัง! ปัง!

กระสุนสาดใส่เสาต้นที่ขิงกับเสริฐที่ยืนหลบอยู่ดังติดๆกัน ทำให้เสริฐคว้าตัวขิงไว้ด้วยมือข้างเดียว และชักปืนออกมายิงสวนกลับไปทันที เสียงของฝั่งตรงข้ามร้องเรียกพักพวกมาสมทบอีก สถานการณ์เลยแย่กว่าเดิม

“ เฮ้ย!! พวกมันอยู่ทางนี้!!! ” ขิงนิ่วหน้าเพราะความเจ็บทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ สิ่งเดียวที่กลัวคือลูกจะเป็นอะไรไปมากกว่า พจน์ตามมาก่อน ส่วนเก่งซุ่มยิ่งต่อแต่เปลี่ยนเป้าหมายมาฝั่งทางขิงแทนยิ่งใส่พวกที่อยู่หน้าคฤหาสน์ พวกตรงข้ามมีเยอะอย่างกับมดปลวก ในขณะที่ตอบโต้กันอย่างดุเดือดนั้น กำลังเสริมจากปิงก็มาถึง มือขวาของปิงมาพร้อมกับลูกน้องอีกกว่ายี่สิบคน

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

ภพมือขวาของปิงรุดหน้าเข้ามาช่วยก่อน เพราะตัวปิงอยู่ที่บริษัทเขามีประชุมใหญ่ และที่มาถึงล่าช้ากว่าเพราะการจราจรติดขัด ปลาเก๋าเองก็อยู่กับปิงถึงจะเพิ่งหายไข้เดินไม่ค่อยสะดวกหน่อยก็ตาม โดยที่มีมือซ้ายอย่างไทขับรถให้ ภพจัดการศัตรูสี่คนที่รุ่มยิงใส่ขิงก่อนจะวิ่งนำลูกน้องเข้ามาดูขิงกับคนที่คุ้มกันขิงตอนนี้

“ ผมเป็นคนของแก๊งพยัคฆ์ครับ มาสมทบกับคนของคุณกร ผมจะคุ้มกันให้ออกไปจากที่นี่เอง ” ภพโค้งให้นายใหญ่ของแก๊งเหยี่ยวดำอย่างเดชาทันทีที่เห็นหน้า และเสริฐก็อุ้มขิงขึ้นทันทีก่อนจะพูด

“ งั้นไปเถอะครับ คุณขิงไม่ไหวแล้ว เจ็บท้องจะคลอดแล้วครับ ” เมื่อได้ยินดังนั้นทั้งขิงและเดชาถูกคุ้มกันให้ไปขึ้นรถกันกระสุนที่สรรขับมารอทันที ทุกคนเร่งไปโรงพยาบาลให้เร็วที่สุด และคนของปิงกับคนของกรก็เคลียร์ทุกอย่างโดยเร็วอีกทั้งตามไปคุ้มกันขิงที่โรงพยาบาลด้วย ทุกคนที่รอดก็ถูกส่งโรงพยาบาลหลังจากที่จัดการพวกที่บุกมาไม่ให้รอดกลับออกไปได้เลยสักราย



โรงพยาบาล

“ เรียกหมอพลด่วน!! มีคนไข้ฉุกเฉินเครสพิเศษชื่อคินรพัฒน์เจ็บท้องคลอด!! ” ภพไปติดต่อเรียกตัวหมอพลที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ เสริฐวางขิงลงเตียงที่บุรุษพยาบาลที่เอามารับตัวขิงเข็นเข้าห้องคลอด ส่วนพยาบาลก็ต่อสายหาหมอพลทันทีก่อนจะพูดบอกกับภพกลับไป

“ หมอพลกำลังไปห้องคลอดค่ะ เข็นคนไข้เข้าห้องคลอดหนึ่งด่วน!! ” พยาบาลพูดกับภพก่อนจะหันไปบอกกับบุรุษพยาบาลและเข็นเตียงขิงกึ่งวิ่งกึ่งเดินไปให้เร็วที่สุด ขิงกัดฟันทนกับความเจ็บท้องมือของขิงกุมไว้ที่ท้องตลอด ขิงไม่ได้ร้องโอดโอย แต่ความเจ็บมันมีมากเพราะเหงื่อที่ผุดขึ้นที่กรอบหน้าคือสิ่งยืนยันที่ชัดเจนที่สุด


“ ไม่เป็นไรแล้วนะน้องขิง พี่กับหมอภีมจะช่วยเอาตัวเล็กทั้งสองออกมาแล้ว ไม่ต้องกลัวนะ เอาล่ะพี่ต้องบล็อกหลังขิงนะ นอนง้อตัวหน่อยและอยู่นิ่งๆนะครับ” เมื่อเข้าไปให้ห้องคลอด หมอพลก็รีบมารับเตียงของขิงและบอกขิงให้หายกังวล และพอหมอพลบล็อกหลังเสร็จเรียบร้อยความเจ็บปวดของขิงก็อันตรธานหายไป และไม่รู้สึกเจ็บอะไรเลย


นอกห้องคลอด

ทุกคนรออยู่ด้านนอกเพื่อรอขิงคลอดลูก เดชาเองก็รอดูหน้าหลานเหมือนกัน ภพได้รายงานปิงแล้วว่าขิงอยู่ที่โรงพยาบาลเพราะเจ็บท้องคลอด ปิงเลยเปลี่ยนเป้าหมายจากที่จะไปบ้านของกรมาโรงพยาบาลแทน


“ พวกที่บุกมาคือใคร ” เดชาถามเจษเสียงเรียบ ตอนนี้คนของเดชามีแค่เจษกับสรรส่วนที่เหลือกลับไปเคลียร์ทุกอย่างที่บ้านของกร ส่วนคนของปิงก็มีภพกับลูกน้องอีกส่วนหนึ่งที่อยู่ค่อยคุ้มกันขิงอีกแรง

“ คนของแก๊งฉลามขาวครับนายใหญ่ ที่มากันเยอะส่วนมากเป็นนักเลงรับจ้างครับ พจน์รู้มาจากคนของนายน้อยแล้วว่าแก๊งฉลามขาวส่งมาจับตัวคุณขิงครับ ” เจษรายงานเดชาตามที่พจน์บอกมา เดชายิ้มเหี้ยม รอยยิ้มที่ชวนขนลุกขนพองที่ใครเห็นก็ต้องหลบสายตาในทันที

“ มันต้องการอะไรจากแก๊งเหยี่ยวดำ ” เดชาถามขึ้นเสียงเย็น กล้ามากที่มารอบกัดแบบนี้ สร้างความวุ่นวายและเสียหายไม่ใช่น้อย แต่ก็ดีที่เดชามาหาขิงในวันนี้ไม่งั้นขิงคงถูกจับไปได้แน่นอน

“ แก๊งฉลามขาวต้องการตัวหัวหน้าแก๊งคนเก่าครับ นายน้อยบังเอิญไปเจอกับหัวหน้าแก๊งคนเก่าที่ชื่อแซมถูกไล่ฆ่าอยู่เลยเกิดการปะทะกัน นายน้อยจึงได้ช่วยมาครับ ตอนนี้คนคนนั้นอยู่ในความดูแลของมือขวานายน้อยครับ ” เจษรายงานตามที่ได้รับรู้มา เดชาพอจะมองออกแล้วว่ามีการชิงตำแหน่งโดยการหักหลังหัวหน้าแก๊งคนก่อนอย่างแซม

“ เรื่องวันนี้ต้องลงข่าวแน่นอน บอกกับนักข่าวไปว่าเกิดการขัดแย้งทางธุรกิจจึงเกิดการประทะกัน และปล่อยข่าวการหักหลังกันในแก๊งฉลามขาว ไปสืบมาว่าใครที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้บ้าง ” เดชาสั่งเจษเสียงเรียบอีกครั้ง และเจษก็รับคำสั่งของเดชาพร้อมกับส่งต่อเรื่องให้พจน์ได้รับรู้ด้วย

“ ครับนายใหญ่ ”






มาแล้วจ้าาาาา ไม่มีอะไรจะแก้ตัวทั้งนั้น เราอนุญาตให้ทุกคนด่าเราได้หนึ่งประโยค แต่อย่าด่าแรงนะเราใจบาง ด่าเบาะๆเอาให้เราสำนึกว่าต้องรีบมาต้องด่วนๆไรงี้ ไถ่โทษโดยการมาต่อให้ยาวๆ ลูกเฮียกรจะเกิดทั้งทีต้องยิ่งใหญ่ไง แฮ่ๆ เจอกันตอนหน้าจ้ะ

ปล. น้องปลาเก๋าของเราก็จะประมาณนี้


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น