Au Elf

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักร้ายตอนที่25 “ใครได้...ใครเสีย”

ชื่อตอน : รักร้ายตอนที่25 “ใครได้...ใครเสีย”

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ค. 2561 04:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักร้ายตอนที่25 “ใครได้...ใครเสีย”
แบบอักษร

ธนาธิปและเพื่อนๆ ยังนั่งดื่มสุรากันที่นอกระเบียงของบ้านริมน้ำ พวกเขาพูดคุยเรื่องนั้น เรื่องนี้ กันไปเรื่อยๆ อย่างสนุกสนาน มนสิชาที่นั่งรอธนาธิปได้แต่แอบมองและยิ้ม เพราะปกติเธอไม่ค่อยได้เห็นรอยยิ้ม หรือได้ยินเสียงหัวเราะของธนาธิปหรอก เวลาเจอหน้ากันทีไรเธอโดนเขาพูดจาดูถูกถากถางราวกับโกรธเกลียดกันมาเป็นร้อยปี บางทีเธอเองก็อยากจะถามเขาเหลือเกินว่าเธอไปทำอะไรให้เขาโกรธหรือถึงต้องมาว่ากันขนาดนี้ ระหว่างรอธนาธิปมนสิชาก็นั่งแปลเอกสารที่เธอรับแปลเพื่อส่งอีเมลล์ให้กับลูกค้าไปด้วย

เวลาล่วงเลยมาจนเที่ยงคืนกว่าๆ แล้ว เพื่อนๆ ของธนาธิปจึงแยกย้ายกันกลับบ้านไป แต่ถ้าเป็นเมื่อก่อนตอนที่ธนาธิปยังไม่ได้แต่งงานเพื่อนๆ ของเขาก็จะนอนค้างที่นี่เลย เมื่อเพื่อนๆ ของธนาธิปกลับไปหมดแล้วมนสิชาค่อยๆ พยุงพาธนาธิปเข้ามานอนในห้องนอน คนเมาก็ไม่ค่อยจะให้ความร่วมมือสักเท่าไร กว่าที่มนสิชาจะพาธนาธิปเข้าห้องมาได้ต้องใช้เวลานานพอสมควร

ตอนนี้ธนาธิปนอนแผ่หลาอยู่บนเตียงนอน มนสิชาเองก็กำลังใช้ความคิดว่าเธอควรจะทำอย่างไรดี จะเช็ดตัวให้เขาก็กลัวจะเจอเรื่องแบบคืนนั้นอีก แต่ถ้าไม่ดูแลก็กลัวเขาจะนอนไม่สบายตัว ดังนั้นมนสิชาจึงตัดสินใจช่วยเช็ดตัวให้เขาอีกครั้ง เพราะเธอคิดว่าเขาเมาขนาดนี้น่าจะไม่เป็นอันตรายสำหรับเธอ มนสิชาที่อ่อนเดียงสากับเรื่องแบบนี้เธอมองโลกในแง่ดีเกินไป เธอประเมินความต้องการของผู้ชายต่ำไป

เมื่อมนสิชาเตรียมอุปกรณ์ในการเช็ดตัวมาพร้อมแล้ว เธอค่อยๆ เช็ดไปตามใบหน้าของเขาที่ตอนนี้เปลี่ยนจากสีขาวเป็นสีแดงเรื่อๆ ลามไปจนถึงใบหู ธนาธิปเองก็ไม่ค่อยให้ความร่วมมือดีสักเท่าไร เขานอนขยับไปขยับมาเพื่อหนีจากการรบกวนการนอน มนสิชาเป็นคนที่มีความอดทนสูงเธอก็ยังค่อยๆ บรรจงเช็ดไปตามลำคอ หน้า และหลัง เมื่อต้องเช็ดที่ส่วนล่างมนสิชาจึงเอาผ้าห่มคลุมตัวธนาธิปไว้แล้วค่อยๆ ถอดกางเกงออกมา มนสิชาเช็ดอย่างระมัดระวังเพราะกลัวไปโดนส่วนที่ไม่ควร ยิ่งอยู่ใต้ผ้าแบบนี้มันก็อาจจับโดนอะไรๆ ได้ง่ายๆ เลย

มนสิชาเช็ดตัวให้ธนาธิปเสร็จเรียบร้อยเธอก็พยายามประครองตัวเขาขึ้นมาเพื่อใส่เสื้อ แต่กลายเป็นว่าธนาธิปโถมน้ำหนักใส่ตัวของมนสิชาจนเธอหงายตัวนอนลงบนที่นอน ธนาธิปเองที่ตอนนี้ดูมีสติอันเลือนลางเขาไม่สามารถต้านทานอำนาจทางเพศที่มีความต้องการได้เลย ตาสองตาจ้องมองกันอยู่สักพักเป็นธนาธิปเองที่โน้มใบหน้าลงมาหาริมฝีปากบาง เขามอบจูบอันแสนหวานให้กับมนสิชาซึ่งเธอก็ตอบสนองเขาเป็นอย่างดี ธนาธิปค่อยๆ ถอดเสื้อผ้าของมนสิชาออกทุกชิ้น เขาเริ่มใช้มือสำรวจร่างกายของมนสิชาในทุกๆ ส่วน เมื่อเขาใช้มือสัมผัสไปที่ใดมนสิชาก็รู้สึกราวกับถูกไฟเผา มันร้อนรุ่มวูบวาบแปลกๆ แต่สิ่งที่ทำให้ธนาธิปติดใจก็คือปทุมถันคู่งาม เขาบีบคลึงตามแรงอารมณ์หนักบ้าง เบาบ้าง สลับกันไป ซึ่งมันก็กระตุ้นให้มนสิชารู้สึกเสียวซ่านไม่น้อย ธนาธิปใช้ปากดูดยอดถันราวกับทารกแรกเกิด เขาดูดเน้นๆ จนยอดถันแข็งขึ้นเป็นตุ่มไต มนสิชาเองก็เปล่งเสียงร้องเพื่อระบายความใคร่ที่มี

“อืมมมม”

“อะ อะ อ้าาาา”

ธนาธิปค่อยๆ ลากริมฝีปากมาตามหน้าท้องที่แบนราบของมนสิชา เขาใช้ปลายลิ้นลากเลียเบาๆ พอให้มนสิชารู้สึกเสียว จากนั้นเขาจึงกางขาของมนสิชาออกเพื่อให้เห็นดอกไม้งามอย่างเต็มตา มนสิชาที่ไม่ประสากับเรื่องนี้ก็รู้สึกอายไม่น้อยที่จะให้ใครมาดูหรือมาสำรวจในส่วนที่ควรสงวนแบบนี้

“เอ่อ คุณจอมทัพอย่าค่ะ” มนสิชาพยายามห้ามไม่ให้ธนาธิปกางขาเธอออก

ธนาธิปไม่ได้สนใจกับเสียงห้ามของมนสิชาแม้แต่นิดเดียว เขายังคงจับขาเธอกดไว้กับที่นอน ตอนนี้สิ่งที่เขาสนใจคือดอกไม้งามตรงหน้าที่ดูยังไงก็ไม่เคยมีหมู่ภมรผ่านเข้าไปชิมน้ำหวานเพราะกลีบดอกยังคงปิดสนิท ธนาธิปใช้ปลายลิ้นแหวกกลีบดอกไม้งามเพื่อหวังจะได้ชิมน้ำหวาน เขาค่อยๆลากปลายลิ้นจากข้างล่างขึ้นข้างบนช้าๆ เมื่อเจอเกสรของดอกไม้งามธนาธิปแตะลิ้นรัวเร็วไม่ยั้งจนทำให้ดอกไม้งามยอมคลายน้ำหวานออกมาให้เขาได้ชิมรสบ้าง ส่วนมนสิชาที่ไม่เคยเจอกับการสัมผัสแบบแนบชิดแบบนี้เธอได้แต่นอนระทวยส่งเสียงร้องเท่านั้น

ตอนนี้ร่างกายของธนาธิปพร้อมยิ่งกว่าพร้อมเสียอีก เขาค่อยๆ ถอดกางเกงชั้นในออกทำให้ภมรตัวผู้ที่โดนเก็บอยู่ผงาดออกมาอวดให้มนสิชาได้เห็น ขนาดของเขาทำให้มนสิชาตกใจกลัว เธอกำลังคิดว่าเธอจะตายหรือไม่ถ้าโดนแบบนี้เข้าไป

“คุณจอมทัพค่ะ ปรางยังไม่พร้อมนะคะ” มนสิชารีบห้ามเพราะเธอกลัว

“เธอมาห้ามอะไรตอนนี้ ไอ้นี่ฉันเสียบเข้าไปเธอไม่ตายหรอก เชื่อฉันสิ” ธนาธิปไม่ยอม

“แต่ แต่ ปรางไม่เคย ปรางกลัวค่ะ” มนสิชารีบหาเหตุผลเพื่อหยุดธนาธิป

“งั้นลองดูก่อน ถ้ามันใส่ไม่เข้าฉันจะหยุดทันที” ธนาธิปพูดหว่านล้อมเหมือนหลอกเด็ก

“แต่.......” มนสิชาพูดได้แค่นั้น เพราะธนาธิปกดจูบลงมาเพื่อปิดปากของเธอเอาไว้

ธนาธิปเริ่มนวดคลึงปทุมถันทั้งสองข้างให้พอเสียว จากนั้นจึงกดบริเวณเกสรดอกไม้เพื่อให้เธอคลายน้ำหวานออกมา ธนาธิปค่อยๆจับภมรยักษ์ไปจ่ออยู่ที่กลีบของดอกไม้งาม เขาจับภมรดอมดมไปทั่วๆ แล้วค่อยๆ ใช้มือแหวกกลีบดอกไม้เพื่อเปิดทางให้ภมรยักษ์เข้าไป เมื่อเขายิ่งกดลึกทางของดอกไม้ก็เหมือนจะยิ่งแคบลง แต่ธนาธิปก็ไม่ยอมแพ้ เขากดย้ำลงไปจนภมรยักษ์หายเข้าไปในกลีบดอกไม้ได้ทั้งหมด

มนสิชานอนเกร็งเมื่อรู้สึกว่าดอกไม้งามถูกภมรยักษ์รบกวน เธอรู้สึกเจ็บมากจนต้องกอดธนาธิปเอาไว้แน่นและจิกเล็บลงบนหลังของเขาเพื่อระบายความเจ็บ

“อ้าาา...เจ็บค่ะคุณจอมทัพ” มนสิชาพูดขณะที่ธนาธิปกำลังส่งภมรยักษ์เข้ามา

“เธออย่าเกร็งสิ ทำตัวสบายๆ มันจะได้ไม่เจ็บ” ธนาธิปบอกกับมนสิชา

“อื้อออ ไม่ใส่ได้มั๊ยค่ะ ปรางเจ็บจริงๆ นะคะคุณจอมทัพ” มนสิชาพยายามต่อรองเมื่อภมรยักษ์กำลังมุดเข้ากลีบดอกไม้มา

“เราตกลงกันแล้วไง ถ้ามันใส่ไม่เข้าฉันจะหยุดทันที แต่เธอก็ต้องให้ฉันลองใส่มันดูก่อนสิ” ธนาธิปทวงข้อตกลง

“อื้อออออ” มนสิชาร้องเมื่อภมรยักษ์รอดเข้ากลีบดอกไม้มาได้สำเร็จ

“ฮึ!! ครั้งแรกก็จะเจ็บแค่ตอนใส่นี่แหละ ทีนี้ฉันทำต่อได้แล้วใช้มั๊ย” ธนาธิปถามอย่างเจ้าเล่ห์

มนสิชาอายกับคำถาม เธอหลบตาของธนาธิปโดยไม่ตอบอะไรกลับไป

ธนาธิปกดภมรยักษ์แช่ไว้ในกลีบดอกไม้อย่างใจเย็น เขารอให้มนสิชาปรับตัวอยู่สักพัก จากนั้นจึงค่อยๆ ขยับเข้า ออก ตามแรงอารมณ์และความต้องการของตัวเอง และนี่เป็นครั้งแรกของการนอนกับผู้หญิง ที่อยู่ดีๆ เขาก็รู้สึกเป็นห่วงคนที่อยู่ด้านล่าง ดังนั้นเขาจึงพาเธอไปแตะขอบสวรรค์ก่อน และตัวเองค่อยตามไป ธนาธิปให้ภมรยักษ์ของเขาปล่อยเหล็กในทิ้งไว้ในกลีบดอกไม้ของเธอจนล้นทะลัก ซึ่งเขาก็ไม่ยอมเอาภมรยักษ์ออกมาง่ายๆ เขากดแช่ทิ้งไว้แบบนั้นก่อน

มนสิชานอนหมดแรงเมื่อถูกพาไปแตะขอบสวรรค์ก่อน ครั้งนี้เป็นประสบการณ์ครั้งแรกที่แปลกใหม่สำหรับมนสิชา ธนาธิปทำให้เธอรู้สึกเจ็บแต่ก็รู้สึกเสียวได้ในเวลาเดียวกัน นับว่าเป็นครั้งแรกที่ดีสำหรับมนสิชาเลยทีเดียว

“แค่ครั้งเดียวก็หมดแรงแล้วเหรอ” ธนาธิปถามเมื่อเห็นมนสิชานอนหมดแรง

“ดูสิน้องชายฉันยังพร้อมสู้นะ” ธนาธิปพูดพร้อมกับขยับภมรยักษ์ไปด้วยเพื่อกระตุ้นอารมณ์ของมนสิชา

หลังจากนี้มนสิชาจึงหมดสิทธิ์ที่จะพูดหรือเอ่ยห้ามใดใดต่อไปอีกแล้ว เพราะธนาธิปยังคงเรียกร้องให้เธอทำตามความต้องการของเขาไปจนเสร็จ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น